บทที่ 18 ปรากฏภารกิจใหม่: ออกจากสมาคม!

บทที่ 18 ปรากฏภารกิจใหม่: ออกจากสมาคม!

เลี่ยวหย่วนเฟิงก็ไม่ได้ตั้งใจจะหลบเลี่ยงเจียงอี้ พูดกับซุนเฮ่าตรงๆ ว่า:

"เฮ้อ ฉันได้รับภารกิจใหม่ถึงได้มาที่นี่"

"โจวอี้หมิงแห่งสมาคมเสวี่ยเยี่ยน นายรู้จักไหม?"

ซุนเฮ่าพยักหน้า: "ดาราดังระดับท็อปก่อนวันสิ้นโลกนั่นน่ะเหรอ? ได้ยินมาว่าตอนนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นเด็กหนุ่มที่หัวหน้าสมาคมเสวี่ยเยี่ยนเลี้ยงดูไว้?"

เลี่ยวหย่วนเฟิง "เฮ้อ" อีกครั้ง พูดอย่างเสียดสี: "เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มธรรมดาๆ หัวหน้าสมาคมเสวี่ยเยี่ยนทั้งรักทั้งหลง!"

"เรื่องก็คือ ความวุ่นวายจากฝูงสัตว์ร้ายครั้งนี้ ไอ้เด็กหนุ่มนั่นใช้หินเคลื่อนย้ายไปยังพื้นที่ใกล้ๆ สมาคมเล่ยเทียนของเรา"

"แต่ไม่ได้อยู่ในเขตปลอดภัยของสมาคม แต่อยู่ในเขตวุ่นวายนอกสมาคม"

"สถานการณ์ภายนอกสมาคม เหล่าซุนนายก็รู้——"

"ไม่เพียงแต่มีสัตว์ร้ายจำนวนมากที่ยังไม่ได้ถูกกำจัด ยังมีผู้เล่นอิสระที่ไม่มีสังกัดอีกมากมาย เรียกได้ว่าไร้ระเบียบ ไร้ศีลธรรม เป็นโลกวันสิ้นโลกอย่างแท้จริง!"

ซุนเฮ่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็พยักหน้า: "สัตว์ร้ายก็ยังพอว่า แต่พวกผู้เล่นอิสระที่ไม่มีสังกัดเหล่านั้น..."

"ถึงแม้ว่าผู้เล่นอิสระส่วนใหญ่ จะมีความสามารถพอๆ กับพวกหน่วยกล้าตายของเรา แต่ด้วยจำนวนที่มากขนาดนั้น ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงผู้แข็งแกร่งที่โดดเดี่ยวที่มีความสามารถ..."

"ก็ใช่น่ะสิ" เลี่ยวหย่วนเฟิงก็พยักหน้า "โจวอี้หมิงคนนั้น ตอนนี้ถูกส่งไปยังพื้นที่วุ่นวายที่เต็มไปด้วยสัตว์ร้ายและผู้เล่นอิสระ"

"และภารกิจที่ฉันได้รับ ก็คือการพาคนไปรับโจวอี้หมิงมายังเขตปลอดภัยของเรา"

"นายก็รู้ว่า แนวป้องกันที่สองนั่นก็มีแรงกดดันมาก คนก็ไม่พออยู่แล้ว ไม่สามารถดึงคนออกมาได้"

"ดังนั้นฉันก็เลยคิดว่า ดึงคนจากหน่วยกล้าตาย ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร"

ซุนเฮ่าคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็พยักหน้าวิเคราะห์ว่า: "สมาคมเล่ยเทียนในแถบนี้ก็มีชื่อเสียงอยู่บ้าง ผู้เล่นอิสระทั่วไป โดยพื้นฐานแล้วไม่กล้าที่จะยั่วยุ แค่พาคนจากหน่วยกล้าตายไป ก็น่าจะพอแล้ว"

"เอาล่ะ ไปเลือกคน แต่อย่าเลือกเยอะเกินไป ไม่เกินยี่สิบคน"

เลี่ยวหย่วนเฟิงพยักหน้า แล้วเดินไปยังแนวป้องกันที่รับผิดชอบโดยหน่วยกล้าตาย

และในเวลานี้ เจียงอี้ก็เลือกวงล้อสีขาวสามวงเสร็จพอดี

เขาเดินตามเลี่ยวหย่วนเฟิงไปสองสามก้าว แล้วตะโกน: "พี่เลี่ยว ผมขอร่วมภารกิจใหม่นั้นด้วยได้ไหม?"

"นายน่ะเหรอ?" เลี่ยวหย่วนเฟิงหันกลับมามองเขา ถามว่า "นายอยู่ทีมไหน หัวหน้าทีมชื่ออะไร?"

คำถามนี้ดูเหมือนจะธรรมดา แต่เจียงอี้รู้ถึงความนัย——

หน่วยกล้าตายของสมาคมเล่ยเทียนมีเกือบสองร้อยทีม

และเกือบสองร้อยทีมนี้ แบ่งออกเป็นห้ากลุ่มใหญ่

กล่าวอีกนัยหนึ่ง คนจำนวนมากเหล่านี้ ต่างก็มีผู้มีอำนาจที่เป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการห้าคนคอยสนับสนุน

เลี่ยวหย่วนเฟิงพาคนออกไปทำภารกิจครั้งนี้ แน่นอนว่าจะเลือกเฉพาะคนจากทีมที่อยู่ภายใต้การดูแลของเขา

และบังเอิญ ทีมที่เกาฉางนำ ก็เป็นกลุ่มของเลี่ยวหย่วนเฟิง!

ก่อนหน้านี้ที่เกาฉางเรียก "พี่เลี่ยว" ก็หมายถึงเลี่ยวหย่วนเฟิง

ดังนั้นเจียงอี้จึงไม่ตื่นตระหนก ตอบตรงๆ ว่า: "หัวหน้าทีมของผมชื่อเกาฉาง"

เลี่ยวหย่วนเฟิงครุ่นคิดพึมพำ: "ไอ้หนุ่มเกาฉางนั่นน่ะเหรอ..."

จากนั้นเขาก็มองเจียงอี้ครู่หนึ่ง พยักหน้า: "เอาล่ะ นายตามฉันมา"

เจียงอี้ก็รีบตามไป

ส่วนซุนเฮ่า มองตามหลังทั้งสองคนไปอย่างครุ่นคิด

เขาคิดในใจว่า ไอ้หนุ่มเจียงอี้คนนี้ ก็รู้จักฉวยโอกาส

ภารกิจที่จะต้องทำในครั้งนี้ โดยรวมแล้วไม่มีอันตรายอะไร

และในฐานะสมาชิกหน่วยกล้าตาย การได้ติดตามสมาชิกอย่างเป็นทางการอย่างเลี่ยวหย่วนเฟิงออกไปทำภารกิจ ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง!

ถ้าสามารถทำให้เลี่ยวหย่วนเฟิงพอใจได้ ผลประโยชน์ที่มองไม่เห็นก็จะตามมาอย่างแน่นอน!

แต่น่าเสียดาย ที่ไอ้หนุ่มคนนี้อายุขัยใกล้จะหมด

จริงๆ แล้ว เดิมทีซุนเฮ่าคิดจะปลุกปั้นเจียงอี้

เดิมที เขาให้สัญญาว่าจะให้ยาอายุวัฒนะแก่เจียงอี้ในอีกสามวันข้างหน้า ก็มีความตั้งใจที่จะดึงเจียงอี้เข้ามาในกลุ่มของเขา

หากหลังจากนั้น เจียงอี้สามารถเติบโตขึ้นได้จริงๆ ซุนเฮ่าอาจจะใช้งานเขา

แต่น่าเสียดาย ที่ไอ้หนุ่มคนนั้น ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ ถึงได้ปฏิเสธยาอายุวัฒนะ!

คงจะคิดว่าตัวเอง จะมีชีวิตไม่ถึงสามวันข้างหน้าล่ะมั้ง?

ซุนเฮ่าไม่ได้คิดอะไรมาก หยิบแผ่นจารึกแห่งโชคชะตาออกมา รายงานเรื่องที่เขาสามารถปรุงยาอายุวัฒนะสีขาวได้ให้ผู้บริหารระดับสูงของสมาคมทราบ

อีกด้านหนึ่ง เจียงอี้ก็ติดตามเลี่ยวหย่วนเฟิง กลับไปยังแนวป้องกันที่สมาชิกหน่วยกล้าตายประจำการอยู่

คนอย่างเกาฉางและหลัวซาน เห็นเจียงอี้เดินตามหลังเลี่ยวหย่วนเฟิง ก็ตกใจ นึกว่าเจียงอี้ได้รับโอกาสอะไรบางอย่าง ได้รับความชื่นชมจากเลี่ยวหย่วนเฟิง

แต่ในไม่ช้า พวกเขาก็รู้ว่า——

ที่แท้เลี่ยวหย่วนเฟิงจะออกไปทำภารกิจ ต้องการดึงคนจากหน่วยกล้าตายของพวกเขา

เมื่อข่าวนี้แพร่ออกไป ก็มีสมาชิกหน่วยกล้าตายจำนวนมากสมัครเข้าร่วมทันที!

ในที่สุด เลี่ยวหย่วนเฟิงก็เลือก 12 คน

รายชื่อผู้ถูกเลือกก็คล้ายกับชาติที่แล้ว หลัวซานและเกาฉาง ก็อยู่ในนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เลี่ยวหย่วนเฟิงสังเกตเห็นคันธนูผสมที่หลัวซานถืออยู่ ยังเอ่ยชมว่า: "เด็กหนุ่มไม่เลว คันธนูผสมที่ไม่มีใครในหน่วยกล้าตายกล้าใช้นี้ นายกลับใช้มันได้อย่างคล่องแคล่ว"

หลัวซานรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง รีบอธิบายว่าตัวเองเพียงแค่ได้รับผลของค่าสถานะทั้งหมด +5 ที่มีเวลาจำกัด

เลี่ยวหย่วนเฟิงก็ไม่ได้แปลกใจอะไร ให้กำลังใจว่า: "นายมีโอกาสนี้ ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว ใช้โอกาสนี้ให้ดี ไม่แน่ว่านายอาจจะได้รับอะไรบางอย่าง"

หลัวซานพยักหน้าขอบคุณอย่างดีใจ ทำให้เกาฉางที่อยู่ข้างๆ รู้สึกอิจฉา

เลี่ยวหย่วนเฟิงก็ไม่ได้พูดอะไรอีก โบกมือ ชุดเครื่องแบบสิบกว่าชุดก็กองอยู่บนพื้น

"ภารกิจของเราครั้งนี้ ต้องออกจากฐานที่มั่นของสมาคม เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น ดังนั้นจึงต้องแต่งกายให้เหมือนกัน"

"ตอนนี้ พวกนายแต่ละคนเลือกชุดมาใส่ แล้วพวกเราก็จะออกเดินทาง"

จริงๆ แล้วนี่ก็เข้าใจได้ง่าย——

ใส่ชุดเครื่องแบบเดียวกัน ก็แสดงว่าเป็นตัวแทนของกลุ่มอำนาจใดกลุ่มอำนาจหนึ่ง

เมื่อไปยังสถานที่ที่วุ่นวายแบบนั้น คนทั่วไปก็จะไม่กล้ายั่วยุ ซึ่งจะช่วยลดปัญหาไปได้

แน่นอนว่า โดยปกติแล้วชุดเครื่องแบบแบบนี้ มีเพียงสมาชิกที่เป็นทางการของสมาคมเท่านั้นที่มีสิทธิ์สวมใส่

ครั้งนี้เป็นสถานการณ์พิเศษ พวกเขาถึงได้รับเกียรตินี้

ในไม่ช้า ทีมทั้งหมดสิบสี่คน รวมทั้งเจียงอี้ ก็สวมชุดเครื่องแบบเดียวกัน พร้อมออกเดินทาง

หลัวซานตอนที่เป็นหนอนเก็บอายุขัย ไม่มีโอกาสได้เข้าร่วมสถานการณ์แบบนี้ รู้สึกตื่นเต้นมาก

และทั้ง 14 คนนี้ ก็ถูกแบ่งออกเป็นสามทีม

หนึ่งในนั้นมีสี่คน ส่วนอีกสองทีมที่เหลือมีห้าคน

เลี่ยวหย่วนเฟิงมีความสามารถแข็งแกร่งที่สุด จึงรับผิดชอบทีมที่มีสี่คน

ส่วนอีกสองทีมที่มีห้าคน เขาก็แต่งตั้งหัวหน้าทีม

เนื่องจากหลัวซานมีบัฟค่าสถานะทั้งหมด +5 จึงได้เป็นหัวหน้าทีมชั่วคราว

เจียงอี้และเกาฉาง ก็เข้าร่วมทีมของหลัวซาน

สมาชิกอีกสองคนที่เหลือในทีม คนหนึ่งเป็นชายวัยกลางคนที่ดูซื่อสัตย์ ชื่อหลี่โส่วเต๋อ

อีกคนเป็นชายหนุ่มผอมแห้งที่มีลักษณะเจ้าเล่ห์ ชื่อจางเผิง

หลังจากทำความรู้จักกันแล้ว เลี่ยวหย่วนเฟิงก็นำทั้งสามทีมไปเอารถสามคัน

ทั้งสามทีม ก็ขับรถออกจากบริเวณคฤหาสน์ที่ตั้งของสมาคม

บนรถของหลัวซาน ชายหนุ่มที่ชื่อจางเผิง พูดไม่หยุด——

"ก่อนหน้านี้ตอนที่ฉันยังไม่ได้เข้าร่วมสมาคมของเรา ฉันเคยเห็นสมาชิกที่เป็นทางการของสมาคมเล่ยเทียนออกไปทำภารกิจ!"

"ให้ตายสิ! ตอนนั้นฉันอิจฉามาก!"

"ฉันไม่เคยคิดเลยว่า ฉันจะมีโอกาสได้สวมชุดเครื่องแบบเฉพาะของสมาคมเล่ยเทียน เป็นตัวแทนของสมาคมออกไปทำภารกิจ!"

คำพูดนี้ หลี่โส่วเต๋อที่อยู่ข้างๆ ก็เห็นด้วย พยักหน้าบ่อยๆ

เกาฉางและหลัวซาน ก็อดไม่ได้ที่จะลูบชุดสีดำบนตัว จินตนาการถึงวันที่ได้เป็นสมาชิกที่เป็นทางการของสมาคม

ส่วนเจียงอี้คิดในใจว่า จะหาโอกาสแอบสุ่มวงล้อสีขาวสามวงที่เพิ่งได้มาได้อย่างไร

และก็คือ ภารกิจตามหาโจวอี้หมิงในครั้งนี้...

ในชาติที่แล้ว ภารกิจนี้ เจียงอี้ไม่ได้ถูกเลี่ยวหย่วนเฟิงเลือก

ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่า หลัวซานช่วยโจวอี้หมิงได้อย่างไร

แต่เขาอยู่ข้างๆ หลัวซาน โอกาสก็มีมาก

ขณะที่กำลังคิด รถที่นั่งอยู่ก็เบรกกะทันหัน

จางเผิงที่อยู่ข้างๆ พูดไม่หยุด ตอบสนองไม่ทัน หัวโขกเบาะหน้า

เขากำลังจะด่า แต่พอรู้ว่าคนขับรถคือหลัวซานที่มีความสามารถไม่ธรรมดา ก็เปลี่ยนคำพูด: "เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงเบรกกะทันหัน?"

หลัวซานชี้ไปข้างหน้า: "พี่เลี่ยวที่นำหน้าเบรกก่อน"

ดังนั้นคนในรถคันนี้ จึงมองไปยังทิศทางของรถของเลี่ยวหย่วนเฟิง

เห็นเพียงหน้ารถของเลี่ยวหย่วนเฟิงที่นำหน้า มีรถออฟโรดที่ไม่คุ้นเคยจอดอยู่อีกคัน

เกาฉางมองดูอยู่ครู่หนึ่ง ก็สรุปว่า: "ดูเหมือนว่าจะมีผู้เล่นอิสระอีกคน ต้องการเข้าร่วมสมาคมของเรา"

จางเผิงก็มองดู แล้วพูดเยาะเย้ย: "พวก 'ผู้อพยพ' ที่แขนขาผอมแห้งแบบนั้น เข้าสมาคมไปก็คงเป็นได้แค่หนอนเก็บอายุขัย!"

หลัวซานและเกาฉางที่เคยเป็นหนอนเก็บอายุขัยเหมือนกัน ฟังแล้วก็รู้สึกไม่พอใจ

เจียงอี้ไม่ได้มีอารมณ์อะไร

เพียงแต่ว่า เมื่อเขาเห็นหน้าตาของเจ้าของรถออฟโรดที่ไม่คุ้นเคยนั้น คิ้วก็ขมวดขึ้นทันที!

ที่แท้ หมอนั่นก็เข้าร่วมสมาคมเล่ยเทียนในเวลานี้เองเหรอ?