ตอนที่ 6: การตื่นขึ้น

ตอนที่ 6: การตื่นขึ้น

ต้นไม้เทคโนโลยีในโลกนี้ดูจะแปลก ๆ อยู่นะ!

แม้ระดับเทคโนโลยีโดยรวมจะยังล้าหลัง แต่ก็ยังมีขนมปังบรรจุถุง นมกล่อง และอาหารซีลอื่น ๆ ให้เห็น!

ไม่มีรถยนต์หรือโทรศัพท์มือถือ แต่กลับมีคอมพิวเตอร์ แก๊สธรรมชาติ และตู้เย็น!

แล้วโรงงานที่ผลิตนมกล่องอยู่ไหนกันล่ะ? ใครเป็นคนผลิตคอมพิวเตอร์กับตู้เย็น?

มีหลายสิ่งที่ดูขัดกันและไม่สามารถอธิบายได้เลยในโลกนี้!

แต่ตอนนี้ โอโรจิมารุไม่ได้สนใจเรื่องพวกนั้น

ไม่ว่าเขาจะมาอยู่ในโลกไหน สิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนคือ… เขาไม่มีครอบครัวอีกต่อไปแล้ว

สิ่งเดียวที่เขาจะพึ่งพาได้ จากนี้ไป ก็คือระบบนี้เท่านั้น!

ดังนั้นโดยไม่ลังเล เขายกขวดยาเสริมพันธุกรรมขั้นพื้นฐานขึ้นดื่มรวดเดียวหมด

ของเหลวในขวดมีรสหวานบางเบา ไม่ได้ขม หรือมีรสประหลาดอะไรเลย

แต่หลังจากดื่มไปแล้ว เขากลับไม่รู้สึกถึงผลลัพธ์อะไรทันที

“หรือว่ายานี่จะใช้ไม่ได้? ไม่น่าใช่นะ…”

ทันทีที่พูดจบ ความร้อนแปลก ๆ ก็เริ่มแผ่ซ่านจากท้องไปทั่วร่างกาย

ไม่ใช่ความเจ็บปวดอย่างที่เขาคาดไว้ แต่เป็นความอบอุ่นที่ยากจะอธิบาย… แถมยังรู้สึกดีเกินไปด้วยซ้ำ!

เหงื่อเริ่มไหลอาบหน้าผากขาวซีด และผิวของเขาก็เริ่มขับไล่สิ่งสกปรกสีดำอมเทาออกมาอย่างเห็นได้ชัด!

เวลาผ่านไปประมาณสิบนาที ความร้อนก็ค่อย ๆ จางลง และการขับสิ่งสกปรกก็หยุดลง

ทั้งร่างกายของโอโรจิมารุเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเหนียวดำ แต่เขากลับรู้สึกสดชื่นและกระปรี้กระเปร่าสุด ๆ!

เขารีบไปอาบน้ำทันที และหลังจากอาบเสร็จ ความรู้สึกสดชื่นนั้นก็เพิ่มขึ้นอีกระดับ

เขานั่งขัดสมาธิตามท่าที่อยู่ในความทรงจำ เริ่มดึงจักระออกมาตรวจสอบความเปลี่ยนแปลง

ผลคือ… ปริมาณจักระของเขาเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 50%!

จิตใจก็แจ่มใสขึ้น และทั้งพลังร่างกายกับพลังจิตก็ดูเหมือนจะพัฒนาขึ้นอย่างชัดเจน!

แล้วการที่จักระเพิ่มขึ้น 50% มันสำคัญแค่ไหนน่ะเหรอ?

ต้องเข้าใจก่อนว่า โอโรจิมารุดั้งเดิม แม้จะไม่ได้มีจักระมหาศาล แต่ก็ยังถือว่ามีมากกว่านินจาทั่วไป

ถึงจะเทียบกับพวกจิไรยะหรือไรคาเงะไม่ได้ แต่ก็มีมากกว่าคาคาชิแน่นอน

และตอนนี้… เมื่อจักระเพิ่มขึ้นอีก 50% เขาก็อยู่ในระดับที่ห่างชั้นกับเพื่อนรุ่นเดียวกันแล้ว!

ในวัยนี้ เขาสามารถใช้คาถาระดับ C ได้ 3 4 ครั้งโดยไม่เหนื่อยเลยด้วยซ้ำ

ซึ่งในเรื่องของจักระ มีสิ่งสำคัญที่ต้องเข้าใจ

ถึงแม้จักระจะเพิ่มขึ้นตามวัยก็จริง แต่มันก็ขึ้นอยู่กับ “สภาพร่างกาย” เป็นหลัก!

บางคนอายุเพิ่มขึ้น แต่ถ้าร่างกายไม่เหมาะสม จักระก็ไม่เพิ่มขึ้นมากนัก

และเมื่ออายุมากขึ้น จักระก็เริ่มเสื่อมถอยตามธรรมชาติ

ดูอย่างคาคาชิสิ! แม้จะโตเป็นโจนินแล้ว แต่จักระของเขาก็ยังสู้เด็กจบใหม่อย่างนารูโตะไม่ได้!

หรืออย่างโฮคาเงะรุ่นที่สาม! สมัยหนุ่มเขาคือเทพแห่งนินจา แต่พอแก่ลง กลับสร้างร่างเงาได้แค่ไม่กี่ร่าง

ดังนั้น… “สภาพร่างกาย” คือตัวกำหนดปริมาณจักระอย่างแท้จริง!

กลับมาที่ปัจจุบัน หลังจากที่ร่างกายถูก "ฟื้นฟู" ด้วยยาพันธุกรรม

โอโรจิมารุยืนอยู่หน้ากระจกในบ้าน

ภาพสะท้อนคือเด็กชายผิวขาวซีด ผมยาวเป็นประกาย และใบหน้าคมคาย

ความรู้สึกประหลาดบางอย่างเอ่อล้นในใจ

เขายิ้มเล็กน้อย และเด็กในกระจกก็ยิ้มกลับมา

หลังจากนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็สูดลมหายใจลึก

“หล่อก็ดีอยู่หรอก… แต่ตาสีทองแบบงูนี่น่าขนลุกเป็นบ้า… โอโรจิมารุ งั้นเหรอ…”

คืนนั้น เขากินขนมปังสองแผ่น แล้วก็เตรียมตัวไปสนามฝึกเพื่อฝึกวิชานินจา

ถึงแม้จะได้รับความทรงจำของโอโรจิมารุคนเดิมมาแล้ว แต่จนถึงตอนนี้ เขายังใช้แค่คาถาแปลงกายเท่านั้น

เขายังไม่ได้ทดลองใช้วิชาอื่น ๆ เลย

ในโลกนี้ พ่อแม่ของโอโรจิมารุเพิ่งจากไป

เด็กชายที่เคยเป็นแค่ "เด็กธรรมดา" ค่อย ๆ กลายเป็นคนเงียบขรึมและเย็นชา

แม้ยังไม่มีความหลงใหลในวิทยาศาสตร์อย่างที่โอโรจิมารุในอนาคตจะมี แต่… ความคิดมืดมนบางอย่างก็เริ่มก่อตัวขึ้นแล้ว

ตัวอย่างเช่น

“ทำไมคนเราถึงต้องตาย?”

“หลังจากตายแล้ว จะไปที่ไหน?”

คำถามเหล่านี้แม้แต่ผู้ใหญ่ยังไม่กล้าคิด แต่โอโรจิมารุกลับคิดซ้ำไปซ้ำมาอยู่บ่อยครั้งหลังจากเสียพ่อแม่ไป

ปัง ปัง ปัง!

ทันใดนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

โอโรจิมารุซึ่งกำลังจะออกไปฝึก จึงขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเดินไปเปิดประตู

สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือเด็กสาวผมหางม้า

เธอมีผมสีทอง ใบหน้าสะสวย สวมเสื้อแขนสั้นสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีเขียว

ทันทีที่เขาเปิดประตู เธอก็ยิ้มสดใสอย่างเป็นธรรมชาติ

“หวัดดี โอโรจิมารุ!!”

“…ซึนาเดะ?”

โอโรจิมารุหรี่ตาเล็กน้อย มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วก็ยืนยันตัวตนได้อย่างรวดเร็ว

แม้จิไรยะจะยังไม่รู้จักซึนาเดะ แต่โอโรจิมารุรู้จักเธอแล้ว

เพราะเขาคือนักเรียนอันดับหนึ่งของชั้นเรียน!

ทั้งพรสวรรค์และความตั้งใจในการเรียนเหนือกว่าเด็กส่วนใหญ่ แม้แต่พวกอัจฉริยะจากตระกูลอุจิวะก็ยังสู้ไม่ได้!

ในฐานะทายาทของตระกูลเซ็นจูที่เป็นคู่อริของอุจิวะ เจ้าหญิงของตระกูลอย่างซึนาเดะจึงต้องจับตามองโอโรจิมารุอย่างแน่นอน

เพราะพวกเขาอายุเท่ากัน แถมยังมีพรสวรรค์ทัดเทียมกัน!

และด้วยความสัมพันธ์กับโฮคาเงะรุ่นสาม ซึนาเดะก็ได้ยินเรื่องของโอโรจิมารุ และตั้งใจจะเข้าหาเขา

เป้าหมายของเธอ? ก็เพื่อ "แข่งขัน" กับเขานั่นเอง!

โอโรจิมารุอดไม่ได้ที่จะคิดว่าเหตุผลมันช่าง…ไร้สาระสิ้นดี

“ทำไมล่ะ? ดูไม่ค่อยดีใจที่เจอฉันเลยนะ”

ซึนาเดะแกล้งแซว ยิ้มเย้ยเล็กน้อย

จบตอน