บทที่ 344 ใครกำลังวางหมาก? (ฟรี)

บทที่ 344 ใครกำลังวางหมาก?

จะว่าไม่นับได้ยังไง?

หากไม่ใช่เพราะเจียงอี้ผงาดขึ้นมาอย่างแข็งแกร่งกะทันหัน

เขาจะเสี่ยงชีวิต บุ่มบ่ามมุ่งหน้าไปยังทะเลไร้ขอบเขตได้อย่างไร?

หากไม่ใช่เพราะไปทะเลไร้ขอบเขต เขาจะมีโอกาสประจวบเหมาะ ได้รู้จักกับบุตรแห่งสวรรค์ระดับสุดยอดอย่างตงเปิ่นกวงได้อย่างไร?

หากไม่ใช่เพราะนึกครึ้มใจ ยืมชื่อของเจียงอี้มาใช้ เขาจะได้รับความสนใจจากอาจารย์ของตงเปิ่นกวงได้อย่างไร?

แน่นอนว่า "เจียงอี้" ผู้นั้นที่ได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากอาจารย์ของตงเปิ่นกวง ก็มีบทบาทไม่น้อยเช่นกัน

บังเอิญว่าเขาผงาดขึ้นมาในช่วงเวลาเดียวกันนี้พอดี

ใช่แล้ว ถังเค่อในขณะนี้ ยังไม่ได้ตระหนักว่า——

"เจียงอี้" ที่อสูรเฒ่าเนี่ยอู้ให้ความสนใจเป็นพิเศษนั้น ก็คือเจียงอี้ที่เขารู้จักนั่นเอง

เขาคิดว่า เป็นคนชื่อแซ่เดียวกัน

เพราะหลังจากมุ่งหน้าไปยังทะเลไร้ขอบเขตแล้ว ถังเค่อก็แทบจะตัดขาดการติดต่อกับเขตแดนเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมด

เจียงอี้กระตุ้นประกาศของโลกหลายครั้ง กระทั่งถูกจินปู้หลี่ส่งประกาศพูดคุยด้วยเป็นการเฉพาะ เรื่องเหล่านี้ถังเค่อไม่รู้เลยแม้แต่น้อย

ในมุมมองของเขา เจียงอี้ในขณะนี้ ควรจะยังเป็นเพียงผู้ยิ่งใหญ่ในเขตเมืองเจียงเท่านั้น

กระทั่งอาจจะ วางตาข่ายฟ้าดินไว้ทั่วทั้งเขตเมืองเจียงแล้ว รอเพียงให้เขากลับไป

และในสายตาของถังเค่อ ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในปัจจุบัน ต่อให้กลับไปเขตเมืองเจียง เจียงอี้ก็ไม่แน่ว่าจะทำอะไรเขาได้

แต่เพื่อความปลอดภัย เขาจึงไม่ได้กลับไป

ที่สำคัญกว่านั้นคือ เขามีโอกาสอีกครั้ง เพราะชื่อ "เจียงอี้" นี้ ทำให้ได้รู้จักกับผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดยอดยิ่งกว่าเดิม!

กระทั่ง การทดสอบของเครือข่ายข้อมูล สิ่งที่ได้เห็นในเมืองหมื่นเผ่าพันธุ์ ล้วนทำให้เขาได้เปิดประตูสู่โลกใบใหม่ ได้เห็นฟ้าดินที่กว้างใหญ่ยิ่งกว่าเดิม!

เมื่อมาถึงตอนนี้ สภาพจิตใจของถังเค่อก็เปลี่ยนไปนานแล้ว

ระหว่างเขากับเจียงอี้ เดิมทีคิดว่าเป็นเรื่องไม่ตายไม่เลิกรา ความแค้นใหญ่หลวงเทียมฟ้า

หากใช้สายตาของเขาในตอนนี้มองดูอีกครั้ง ก็เป็นเพียงเรื่องเด็กๆ ทะเลาะกัน!

ก็แค่แผ่นจารึกแห่งโชคชะตาเลื่อนระดับอันหนึ่งไม่ใช่หรือ?

ก็แค่เจียงอี้ชาวเผ่าพันธุ์มนุษย์คนหนึ่งเท่านั้นไม่ใช่หรือ?

เจียงอี้จะผงาดขึ้นมาอย่างไร จะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ย่อมต้องถูกจำกัดด้วยสถานะเผ่าพันธุ์มนุษย์ในที่สุด

ในเขตแดนเผ่าพันธุ์มนุษย์ จะโด่งดังเพียงใด จะแข็งแกร่งเพียงใด แล้วจะทำไมได้?

ทันทีที่ออกจากเขตแดนเผ่าพันธุ์มนุษย์ ได้สัมผัสกับเผ่าพันธุ์สัตว์ร้าย

แค่เจียงอี้ เขาก็ไม่นับเป็นอะไรเลย!

แน่นอนว่า ชื่อของเขา ก็ชื่อแซ่เดียวกับ "ผู้ยิ่งใหญ่เจียงอี้" ผู้นั้นเช่นกัน

แต่ในสายตาของถังเค่อ เจียงอี้น่าจะไม่มีแรงจูงใจและลูกเล่นที่จะออกจากเขตแดนเผ่าพันธุ์มนุษย์

เขาจะเหมือนกับผู้เล่นทั่วไปทุกคน ถูกจำกัดด้วยสภาพแวดล้อมของเผ่าพันธุ์มนุษย์ จากนั้นก็ทำตามขั้นตอนตีมอนสเตอร์อัปเลเวล พยายามแข็งแกร่งขึ้นในพื้นที่ที่จำกัด

ขณะคิดเช่นนี้ สภาพจิตใจของถังเค่อก็ยิ่งปลอดโปร่งขึ้น

ในขณะนี้อยู่บนยอดเขาสูง สายตาของเขามองไปได้ไกล

มองดูทิวทัศน์อันไร้ขอบเขตของเมืองหมื่นเผ่าพันธุ์ เขาพลันพบกับความรู้สึกที่คุ้นเคย

คือความรู้สึกตอนที่ใช้แผ่นจารึกแห่งโชคชะตาเลื่อนระดับ กลายเป็นผู้เล่นอย่างเป็นทางการแล้ว จากนั้นก็ผ่านช่องแชทระดับภูมิภาค ช่องฟอรัมระดับภูมิภาคของผู้เล่นอย่างเป็นทางการ เปิดประตูสู่โลกใบใหม่ เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยาน เต็มไปด้วยความหวังต่ออนาคต

เขาในตอนนั้น สามารถเติบโตจากผู้เล่นอย่างเป็นทางการธรรมดาๆ คนหนึ่ง จนกลายเป็นหนึ่งในสี่ประธานใหญ่ของสหภาพจูเยว่ได้

เช่นนั้นในปัจจุบัน เขาก็ย่อมสามารถ ค่อยๆ เติบโตขึ้นทีละเล็กทีละน้อยได้เช่นกัน!

อดีตไม่อาจไล่ตาม เส้นทางในวันหน้าสดใสเจิดจ้า!

คิดเช่นนี้ ถังเค่อก็รู้สึกว่า เรื่องที่เคยทำลงไป ก็ไม่จำเป็นต้องเสียใจ

บางทีทุกอย่าง อาจจะเป็นการจัดการที่ดีที่สุดของโชคชะตา

เขาไม่ได้ฆ่าเจียงอี้ให้ตายจริงๆ ถือว่าผิดพลาด

แต่หากไม่ใช่เพราะการผงาดขึ้นของเจียงอี้ เขาจะถูกความรู้สึกถึงวิกฤตบีบบังคับ จนต้องเดินมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไร?

ถังเค่อคิดอยู่ในใจ พลันหอคอยเก้าชั้นที่อยู่ห่างไกลนั้น ก็มีเสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้นมาอีกครั้ง

พร้อมกันนั้น กลับยังมีเสียงตะโกนด้วยความโกรธอย่างบ้าคลั่งดังออกมา:

"ให้ตายสิ! วงล้อที่พวกแกไม่กล้าสุ่ม ฉันช่วยพวกแกสุ่มแล้วมันจะทำไม?!"

อสูรเฒ่าเนี่ยอู้ได้ยินเสียงนี้ ลูกตาที่ให้ความรู้สึกเหมือนเครื่องจักรกลก็พลันขยับวูบ

ในมือเขาถือแผ่นกระดานสุ่มรางวัลแห่งโชคชะตา ในใจดูเหมือนจะกำลังคิดถึงสถานการณ์ที่หวางหลิงรายงาน ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

หลังจากนั้น ก็พลันกล่าวกับศิษย์หลายคนว่า: "พวกเธอถอยไปให้ไกลอีกหน่อย..."

"ช่างเถอะ" เขาพลันโบกมือใหญ่คราหนึ่ง แผ่นหยกชิ้นหนึ่งก็ถูกโยนไปอยู่ในมือหวางหลิง "พวกเธอไปที่คฤหาสน์ของฉันในเขตใต้โดยตรงเลย"

"เรื่องทางนี้ ไม่ต้องสนใจแล้ว"

หวางหลิงรับแผ่นหยกมา พยักหน้าติดๆ กัน

จากนั้น อสูรเฒ่าเนี่ยอู้ก็หายวับไป

หวางหลิงจึงโยนยันต์เทเลพอร์ตออกมาหลายใบ แจกจ่ายให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องแต่ละคน แน่นอนว่ารวมถึงถังเค่อด้วย

ขณะกำลังจะเทเลพอร์ตจากไป ก็เห็นเงาร่างหลายสาย มุ่งหน้าไปยังทิศทางของหอคอยเก้าชั้น

ในไม่ช้า พวกเขาทั้งหมดก็ใช้ยันต์เทเลพอร์ต ไปยังคฤหาสน์ของอสูรเฒ่าเนี่ยอู้ในเขตใต้ของเมืองหมื่นเผ่าพันธุ์

ถังเค่อได้เปิดหูเปิดตาครั้งใหญ่อีกครั้ง

เขาเห็นหวางหลิงภายนอกดูเย็นชา แต่ปฏิบัติต่อผู้คนอย่างเป็นมิตรและใจดี จึงเอ่ยถามขึ้นมาเองว่า:

"ศิษย์พี่ท่านนี้ดูเหมือนคุณจะรู้จักเจียงอี้ที่ชื่อแซ่เดียวกับผม ไม่ทราบว่าเจียงอี้ผู้นั้น เป็นบุตรแห่งสวรรค์ของเผ่าพันธุ์ไหนกันแน่?"