บทที่ 34: ฉางเอ๋อคงเสียใจที่ขโมยยาอมฤต!

บทที่ 34: ฉางเอ๋อคงเสียใจที่ขโมยยาอมฤต!

ตอนนี้เนี่ยนะ?

เจียงอี้ส่ายหน้าทันที:

"อายุขัยของฉันตอนนี้ แม้แต่จะสุ่มวงล้อสีขาวยังไม่พอ แล้วจะไปสุ่มวงล้อสีเขียวได้ยังไง"

พอพูดจบ ก็มีหลายสายตาจับจ้องมาที่เขา

มองสำรวจ สงสัย ดูถูก

แม้แต่จะสุ่มวงล้อสีขาวยังไม่พอ อย่างนั้นก็เป็นแค่คนที่ใกล้จะตายแล้วไม่ใช่เหรอ?

ของเสียแบบนี้ ยังกล้าทำเป็นหยิ่ง ไม่ยอมรับยาอายุวัฒนะคุณภาพสีขาว?

หมอนี่สมองมีปัญหาหรือเปล่า?!

หรือว่า... เขาไม่ได้คิดจะอยู่ต่อไปแล้ว?

ถ้าอย่างนั้น...

ยังไงก็จะตายอยู่แล้ว กินยาอายุวัฒนะเข้าไปก็เปลืองเปล่าๆ จริงๆ!

ถ้ามองจากมุมนี้...

การที่หมอนี่ยอมสละผลประโยชน์ เลือกแลกกับวงล้อขยะสามอันของอู๋ซวี่ ก็พอจะเข้าใจได้

ยังไงซะ แลกวงล้อไป เขาก็สุ่มไม่ได้อยู่ดี!

แต่ในเมื่อเขา สุ่มไม่ได้ แล้วจะถือวงล้อไว้ในมือทำไม ไม่เสียของเปล่าๆ เหรอ?

อู๋ซวี่เริ่มคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาอีกแล้ว คิดว่าในเมื่อหมอนี่ตั้งใจจะประจบเขาอยู่แล้ว

ก็ให้ถือว่ายาอายุวัฒนะสีขาวเม็ดนั้น เป็นของขวัญให้เขาก็แล้วกัน?

ส่วนวงล้อสีเขียวสามอัน ก็เอาคืนมา?

ในขณะที่อู๋ซวี่กำลังคิดอย่างหน้าไม่อายว่าจะพูดอย่างไร เพื่อจะเอาวงล้อสีเขียวสามอันนั้นคืนมาจากเจียงอี้

เจียงอี้ที่ปฏิเสธการสุ่มรางวัล ก็หันหลังเดินไปยังทิศทางของทะเลสาบฉิน

"เดี๋ยว! น้องชายเจียงอี้ รอฉันก่อน!"

อู๋ซวี่รีบวิ่งตามไป

แต่เจียงอี้กลับทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงเขา กระโดดลงไปในทะเลสาบฉิน

โดยปกติแล้ว คนที่ผ่านช่องทางทะเลสาบแบบนี้ไปยังโลกของสัตว์ร้ายเป็นครั้งแรก มักจะแสดงความลังเลและชั่งใจ และยังมีความรู้สึกตื่นเต้นและหวาดกลัว

แต่เจียงอี้กลับดูเหมือนจะไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

ยิ่งทำให้คนที่ยืนดูอยู่รู้สึกว่า หมอนี่คงจะตั้งใจมาฆ่าตัวตายจริงๆ

"ท่าทางที่เจียงอี้กระโดดลงไปในทะเลสาบฉิน เหมือนกับตั้งใจจะไปฆ่าตัวตายชัดๆ!"

"ขยะแบบนี้ ไม่มีปัญญาจะเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกได้อยู่แล้ว! การที่เขาเลือกจะฆ่าตัวตาย ก็ถือว่าเป็นการตัดสินใจที่ฉลาดแล้ว!"

"แต่มันจะฆ่าตัวตายก็เรื่องของมันสิ เอาวงล้อสีเขียวสามอันไปด้วยทำไม! ถึงจะเป็นคุณภาพขยะ แต่มันก็เป็นวงล้อสีเขียวนะ! เสียของจริงๆ!"

อู๋ซวี่เองก็สบถอยู่ในใจ

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็กระโดดลงไปในทะเลสาบฉินตามไป

ส่วนกวนหลิงที่ดูสง่างามและองอาจ ก็จ้องมองไปยังทิศทางที่เจียงอี้กระโดดลงไปอย่างครุ่นคิด

"เป็นอะไรไปหัวหน้ากวน? มองอะไรอยู่?" เลี่ยวหย่วนเฟิงเดินเข้ามา แล้วมองตาม

กวนหลิงขมวดคิ้ว แล้วถามว่า: "หมอนั่น ชื่อเจียงอี้เหรอ?"

"ใช่ เจียงอี้ มีอะไรเหรอ?"

กวนหลิงเพ่งมองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันกลับมาพูดด้วยน้ำเสียงแฝงความนัยว่า: "หมอนั่น ไม่พูดความจริงสักคำ"

"เขาไม่ได้เป็นอย่างที่เขาพูด ที่ว่าแม้แต่จะสุ่มวงล้อสีขาวยังไม่มีสิทธิ์"

"ฉันดูแล้ว เขากับหลัวซาน มีสถานะเพิ่มค่าสถานะทั้งหมด +5 ชั่วคราวเหมือนกัน"

"และมีอายุขัย 21 ปี"

"นอกจากนี้ นาฬิกาข้อมือที่เขาสวมอยู่ ถ้าฉันดูไม่ผิด น่าจะเป็นอุปกรณ์มิติ"

ข้อมูลที่เปิดเผยออกมาอย่างต่อเนื่องนี้

ทำให้เลี่ยวหย่วนเฟิงถึงกับอ้าปากค้าง:

"เพิ่มค่าสถานะทั้งหมด +5, อายุขัย 21 ปี, แถมยังมีอุปกรณ์มิติ???"

"ไอ้หนู! หมอนั่น! เขาแกล้งทำเป็นอ่อนแอ?!"

"เดี๋ยวนะ เธอ..."

ทันใดนั้น เลี่ยวหย่วนเฟิงก็หันไปมองกวนหลิงด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

กวนหลิงเลิกคิ้วที่ดูองอาจขึ้นอย่างมีเสน่ห์:

"ฉันมีทักษะตรวจสอบ สามารถตรวจสอบแผงข้อมูลของผู้เล่นที่มีระดับไม่เกินฉันได้"

เธอพูดออกมาอย่างเรียบง่าย

แต่เลี่ยวหย่วนเฟิงที่ได้ฟัง กลับตกใจจนถอยหลังไปหลายก้าว สีหน้าตื่นตระหนกและระแวดระวังเหมือนกำลังป้องกันขโมย

กวนหลิงหัวเราะ: "ดูไปหมดแล้ว ระวังตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว"

มุมปากของเลี่ยวหย่วนเฟิงกระตุกเล็กน้อย เขายังคงมีท่าทีต่อต้านกวนหลิง

กวนหลิงจึงถามเขาอีกว่า: "เจียงอี้คนนั้นเป็นใครมาจากไหน? เมื่อกี้ฉันได้ยินคนรอบข้างพูดกันว่า เขามีเรื่องกับฉางเจียวเอ๋อ?"

เลี่ยวหย่วนเฟิงส่ายหน้าเล็กน้อย: "ฉันก็ไม่ค่อยรู้"

"หมอนั่นเหมือนจะเพิ่งเลื่อนขั้นจากพวกหนอนเก็บอายุขัยขึ้นมาเป็นทีมกล้าตาย"

"ต่อให้มีเรื่องอะไรกับฉางเจียวเอ๋อ ก็น่าจะเป็นเรื่องก่อนที่เกมวันสิ้นโลกจะรุกราน"

"ก็คงจะเป็นเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ที่ไม่ได้สมหวัง รักข้างเดียว แล้วเกิดความแค้น อะไรทำนองนั้น"

เลี่ยวหย่วนเฟิงพูดอย่างเรียบง่าย และดูเหมือนจะไม่ใส่ใจ

แต่กวนหลิงกลับยังคงครุ่นคิดอยู่

เลี่ยวหย่วนเฟิงอดไม่ได้ที่จะถามเธออีกครั้ง: "เป็นอะไรไป? เธอคิดอะไรอยู่?"

กวนหลิงเงียบไปครู่หนึ่ง ไม่ตอบแต่กลับถามว่า: "นายรู้จักสมาคมหยินซวงไหม?"

เลี่ยวหย่วนเฟิงครุ่นคิด แล้วพยักหน้า: "เคยได้ยินมาบ้าง เหมือนจะเป็นกลุ่มอิทธิพลระดับสองที่พัฒนาได้ค่อนข้างดีในเขตใจกลางเมือง?"

กวนหลิงพยักหน้า: "ฉันได้ยินมาว่า สมาคมหยินซวงเดิมทีมีโอกาสที่จะพัฒนาเป็นกลุ่มอิทธิพลระดับหนึ่ง"

"แต่เพราะกฎเหล็กของสมาคม ทำให้สมาชิกสมาคมไม่พอใจ ถึงขนาดที่ลาออกจากสมาคมหยินซวง!"

สมาชิกสมาคมลาออกเอง?!

นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ

เลี่ยวหย่วนเฟิงได้ฟังก็ขมวดคิ้วอย่างหนัก แทบไม่อยากจะเชื่อ:

"กฎเหล็กอะไร? ถ้าสมาชิกสมาคมส่วนใหญ่คัดค้าน กฎแบบนั้นก็ควรจะยกเลิกไปโดยเร็วไม่ใช่เหรอ?"

กวนหลิงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแฝงความนัยว่า:

"กฎเหล็กข้อนั้นก็คือ..."

"สมาคมหยินซวงปฏิเสธที่จะมีการซื้อขายใดๆ กับฉางเจียวเอ๋อ รวมถึงห้ามสมาชิกสมาคมทำการซื้อขายกับฉางเจียวเอ๋อเป็นการส่วนตัว"

???

คำพูดนี้ทำให้เลี่ยวหย่วนเฟิงถึงกับงุนงง: "เดี๋ยวนะ?! ล้อเล่นอะไรกัน?! ห้ามทำการซื้อขายกับฉางเจียวเอ๋อ?!"

"ในตอนนี้ ทั้งพื้นที่เมืองเจียง มีแค่ฉางเจียวเอ๋อที่ปรุงยาอายุวัฒนะได้ไม่ใช่เหรอ?!"

แน่นอนว่า เมื่อไม่นานมานี้ ซุนเฮ่าจากสมาคมเล่ยเทียนของเรา ก็สุ่มได้สูตรยาอายุวัฒนะ

แต่นั่นเป็นเพียงสูตรยาอายุวัฒนะคุณภาพสีขาว

และข่าวนั้นก็ยังไม่ได้แพร่กระจายออกไป

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในขั้นตอนนี้ ยาอายุวัฒนะที่ปรุงขึ้นเองในท้องตลาดนั้น โดยพื้นฐานแล้วถูกผูกขาดโดยฉางเจียวเอ๋อ!

กลุ่มอิทธิพลขนาดใหญ่ ถ้าห้ามการซื้อขายกับฉางเจียวเอ๋อ...

นั่นก็เท่ากับการขุดหลุมฝังตัวเอง!

"หัวหน้าสมาคมหยินซวงนั่นบ้าไปแล้วเหรอ? นี่มันยิ่งกว่าหวังเสวี่ยเยี่ยนจากสมาคมเสวี่ยเยี่ยนของพวกเธออีกนะ!"

เลี่ยวหย่วนเฟิงไม่อาจเข้าใจได้เลย!

กวนหลิงก็พูดขึ้นมาอีกว่า:

"สมาชิกใหม่ที่สมาคมเสวี่ยเยี่ยนเพิ่งรับเข้ามาเมื่อเร็วๆ นี้ ก็ลาออกมาจากสมาคมหยินซวง"

"ได้ยินพวกเขาพูดว่า เหมือนว่าหัวหน้าสมาคมหยินซวง จะมีเรื่องกับฉางเจียวเอ๋อ"

เลี่ยวหย่วนเฟิงได้ฟังก็ขมวดคิ้วอย่างหนักอีกครั้ง แล้วพูดว่า: "ต้องเป็นความแค้นที่ลึกซึ้งขนาดไหนกัน?"

แต่กวนหลิงกลับส่ายหน้า: "ได้ยินมาว่า ก็ไม่ได้เป็นความแค้นอะไรมากมาย"

"แค่หัวหน้าสมาคมหยินซวง ไม่ชอบนิสัยของฉางเจียวเอ๋อ"

ไม่ชอบนิสัยของฉางเจียวเอ๋อ???

นี่ นี่ นี่???

นี่มันยุควันสิ้นโลกนะ!

ยุคที่หมัดคือทุกสิ่งทุกอย่าง!

ยังมีคนสนใจเรื่องนิสัยด้วยเหรอ?

บ้าไปแล้ว?!

เลี่ยวหย่วนเฟิงด่าอยู่ในใจ

แต่ก็ได้ยินกวนหลิงพูดด้วยน้ำเสียงแฝงความนัยว่า:

"เธอไม่คิดเหรอว่า ท่าทีของคนที่ชื่อเจียงอี้ ที่มีต่อฉางเจียวเอ๋อ คล้ายกับหัวหน้าสมาคมหยินซวงมาก?"

"ทั้งสองคนนี้ จะมีความเกี่ยวข้องกันหรือเปล่า?"

เลี่ยวหย่วนเฟิงได้ฟังก็ชะงักไป

เขาครุ่นคิด แล้วคาดเดาว่า: "หรือว่า..."

"นิสัยของฉางเจียวเอ๋อ จะมีปัญหาจริงๆ?"

"สมาชิกใหม่ที่สมาคมเสวี่ยเยี่ยนของพวกเธอรับเข้ามา มีใครรู้เรื่องวงในบ้างไหม?"

กวนหลิงส่ายหน้าเล็กน้อย: "ก็ไม่ได้เรียกว่าเป็นเรื่องวงในอะไร"

"แค่ได้ยินมาว่า สมาชิกสมาคมหยินซวงเวลาด่าฉางเจียวเอ๋อ จะมีบทกวีบทหนึ่งที่เข้ากับสถานการณ์พอดี"

"หืม?" เลี่ยวหย่วนเฟิงงง "บทกวีอะไร?"

กวนหลิงมองไปที่ทะเลสาบฉินอีกครั้ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ:

"ฉางเอ๋อคงเสียใจที่ขโมยยาอมฤต ท้องทะเลสีคราม ท้องฟ้าสีคราม ใจที่ว้าวุ่นทุกค่ำคืน" (嫦娥應悔偷靈藥，碧海青天夜夜心)