บทที่ 160 ปะทะเชวี่ยอวิ๋น! สังหารในพริบตาต่อไป! (ฟรี)

บทที่ 160 ปะทะเชวี่ยอวิ๋น! สังหารในพริบตาต่อไป!

ม้วนคัมภีร์ลำดับขั้น？

เจียงอี้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้ตอบ

ความคิดผุดขึ้นในใจ สติ ก็ออกจากกลุ่มแชทกลับมายังสนามประลอง

เรียบเรียงใหม่ อีกครั้ง ถึงข้อมูลหลายอย่างที่ได้รับจากกลุ่มแชทครั้งนี้——

ประการแรกคือการดำรงอยู่ของผู้สืบทอด

ทำให้ในหมู่เผ่าพันธุ์มนุษย์ มีคนส่วนหนึ่ง สามารถได้รับอาชีพเทพทวนสวรรค์ ได้ง่ายขึ้น

ความเร็วในการเติบโต ก็เร็วกว่าคนอื่น

การสืบทอดประเภทนี้ ไม่รู้ว่ามีจำนวนเท่าไหร่แน่ชัด

แต่ผู้ที่ได้รับจริงๆ ในชาติก่อน น่าจะมีเพียงหกเทพเผ่าพันธุ์มนุษย์เท่านั้น

และราคาของการได้รับการสืบทอดคือ ต้องตั้งคำสาบานแห่งจิตเต๋า ถือการปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นหน้าที่ของตน

จุดข้อมูลอีกอย่างหนึ่ง คือการดำรงอยู่ของจินปู้หลี่

เขาดูเหมือนเมื่อเทียบกับ 「เมล็ดพันธุ์」 ที่ได้รับการสืบทอดทั่วไป จะมีความลับมากกว่า

หัวหน้ากลุ่มเมล็ดพันธุ์...

มีความเข้าใจในสถานการณ์และข้อมูลของเผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายอย่างยิ่ง...

แล้วก็ เขาต้องการม้วนคัมภีร์ลำดับขั้น...

ข้อมูลที่สำคัญที่สุดสุดท้าย คือเจ็ดวันหลังจากนี้ เมืองหมื่นเผ่าพันธุ์จะจัดการแข่งขันคัดเลือก

ผ่านการแข่งขันคัดเลือก ปลดปล่อยโควตาการรุกรานเพื่อมุ่งหน้าสู่สนามรบต่างมิติของเผ่าพันธุ์มนุษย์

โควตาการขึ้นสู่สนามรบประเภทนี้ ในหมู่อัจฉริยะเผ่าพันธุ์สัตว์ร้าย เป็นสิ่งที่ถูกแย่งชิง

และถ้าเขาต้องการตามอัจฉริยะเผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายเข้ารุกรานเผ่าพันธุ์มนุษย์ไปด้วยกัน

ก่อนอื่นต้องหาวิธีเข้าร่วมการแข่งขันคัดเลือกนั้นให้ได้

ก่อนหน้านี้เจียงอี้ลังเลและกังวลมาตลอด เพียงแค่ 「หน้ากากอู๋ฉี」 แผ่นเดียว จะสามารถเดินทางไปมิติเขี้ยวเงินปลอมตัวเป็น 「อู๋ฉี」 ได้อย่างราบรื่นจริงๆ หรือ?

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า

บางที เส้นทางบางอย่าง 「อาจารย์ของอู๋ฉี」 ก็ปูไว้ให้แล้วนานแล้ว

รอเพียงแค่เขาเดินทางไปเองโดยสมัครใจ

ดังนั้นในระหว่างการเดินทางไปมิติเขี้ยวเงิน มีความเป็นไปได้สูงว่าจะไม่เจอกับอันตรายอะไร

ตามมุมมองนี้ เจียงอี้ควรจะมอบยันต์ดำ ให้จางเซี่ยวเทียน

แต่ตอนนี้เขา ติดต่อจางเซี่ยวเทียนไม่ได้เลยแม้แต้น้อย

เจียงอี้เรียบเรียงแผนการขั้นต่อไปคร่าวๆ

ก็หันความสนใจกลับไปที่สนามประลองอีกครั้ง

ในตอนนี้ คำเชิญประลองเดิมพันที่เขาได้รับ กองสุมกันเกือบยี่สิบครั้งแล้ว!

ส่วนหนึ่ง คือพวกที่อยากเลียนแบบอู๋ฉีเกาะกระแสเขา ของเดิมพันที่วางไว้ไม่มีความจริงใจเลยแม้แต่น้อย เจียงอี้ปฏิเสธโดยตรง

อีกส่วนหนึ่ง น่าจะเป็นการประลองเดิมพันจากหอหมื่นสัตว์ร้าย

ต้องการท้าทายเขาต่อไป กู้หน้ากลับคืน

เจียงอี้เรียบเรียงคร่าวๆ ก็เลือกหนึ่งในนั้น อันที่มีความจริงใจอยู่บ้าง แล้วเลือกยอมรับ

ดังนั้น ท้องฟ้าเหนือสนามประลอง ก็มีประกาศดังขึ้นอีกครั้ง!

【ประกาศสนามประลองฝึกหัด——】

【ผู้เล่นในรายชื่อผู้ยิ่งใหญ่แห่งสนามประลอง: เชวี่ยอวิ๋น VS เจียงอี้ จะนัดหมายประลองเดิมพันในอีก 5 นาทีข้างหน้า!】

【โปรดให้ผู้เข้าประลองเดิมพันทั้งสองฝ่าย เตรียมตัวให้พร้อม!】

เสียงนี้พอออกมา

อัฒจันทร์ผู้ชมคึกคักขึ้นในทันที

ในห้อง VIP เด็กหนุ่มชุดขาวก็หัวเราะออกมา:

「เฮ้? เขาเลือกฉัน เหรอ?」

เป่ยอู้ทำหน้าประหลาดใจ: 「นายก็ท้าประลองเดิมพันกับเขาด้วย เหรอ?」

เชวี่ยอวิ๋นหัวเราะฮ่าๆ: 「ก็แค่ส่งคำเชิญไปเล่นๆ เท่านั้นแหละ ฉันไหนเลยจะคิดว่า เขาจะตกลงจริงๆ!」

「ดูเหมือนว่าของเดิมพันที่หอหมื่นสัตว์ร้ายส่งมา ยังมีความจริงใจไม่เท่าของเดิมพันของฉันเลยนะ!」

แม่มดน้อยกลอกตาอย่างพูดไม่ออก ในใจคิดว่า: ใช่สิ ใครจะรวยแล้วใจกว้าง เท่าพี่ล่ะ! แค่ของเล็กๆ น้อยๆ ที่หลุดรอดจากง่ามนิ้วออกมา ก็เพียงพอที่จะบดขยี้ หอหมื่นสัตว์ร้ายของพวกเขาแล้ว!

แต่ว่า พอนึกถึงตรงนี้ แม่มดน้อยก็พลันตาเป็นประกาย ทำหน้าประจบประแจง ออดอ้อน เด็กหนุ่มชุดขาว:

「พี่เชวี่ยอวิ๋น……」

อย่างไรก็ตาม

คำพูดที่เธออยากจะขอยืมแหวนเส้นใยมาเล่นสักสองวัน ยังไม่ทันได้หลุดออกจากปาก

ก็ถูกสายตาคมปลาบ ของเด็กหนุ่มชุดขาวปฏิเสธโดยตรง แล้ว:

「เด็กน้อยฝันเฟื่อง!」

「นกเทพของฉัน ใครก็ไม่ให้ยืม!」

「……」

คราวนี้ถึงตาเป่ยอู้ทำหน้าพูดไม่ออก บ้าง: นกเทพอะไรของแกเล่า!

เผ่าพันธุ์อมตะถึงแม้ส่วนใหญ่จะเติบโตเป็นสัตว์ปีกคล้ายหงส์ไฟ

แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด

บางตัวที่ไม่ได้เลี้ยงในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าพันธุ์อมตะ กิน 「ไฟป่า」 เติบโตมา ก็ไม่จำเป็นต้องเติบโตเป็นรูปร่างนก

ตัวอย่างเช่นในประวัติศาสตร์หมื่นเผ่าพันธุ์ ก็เคยปรากฏเผ่าพันธุ์อมตะที่ราวกับภูตอัคคี

อีกอย่าง...

นี่การประลองเดิมพันยังไม่เริ่มเลยนะ!

แกก็มา 「นกเทพของฉัน」 แล้ว?

ทำไมถึงหน้าไม่อาย ขนาดนี้วะ?

ในใจบ่นอยู่

แต่ในจิตใต้สำนึกของเป่ยอู้ จริงๆ แล้วก็รู้สึกว่า เชวี่ยอวิ๋นแทบจะชนะแหวนเส้นใยได้อย่างแน่นอน

ในห้องส่วนตัวอีกห้องหนึ่ง

เฉียนเซิง สือหมี และสมาชิกคนอื่นๆ ของหอหมื่นสัตว์ร้าย อีกหลายคน ได้ยินประกาศนี้ สีหน้าทุกคนต่างก็ดูไม่ได้ไปชั่วขณะ!

เฉียนเซิงกัดฟัน ด่าเสียงต่ำอย่างพูดไม่ออก:

「ไอ้หมาเจียงอี้นี่! เลือกคนเก่งจริงๆ!」

「เลือกใครไม่เลือก ดันไปเลือก เชวี่ยอวิ๋น!」

สือหมีก็สีหน้ามืดครึ้ม เช่นกัน: 「รอจนแหวนเส้นใยตกไปอยู่ในมือเชวี่ยอวิ๋น เกรงว่า หอหมื่นสัตว์ร้าย ก็คงทำอะไรเขาไม่ได้แล้ว!」

「เจ้าหมอนั่น ปกติไม่ใช่ว่าค่อนข้างไม่ยุ่งเรื่องชาวบ้าน หรอกเหรอ? ทำไมจู่ๆ ถึงเข้ามายุ่งเรื่องนี้ แล้วล่ะ?」

「เขาจะมีความอดทนเลี้ยงเผ่าพันธุ์อมตะ เหรอ? เกรงว่าจะทำให้เผ่าพันธุ์อมตะสูญพันธุ์อีกครั้งมากกว่า!」

แต่ในไม่ช้า

ในห้องส่วนตัวนี้ ร่างที่ดูสุขุมที่สุด ค่อยๆ เอ่ยปากขึ้น:

「ไม่ต้องตื่นตระหนก」

「ต่อให้เชวี่ยอวิ๋นชนะแหวนเส้นใยไป」

「ฉันก็เหมือนเขา สามารถชนะมันกลับคืนมาได้อีกอยู่ดี」

พอคนผู้นี้พอเปิดปาก บรรยากาศทั้งห้องก็พลันหนักอึ้งลงอีกครั้ง

ราวกับแรงกดดันที่มองไม่เห็น อบอวลอยู่ในอากาศ

คนอื่นๆ อีกหลายคน สีหน้าแตกต่างกันไป

แต่กลับไม่มีเสียงใด กล้าโต้แย้งคำพูดนี้

ห้องส่วนตัวตกอยู่ในความเงียบ

ไม่นานหลังจากนั้น

บนเวทีประลองสัตว์ร้าย ก็มีร่างสีดำหนึ่งและสีขาวหนึ่ง ถูกเทเลพอร์ตมา

ผู้ที่สวมชุดคลุมสีดำทั้งตัว ก็คือเจียงอี้โดยธรรมชาติ

ส่วนชุดขาว ก็คือเชวี่ยอวิ๋น

เขาดูท่าทางเกียจคร้าน ท่ายืนก็ดูสบายๆ มาก

เจียงอี้ไม่รู้จักเชวี่ยอวิ๋น ดังนั้นสิ่งแรกที่ทำ คือการตรวจสอบข้อมูลการต่อสู้ของอีกฝ่าย

[เชวี่ยอวิ๋น]

[จำนวนการต่อสู้: 10 รอบ]

[อัตราการชนะ: 100% (ชนะติดต่อกัน 10 ครั้ง)]

อัตราการชนะร้อยเปอร์เซ็นต์!

นี่คือผู้เล่นที่ชนะสิบครั้งติดต่อกันในชีวิตเดียว!

แต่ว่า เพราะจำนวนการต่อสู้น้อยมาก จริงๆ แล้วก็ยากที่จะมองเห็นอะไรได้

เจียงอี้ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

ก่อนที่เสียงนกหวีดการแข่งขันจะดังขึ้นโดยตรง ก็เริ่มพูดกับเชวี่ยอวิ๋นก่อน:

「ตอนเจรจาก่อนหน้านี้ หอหมื่นสัตว์ร้ายบอกว่าจะทำให้ฉันอยู่ในสนามประลองต่อไปไม่ได้」

「ส่วนตัวฉันเอง ก็หวังเป็นอย่างยิ่ง ว่าหอหมื่นสัตว์ร้ายจะสามารถทำตามสัญญานี้ ได้」

「ดังนั้นสองชั่วโมงต่อไปนี้ ฉันจะเฝ้าอยู่ที่สนามประลอง ต้อนรับคำเชิญประลองเดิมพันต่างๆ ของพวกนายหอหมื่นสัตว์ร้าย」

「แต่มีเงื่อนไขว่า การประลองเดิมพันทุกรอบ ราคาของเดิมพันต้องไม่ต่ำกว่า 100000 แต้ม」

「หรือว่า ใช้ไฟสัตว์ร้ายหนึ่งแผ่นกระดาษไฟแลกเปลี่ยนเทียบเท่า กับ 100000 แต้มก็ได้」

「เป็นไงบ้าง? หอหมื่นสัตว์ร้าย กล้าที่จะสร้างเรื่องบาดหมางนี้กับฉันไหม?」

น้ำเสียงนี้ ฟังดูเบาๆ สบายๆ

เชวี่ยอวิ๋นตะลึงไปครู่หนึ่ง

เขาไม่คิดเลยว่า...

บุคคลที่สร้างความปั่นป่วนในสนามประลองผู้นี้ กลับไม่เคยได้ยินชื่อของเขา?

ยังคิดว่าเขาเป็น ผู้เล่นของหอหมื่นสัตว์ร้ายอีก?

ฮ่าฮ่า

นี่...

เขาสามารถเป็นตัวแทนหอหมื่นสัตว์ร้ายตอบตกลง ได้ไหม?

ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?

เชวี่ยอวิ๋นหัวเราะออกมาอย่างเปิดเผย:

「ดีเลย! ฉันเป็นตัวแทนหอหมื่นสัตว์ร้าย รับเรื่องบาดหมางที่แกยืนกรานจะสร้างขึ้นนี้!」

「แต่ว่าเพื่อนเอ๋ย แกจะมั่นใจในตัวเองเกินไปหน่อยไหม?」

「แกคิดจริงๆ เหรอว่า หลังจากสู้กับฉันรอบนี้แล้ว แหวนเส้นใยจะยังคงเป็นของแกต่อไป?」

ถ้าแพ้แล้วเสียแหวนเส้นใยไป

เรื่องที่เจียงอี้สร้างความบาดหมางกับหอหมื่นสัตว์ร้าย ก็จะกลายเป็นเรื่องตลกล้วนๆ!

เรื่องที่เขาสร้างความบาดหมางกับหอหมื่นสัตว์ร้าย ก็จะกลายเป็นเรื่องตลกล้วนๆ!

ตัวเชวี่ยอวิ๋นเอง ไม่ได้มีความบาดหมาง อะไรกับเจียงอี้

พอนึกถึงว่าเพราะตัวเอง เพื่อนคนนี้อาจจะต้องเสียหน้าจนหมดสิ้น ในภายหลัง ในใจเขาก็รู้สึกผิด อยู่เหมือนกัน

ความรู้สึกผิดของคนอื่น อาจจะเป็นการเสแสร้ง

แต่ความรู้สึกผิดของเชวี่ยอวิ๋น กลับเป็นความรู้สึกที่แท้จริง

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ถอนหายใจ ให้คำมั่นสัญญาเป็นพิเศษ ว่า:

「ช่างมันเถอะ」

「ฉันค่อนข้างชื่นชมนายนะ น้องชาย」

「ดังนั้น เห็นแก่หน้านาย...」

「เดี๋ยวพอการแข่งขันเริ่ม ฉันจะให้โอกาสนายปล่อยพรสวรรค์ใหม่อันนั้นออกมา」

「พอดีเลยให้ฉัน ได้เห็นกับตาหน่อย」

คำพูดนี้ จริงๆ แล้วก็หยิ่งผยองมาก

แต่ทัศนคติของเชวี่ยอวิ๋น เมื่อเทียบกับสือหมีก่อนหน้านี้แล้วจริงใจกว่ามาก

ไม่ได้มีความหมายดูถูกมากนัก

และราวกับว่าเขาสนใจพรสวรรค์ของเจียงอี้จริงๆ

แต่ทว่าเจียงอี้ กลับไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายคิดอย่างไร และไม่ได้ใส่ใจคำพูดของเขาเลย

ในไม่ช้า เสียงนกหวีดการแข่งขันก็ดังขึ้น

หลังจากนั้น แทบจะเป็นกระบวนการที่คล้ายๆ กับตอนปะทะสือหมี!

ความมืดแห่งความว่างเปล่าสายหนึ่ง ปกคลุมทั่วทั้งเวทีประลองสัตว์ร้ายในทันที!

จากนั้น

ในจุดบอดสายตาของทุกคน โลกเงียบสงัดไปสามวินาที

หลังจากนั้นก็เป็นเสียงแจ้งเตือนจบการแข่งขัน ดังขึ้นเหนือเวที——

【ติ๊ง——】

【ขอแสดงความยินดีกับการประลองเดิมพันรอบนี้: เจียงอี้ ชนะ!】

เสียงนี้พอออกมา

ห้อง VIP ที่สือหมีอยู่

ห้อง VIP ที่เป่ยอู้อยู่

ใบหน้าแต่ละใบ อ้าปากค้างตาค้าง!

ส่วนอัฒจันทร์ผู้ชม ยิ่งระเบิดการถกเถียงที่ดุเดือดยิ่งกว่า!

คางของแม่มดน้อยแทบจะหลุดลงพื้น:

「โอ้สวรรค์???」

「ล้อเล่นอะไรกัน?!!」

「พี่เชวี่ยอวิ๋น... ก็ถูกฆ่าในพริบตา ด้วยเหรอ?!!」