บทที่ 396 สัตว์อายุยืนยาววิวัฒนาการ? (ฟรี)

บทที่ 396 สัตว์อายุยืนยาววิวัฒนาการ?

สัตว์อายุยืนยาวเกิดความคิดแวบขึ้นมา พลันนึกขึ้นได้ทีหลัง——

การสืบทอดความทรงจำนี้ของมัน แท้จริงแล้วมาจากไหนกันนะ?

สัตว์อายุยืนยาวตัวอื่นๆ มีการสืบทอดความทรงจำจริงๆ ด้วยเหรอ?

แล้วก็ยังมี...

มันกลายเป็นผู้ติดตามได้ยังไงกันนะ?

การสืบทอดความทรงจำที่เกิดปัญหานี้ จะเกี่ยวข้องกับสถานะผู้ติดตามของมันหรือเปล่า?

เป็นข้อจำกัดอย่างหนึ่งของเผ่าพันธุ์อายุยืนยาวที่มีต่อสัตว์อายุยืนยาวที่กลายเป็นผู้ติดตามงั้นเหรอ?

มันที่กลายเป็นผู้ติดตาม...

จะเป็นผู้ทรยศของเผ่าพันธุ์อายุยืนยาวหรือเปล่า?

ไม่! เป็นไปไม่ได้!

มันไม่มีทางเป็นผู้ทรยศ!

มันต้องมีประสบการณ์พิเศษอะไรบางอย่างแน่ๆ!

สัตว์อายุยืนยาวคิดอยู่นานสองนานด้วยความไม่เข้าใจสารพัดอย่าง

ท่าทีหยิ่งผยองก่อนหน้านี้เพราะระดับสีสูงกว่า ตอนนี้หายไปจนหมดสิ้น

มันมองไปที่สัตว์อายุยืนยาวสีขาวตัวนั้นอีกครั้ง ถามอย่างลังเล: "เจ้า..."

"แล้วก็พี่น้องสีอื่นๆ ของเจ้า พวกเจ้ามีการสืบทอดความทรงจำไหม?"

สัตว์อายุยืนยาวสีขาวพยักหน้า: "แน่นอนว่ามีสิ"

"แล้วความทรงจำที่สืบทอดมาของพวกเรา ต้องเป็นของแท้แน่นอน!"

สัตว์อายุยืนยาวสีเขียวไม่ได้โต้เถียงกับมัน แต่ถามต่ออีกว่า:

"งั้นที่พวกเจ้าอยู่สัตว์อายุยืนยาวสีเขียวตัวนั้น ชื่อจริงๆ ว่าอะไรเหรอ?"

สัตว์อายุยืนยาวสีขาวมองสัตว์อายุยืนยาวสีเขียวด้วยสายตาแปลกๆ อีกครั้ง กล่าวอย่างมั่นใจในเหตุผล:

"สัตว์อายุยืนยาวสีเขียวของพวกเรา ชื่อตงชิงไม่ใช่จงชิง เพราะงั้นเจ้าน่ะคือของปลอม!"

พูดจบมันก็กอดขาของมนุษย์ทองแดงประกายทองเป็นพิเศษ แสดงความภักดีด้วยความขุ่นเคืองอย่างชอบธรรมว่า:

"ท่านพ่อผู้บังคับกฎ! ดูเหมือนว่าท่านจะถูกสัตว์อายุยืนยาวของปลอมตัวนี้หลอกแล้ว!"

"ถึงแม้มันจะเป็นสีเขียว สูงกว่าข้าระดับหนึ่ง แต่มันเป็นของปลอม ข้าสิของแท้! ข้าคิดว่าข้าสามารถแทนที่ทุกอย่างของมันได้!"

พูดจบ เจ้าตัวเล็กนี่ก็ยังส่งสายตาท้าทายไปยังตัวสีเขียวนั้น

ส่วนสัตว์อายุยืนยาวที่ปกติท่าทีหยิ่งผยอง ตอนนี้กลับมีสีหน้าสงสัยในชีวิตสัตว์

สัตว์อายุยืนยาวสีเขียวในยุคนี้ ชื่อตงชิงไม่ใช่จงชิง...

เห็นได้ชัดว่าเผ่าพันธุ์อายุยืนยาวในยุคนี้ ก็ไม่มีสัตว์อายุยืนยาวที่ชื่อจงชิงเช่นกัน

ถ้าอย่างนั้น...

มัน แท้จริงแล้วคือใคร?

มัน... เป็นสัตว์อายุยืนยาวจริงๆ เหรอ?

ถ้ามันเป็นสัตว์อายุยืนยาวจริงๆ แล้วถือกำเนิดขึ้นเมื่อไหร่กันล่ะ?

ตามหลักเหตุผลแล้ว ก็เกือบจะเป็นช่วงเวลานี้เองที่เผ่าพันธุ์อายุยืนยาวกำลังจะสูญสิ้น

หลังจากสูญสิ้นไปแล้ว โลกนี้ก็ไม่เคยมีสัตว์อายุยืนยาวปรากฏขึ้นอีก

ถ้าอย่างนั้นมันถือกำเนิดขึ้นมาได้ยังไง แล้วกลายเป็นผู้ติดตามได้ยังไงกันนะ?

คงไม่ใช่ว่า การดำรงอยู่ที่แสดงถึงผู้ติดตาม ได้สร้างผู้ติดตามขึ้นมาให้ทุกเผ่าพันธุ์โดยอัตโนมัติหรอกนะ?

การดำรงอยู่เช่นนั้น สำหรับเผ่าพันธุ์หนึ่งแล้ว น่าจะเป็นเรื่องน่าอัปยศสินะ?

สัตว์อายุยืนยาวสีเขียวคิดยังไงก็คิดไม่ออก ถึงขนาดเริ่มสงสัยในตัวเองแล้ว

ส่วนเจียงอี้ กลับนึกถึงประเด็นหนึ่งขึ้นมาได้ในทันใด

เขาถามสัตว์อายุยืนยาวสีขาวโดยตรงว่า:

"เจ้าบอกว่าในเผ่าพันธุ์ของเจ้า มีสัตว์อายุยืนยาวครบทั้งเจ็ดสี"

"ถ้าอย่างนั้นสัตว์อายุยืนยาวทั้งเจ็ดตัวของพวกเจ้า รูปลักษณ์ตอนแปลงเป็นร่างมนุษย์ หน้าตาเหมือนกันหมดเลยหรือเปล่า?"

"แน่นอนว่าไม่เหมือนกัน!" สัตว์อายุยืนยาวสีขาวตอบอย่างเป็นเรื่องธรรมดา

และหลังจากตอบเสร็จมันก็เห็นได้ชัดว่าตระหนักถึงอะไรบางอย่าง มองไปที่สัตว์อายุยืนยาวสีเขียวอีกครั้ง กล่าวอย่างมั่นใจว่า:

"เพราะงั้นเจ้าของปลอมนี่ ก็คือลอกเลียนแบบข้ามา!"

"แต่ก็แปลกจริงๆ นะ ชื่อกับสีของมัน ก็ลอกมาจากพี่ใหญ่ตงชิง ทำไมหน้าตาถึงมาลอกข้าล่ะ?"

สัตว์อายุยืนยาวสีเขียวก็พยักหน้าอย่างสงสัย

ส่วนเจียงอี้ก็โพล่งขึ้นมาประโยคหนึ่งอย่างไม่คาดคิด:

"ว่าแต่ระดับสีของสัตว์อายุยืนยาวพวกเจ้านี่มันตายตัวหรือเปล่า?"

"ข้าหมายความว่าสัตว์อายุยืนยาวสีขาว มีความเป็นไปได้ที่จะวิวัฒนาการเป็นสัตว์อายุยืนยาวสีเขียวไหม?"

พอพูดประโยคนี้ออกมา

สัตว์อายุยืนยาวสองตัวที่หน้าตาเหมือนกันเป๊ะก็ตะลึงงันไปในทันที

โดยเฉพาะสัตว์อายุยืนยาวสีเขียวที่ข้ามเวลามาพร้อมกับเจียงอี้ มองไปยังตัวสีขาวด้วยสีหน้าตกตะลึง

สัตว์อายุยืนยาวสีขาวไม่มีแนวคิดเรื่องการข้ามเวลา ดังนั้นจึงไม่ได้เข้าใจประเด็นนั้นในทันที

แต่ในตอนนี้ พลันได้สบตากับสัตว์อายุยืนยาวสีเขียว

ในส่วนลึกของจิตใจมันคล้ายจะมีความรู้สึกแปลกประหลาดอย่างหนึ่ง

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เมื่อเห็นตัวสีเขียวนิ่งอึ้งไม่ตอบมันจึงตอบเจียงอี้ไปเองว่า:

"ข้าคิดว่า ไม่น่าจะมีสถานการณ์การวิวัฒนาการนะ?"

"ก็แหม พวกเรามีครบเจ็ดสีแล้ว ถ้าหากมีใครวิวัฒนาการไป..."

"ตัวอย่างเช่น ถ้าข้าวิวัฒนาการเป็นสีเขียว งั้นก็จะมีสัตว์อายุยืนยาวสีเขียวสองตัวไม่ใช่เหรอ?"

"ถึงแม้ข้าจะไม่รู้ว่าการมีสีเขียวสองตัวจะมีผลกระทบอะไร แต่แค่ใช้ความรู้สึกก็คิดได้ว่ามันไม่กลมกลืนกันอย่างมาก!"

"พวกเราเจ็ดตัว ก็คือ 'หนึ่งชุด' วิวัฒนาการไป กลับจะทำให้ชุดเจ็ดชิ้นที่สมบูรณ์แบบนี้เสียระบบไป"

คำพูดของสัตว์อายุยืนยาวสีขาว ก็มีเหตุผลของมัน

ส่วนสัตว์อายุยืนยาวสีเขียวในใจกลับคิดว่า——

แล้วถ้าหากสัตว์อายุยืนยาวสีอื่นๆ ถูกกำจัดหมดแล้วล่ะ?

ในสถานการณ์แบบนี้ ชุดเจ็ดชิ้นกลายเป็นเหลือเพียงชิ้นเดียว ถ้าอย่างนั้นชิ้นเดียวที่เหลือวิวัฒนาการไปตามลำพัง ก็จะไม่ขัดแย้งแล้วใช่ไหม?

ในใจของสัตว์อายุยืนยาวสีเขียว มีคำตอบปรากฏขึ้นมาลางๆ แล้ว

ดังนั้นเมื่อมองสัตว์อายุยืนยาวสีขาวที่ถูกมันเยาะเย้ยอีกครั้ง ก็มีความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

มันไม่ได้แบ่งปันความคิดและคำตอบของตัวเองให้กับสัตว์อายุยืนยาวสีขาว

แต่หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ก็กล่าวกับสัตว์อายุยืนยาวสีขาวด้วยน้ำเสียงซับซ้อนว่า:

"ความจริงพิสูจน์แล้วว่าข้าฉลาดกว่าเจ้า"

"เพราะว่าเจ้าน่ะ โง่จริงๆ นะ"

"???"

สัตว์อายุยืนยาวสีขาวงงอีกแล้ว

เดี๋ยวนะ เจ้าสหายของปลอมนี่ เมื่อกี้ยังสงสัยในชีวิตอยู่ไม่ใช่เหรอ?

ทำไมตอนนี้ ถึงได้ความมั่นใจกลับคืนมาแล้วล่ะ?

แต่ว่าสัตว์อายุยืนยาวสีขาวมองออกลางๆ ว่า——

สีหน้าของสัตว์อายุยืนยาวสีเขียวในตอนนี้ ดูเหมือนจะไม่ใช่ความมั่นใจ

แต่เหมือนกับเป็น...

พูดไม่ออก รำคาญใจ ละอายใจ ไม่มีที่ให้ซุกหัว?

และความรู้สึก "ไม่มีที่ให้ซุกหัว" แบบนี้ กับตอนที่มันพบว่าตัวเองเป็นของปลอมแล้ว "สงสัยในชีวิต" นั้น เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยเหมือนกัน

สัตว์อายุยืนยาวสีขาวก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เยาะเย้ยกลับไปทันที:

"เจ้าเป็นแค่ของปลอม ยังมีหน้ามาว่าข้าโง่อีกเหรอ!"

สัตว์อายุยืนยาวสีเขียวละอายใจจริงๆมันหลับตาลง

พอเปิดตาขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งตัวก็รู้สึกหมดแรง

สุดท้ายคล้ายกับตัดสินใจครั้งใหญ่ ด่าสัตว์อายุยืนยาวสีขาวอย่างรุนแรงว่า:

"ไม่ว่าข้าจะเป็นของปลอมหรือไม่เจ้าก็เป็นคนโง่เง่าตั้งแต่หัวจรดเท้า!"

"เจ้าดูสภาพผีๆ ของเจ้าตอนนี้สิ! มีบ้านกลับไม่ได้ ยังตกต่ำกลายเป็นของเล่นในกำมือของผู้แข็งแกร่งอีก!"

"แล้วก็เจ้าเคยคิดไหมว่า การกระทำของเจ้าเอง จะนำผลลัพธ์อะไรมาสู่เผ่าพันธุ์อายุยืนยาวทั้งหมดบ้าง?!"

"เจ้าจะกลายเป็นสัตว์บาปชั่วกัปชั่วกัลป์ของเผ่าพันธุ์อายุยืนยาว ถูกตรึงไว้บนเสาแห่งความอัปยศ ไม่มีวันได้พลิกฟื้นตลอดกาล!"

"เผ่าพันธุ์อื่นเขาสร้างรูปปั้นให้วีรบุรุษกันข้าคาดว่านะเผ่าพันธุ์อายุยืนยาวคงต้องสร้างรูปปั้นคุกเข่าให้เจ้าโดยเฉพาะ ให้คนรุ่นหลังทุกคน ใช้เป็นบทเรียนด้านลบเพื่อเป็นอุทาหรณ์!"