ตอนที่ 1: จุดเริ่มต้นใหม่

ตอนที่ 1: จุดเริ่มต้นใหม่

โคโนฮะ ปีที่ 16!

ดินแดนแห่งไฟ   หมู่บ้านโคโนฮะ   โรงเรียนนินจา!

“เฮ้ โอโรจิมารุ! ฉันท้าแกมาสู้กัน!!”

ในห้องเรียนอันวุ่นวาย เด็กชายผมขาวคนหนึ่งในชุดกิโมโนสีเบจขลิบแดงยืนอยู่บนโต๊ะเรียน ตะโกนลั่นใส่เด็กชายผมดำยาวตรงที่นั่งสงบอยู่ด้านหน้า สีผิวของเด็กชายผมขาวนั้นมีโทนเหลืองเล็กน้อย ใบหน้ามีลายแดงรอบดวงตา สีหน้าบ่งบอกถึงความหงุดหงิดสุดขีด เขาดูพร้อมจะเปิดศึกเดี๋ยวนั้น

แต่โอโรจิมารุกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เขาเพียงเหลือบตามองก่อนจะละสายตา กลับไปจมอยู่ในความคิดของตัวเอง ราวกับเสียงท้านั้นไม่มีความหมาย

เมื่อโดนเมินแบบชัดเจน จิไรยะ เด็กชายผมขาว ก็ยิ่งตะโกนเสียงดังขึ้น “ไอ้บ้าโอโรจิมารุ! แกดูถูกฉันเรอะ?!”

เสียงพูดคุยในห้องเรียนเริ่มดังขึ้น

“เห้ยๆ พวกเขาจะสู้กันอีกแล้วเหรอ?”

“ฮ่าๆ จิไรยะไม่เคยเข็ดเลยนะ!”

“ใช่! โดนอัดตลอดแต่ก็ยังกล้าท้าอีก เป็นอะไรที่น่าสงสารมาก!”

“โอโรจิมารุก็คงไม่แลดูหรอกคราวนี้!”

“ทำไมถึงยังท้าอยู่ได้เนี่ย สู้ไม่ได้ซักที!”

เสียงล้อเลียนรอบห้องยิ่งทำให้จิไรยะโกรธ หน้าแดงก่ำด้วยความอาย แต่โอโรจิมารุกลับยังคงนิ่งเฉย

เรา…มาเกิดใหม่งั้นเหรอ?

แล้วยังมาเกิดในโลกของ “นารูโตะ” เป็นโอโรจิมารุตอนเด็กอีก?!

ความจริงที่น่าตกใจก็พุ่งชนเขาอีกครั้ง และไอ้เจ้าตัวที่ยืนตะโกนอยู่นี่น่ะเหรอ? จิไรยะ คู่หูในอนาคตของเขา หนึ่งในตำนานนินจา “ซันนิน” และยังเป็น “เซียนคาถากบ” อีกต่างหาก?

พระเจ้า...

โอโรจิมารุรู้สึกตลกร้ายกับสถานการณ์นี้ เขาเคยอ่านนิยายเกิดใหม่มากมาย แต่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดกับตัวเองจริง ๆ แต่ตอนนี้มันเกิดขึ้นแล้ว เขาเองก็กลายเป็นหนึ่งใน “พระเอกเกิดใหม่” เหล่านั้น

นี่มันเรื่องจริงเหรอวะ… โอโรจิมารุหัวเราะในใจอย่างขมขื่น แต่พอเวลาผ่านไปสักพัก เขาก็เริ่มยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น หลังจากที่เคยฝันอยากเกิดใหม่มาไม่รู้กี่ครั้ง การที่ฝันนั้นเป็นจริงขึ้นมา มันก็ง่ายกว่าที่คิดที่จะทำใจได้ ถึงโลกนี้จะเต็มไปด้วยความตายและอันตราย แต่มันก็เป็นโอกาสในการเริ่มต้นใหม่ ชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าเดิม

เมื่อใจเย็นลง เขาจึงเงยหน้าขึ้นและพูดเสียงเรียบ

“ท่านจิไรยะช่างเกรียงไกรนัก ข้าจะบังอาจดูถูกได้อย่างไร?”

“แก…!” จิไรยะอึ้งไป ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินอะไรแบบนี้ ตอนนี้เขาอายุแค่หกขวบ และไม่มีทางรู้เลยว่าโอโรจิมารุไม่ได้สนใจการต่อสู้นี้เลย เพราะในใจของโอโรจิมารุกำลังคิดเรื่องที่สำคัญกว่านั้นมาก

ความจริงแล้ว โอโรจิมารุ หรือจะว่าให้ถูก คือ “จิตวิญญาณของผู้มาเกิดใหม่ที่กลายเป็นโอโรจิมารุ” เพิ่งจะมาอยู่ในโลกนี้ได้แค่สองชั่วโมงเท่านั้น ในช่วงเวลาสั้น ๆ นั้น เขาใช้เวลาไปกับการเรียบเรียงความทรงจำของโอโรจิมารุ และเริ่มเข้าใจสถานการณ์ของตัวเองอย่างถ่องแท้

เรากลายเป็น “โอโรจิมารุ” จริง ๆ…

ในเรื่อง “นารูโตะ” ดั้งเดิม โอโรจิมารุเคยได้รับคำชมจากโฮคาเงะรุ่นสามว่าเป็นอัจฉริยะ พรสวรรค์ที่อาจมีแค่ครั้งเดียวในรอบหลายสิบปี

แต่ในขณะที่นั่งอยู่ในห้องเรียนนี้ โอโรจิมารุคนปัจจุบันรู้ดีว่าสถานะของตัวเองเป็นอย่างไร

ในโลกนี้ พลังแข็งแกร่งผูกติดกับสายเลือดและตระกูล แต่เราตอนนี้…ไม่มีทั้งสองอย่าง

โอโรจิมารุไม่ได้มี “ร่างเซียน” ของตระกูลเซ็นจู และไม่มีเนตร “ชาริงกัน” ของอุจิวะ พ่อแม่ของเขาเพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อไม่กี่เดือนก่อน เขาเหลือแค่ “ชื่อเสียงที่เริ่มจะก่อร่างสร้างตัวขึ้นเอง”

ถ้าไม่ใช่เพราะวิชาต้องห้ามที่พัฒนาขึ้นเองในภายหลัง โอโรจิมารุต้นฉบับคงเป็นแค่นินจาธรรมดาที่ไม่มีทางก้าวสู่แถวหน้าของโลกนินจาได้เลย

ความคิดเขาเผลอเลื่อนไปถึงการเผชิญหน้ากับสองพี่น้องอุจิวะในอนาคต อิทาจิ และ ซาสึเกะ เขาเคยพยายามชิงเนตรของอิทาจิ แต่โดนอีกฝ่ายหยุดไว้ได้ด้วยแค่สายตาเดียว ส่วนซาสึเกะก็เอาชนะเขาได้อย่างง่ายดาย สุดท้าย โอโรจิมารุก็ถูกผนึกด้วยดาบโทสึกะของอิทาจิ

เป็นจุดจบที่น่าสมเพช

และที่แย่กว่านั้น ตอนนี้โอโรจิมารุยังเป็นแค่เด็กหกขวบ เขายังไม่มีพลังหรือความรู้มากพอจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้

ถึงจะมีพรสวรรค์แบบโอโรจิมารุก็เถอะ…แต่ในวัยนี้ มันก็ยังอ่อนแอเกินไปอยู่ดี

มองสีหน้าที่เต็มไปด้วยไฟของจิไรยะ โอโรจิมารุกลับไม่รู้สึกอยากสู้เลยแม้แต่น้อย ท่าทีเฉยเมยของเขาค่อย ๆ ดับไฟในใจของจิไรยะลง

“เชอะ แกก็เป็นแบบนี้ตลอด...” จิไรยะบ่นอย่างเซ็งๆ “น่าเบื่อชะมัด ลืมมันซะเถอะ!” เขากระโดดลงจากโต๊ะ แล้วเดินกลับไปนั่งที่ของตัวเอง พร้อมวางเท้าขึ้นโต๊ะทำท่าชิลสุด ๆ

โอโรจิมารุไม่แม้แต่จะเหลือบตามอง

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเขา:

[ติ๊ง! ยินดีต้อนรับสู่ระบบนักวิทยาศาสตร์คลั่ง!]

ดวงตาของโอโรจิมารุเบิกโพลง เขาสูดหายใจลึก ถามในใจว่า:

“เมื่อกี้ว่าไงนะ… ระบบเหรอ? ระบบอะไร?”

[ระบบนักวิทยาศาสตร์คลั่งยังไงล่ะ โฮสต์!] เสียงตอบมาอย่างร่าเริง

ระบบนักวิทยาศาสตร์คลั่ง?!

โอโรจิมารุตกตะลึง

ระบบ… ของขวัญสูงสุดของผู้มาเกิดใหม่ เขาเคยอ่านนิยายเกิดใหม่มากพอจะรู้ว่านี่หมายถึงอะไร การได้รับ “ระบบ” ก็เหมือนเปิดสูตรโกงชีวิต ช่วยให้แข็งแกร่งขึ้น ไวขึ้น ฉลาดขึ้น เหนือกว่าทุกคน

และตอนนี้…

โอโรจิมารุมีระบบเป็นของตัวเองแล้ว!

แค่คิดก็รู้สึกเหมือนฝันเป็นจริง สำหรับผู้มาเกิดใหม่ทั้งหลายแล้ว ถ้าไม่มีระบบคอยหนุนหลัง ก็ไม่ใช่ของแท้อ่ะดิ!

จบตอน