บทที่ 266 จี๋เฉินจะชนะเจียงอี้ได้ไหม? (ฟรี)
บทที่ 266 จี๋เฉินจะชนะเจียงอี้ได้ไหม? (ฟรี)
บทที่ 266 จี๋เฉินจะชนะเจียงอี้ได้ไหม?
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เยี่ยนหุยก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเล็กน้อย
ไม่ใช่【เงาแห่งความร่วงโรย】ก็ดีแล้ว
ไม่อย่างนั้น 【เงาแห่งความร่วงโรย】บวกกับ【จุดบอดแห่งความตาย】??
ให้ตายสิ! ไม่อยากจะคิดภาพเลยจริงๆ!
ทว่าจากนั้น เขาก็ได้ยินหวางหลิงพูดเสริมขึ้นมาอีกประโยคว่า
“มั่นใจกว่านี้หน่อย ตัดคำว่า ‘ไม่ใช่’ ออกไปได้เลย”
“...”
เยี่ยนหุยทั้งคนพลันรู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที มุมปากกระตุกเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างหงุดหงิดว่า “ตกลงมันใช่หรือไม่ใช่กันแน่!”
“ใช่” น้ำเสียงของหวางหลิง เด็ดขาดราวกับตัดเหล็ก
เยี่ยนหุยถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
เมื่อมองไปยังกองทัพเงาดำบนเวทีประลองอีกครั้ง ในแววตาก็เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน
เขานึกถึงตอนก่อนหน้านี้ ที่เจียงอี้ปลอบใจเขาแล้วพูดว่า...
รอให้ในอนาคตมีลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมือง เขาอาจจะเอาเรื่องที่เจียงอี้ตบหน้าเขา ไปอวดลูกหลานได้
ตอนนั้นเขารู้สึกเพียงว่า เจียงอี้จงใจแขวะเขา
แต่ตอนนี้กลับอดสงสัยไม่ได้...
ไม่แน่ว่าอีกฝ่าย อาจจะพูดออกมาแล้วเป็นจริงก็ได้!
สายตาของเยี่ยนหุยดูเหม่อลอย
กวนโข่วเซี่ยวและติ้งฉาน ก็มีแววตาซับซ้อนเช่นกัน
เดิมทีติ้งฉานยังค่อนข้างติดใจเรื่องที่ตัวเองโดนเจียงอี้สังหารในพริบตาอยู่
ทว่าตอนนี้...
กลับรู้สึกว่า มันก็ไม่ได้มีอะไรเท่าไหร่
เขาก็ถามหวางหลิงไปประโยคหนึ่งเช่นกัน “เธอคิดว่า การท้าทายของจี๋เฉิน เจียงอี้มีหวังชนะไหม?”
“...”
หวางหลิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยแววตาที่จริงจังเป็นพิเศษว่า
“หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว ฉันคิดว่า...”
“นายควรจะเปลี่ยนวิธีถามใหม่นะ——”
“ไม่ใช่ ‘เจียงอี้มีหวังชนะไหม’ แต่เป็น ‘จี๋เฉินมีหวังชนะไหม’ ต่างหาก”
“...”
ทั้งสามคนที่อยู่ในเหตุการณ์ ไม่มีใครคาดคิดว่า หวางหลิงจะประเมินเจียงอี้ไว้สูงขนาดนี้!
แต่ลองคิดดูดีๆ ก็ใช่
ในการแข่งขันรอบท้าชิง ผู้ถูกท้าชิงย่อมได้เปรียบอยู่แล้ว
ตอนนี้เจียงอี้ ดูเหมือนจะยังครอบครองความสามารถจำกัดเวลาอย่าง【จุดบอดแห่งความตาย】อยู่ด้วย!
ตราบใดที่จี๋เฉินไม่สามารถทะลวงผ่านความสามารถจำกัดเวลานี้ไปได้ เขาก็ไม่มีทางชนะเจียงอี้ได้เลย!
และหากต้องการทะลวงผ่าน【จุดบอดแห่งความตาย】...
น่าจะมีเพียงสามวิธีเท่านั้น——
วิธีแรก ก็คือวิธีที่โหยวอวี่ใช้เมื่อครู่นี้ คือผลาญเวลาจำกัดของความสามารถจำกัดเวลานั้นทิ้งไป!
แต่ว่า การลองของโหยวอวี่เมื่อครู่ กลับล้มเหลวอย่างน่าอนาถ!
แถมยังได้ไม่คุ้มเสีย เผาผลาญอายุขัยที่แท้จริงของตัวเองไปอีก!
วิธีที่สอง ก็คือใช้ความสามารถพิเศษบางอย่าง ที่สุ่มได้จาก【วงล้อพิเศษ】!
แต่ว่า อัจฉริยะอย่างจี๋เฉิน เขาจะกล้าไปสุ่มวงล้อพิเศษได้ยังไง!
ส่วนวิธีที่สาม...
คือการสุ่มได้ความสามารถจำกัดเวลาจาก【วงล้อสีรุ้ง】 ซึ่งเป็นระดับที่สูงกว่าวงล้อสีทองอีกขั้นหนึ่ง!
ใช่ ต้องเป็นความสามารถจำกัดเวลาด้วย!
แต่ว่า แค่สุ่มได้ความสามารถจำกัดเวลาจากวงล้อสีทอง ก็ยากยิ่งกว่าปีนป่ายสวรรค์แล้ว!
ไม่ต้องพูดถึง การสุ่มจากวงล้อสีรุ้งเลย!
แถม——
วงล้อสีรุ้งไม่เหมือนวงล้อสีทอง ที่แค่ตีมอนสเตอร์ก็ดรอปได้
การกำเนิดของวงล้อสีรุ้งทุกวง จำเป็นต้องใช้หางหนูดาวมายาหนึ่งหาง!
เผ่าพันธุ์หนูดาวมายาสูญพันธุ์ไปนานหลายปีขนาดนั้น
วงล้อสีรุ้งที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในปัจจุบัน ย่อมมีจำนวนน้อยนิดอย่างแน่นอน!
ภายใต้จำนวนพื้นฐานที่น้อยขนาดนั้น โอกาสที่จะปรากฏความสามารถจำกัดเวลาออกมา...
แทบจะเข้าใกล้ 0 อย่างไม่มีที่สิ้นสุด!
ดังนั้น เห็นได้ชัดเจนมาก
การแข่งขันครั้งนี้ของจี๋เฉิน เกรงว่าคงต้องแพ้อย่างแน่นอนแล้ว!
เว้นเสียแต่ว่า เขาจะใจกล้าบ้าบิ่นถึงขั้น กล้าไปสุ่มวงล้อพิเศษจริงๆ!
ทว่า...
แทบจะในขณะที่หวางหลิงตัดสินแล้วว่า การท้าทายครั้งนี้ผลลัพธ์ถูกกำหนดไว้แล้ว
ในใจเธอกำลังเริ่มคำนวณอย่างเงียบๆ แล้วว่าหลังจากนี้จะใช้สิทธิพิเศษอย่างไร เพื่อให้ตัวเองได้รางวัลใหญ่ที่สุดนั้นเอง
กลับเห็นว่าบนเวทีประลองที่เต็มไปด้วยกองทัพเงาดำแล้วนั้น...
จู่ๆ ก็มีรอยแยกสีแดงสายหนึ่ง ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
สีแดงแบบนั้น ยิ่งดูเหมือนกับลูกเล่นที่จี๋เฉินใช้เอาชนะเยี่ยนหุยครั้งก่อนมากกว่า!
ในวินาทีนี้ ผู้ชมก็พลันตื่นเต้นและตึงเครียดขึ้นมาทันที
มีคนโห่ร้องอย่างตื่นเต้นว่า
“ในที่สุดจี๋เฉินก็ใช้พลังแห่งกฎเกณฑ์อีกครั้งแล้ว!”
ก็ในชั่วพริบตานั้นเอง เจียงอี้รู้สึกว่าเลือดในร่างกายของตัวเอง ราวกับควบคุมไม่ได้!
ความรู้สึกแบบนี้ ทำให้เขาทรมานและหวาดกลัว!
แต่ไม่เป็นไร!
ทรมานเหรอ? หวาดกลัวเหรอ?
ตายแล้วก็หมดไป!
เขาตัดสินใจใช้【สังหารไร้ใจ】กับตัวเองอีกครั้งอย่างเด็ดขาด!
คราวนี้ ช่วงเวลาระหว่างความตายกับการฟื้นคืนชีพสั้นลงยิ่งกว่าเดิม!
ใต้ฝ่าเท้าถึงกับไม่มีเงาปรากฏขึ้นมาอีก!
มีผู้ชมพูดติดตลกโดยตรงเลยว่า “เจียงอี้ไร้เทียมทานจริงๆ แล้ว! นี่คือตัวอย่างคลาสสิกเลย——ขอแค่ฉันตายเร็วพอ นายก็ฆ่าฉันไม่ได้!”
“ความสามารถจำกัดเวลา【จุดบอดแห่งความตาย】นี่ มันโคตรจะโกงเลย!”
“ประเด็นคือ ลูกเล่นที่ใช้ผลาญเวลาจำกัดของความสามารถจำกัดเวลา ก็ใช้ไม่ได้ผลกับเจียงอี้ด้วย!”
“เขากลายเป็นผู้ไร้เทียมทานจริงๆ แล้วนะเนี่ย!”
ในตอนนี้ ผู้ชมที่พอจะมีความรู้บ้าง ก็มีความคิดเหมือนกับหวางหลิง
การแข่งขันครั้งนี้ ผลลัพธ์ถูกกำหนดไว้แล้ว!
ถ้าเจียงอี้เป็นผู้ท้าชิง และจี๋เฉินเป็นผู้ถูกท้าชิง งั้นจี๋เฉินก็อาจจะยังพอถ่วงเวลาได้
แต่การแข่งขันครั้งนี้ จี๋เฉินคือผู้ท้าชิง
สู้ไม่ชนะ ก็คือแพ้!
ในตอนนี้ ภายในห้องส่วนตัวของค่ายสีทอง บรรยากาศก็ดูซบเซาและสิ้นหวัง
โหยวอวี่ซึ่งเป็นแฟนคลับตัวยงของจี๋เฉิน มีแววตาเหม่อลอย ไม่อยากจะเชื่อ——
“พี่เฉิน จะแพ้จริงๆ เหรอ?”
“เขา...”
เขาก็เหมือนกับความศรัทธาอย่างหนึ่งเลยนะ!
การฝึกพิเศษที่เมืองหมื่นเผ่าพันธุ์ครั้งก่อน
อัจฉริยะระดับสุดยอดในสายตาคนทั่วไปมากมายขนาดนั้น ต่อหน้าจี๋เฉิน ก็ไม่อาจหยิ่งผยองได้เลย!
การทดสอบครั้งสุดท้ายของการฝึกพิเศษ บททดสอบที่ยากขนาดนั้น
ตามที่ครูฝึกและอาจารย์ผู้สอนกล่าวไว้——
ตั้งแต่โบราณกาลมาจนถึงปัจจุบัน ไม่มีใครสามารถผ่านไปได้!
แต่จี๋เฉิน กลับทำได้!
เขาก็เหมือนกับเทพเจ้าผู้รอบรู้ ราวกับว่าบนโลกนี้ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้!
เขาไม่เคย ล้มเหลวมาก่อนเลยนะ!
แถม โหยวอวี่ยังจำได้มาตลอด——
ตอนที่ทุกคนท้อแท้สิ้นหวัง คิดว่าการทดสอบครั้งนั้นต้องล้มเหลวอย่างแน่นอน
จี๋เฉินกลับพูดอย่างเรียบง่ายว่า “พวกนาย เชื่อในปาฏิหาริย์ไหม?”
ในตอนนั้น
โหยวอวี่ในทีม เป็นคนที่หยิ่งยโสและไม่เชื่อฟังคำสั่งมากที่สุด
แถม ยังดูถูกจี๋เฉินซึ่งเป็นอัจฉริยะระดับสุดยอดที่โด่งดังคนนี้อย่างมาก
ตอนนั้นเขาถึงกับเยาะเย้ยโดยตรงว่า “ปาฏิหาริย์บ้าบออะไร ฉันเชื่อแค่ตัวเองเท่านั้น!”
แต่หลังจากนั้น...
จี๋เฉินทำได้จริงๆ!
ก็หลังจากนั้นเอง โหยวอวี่ก็กลายเป็นแฟนคลับตัวน้อยของจี๋เฉิน
เขารู้สึกจริงๆ ว่า...
บนโลกใบนี้ ไม่มีอะไรที่พี่เฉินของเขาทำไม่ได้!
แต่ตอนนี้...
ไม่!
ตอนนี้ก็เหมือนกัน!
บนใบหน้าที่แก่ชราของโหยวอวี่ จู่ๆ ก็พลันสาดประกายความเฉียบคมและแหลมคมออกมาอีกครั้ง!
เขามองไปยังเวทีประลองด้วยสายตาแน่วแน่
ในตอนนี้ เขากลับพูดออกมาอย่างหนักแน่นอย่างยิ่งว่า
“ไม่! พี่เฉินไม่มีทางล้มเหลว!”
“ถึงแม้ฉันจะล้มเหลว ไม่ได้ทะลวง【จุดบอดแห่งความตาย】ของเจียงอี้ไป...”
“แต่พี่เฉิน เขาจะไม่ล้มเหลว!”
“เขาต้องชนะเจียงอี้ได้แน่! ต้องได้แน่”
นี่ไม่ใช่ความปรารถนาลมๆ แล้งๆ แบบเด็กเอาแต่ใจ
แต่เป็นเพราะเขาเชื่อจริงๆ!
เชื่อจากส่วนลึกของหัวใจ!
และแล้ว...
เห็นเพียงบนเวทีประลอง ตามที่เจียงอี้เร่งความเร็วในการตายและฟื้นคืนชีพอย่างต่อเนื่อง
กองทัพเงาดำ ก็ยิ่งหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ!
แต่ในรอยแยกสีแดงบนท้องฟ้า กลับมีเสียงแผ่วเบาดังออกมาฉับพลัน
แม่นยำกว่านั้นคือ คำๆ เดียว——
“สุ่ม!”
คำว่า “สุ่ม” คำนี้ เสียงไม่ดัง แต่กลับแฝงไว้ด้วยความแน่วแน่ที่หาใดเปรียบ
ผู้ชมต่างประหลาดใจและไม่แน่ใจ งุนงงไปชั่วขณะ “สุ่ม? สุ่มอะไร? นี่จี๋เฉินเตรียมจะมาสุ่มวงล้อเอาป่านนี้เหรอ?”
ในห้องส่วนตัวของค่ายสีแดง กวนโข่วเซี่ยวก็ร้องออกมาอย่างตกใจเช่นกัน “หรือว่าเขาเตรียมจะสุ่มวงล้อสีรุ้ง? บนโลกนี้ ยังมีวงล้อสีรุ้งที่มีความสามารถจำกัดเวลาอยู่จริงๆ เหรอ?!”
ติ้งฉานก็มีน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย ร้องออกมาอย่างตกใจ “เขาๆๆ เขาคงไม่คิดจะใช้ความสามารถจำกัดเวลาจากวงล้อสีรุ้ง พลิกสถานการณ์กลับมาชนะจริงๆ หรอกนะ?”
เห็นได้ชัดว่า ในใจของติ้งฉาน จี๋เฉินก็เป็นตำนานเทพผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ ที่ทำให้คนอื่นได้แต่แหงนมองเช่นกัน!
วงล้อสีรุ้ง สุ่มได้ความสามารถจำกัดเวลา...
เรื่องแบบนี้ที่มีโอกาสเข้าใกล้ 0 อย่างไม่มีที่สิ้นสุด แทบจะเป็นไปไม่ได้...
แต่ถ้าเป็นจี๋เฉินเป็นคนทำ
เขากลับรู้สึกว่า... อาจจะสำเร็จก็ได้!
ก็แหงล่ะ นั่นคือจี๋เฉินนะ!
เขาเคยทำลายความเชื่อเดิมๆ เปลี่ยนสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้มาแล้วจริงๆ!
ทว่า...
สิ่งที่ติ้งฉานคาดไม่ถึงก็คือ——
หลังจากที่เขาร้องอุทานออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ หวางหลิงที่เกร็งไปทั้งตัว ก็พลันเอ่ยคำพูดที่น่าตกตะลึงออกมาว่า
“ยังจำได้ไหมว่าระหว่างการประมูล เคยมีวงล้อพิเศษวงหนึ่ง ที่มีห้าตัวเลือกพิเศษปรากฏขึ้นมา?”
พอคำพูดนี้หลุดออกมา ทั่วทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ!
ติ้งฉานเบิกตากว้างอย่างแรง!
“เธอหมายความว่า...”
“สิ่งที่จี๋เฉินจะสุ่ม ไม่ใช่วงล้อสีรุ้ง แต่เป็น... วงล้อพิเศษงั้นเหรอ?!”
“เขาๆๆ... เขาบ้าไปแล้วเหรอ?!”
ทางด้านค่ายสีทอง ก็คิดถึงจุดนี้เช่นกัน และก็รู้สึกเช่นเดียวกันว่า จี๋เฉินบ้าไปแล้ว
แต่ทว่า โหยวอวี่แฟนคลับตัวยงของจี๋เฉิน ในตอนนี้กลับเหมือนคนโดนของ พูดด้วยแววตาแน่วแน่ว่า
“พี่เฉินไม่มีทางล้มเหลว!”
“ก็แค่วงล้อพิเศษไม่ใช่เหรอ?”
“เขาไม่มีทางสุ่มโดนโอกาสถูกลบหนึ่งในสิบนั้นแน่!”
“เขาจะสุ่มได้ตัวเลือกพิเศษ! เขาจะเอาชนะเจียงอี้ พลิกสถานการณ์กลับมาชนะได้!”
ในชั่วพริบตานี้ เป่ยอู้ที่นั่งอยู่มุมโซฟา ยิ่งรู้สึกว่าโลกทั้งใบมันช่างเหนือเกินกว่าขอบเขตการรับรู้ไปหมดแล้ว!