บทที่ 22: สุ่มรางวัลคนเดียว สุ่มได้ยาอายุวัฒนะ!

บทที่ 22: สุ่มรางวัลคนเดียว สุ่มได้ยาอายุวัฒนะ!

คำพูดของเจียงอี้ จริงๆ แล้วค่อนข้างจะเหลือเชื่อ

ทีมห้าคนของพวกเขานี้ ก็ถือว่าเป็นกลุ่มที่อ่อนแออยู่แล้ว

แต่เขากลับยังกล้าขอแยกตัวไปคนเดียวอีก?!

นี่มัน... ไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย!

จางเผิงแขวะทันทีว่า: "นี่นายไม่ได้คิดจะหนีภารกิจ แล้วมาหลบอยู่ที่นี่จนถึงเที่ยงคืนที่พวกเรากลับมารวมตัวกันหรอกนะ?"

เจียงอี้ไม่มองจางเผิงเลยแม้แต่น้อย แต่รับรองกับหลัวซานว่า: "อย่างมากก็ไม่เกินหนึ่งเค่อ (15 นาที) ฉันจะออกไปตามพวกนายแน่นอน"

จางเผิงมองบนอีกครั้ง: "นายรับรอง? นายเอาอะไรมารับรอง..."

อย่างไรก็ตาม เขาพูดยังไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงหลัวซานตอบตกลง:

"เอาเถอะ หนึ่งเค่อก็หนึ่งเค่อ พวกเราจะเดินไปทางนี้ ระหว่างทางน่าจะมีกลิ่นธูปไล่สัตว์ร้ายหลงเหลืออยู่ นายค่อยตามมาก็แล้วกัน"

เจียงอี้กับหลัวซาน ก็ถือว่ามีความสนิทสนมกันอยู่บ้าง

เขาจึงไม่แปลกใจที่หลัวซานจะตอบตกลง

ถึงตรงนี้ เจียงอี้ก็มีเวลาส่วนตัวอย่างสมบูรณ์ และสามารถเคลื่อนไหวคนเดียวได้แล้ว

เขามองไปที่ชายหนุ่มท่าทางฉลาดในกลุ่มสามคนนั้น แล้วถามตรงๆ ว่า: "พวกนายที่นี่ น่าจะมีที่ให้เข้าห้องน้ำใช่ไหม?"

ชายหนุ่มที่ดูฉลาดพยักหน้า: "แน่นอนครับ แต่ว่าน้ำไม่ไหลมานานแล้ว สภาพห้องน้ำค่อนข้างแย่..."

"ไม่เป็นไร"

จากนั้น เจียงอี้ก็เข้าไปในร้านค้า

จริงๆ แล้ว สภาพภายในร้านค้าก็ค่อนข้างแย่

ร้านค้านั้นเป็นร้านขายอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์

ตอนที่เลี่ยวหย่วนเฟิงนำทีมมาถึง ดูเหมือนว่าทั้งสามคนกำลังง่วนอยู่กับการประดิษฐ์อาวุธ

เจียงอี้สังเกตเห็นว่า บนพื้นร้านที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำมันเครื่องสีดำ มีหน้าไม้ที่ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์อยู่หนึ่งอัน

เขากวาดตามองอย่างรวดเร็ว แล้วเลิกคิ้วถามชายหนุ่มที่ดูฉลาดคนนั้นว่า: "ในพวกนาย มีคนทำหน้าไม้เป็นด้วยเหรอ?"

ชายหนุ่มที่ดูฉลาดตบไหล่ชายหนุ่มตัวเตี้ยที่อยู่ข้างๆ เขา แล้วยิ้ม: "เพื่อนคนนี้ลองทำเล่นๆ ดูครับ แต่น่าเสียดายที่อานุภาพไม่ค่อยแรง"

เจียงอี้พยักหน้า และไม่ได้พูดอะไรอีก ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำที่อยู่ด้านหลังร้าน

สภาพแวดล้อมเหม็นอับจริงๆ แต่สิ่งที่เขาคิดคือ—

หน้าไม้ที่ยังไม่เสร็จอันนั้น อานุภาพไม่แรงจริงๆ

อย่างน้อยก็กับสัตว์ร้าย น่าจะไม่มีผลอะไรมากนัก

แต่ถ้าใช้กับมนุษย์ด้วยกัน...

เป็นไปตามคาด

หลังจากที่เจียงอี้เข้าไปในห้องน้ำ

ชายหนุ่มทั้งสามคนที่ก่อนหน้านี้มีท่าทีให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี สีหน้าก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

แม้แต่ชายหนุ่มที่ดูฉลาดและมีท่าทีเป็นมิตรที่สุดก่อนหน้านี้ สายตาก็ยังดูมืดมน

ชายหนุ่มตัวเตี้ยที่อยู่ข้างๆ เขาก้มลงหยิบหน้าไม้ที่ยังไม่เสร็จขึ้นมา พลางกระซิบว่า:

"เมื่อกี้ฉันพอดูออกแล้ว ทีมนี้ของพวกเขา ดูเหมือนว่าจะมีแค่พี่เลี่ยวคนนั้น ที่แข็งแกร่งที่สุด"

"ที่เหลือ น่าจะมีแค่หัวหน้าทีมสองคนที่แข็งแกร่งกว่าหน่อย"

"สมาชิกธรรมดาคนอื่นๆ ความแข็งแกร่งน่าจะพอๆ กับพวกเรา"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ชายหนุ่มตัวเตี้ยก็มองไปทางห้องน้ำอย่างมีความหมาย

ในสามคนนี้ เห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มที่ดูฉลาดเป็นผู้นำ

อีกคนก็มองไปที่ชายหนุ่มที่ดูฉลาด แล้วกระซิบถามว่า: "ไอ้หนุ่มนั่น จู่ๆ ก็ขอไปเข้าห้องน้ำคนเดียว มันหมายความว่ายังไง? หรือว่ามัน... จับพิรุธอะไรได้?"

ชายหนุ่มที่ดูฉลาดกวาดสายตามอง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ: "จับพิรุธอะไร?"

คนข้างๆ ทั้งสองคนก็ก้มหน้าลง และปิดปากเงียบ

ชายหนุ่มที่ดูฉลาดมองไปที่หน้าไม้อันนั้นอีกครั้ง แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า:

"ถ้าภายในสิบห้านาที ไอ้หนุ่มนั่นออกไปเอง เพื่อตามทีมของมันไป พวกเรากับมัน ก็ไม่มีอะไรต่อกัน"

"แต่ถ้าสิบห้านาทีผ่านไป มันยังไม่ยอมไป..."

คำพูดนี้ ยังพูดไม่จบ

ไม่ใช่ว่าชายหนุ่มที่ดูฉลาดจงใจไม่พูดให้จบ

แต่เป็นเพราะว่า จู่ๆ พวกเขาก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยดังมาจากทางห้องน้ำ—

【ติ๊ง——】

【ขอแสดงความยินดีด้วย คุณสุ่มได้รางวัล: ยาอายุวัฒนะ!】

ยาอายุวัฒนะ!

ชายหนุ่มทั้งสามคนที่ก่อนหน้านี้สีหน้ายังมืดครึ้มอยู่ จู่ๆ ก็เบิกตากว้าง!

แม้แต่ชายหนุ่มที่ท่าทางสุขุมเยือกเย็นที่สุดในตอนนั้น ลมหายใจก็ยังไม่สม่ำเสมอ!

ชายหนุ่มอีกสองคนที่อยู่ข้างๆ ยิ่งตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก!

พวกเขาพยายามอย่างมากที่จะควบคุมอารมณ์ และควบคุมเสียง

แต่แม้จะเป็นเสียงกระซิบ ก็ยังไม่สามารถซ่อนความตื่นเต้นในน้ำเสียงได้:

"ยาอายุวัฒนะ! ไอ้หนุ่มนั่นอยู่ที่นี่ จริงๆ แล้วแอบมาสุ่มรางวัลวงล้อ! แถมยังสุ่มได้ยาอายุวัฒนะในครั้งเดียว!"

"ยาอายุวัฒนะนะ! แม้จะเป็นยาอายุวัฒนะที่สุ่มได้จากวงล้อสีขาว ก็ยังเพิ่มอายุขัยได้อย่างน้อยสิบปี! แล้วถ้าเป็นวงล้อสีเขียวล่ะ?"

"นั่นมัน... อย่างน้อยก็ร้อยปีเลยนะ! พี่ควน!"

"พี่ควน! พี่ควน! ยาอายุวัฒนะคุณภาพสีเขียว! ผม! ผม..."

เพื่อนสองคนนั้น เห็นได้ชัดว่าพูดจาไม่รู้เรื่องแล้ว!

ส่วนชายหนุ่มที่ดูฉลาด หรือก็คือพี่ควน

ด้วยความที่เป็นคนที่มีจิตใจเข้มแข็ง ในไม่ช้าเขาก็สงบสติอารมณ์ลงได้ ใช้สองมือบีบแขนของชายหนุ่มทั้งสองคนที่อยู่ข้างๆ อย่างแรง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงดุดันว่า:

"ใจเย็น! ใจเย็น! พวกนายทุกคนใจเย็นๆ หน่อย!"

"ไม่ว่าจะเป็นยาอายุวัฒนะคุณภาพไหน ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา!"

"ไอ้หนุ่มนั่นจงใจอยู่ที่นี่ แอบเปิดวงล้อ แสดงว่าต้องซ่อนวงล้อคุณภาพสูงเอาไว้! ไม่อย่างนั้นคงไม่สุ่มได้ยาอายุวัฒนะในครั้งเดียว!"

"เขาวางแผนมาอย่างดีขนาดนี้ พอสุ่มได้ยาอายุวัฒนะ ก็ต้องรีบกินเข้าไปทันที!"

"ของที่คนอื่นกินเข้าไปแล้ว พวกเราอย่าไปคิดถึงมันเลย!"

ใช่แล้ว...

ชายหนุ่มสองคนที่กำลังตื่นเต้น ก็คิดได้ในไม่ช้า

ไอ้หนุ่มนั่นสุ่มได้ยาอายุวัฒนะ ต้องตื่นเต้นยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก

ไม่มีทางสนใจหรอกว่าอยู่ในห้องน้ำหรือไม่ ต้องรีบกินยาอายุวัฒนะเข้าไปทันที!

ไม่ว่าพวกเขาจะอิจฉาริษยาแค่ไหน ก็ไม่มีทางควักเอาของที่คนอื่นกินเข้าไปแล้วออกมาได้

ดังนั้น ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ...

ทั้งสองคนก็ถือว่าได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจากพี่ควน

ในไม่ช้าก็บังคับตัวเองให้สงบลงได้

พี่ควนที่หน้าตาดูฉลาด กำชับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นอีกครั้งว่า: "เดี๋ยวพอไอ้หนุ่มนั่นออกมาจากห้องน้ำ พวกเราก็ทำเป็นไม่รู้ว่าเขาสุ่มได้ยาอายุวัฒนะ ทุกคนระวังตัวด้วย"

น้องชายทั้งสองคนพยักหน้า บอกว่าจะทำตามที่พี่ควนบอกทุกอย่าง

อย่างไรก็ตาม พวกเขายังคิดว่าเจียงอี้ที่สุ่มรางวัลเสร็จแล้วจะออกมา

แต่กลับกลายเป็นว่า ได้ยินเสียงแจ้งเตือนการสุ่มรางวัลจากวงล้อที่คุ้นเคยอีกครั้ง—

【ติ๊ง——】

【ขอแสดงความยินดีด้วย คุณสุ่มได้รางวัล: นาฬิกาข้อมือมิติ!】