ตอนที่ 2 ตอบโต้

ตอนที่ 2 ตอบโต้

เมื่อหงเตี่ยออกไป ฟางหลิงหยานมองเซียวอี้ด้วยแววตาคับแค้น

"เจ้าคนน่ารังเกียจ!"

เซียวอี้แสยะยิ้มพร้อมกล่าว "เจ้ามีคุณสมบัติอะไรมาว่าข้า? หากปรนนิบัติข้าให้พึงพอใจไม่ได้ เช่นนั้นก็อย่าโทษผลที่จะตามมา ข้าคิดว่าลูกสาวของตระกูลฟางคงไม่ได้มีคนเดียว ข้าสามารถบอกให้ปู่เจ้าสังหารเจ้าทิ้งคงง่ายกว่า หากเป็นหญิงสาวคนอื่นมาปรนนิบัติแทน บางทีข้าอาจจะเห็นด้วย เพราะในสุสานบรรพบุรุษเซียวนั้น เต็มไปด้วยสุดยอดวิชาต้นกำเนิดและโอสถนับไม่ถ้วน แค่นี้ก็เพียงพอที่ตาเฒ่านั้นจะยอมข้าทุกอย่างแล้ว ทั้งได้เข้าสู่ขั้นสวรรค์ และกลายเป็นอันดับหนึ่งในเมืองยวิ๋นโจว..."

ฟางหลิงหยานกัดริมฝีปากพร้อมเผยสายตาไม่พอใจ

นางทราบดีว่าการผ่านขั้นปฐพีเก้าระดับจนไปถึงขั้นสวรรค์นั้นยากลำบาก หากมันสามารถทำสำเร็จเพียงเวลาอันสั้น เช่นนั้นปู่ของนางจะต้องยอมทำตามคำขอของเซียวอี้แน่นอน

เขาต้องการเพียงแค่สิ่งที่อยู่ในสุสานนั่น สำหรับหลานสาวอย่างนาง เขาหาได้สนใจไม่!

"เซียวอี้ สักวันหนึ่งข้าจะทำให้เจ้าเสียใจ" ฟางหลิงหยานบีบมือแน่นขณะเอ่ยด้วยโทสะ

ปรนนิบัติเซียวอี้ นางรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องน่าอับอายที่สุด!

มุมปากเซียวอี้ยกขึ้นเล็กน้อย การข่มขู่นี้ไม่ได้มีผลต่อเขา

นับตั้งแต่เริ่มนั่งขัดสมาธิ เขาก็สัมผัสได้ถึงร่างกายของตน

ถึงแม้ร่างนี้จะยังไม่มีขั้นพลังบ่มเพาะ และยังไม่ถูกปลุกพลังวิญญาณต้นกำเนิด มันก็ยังมีลูกแก้วสีม่วงลอยเคว้งอยู่ภายในจุดตันเถียน!

ลูกแก้วสีม่วงนี้ไม่ใช่สิ่งแปลกปลอม

แต่มันคือขุมพลังหมื่นพิษที่เขาใช้เวลาทั้งชีวิตขณะเป็นเทพรวบรวมมา!

ลูกแก้วหมื่นพิษสามารถกลืนกินพิษได้ทั่วหล้า และยังสามารถนำพิษเหล่านั้นมาเป็นของตนเอง! ผู้ที่ครอบครองลูกแก้วหมื่นพิษ นอกจากจะไม่ได้รับอันตรายจากพิษทั่วโลกแล้ว มันยังเหมือนยาอายุวัฒนะชั้นยอดอีก!

เขาไม่คาดคิดว่าหลังจากการต่อสู้กับเทพทั้งแปดจนร่างกายได้แตกสลาย ลูกแก้วหมื่นพิษที่ตนรวบรวมมาจากสวรรค์และโลกจะยังคงอยู่ในเศษเสี้ยวดวงวิญญาณ และเข้ามาสู่ร่างกายนี้พร้อมกันกับเขา

แม้แต่เซียวอี้ยังรู้สึกว่าวิญญาณของเขาที่หลบหนีมายังภพนี้เป็นความบังเอิญ และคงจะเป็นพลังบางอย่างที่ปกป้องดวงวิญญาณของเขา มันอาจจะเกี่ยวข้องกับลูกแก้วนี้ด้วย!

แน่นอนว่าลูกแก้วหมื่นพิษนั้นราวกับก้อนเชื้อร้าย มันจำเป็นต้องกลืนกินความรุนแรง ความชั่วร้ายอย่างต่อเนื่องเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น

เซียวอี้คาดคิดว่าพลังของลูกแก้วหมื่นพิษนี้ได้ปกป้องดวงวิญญาณของตน

มิเช่นนั้นมันคงเป็นไปไม่ได้ที่ดวงวิญญาณไร้ร่างกายจะทนอยู่ภายนอกได้นาน

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น เซียวอี้ก็รู้สึกดีใจ ด้วยการที่มีลูกแก้วหมื่นพิษอยู่กับตัว เช่นนั้นหนทางแห่งการบ่มเพาะพลังในภพนี้จะต้องง่ายกว่าเดิม และมันยิ่งทำให้เขามั่นใจในการจัดการตระกูลฟางในอีกไม่นานนี้

เพียงให้เวลาข้าอีกสักนิด ต่อให้เป็นตระกูลฟางก็เถอะ...

เมื่อมองฟางหลิงหยานที่เผยใบหน้าไม่เต็มใจ เซียวอี้ยิ้มพร้อมเอ่ยขึ้น "อย่ามัวเสียเวลา คืนหนึ่งของข้านั้นมีค่าเท่ากับหนึ่งพันเหรียญทอง ข้ารอนานไม่ได้"

ฟางหลิงหยานสูดหายใจลึก จากนั้นนางยกมือขึ้นปิดประตูคุกและเดินเข้าไปข้างใน

ขณะเดียวกันเงาของนางได้ทอดผ่านกำแพงและเผยให้เห็นรูปร่างของแมว คบเพลิงโดยรอบคุกก็ค่อย ๆ ดับลง...

เพียงชั่วครู่ ความมืดได้เข้าปกคลุมคุกใต้ดิน และมันก็ไม่ต่างจากหัวใจนางในยามนี้เช่นกัน

แต่เซียวอี้กลับรู้สึกถึงความสุขสำราญ

สตรีผู้นี้ได้ล่อลวงเขา และทำให้เขาตกอยู่ในสภาพน่าอับอาย ในราตรีนี้ เขาต้องการให้นางชดใช้หนี้บาปทั้งหมด!

ชุดผ้าเนื้อบางได้ร่วงลงพื้น กลิ่นน้ำหอมที่คละคลุ้ง...

เรือนร่างที่ขาวดุจหิมะกำลังสั่นผวา ริมฝีปากสีแดงที่ปนกับความเศร้าโศก

ร่างของนางมีไว้เพื่อผลประโยชน์ของตระกูล และไม่มีผู้ใดคิดจะช่วยสงสาร

หึ หึ ...เสียงหัวเราะราวกับปีศาจจากขุมนรกกำลังเปลื้องเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นออก

ข้าไม่อาจทนไหวอีกต่อไป!

มันถึงเวลาแล้ว...

ค่ำคืนอันโหดร้ายผ่านพ้นไป ฟางหลิงหยานค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาด้วยอาการง่วงซึม

ในคืนนี้ ความบริสุทธิ์ของนางถูกกลืนกินจนหมดสิ้น!

"เซียวอี้!" ฟางหลิงหยานที่กำลังหน้าแดงจากความอับจ้องมองชายหนุ่มที่นั่งขัดสมาธิอยู่ตรงหน้า

เซียวอี้ยิ้มและเปิดลืมตาขึ้นพร้อมหยอกล้อนาง "เรียกชื่อข้าทันทีที่ลืมตา เจ้าต้องการจะถึงจุดสุดยอดอีกครั้งงั้นหรือ?"

ฟางหลิงหยานกล่าวอย่างเขินอาย "อย่ามาพูดจาไร้สาระ! ข้าทำตามที่เจ้าต้องการแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาที่เจ้าต้องรักษาสัญญา!"

ริมฝีปากของเซียวอี้ยกขึ้น "พาข้าไปหาตาเฒ่าฟาง แล้วข้าจะทำตามที่สัญญาไว้"

สิ่งนี้ทำให้นางชะงักไปชั่วครู่ ชายคนนี้พูดจริงงั้นหรือ?

หากเป็นเช่นนั้น ตระกูลฟางจะต้องได้สมบัติของตระกูลเซียว จากนั้นก็สามารถเป็นใหญ่ในเมืองนี้ได้!

ฟางหลิงหยานลุกขึ้นพร้อมสะบัดมือเรียกเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายกลับมา แต่ทันใดนั้นสีหน้าของนางได้เปลี่ยนไปทันที!

"เจ้าทำอะไรกับข้า! ทำไมข้าออกแรงไม่ได้!" ฟางหลิงหยานเอ่ยถามอย่างงุนงง

เซียวอี้ยิ้มพร้อมตอบ "ข้าจะทราบได้ยังไง บางทีเจ้าอาจจะมีความสุขมากจนหมดแรงไปก็ได้!"

"อย่ามาโกหก! หากไม่บอกข้า เช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้าทิ้งซะ!" ฟางหลิงหยานโกรธจัด และพุ่งไปอยู่ตรงหน้าเซียวอี้

เซียวอี้ยิ้มอย่างเย็นเยือกขณะยืนขึ้น...

"เจ้า!"

ทันใดนั้น แขนของเซียวอี้ขยับอย่างรวดเร็วราวกับอสรพิษสีดำ มันจับเข้าที่ลำคอของฟางหลิงหยาน สิ่งนี้ทำให้ใบหน้านางซีดเผือดจากอาการผวา

"นับตั้งแต่นี้ไปจงทำตัวให้ดี มิเช่นนั้นข้าจะทำให้ชีวิตเจ้าทรมานเสียยิ่งกว่าตาย" เซียวอี้หรี่ตาลงขณะกล่าวอย่างเย็นเยือก

"เจ้า... เจ้าทำอะไรกับข้า?" ฟางหลิงหยานถามด้วยอาการหวาดผวา

ก่อนหน้านี้เซียวอี้ไม่เคยสู้หรือตอบโต้นาง มันจึงทำให้นางสับสนว่าเหตุใดสถานการณ์จึงกลายมาเป็นตนที่โดนควบคุมแทน

สำหรับผู้ฝึกฝนเพียงพลังกาย จะไม่สามารถใช้พลังปราณได้ นอกจากร่างกายที่แข็งแกร่งกว่าคนธรรมดา นอกนั้นก็ไม่มีอะไร

มุมปากของเซียวอี้ยกขึ้นอย่างชั่วร้าย "ไม่มีอะไร ข้าแค่ใส่บางอย่างไว้ในตัวเจ้า หากเจ้าต้องการพลังชีวิตกลับ เช่นนั้นก็ต้องทำหน้าที่สตรีที่ดีกับข้า หากทำได้ ข้าก็จะไม่กระทำการโหดเหี้ยมกับเจ้า เพราะเรือนร่างของเจ้านับว่าไม่เลวเลยทีเดียว"

หลังจากนั้น เซียวอี้ได้ออกไปพร้อมโยนฟางหลิงหยานลงกับพื้น

ความสามารถของลูกแก้วหมื่นพิษนั้น นอกจากจะดูดกลืนสารพิษแล้ว มันยังสามารถปลูกฝังพิษไว้ในตัวของบุคคลอื่นได้และทำให้ผู้นั้นกลายทาส!

ในสถานะปัจจุบัน เซียวอี้นั้นแทบจะไม่มีขั้นพลังปราณ เขาจึงทำได้แค่แอบปลูกฝังพิษไว้ในตัวนางอย่างช้า ๆ ภายใต้ความมืดมิด

เมื่อมันถูกปลูกฝังเรียบร้อย พิษจะแล่นเข้าสู่กระดูกและเส้นโลหิต เว้นแต่เซียวอี้จะถอนให้ด้วยตนเอง ไม่ว่าจะมีขั้นพลังระดับไหน หรือแข็งแกร่งเพียงใดก็ไม่สามารถรอดจากการควบคุมของเขาได้

เพราะแก่นแท้จากแหล่งที่มาของพิษคือพลังแห่งสวรรค์และโลก มันจึงรุนแรงอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด

ฟางหลิงหยานนั่งคอตกพร้อมร่างกายที่สั่นกลัว ดวงตานางเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

นางไม่คาดคิดว่านอกจากความบริสุทธิ์ที่เซียวอวี้จะพรากไป เขายังทำให้นางตกไปเป็นทาสอีก

"ไม่กลัวว่าท่านปู่จะสังหารเจ้างั้นหรือ!?" ฟางหลิงหยานกัดฟันแน่นขณะกล่าว

เซียวอี้หัวเราะดังลั่น "ตาเฒ่าฟางมีความทะเยอทะยานสูง ดังนั้นเขาจะละทิ้งสุสานบรรพชนข้าเพื่อเจ้างั้นหรือ? ฟางหลิงหยาน เจ้าคิดว่าตนเองมีค่าเกินไปในตระกูลหรือเปล่า?"

ฟางหลิงหยานโกรธเกรี้ยวอย่างแท้จริง แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้

"อย่าทำให้เสียเวลา พาข้าไปพบตาเฒ่าฟาง ข้ารอให้เขาปลุกพลังวิญญาณข้าอยู่!" มุมปากเซียวอี้ยกขึ้นเล็กน้อย

ฟางหลิงหยานกัดฟันแน่นพร้อมสวมเสื้อผ้าด้วยท่าทีมืดดำ จากนั้นนางได้พาเซียวอี้ออกจากคุกใต้ดิน

"ท่านปู่ เซียวอี้ต้องการพบท่าน!" ฟางหลิงหยานตะโกนอยู่หน้าสวนฟางเทียนจี้

ภายในสวน ฟางเทียนจี้ที่สวมชุดคลุมยาวสีดำกำลังนั่งจิบชาชั้นดีอยู่

เขากำลังรอการมาของเซียวอี้ หรือกล่าวได้ว่า กำลังรอข่าวดีที่จะทำให้ตนบรรลุขั้นพลัง และนำตระกูลไปสู่จุดสูงสุด!

"เซียวอี้ เข้ามา!" ฟางเทียนจี้เอ่ยเสียงดัง

เซียวอี้เผยรอยยิ้มพร้อมก้าวเข้าไป

ส่วนฟางหลิงหยานยืนกัดริมฝีปากรอด้านนอก

เมื่อไม่ได้รับคำเชิญ นางก็ไม่อาจเข้าไปภายในสวนของฟางเทียนจี้ได้

ฟู่ม!

ทันทีที่เขาเข้าไปยังสวน รังสีพลังอันรุนแรงระหว่างฟ้าดินได้เข้าปกคลุมพื้นที่ทันที และแยกทุกอย่างออกจากโลกภายนอก...