บทที่ 250 เจียงอี้ตอบคำถาม: แต่งสดล้วนๆ! (ฟรี)

บทที่ 250 เจียงอี้ตอบคำถาม: แต่งสดล้วนๆ!

พอคิดแบบนี้ เจียงอี้ก็รู้สึกไม่คุ้มแทนจี๋เฉินขึ้นมาทันที

เจ้าหมอนั่นใช้เงินเป็นเบี้ยในกิจกรรมประมูล

แต่ถึงแม้คะแนนที่ได้จากการประมูลสิบครั้งรวด ก็เห็นได้ชัดว่ายังน้อยกว่าคะแนนที่สามารถหาได้จากการถามตอบนี้อยู่มาก

เดิมทีตอนที่เห็นฝ่ายสีทองประมูลสิบครั้งรวด ผู้เล่นหลายคนก็ยังคิดว่าฝ่ายสีทองล็อกตำแหน่งผู้ชนะไว้ล่วงหน้าแล้ว

แต่ตอนนี้ดูแล้ว กลับไม่แน่เสมอไป

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าดูจากแนวโน้มนี้ กิจกรรมรอบต่อไป ไม่แน่ว่าคะแนนพื้นฐานอาจจะสูงกว่านี้อีก

พอคิดแบบนี้ สภาพจิตใจของเจียงอี้ก็ผ่อนคลายลงไปมาก

แล้วก็กลับไปสู่โหมดตอบคำถามแบบจ้ำจี้มะเขือเปราะแปะผสมเดาสุ่มของตัวเองต่อ

ด้วยวิธีนี้ ข้อ 5, ข้อ 9 และข้อ 10 ก็เดาถูกอีกครั้ง

คำถามปรนัยสิบข้อ รวม 30 คะแนน

เจียงอี้ตอบถูก 4 ข้อ ได้ 12 คะแนน

ต่อมาเป็นคำถามถูกผิดสิบข้อ รวม 20 คะแนน

เจียงอี้ยังคงตอบข้อที่พอทำได้ไป 2 ข้อ ที่เหลืออาศัยเดาล้วนๆ

สุดท้ายตอบถูก 5 ข้อ ได้ 10 คะแนน

ดูแบบนี้ก็ยังไม่เลวนัก ได้ 22 คะแนนแล้ว ห่างจากเป้าหมาย 30 คะแนนไม่ไกล

ทว่าสิบข้อต่อมา เป็นคำถามอัตนัย

และเจียงอี้สงสัยอย่างมากว่า สิบข้อนี้ทั้งหมดมันเกินหลักสูตรไปแล้ว! เพราะเขาทำไม่ได้เลยสักข้อ!

1. โปรดระบุรายชื่อหัวหน้าสหพันธ์ลำดับขั้นที่ผ่านมา พร้อมทั้งสรุปประวัติโดยย่อ (10 คะแนน, มีจุดให้คะแนน 5 จุด)

ข้อนี้ เจียงอี้พอจะอนุมานได้ว่า สหพันธ์ลำดับขั้นน่าจะมีหัวหน้าทั้งหมด 5 คน คนละ 2 คะแนน

ทว่าเขาไม่รู้จักเลยสักคน...

แต่ไม่รู้จักก็ส่วนไม่รู้จัก ทัศนคติในการสอบของเราต้องดีไว้ก่อน

ดังนั้นเขาจึงแต่งชื่อหัวหน้าขึ้นมาห้าคนพร้อมประวัติย่อ

มะเขือเทศ(番茄 คนแต่ง อสูรกลืนภพ swaallowed star) : หัวหน้าสหพันธ์ลำดับขั้นคนแรก ผู้แข็งแกร่งสุดยอดแห่งจักรวาลกลืนดารา!

ถั่วแระใหญ่大蠶豆(คนแต่งวงแหวนแห่งโชคชะตา): หัวหน้าสหพันธ์ลำดับขั้นคนที่สอง เดิมทีเป็นไอ้ขยะ แต่ด้วยโชคชะตาฟ้าลิขิต ได้รับแหวนเทพเจ้า สุดท้ายพลิกผันกลายเป็นหัวหน้าสหพันธ์

เสินจี(神機 คนแต่งราชันย์เร้นลับ): หัวหน้าสหพันธ์ลำดับขั้นคนที่สาม ตำนานเล่าว่าหลังจากลงจากตำแหน่งก็ได้ก้าวเข้าสู่ประตูแห่งความเป็นนิรันดร์แล้ว

ถังซานช้อน(ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน): หัวหน้าสหพันธ์ลำดับขั้นคนที่สี่ หัวหน้าที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด เกาะเก้าอี้ไม่ยอมลง

เทพตงตง(東東神 คนแต่ง Panlong): หัวหน้าสหพันธ์ลำดับขั้นคนที่ห้า ปลายชีวิตไม่แน่ชัด เป็นปีศาจขนแดง เทพเจ้าสูงสุดผู้ไร้เทียมทาน!

คำตอบนี้ดูเป็นรูปเป็นร่างดี แถมยังแอบใส่ความชอบส่วนตัวเข้าไปด้วย

หวังว่าอาจารย์ตรวจข้อสอบจะเห็นแก่ที่เขาเขียนเต็มกระดาษคำตอบ แล้วจะให้คะแนนสงสารบ้าง?

ทว่า พอส่งคำตอบที่ดูจริงจังนี้ขึ้นไป กลับไม่มีแจ้งเตือนว่าได้รับคะแนน

เจียงอี้ก็ไม่แปลกใจ เขามีใจกว้างขวาง ให้อภัยอาจารย์ตรวจข้อสอบของหมื่นเผ่าพันธุ์ที่ไม่รู้จักเห็นอกเห็นใจคน

ต่อไปถ้าเขามีโอกาสได้เป็นอาจารย์ตรวจข้อสอบ เขาจะต้องให้คะแนนเพื่อเป็นกำลังใจให้กับนักเรียนดีเด่นที่ตั้งใจเขียนเต็มกระดาษคำตอบเหล่านั้นแน่นอน

ทว่า สิ่งที่เจียงอี้ไม่รู้ก็คือ... ตอนที่คำตอบฉบับแต่งสดของเขาส่งขึ้นไป ผู้ชมสองสามคนในห้องส่วนตัวพิเศษ เห็นแล้วถึงกับมุมปากกระตุก

สีหน้าที่มุมปากของฉีอู้ ไม่รู้ว่าเป็นรอยยิ้มหรือความพูดไม่ออกกันแน่

เขาเหลือบมองหัวติงแวบหนึ่ง กล่าวอย่างมีความหมายลึกซึ้งว่า: "เจ้าเด็กไร้สาระคนนี้ ดูท่าจะต้องสั่งสอนให้ดีซะแล้ว"

สีหน้าของหัวติงก็ดูจนปัญญาเช่นกัน

ส่วนชายชราเคราขาวกลับหัวเราะฮ่าๆ: "เรื่องอื่นไม่พูดถึง ทัศนคตินี่ถือว่าดีใช้ได้เลย ฮ่าๆ!"

"..."

เจียงอี้กลับไม่รู้ว่า เบื้องหลังคำถามอัตนัยนั้น มี 'อาจารย์ตรวจข้อสอบ' อยู่จริงๆ

เขาก็แค่ก้มหน้าก้มตาตอบคำถามแบบแต่งสดของตัวเองต่อไป

2. โปรดอธิบายเบื้องหลังการสูญพันธุ์ของเผ่าพันธุ์หนูดาวมายาโดยสังเขป (10 คะแนน, มีจุดให้คะแนน 5 จุด)

เผ่าพันธุ์หนูดาวมายา? นี่มันเผ่าพันธุ์จากซอกหลืบไหนกัน? ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย

แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางการแต่งสดของเขาต่อไป—

ตอบ: เผ่าพันธุ์หนูดาวมายาสูญพันธุ์ในปี 2024 เนื่องจากเนื้อมีรสชาติอร่อย จึงถูกเผ่าพันธุ์แมวบางเผ่าพันธุ์กำจัดจนสิ้นซาก

เขียนสองประโยคนี้ไป รู้สึกเหมือนจะได้คะแนนแค่สองจุดเองมั้ง?

ดังนั้นเจียงอี้จึงเค้นสมองแต่งเพิ่มอีกสามประโยค:

เพื่อต่อต้านเผ่าพันธุ์แมวที่ชั่วร้าย เผ่าพันธุ์หนูดาวมายาได้ผลิตน้ำเสียพิษปล่อยลงสู่ทะเลไร้ขอบเขต

สุดท้ายทำให้เผ่าพันธุ์ของตัวเองสูญพันธุ์ และยังทำร้ายเผ่าพันธุ์แมวที่กินเนื้อหนูอันโอชะเป็นอาหารด้วย

และยังทำให้ทะเลไร้ขอบเขตปนเปื้อนไปนานนับหมื่นปี เผ่าพันธุ์หนูดาวมายาจึงกลายเป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่ก่อบาปกรรมอย่างหนักในประวัติศาสตร์ของหมื่นเผ่าพันธุ์!

ใช้ได้แล้ว ส่งขึ้นไป

【ขอแสดงความยินดีที่คุณได้รับคะแนน +1!】

เฮ้? คราวนี้ 10 คะแนนได้มา 1 คะแนน? 1 คะแนนนี่ได้มายังไง? อาจารย์ตรวจข้อสอบให้คะแนนเป็นกำลังใจจริงๆ เหรอ? หรือว่าเขาเดาถูกจุดไหนเข้าจริงๆ? จุดไหน? หรือว่า ไอ้เผ่าพันธุ์หนูอะไรนี่มันถูกเผ่าพันธุ์แมวบางเผ่ากำจัดจริงๆ?

เจียงอี้ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ตอบคำถามแบบแต่งสดของตัวเองต่อไป

ข้อเท็จจริงพิสูจน์ให้เห็นว่า คำถามปรนัยกับคำถามถูกผิดถ้าทำไม่ได้ ยังพออาศัยเดาได้จริงๆ

แต่คำถามอัตนัยถ้าทำไม่ได้ นั่นมันไม่มีทางทำอะไรได้เลยจริงๆ!

ข้อสอบอัตนัย 50 คะแนน เจียงอี้ 'เขียน' จนเต็มทุกข้อ

ผลสุดท้ายได้มาแค่ 2 คะแนน! 50 คะแนนเต็มๆ นะ! หายไปทีเดียว 48 คะแนน!

นี่ถ้ามีครูอยู่ คงจะโกรธจนตายไปแล้วมั้ง?

แต่ถึงแม้จะไม่มีครู แต่ในฝ่ายเดียวกันก็ยังมีเพื่อนร่วมทีมอยู่

แทบจะในระหว่างที่เจียงอี้กำลังตอบคำถามมั่วๆ อยู่นั้นเอง ฝ่ายต่างๆ ก็เริ่มมีแจ้งเตือนว่าได้รับสิทธิพิเศษทยอยออกมาอีก

และหลังจากที่เจียงอี้ตอบคำถามเสร็จไม่นาน ในหัวเขาก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีก:

【ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นฝ่ายสีแดงที่ได้คะแนนเต็ม! ผู้เล่นทั้งฝ่าย +40 คะแนน!】

ให้ตายสิ?! นี่น่าจะเป็นหวางหลิงที่ได้คะแนนเต็มสินะ?

คะแนนเต็มของเธอ ทำให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ในฝ่ายเดียวกัน ได้คะแนนบวกเพิ่มไปทั้งหมด 40 คะแนน!

40 คะแนนนะ! เจียงอี้ตอบคำถามเอง ได้คะแนนรวมแค่ 24 คะแนนเอง...

ด้วยเหตุนี้ เมื่อครบสามสิบนาที เขาก็กลับมายังห้องส่วนตัวของฝ่ายสีแดงอีกครั้ง

เพียงเห็นกวนโข่วเซี่ยวยกนิ้วโป้งให้หวางหลิงโดยตรง: "คะแนนเต็มของฝ่ายเรา น่าจะเป็นผลงานของพี่หลิงสินะ?"

หวางหลิงประเมินด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า: "คำถามพวกนั้นเทียบกับข้อสอบของเครือข่ายข้อมูลแล้ว มีแค่คำถามอัตนัยที่เกินหลักสูตรไปบ้างนิดหน่อย ที่เหลือก็ง่ายมาก"

"ฉันเดาว่าผู้เล่นคนอื่นๆ ไม่น่าจะมีใครสอบตกหรอก"

"พวกที่ได้เกิน 80 คะแนน ก็น่าจะมีอยู่เยอะ"

"กระทั่งไม่แน่ว่า อาจจะมีคนได้คะแนนเต็มคนอื่นๆ อีกก็ได้"

พลางพูด เธอก็เริ่มคำนวณคะแนนรวมโดยประมาณของแต่ละฝ่ายโดยตรง

และในตอนนี้ บนกระดานจัดอันดับฝ่าย ฝ่ายสีแดงก็ได้แซงหน้าฝ่ายสีทองไปแล้ว

ขณะที่หวางหลิงกำลังคิดเลขในใจอยู่นั้น ก็พลันนึกอะไรขึ้นมาได้ หันขวับไปมองเจียงอี้ทันที

เธอจ้องมองเจียงอี้อยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะพลันเอ่ยออกมาว่า: "นายได้กี่คะแนน?"

"..." เจียงอี้นิ่งไปครู่หนึ่ง กระแอมเบาๆ: "64 คะแนน"

เยี่ยนหุยขมวดคิ้ว แววตาแฝงความเยาะเย้ยอย่างปิดไม่มิด: "เพิ่งจะผ่านเกณฑ์พอดี คะแนนของนายนี่ ถือว่าถ่วงฝ่ายเราเลยนะ"

ทว่าหวางหลิงเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็ถามต่อโดยตรง: "ไอ้ 64 คะแนนของนายนี่ นับรวม 40 คะแนนที่ฉันได้เต็มแล้วบวกให้รึยัง?"

พอคำถามนี้ออกมา เยี่ยนหุย กวนโข่วเซี่ยว และติ้งฉาน ต่างก็ค่อนข้างไม่อยากจะเชื่อ

มีเพียงเจียงอี้ ที่ยิ่งรู้สึกว่าหวางหลิงผู้หญิงคนนี้นี่มันช่าง... เจ้าเล่ห์แสนกลจริงๆ!

เขาส่งสายตาตอบกลับไปให้หวางหลิง ไม่ได้ตอบโดยตรง

แต่หวางหลิงดูเหมือนจะได้รับคำตอบจากสายตาของเขาแล้ว

สีหน้าของเธอ ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก กลับยังปลอบใจไปประโยคหนึ่ง:

"แต่ละคนก็มีจุดแข็งของตัวเอง"

"กิจกรรมรอบแรกคะแนนพื้นฐานคือ 10 รอบที่สองคือ 100"

"ฉันเดาว่าถึงรอบที่สาม ถึงจะเป็นช่วงสำคัญในการเก็บคะแนนจริงๆ"

"และรอบที่สาม ไม่แน่อาจจะเป็นสนามของนายพอดีก็ได้"

มองออกได้ว่า หวางหลิงพูดประโยคนี้ออกมาจากใจจริง

เธอไม่ได้ดูถูกเจียงอี้เพราะเขาทำข้อสอบได้ห่วยแตก กลับรู้สึกจากใจจริงว่าเขามีโอกาสพลิกเกมในภายหลัง

ทว่าเยี่ยนหุยกลับไม่คิดเช่นนั้น

จากปฏิกิริยาของหวางหลิง เขาก็พอจะเดาความจริงอันน่าตกตะลึงได้อย่างเลือนราง: "นาย..."

"นายได้แค่ 24 คะแนนจริงๆ เหรอ???"

"ไม่ใช่สิ? ข้อสอบง่ายขนาดนั้น ได้แค่ 24 คะแนน? นาย..."

เห็นได้ชัดว่าเยี่ยนหุยอยากจะด่า แต่ก็หาคำที่เหมาะสมไม่เจอแล้ว

ทำได้เพียงมองเจียงอี้ด้วยสีหน้าราวกับมองตัวประหลาด แล้วก็วิจารณ์อย่างตรงไปตรงมาว่า:

"ประมูล นายก็มีแค่ 9 ร้อยล้าน ตอบคำถาม นายก็ได้แค่ 24 คะแนน..."

"กิจกรรมนี้ นายมาเข้าร่วมมันมีความหมายอะไร? เก็บไว้ให้คนที่มีค่าคู่ควรมากกว่านี้ไม่ดีกว่าเหรอ?"

"พวกเราฝ่ายสีแดง เดิมทีมีหวังที่จะชนะ แต่ผลคือมีนาย??"

มองออกได้ว่า ในตอนนี้เยี่ยนหุยมีความไม่พอใจต่อเจียงอี้อย่างมากแล้ว

ขณะเดียวกัน กวนโข่วเซี่ยวที่ปกติมีท่าทีเป็นมิตรมาตลอด ก็ไม่ได้ทำหน้าที่เป็นคนกลางไกล่เกลี่ยแล้ว

กระทั่งติ้งฉานที่ปกติพูดน้อยมาตลอด ดูเหมือนก็จะคล้อยตามเล็กน้อย อยากจะฉวยโอกาสพูดเหน็บแนมเจียงอี้สักสองสามประโยค

ทีมนี้ที่เดิมทีก็ไม่ได้มีความสามัคคีอะไรอยู่แล้ว ในตอนนี้ยิ่งแสดงบรรยากาศที่ไม่ลงรอยกันออกมามากขึ้น

และในขณะที่ติ้งฉานกำลังคิดจะพูดอะไรบางอย่าง ในหัวของผู้เล่นทุกคน ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาอีกครั้ง—

【ติ๊ง!】

【ยินดีต้อนรับสู่กิจกรรมเฉลิมฉลองรอบที่สาม——การแข่งขัน!】