บทที่ 43: ผลของน้ำพุวิญญาณ

บทที่ 43: ผลของน้ำพุวิญญาณ

เขารู้สึกอารมณ์ดี

หลังจากจัดเตรียมเรื่องการหมักวัตถุดิบเสร็จแล้ว

เขาก็ถือพลั่ว เดินขึ้นภูเขาทางทิศตะวันตกของหมู่บ้านไปคนเดียว ยิปซัมสำหรับทำชอล์ก เขาจะต้องไปตรวจสอบและทำความเข้าใจปริมาณยิปซัมให้ชัดเจน

หากมีปริมาณมากพอ นอกจากจะทำชอล์กแล้ว ยังสามารถทำอะไรได้อีกหลายอย่าง

เช่น ใช้ยิปซัมอุดผนังปูน ยิปซัมที่จำเป็นสำหรับกระดูกหัก ยิปซัมที่จำเป็นสำหรับแม่พิมพ์

และยังมีแผ่นยิปซัม หัตถกรรมยิปซัม หรือแม้กระทั่งสามารถเติมลงในอาหารสัตว์ปีกเพื่อป้องกันโรคกระดูกอ่อนได้อีกด้วย สรุปแล้ว ยิปซัมมีประโยชน์มากมาย หลี่เทียนมีวิธีใช้ประโยชน์ได้หลายทาง

---

แต่

เมื่อเขามาถึงภูเขาซีซาน และพบที่ตั้งของผงยิปซัม เขาก็เงียบไป

เพราะปริมาณผงยิปซัมมีน้อยมาก หลี่เทียนประมาณการณ์แล้วว่า ผงยิปซัมเหล่านี้ถ้าจะทำแค่ชอล์ก ก็พอใช้ได้แค่ปีเดียวเท่านั้น จำนวนแค่นี้ไม่พอขายเลย

"ไม่เป็นไร เงินของหมู่บ้านหาได้ร้อยหยวนก็ร้อยหยวน"

หลี่เทียนไม่ได้รู้สึกผิดหวังมากนัก อย่างไรก็ตาม เขาก็มีวิธีทำเงินอีกเยอะแยะ

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็ฮัมเพลงจากไป

---

อีกด้านหนึ่ง หมู่บ้านตระกูลหลิ่วที่อยู่ข้าง ๆ

จางกั๋วเฉียงและหลิ่วกวงฉี สองปัญญาชน กำลังสำรวจหมู่บ้านตระกูลหลิ่ว เพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์ของหมู่บ้าน พวกเขาทั้งสองเดินไปคิดวิธีทำเงินไป

แต่หมู่บ้านตระกูลหลิ่วไม่มีอะไรเลย รอบ ๆ ก็มีแต่ภูเขา มีแค่พื้นที่เพาะปลูกที่มากกว่าหมู่บ้านตระกูลหนิวเล็กน้อยเท่านั้น

"เป็นไงบ้างหลิ่วกวงฉี คิดวิธีทำเงินออกหรือยัง ? ตอนนี้ฉันเป็นรองผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านนะ

จะต้องทำผลงานให้ได้บ้าง ไม่งั้นรองผู้ใหญ่บ้านของฉันก็จะดูไร้ประโยชน์เกินไป" จางกั๋วเฉียงถาม

"เอ่อ..." หลิ่วกวงฉีได้ยินดังนั้นก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าจะทำเงินได้อย่างไร ถ้าเขามีความสามารถขนาดนั้น เขาก็คงไม่ต้องไปเอาอกเอาใจจางกั๋วเฉียงแล้ว

"ทำไมนายไม่พูดอะไร ? นายเรียนด้านเกษตรกรรมนะ ตรงสายเลยนะ อย่าบอกว่าไม่มีทางออก" จางกั๋วเฉียงขมวดคิ้ว

"ตอนนี้ยังไม่มีทางจริง ๆ ครับ แต่ไม่เป็นไรครับ ผมจะศึกษาดู แล้วอาจจะคิดออก"

หลิ่วกวงฉีรีบหาข้ออ้างมาอธิบาย

เขาเรียนด้านเกษตรกรรม เนื้อหาที่เรียนล้วนเป็นความรู้ด้านการเพาะปลูกและผสมพันธุ์

พูดง่าย ๆ ก็คือ เขาเป็นแค่ชาวนาที่มีวุฒิการศึกษาที่ยึดติดกับความรู้ในตำราเท่านั้น

ในด้านการเพาะปลูก เขาสู้ชาวนาจริง ๆ ไม่ได้ด้วยซ้ำ

ความรู้พื้นฐานเช่นนี้ บวกกับความคิดที่ไม่ค่อยยืดหยุ่น ทำให้เขาไม่ถนัดในการทำเงินเลย

"งั้นก็ศึกษาดูให้ดี พยายามคิดหาวิธีทำเงินให้ได้ภายในสามวัน มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น

จึงจะแสดงให้เห็นถึงความพิเศษของเรา จึงจะสามารถเอาชนะหลี่เทียนจากหมู่บ้านข้าง ๆ ได้" จางกั๋วเฉียงกำชับ

"ได้ครับ ผมจะพยายามอย่างเต็มที่" หลิ่วกวงฉีรีบพยักหน้า อยากจะแสดงฝีมือให้ดี

แต่การจะทำเงินได้นั้น เป็นเรื่องยากสำหรับเขามาก เขาทำได้แค่เดินไปคิดไปอย่างหนัก ระหว่างทาง

พวกเขาพบกับผู้ใหญ่บ้านหลิ่ว

ขณะนั้นผู้ใหญ่บ้านหลิ่วมองทั้งสองคนด้วยความคาดหวัง แล้วถามว่า

"สหายปัญญาชนทั้งสองท่าน เป็นยังไงบ้างครับ ? หาวิธีทำเงินได้หรือยัง ? "

"ยังครับ พวกเราเพิ่งสำรวจรอบ ๆ ยังต้องคิดให้ดี ๆ ก่อนครับ" จางกั๋วเฉียงกล่าว

"ไม่รีบร้อน ๆ พวกคุณค่อย ๆ คิด ค่อย ๆ คิดไป"

ผู้ใหญ่บ้านหลิ่วรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่เมื่อคิดว่าปัญญาชนทั้งสองเพิ่งมาถึง ก็ต้องให้เวลาคิดดี ๆ

เขาทำได้แค่เลือกรอต่อไป

---

เป็นอย่างนี้เอง

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งเย็นย่ำ

ผู้ใหญ่บ้านหลิ่วก็ไปหาจางกั๋วเฉียงและหลิ่วกวงฉีอีกครั้ง เพื่อสอบถามสถานการณ์

"หมู่บ้านของคุณยากจนมาก ไม่มีอะไรเลย พวกเรายังคงคิดหาวิธีอยู่"

หลิ่วกวงฉีคิดวิธีไม่ออก ทำได้แค่หาข้ออ้าง

"หมู่บ้านของเรายากจนจริง ๆ ไม่มีอะไรเลยครับ ผมเข้าใจพวกคุณ เฮ้อ"

ผู้ใหญ่บ้านหลิ่วถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ทำได้แค่รอต่อไป

หลิ่วกวงฉีก็ยังคงคิดอย่างหนัก พยายามหาวิธีต่อไป

---

อีกด้านหนึ่ง

หมู่บ้านตระกูลหนิว หนิวถู่โต้วกลับมาแล้ว ไม่เพียงแต่ซื้อหนังสือกลับมาด้วย แต่ยังนำชอล์กกลับมาหนึ่งแท่งด้วย

เขาแวะที่โรงเรียนระหว่างทาง และขอจากครูเก่าของเขา นี่มันละเอียดรอบคอบจริง ๆ

หลี่เทียนได้หนังสือมาก็รีบอ่านทันที

แต่เนื้อหาในหนังสือมีน้อยมาก แค่อธิบายการใช้ยิปซัมบางประเภทง่าย ๆ เท่านั้น

ความรู้เกี่ยวกับชอล์กไม่มีเลยแม้แต่น้อย

"ในหนังสืออธิบายเวลาการแข็งตัวของยิปซัมไว้ ฉันลองทำชอล์กด้วยตัวเองได้"

หลี่เทียนมองชอล์กในมือ ชอล์กแท่งนี้เป็นทรงกระบอก มีรอยฟองอากาศมากมายบนชอล์ก

สิ่งนี้มีความแตกต่างจากชอล์กในอนาคตเล็กน้อย

ชอล์กในอนาคตได้รับการปรับปรุงแล้ว ไม่เพียงแต่ไม่มีฟองอากาศ แต่ชอล์กยังเป็นรูปหกเหลี่ยมด้วย

ชอล์กรูปหกเหลี่ยมจับได้ง่าย ไม่หลุดมือ ถือเป็นข้อได้เปรียบเล็ก ๆ

"ลองดูหน่อยละกัน ฉันจะวาดรูปก่อน"

หลี่เทียนหยิบกระดาษขึ้นมา วาดรูปหนึ่งรูปอย่างรวดเร็ว

เป็นรูปแม่พิมพ์ มีแม่พิมพ์แล้วเขาถึงจะทำชอล์กได้ แน่นอนว่านี่เป็นแค่ตัวอย่าง ใช้สำหรับทดลองเท่านั้น

รอจนกว่าการทดลองจะสำเร็จ เขาถึงจะดำเนินการขั้นต่อไป

หลังจากวาดแบบเสร็จแล้ว หลี่เทียนก็ไปที่บ้านช่างไม้ และมอบเรื่องนี้ให้ช่างไม้

"สหายปัญญาชนหลี่ วางใจได้เลยครับ ผมจะทำออกมาให้เร็วที่สุด" หนิวฉางกงรับประกันทันที

"ขอบคุณมากครับ" หลี่เทียนกล่าวขอบคุณ

"ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร นี่คือหน้าที่ของเรา"

หนิวฉางกงโบกมือไปมา หลี่เทียนเป็นผู้มีบุญคุณของหมู่บ้าน

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่หมูป่าตัวใหญ่ตัวนั้น หมู่บ้านก็ไม่รู้จะขอบคุณหลี่เทียนอย่างไรแล้ว

ตอนนี้หลี่เทียนมีงานมอบหมายมา พวกเขาย่อมต้องพยายามอย่างเต็มที่อยู่แล้ว

เป็นอย่างนี้เอง

เรื่องนี้ก็ถูกตัดสินใจแล้ว หลี่เทียนก็จากไป กลับไปอ่านหนังสือต่อ

ตั้งแต่ดื่มน้ำพุวิญญาณสีม่วง เขาพบว่าความจำของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

ในอนาคต อาจจะถึงระดับจำได้ทุกอย่างที่เห็นเลยก็ได้

—