บทที่ 40: 019

มันเป็นเพียงสองคำ และให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการสิ้นเปลืองยีนส่วนเสี้ยวไปเปล่าๆ ไซลาสมีจำนวนยีนส่วนเสี้ยวพลังลดลงจากเก้าเหลือเพียงหกแล้ว แต่ยิ่งเขาจ้องมองคำตอบนั้นมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามันเหมาะสมดี

มันไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นจริงๆ ถึงแม้เขาจะรวบรวมความรู้ทั้งหมดในโลกมาได้ มันก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงคำตอบนี้ได้

[ทำไมฉายาพลังใจอันยืดหยุ่นของฉันถึงมีอันดับสูงกว่าฉายาผู้พิชิตความคลั่ง?]

[ฉายาถูกแบ่งออกเป็นสองรูปแบบ, ฉายาตายตัว และ ฉายาเติบโต]

[ฉายาตายตัวจะทำงานเฉพาะภายในระดับของตนเองเท่านั้น เมื่อเลื่อนระดับจากระดับ F ไปยังระดับ E, ฉายาตายตัวทั้งหมดจะไร้ประโยชน์]

[ฉายาเติบโตไม่ถูกจำกัดด้วยข้อจำกัดนี้และจะมีเควสที่เกี่ยวข้องกับการอัปเกรด ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเควสครั้งเดียว, ถึงแม้จะมีบางฉายาที่จะให้โอกาสในการได้รับฉายาที่อ่อนแอกว่าเมื่อล้มเหลวในครั้งแรกก็ตาม ในทำนองเดียวกันก็มีเควสหายากบางเควสที่อาจจะมอบโอกาสในการอัปเกรดฉายาในอนาคตได้]

[พลังใจอันยืดหยุ่นเป็นฉายาเติบโตและผู้พิชิตความคลั่งก็เป็นฉายาเติบโตเช่นกัน อย่างไรก็ตาม, แขนงวิวัฒนาการและศักยภาพของพลังใจอันยืดหยุ่นนั้นสูงกว่ามาก มันมีศักยภาพที่จะเป็นฉายาระดับตำนานได้ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะเป็นเพียงระดับสามัญ, ในขณะที่ผู้พิชิตความคลั่งสามารถเป็นได้เพียงระดับทอง, ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะเป็นระดับเงินก็ตาม]

คิ้วของไซลาสเลิกสูงขึ้น ในที่สุดก็เข้าใจ พูดตามตรงว่าเขาควรจะถามเกี่ยวกับศิษย์แห่งความคลั่ง แต่เรื่องนี้มันกวนใจเขามานานแล้วจริงๆ

ถึงกระนั้น เขาก็ยังคงใช้ยีนส่วนเสี้ยวไปอีกชิ้นหนึ่ง ทำให้ค่าพลังของเขาลดลงจาก 50 เหลือ 49

[ศิษย์แห่งความคลั่งคือใคร?]

[พันธสัญญาแห่งความคลั่งคือ—]

การแจ้งเตือนเกิดอาการผิดเพี้ยน

[คำถามได้แตะต้องเรื่องต้องห้าม คำสาปตะกละทำงาน ความหิวเพิ่มขึ้น]

ดวงตาของไซลาสหรี่ลง เวลานับถอยหลัง <7 วัน> ลดลงเหลือเพียง <3 วัน> เขาเสียเวลาไปสี่วันเพราะกล้าที่จะถามคำถามผิดๆ งั้นหรือ? ยังมีกับดักแบบนี้อีกมากแค่ไหนกัน?

[พันธสัญญาแห่งความคลั่งคือองค์กรลึกลับ, ที่ถูกปกคลุมไปด้วยความลับ ศิษย์แห่งความคลั่งคือกลุ่มอัจฉริยะที่ได้เข้าถึงแก่นแท้แห่งความคลั่ง, แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น เพื่อสิทธิ์ในการอ้างสิทธิ์ที่นั่ง ณ แท่นบูชา, พวกเขาต่อสู้กันข้ามความกว้างใหญ่ไพศาลของจักรวาล, หวังว่าสักวันหนึ่งจะได้เข้าร่วมกับภาคีแห่งคนคลั่งนี้]

‘พันธสัญญาแห่งความคลั่ง... แท่นบูชา...’

ข้อมูลนั้นคุ้มค่ากับราคาที่จ่ายไปหรือไม่? ไซลาสไม่แน่ใจ นี่คือเหตุผลที่เขาลังเลที่จะใช้โอกาสหนึ่งของเขาไปกับคำถามนี้เพราะเขาคาดว่าบางอย่างเช่นนี้อาจจะเกิดขึ้นได้เมื่อพิจารณาจากเส้นทางที่เรื่องราวดำเนินไปตามปกติ

แต่ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะร้องไห้เสียใจกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว

‘ถึงเวลาต้องไปแล้ว’

ไซลาสตรวจสอบทุกอย่างอีกครั้ง จากนั้น ในสภาพเปลือยเปล่าอีกครั้งนอกเหนือจากผ้าพันต้องคำเหยียดและกุญแจคลั่งรอบคอของเขา เขาก็ใช้ความคิดของตนเพื่อจะออกไป

จากความแห้งแล้ง ไซลาสก็ถูกโจมตีด้วยความหนาวเย็นยะเยือกในทันที

ประสาทสัมผัสของเขาตื่นตัวอย่างเต็มที่ และความคลั่งก็ถูกเปิดใช้งานเรียบร้อยแล้ว เขาจะไม่เสี่ยงใดๆ ทั้งสิ้น เขาเสียเปรียบอย่างมากอยู่แล้วใต้น้ำ

เป็นไปตามคาด บริเวณรอบๆ ดันเจี้ยนถูกครอบงำโดยสิ้นเชิงด้วยความเข้มข้นของเอเธอร์และสัตว์น้ำขนาดใหญ่

[จระเข้โอริโนโค (F)]

[เลเวล: 0]

[กายภาพ: 37]

[จิตใจ: 1]

[พลังใจ: 6]

[ปลาปิรันย่าแอมะซอน (F)]

[เลเวล: 0]

[กายภาพ: 24]

[จิตใจ: 0]

[พลังใจ: 2]

ไซลาสพบว่าตัวเองถูกล้อมรอบในทันที แต่ในไม่ช้า สถานการณ์ก็บ้าคลั่งขึ้น เขารู้สึกได้เกือบจะในทันทีว่ามันอาจจะเป็นความผิดพลาดที่เปิดใช้งานความคลั่งของเขาเช่นนี้ ด้วยจำนวนสิ่งมีชีวิตที่อยู่รอบตัวเขามากมาย ถึงแม้พลังใจของพวกมันจะต่ำเกินไปที่จะเล็งเป้ามาที่เขาโดยเฉพาะ มันก็เป็นเพียงเรื่องของความน่าจะเป็นและเวลาที่ในที่สุดตัวใดตัวหนึ่งจะทำได้

นอกจากนี้ เขายังรู้สึกว่า ด้วยความคลั่งของเขาที่ส่งอิทธิพลต่อหลายตัวพร้อมกัน มันจึงเจือจางลงอย่างมาก

เขาสัมผัสได้ถึงการแจ้งเตือน แต่เขาก็เมินมันไปก่อนในตอนนี้ รวบรวมพลังใจและอำนาจบารมีของเขาเพื่อขับเคลื่อนตัวเองออกจากน้ำ

พลังจิตเคลื่อนย้ายของเขาไม่แข็งแกร่งพอที่จะยกสิ่งที่หนักเท่ากับร่างกายของเขาได้ แต่มันก็สามารถช่วยให้เขาว่ายน้ำได้เร็วขึ้นอย่างแน่นอน

ในความตื่นตระหนกเล็กน้อย ไซลาสได้ลืมบางสิ่งบางอย่างไป...

ค่าสถานะในปัจจุบันของเขาเทียบไม่ได้กับสิ่งที่เคยเป็นในอดีตเลย ถึงแม้น้ำจะเป็นดีบัฟ เขาก็ยังสามารถเคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วกว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ ไซลาสยังคงรู้สึกว่าความคล่องแคล่วมีน้ำหนักมากกว่าเล็กน้อยในน้ำ แต่ด้วยพลังจิตเคลื่อนย้ายของเขา...

มันไม่สำคัญเลย

เขาทะยานออกจากน้ำเร็วมากจนเขาปรากฏตัวขึ้นเหนือน้ำเกือบหนึ่งเมตรก่อนที่จะเริ่มตกลงมา แต่ถึงตอนนี้ เขาก็มาถึงใกล้ฝั่งแล้ว

สายตาของเขาจับจ้องไปที่จำนวนสัตว์ร้ายมหาศาลในบริเวณโดยรอบและเขาก็ออกวิ่งสุดชีวิต

...

ไซลาสหายใจเข้าและถอนหายใจออกมา พิงหลังที่เปียกชุ่มของเขาเข้ากับต้นไม้

เมื่อเห็นภาพรอบๆ ดันเจี้ยน เขาก็รู้ว่าเขาตัดสินใจถูกแล้วที่เข้าไปในนั้นเมื่อตอนนั้น

แต่ตอนนี้เมื่อดันเจี้ยนถูกเคลียร์แล้ว เอเธอร์ก็จะค่อยๆ สลายไปและบริเวณนี้ก็น่าจะกลับสู่สภาวะปกติเมื่อเวลาผ่านไป

‘ฉันได้รับการแจ้งเตือนก่อนหน้านี้’ ไซลาสคิด พลันนึกขึ้นได้

เขาใช้เจตจำนงของตนเพื่อตรวจสอบมัน

[ได้รับเควส]

[วิกฤตแห่งคาสเซิลเมน (ทองแดง)]

ไซลาสเลิกคิ้ว แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับมันมากนัก อาจจะมีเหตุผลมากมายว่าทำไมมันถึงเป็นเช่นนี้

[หมู่บ้านขั้นพื้นฐาน <คาสเซิลเมน> กำลังรับสมัครนักผจญภัยชั่วคราวจากบริเวณโดยรอบเพื่อทำสงคราม ในฐานะเมืองที่ก่อตั้งขึ้นแห่งแรกของการอัญเชิญสู่เบื้องสูงครั้งที่เจ็ด สถานะของมันจึงพิเศษและโอกาสก็มีมากมาย]

[เงื่อนไขรางวัลระดับส่วนเสี้ยว]

[>ห้ามปล่อยให้คาสเซิลเมนล่มสลาย]

[เงื่อนไขรางวัลระดับสามัญ]

[>ขับไล่หมู่บ้านโนลขั้นพื้นฐาน 019]

[>สังหารโนลห้าตัว]

[เงื่อนไขรางวัลระดับสัมฤทธิ์]

[>ยึดครองศิลานครของหมู่บ้านโนลขั้นพื้นฐาน 019]