บทที่ 00 ปฐมบท

​ปฐมบท

ในเมืองหลวงประเทศจีนภายในถนนเส้นหนึ่งมีชายคนหนึ่งเดินลงจากรถที่ราคาแพงไม่ต่ำกว่าล้านดอลล่าร์อย่างแน่นอน มันมีรูปร่างที่ไม่สูงโก่งมากนักรุทั้งคันสีดำหากมองดูแล้วมันจะคุ้นตาอย่างมากเจอในหนังเรื่องหนึ่งที่เป็นที่โด่งดังมาก ใช่มันคือ Lykan Hypersport ไฮเปอร์คาร์จากประเทศเลบานอน

ถ้าหากยังไม่รู้จักก็คงต้องบอกว่าคือรถที่พุ่งข้ามตึกในหนังเรื่อง Fast and Furious 7 ก็คงต้องร้อง ‘อ๋อ’ ขึ้นมาอย่างแน่นอนซึ่งพอรถคันนี้มาจอดคนก็หันมามองกันเต็ม แน่ล่ะรถราคาตั้ง 3,400,000 USD เฉลี่ยๆ คือ 23 ล้านหยวน (119 ล้านบาท) รถราคาหรูแบบนี้หากไม่เป็นที่สนใจสิแปลก

มีชายคนหนึ่งเดินออกมาใบหน้าของมันหล่อเหลาล้มเมืองหัวใจสาวๆ สั่นไหวสวมชุดหรูหราอย่างที่สุดใบหน้าของมันดูไม่มีความหยิ่งยโสแต่ว่าเมื่อผู้คนในบริเวณนี้เห็นมันก็ดึงสายตากลับมาไม่สนใจอีก เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้มีชื่อเสียงที่ดีนัก แต่มันไม่ได้สนใจ

มันไม่ใช่ใครมันคือ ‘เทียนถัง’ ลูกชายเพียงคนเดียวจากผู้นำบริสุทธิ์ใหญ่โตครอบโลกในขณะที่พ่อเป็นมาเฟียขาใหญ่ไม่มีใครกล้ายุแหย่มันแต่ว่าน่าเสียดายบุตรชายเพียงคนเดียวของสองคนที่ยิ่งใหญ่กับเป็นไอ้หนุ่มสำราญที่มากมายไปด้วยกามราคะ แต่บิดามารดามันยิ่งรักมันมากกว่าอะไรเสียอีก

ถึงแม้มันจะไม่ได้เป็นเลวชั่วช้า มันไม่เคยมีข่าวข่มขืนหญิง หรือ ทำเรื่องอันไร้ศีลธรรมเลยนอกจากที่มันเจ้าชู้และมักมากในกามใบหน้าของมันตกแต่งไปด้วยรอยยิ้ม ทำให้สาวๆ ที่อยู่รอบๆ ใจสั่นแม้จะเข้าใจถึงความลามกเจ้าชู้ของมันแต่เมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาทำให้ลืมตัวในทันที

มันเดินเข้าไปในโรงแรมขนาดหรูเบื้องหน้าโดยไม่รอช้า พอมันเข้ามาหญิงพนักงานหน้าเคาท์เตอร์ก็รับรู้

“พี่สาวพนักงานผมจำได้ว่า…” เทียนถังพูดขึ้นยังไม่เสร็จพนักงานเคาท์เตอร์พูดตัดหน้า “นายน้อยถัง เชิญที่ห้อง 434 เลยค่ะ”

ใช่แล้วพนักงานรู้ว่าเจ้าตัวราคะนี้นัดกับสาวงามไว้เธอเห็นมันทำแบบนี้จนเอือมระอาแล้ว และทุกคนมาเสพสมกับมันต่างไม่ซ้ำหน้าทำให้นางไม่ชอบมันอยู่มาก เทียนถังหัวเราะแห้งก่อนจะพูด

“อ่า พี่สาวพนักงาน ช่างเข้าใจผมดียิ่งนัก..” เทียนถังพูดขึ้นอย่างดีใจ ทว่ายังไม่เดินจากไป ทำให้พนักงานสาวขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ไม่ได้พูดอะไรยืนนิ่งเสมือนรูปสลักเทียนถังไม่โกรธหัวเราะออกมา

“ฮะๆ ไม่ทราบว่าคืนนี้ท่านว่างจะไปรับประทานอาหารกับผมหรือไม่ พี่สาวพนักงาน…” ใครก็เข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของมันดีทำให้พนักงานสาวโกรธปรี๊ดขึ้นสมองหันหน้าขึ้นแต่ทันทีที่นางหันหน้าขึ้นใบหน้าเทียนถังอยู่ต่อหน้าห่างกันไม่กี่ชุ่นเท่านั้น

พนักงานสาวใจเต้นโครมคราม อย่างไรเสียเทียนถังมันก็มีรูปโฉมที่หล่อมากจริงๆ เทียนถังรุกต่อโดยใช้มือแตะปลายคางของพนักงานสาวเชิดหน้านางขึ้นเล็กน้อยจ่ออยู่ต่อหน้าเขาด้วยความที่เทียนถังสูงกว่าเล็กน้อยทำให้มุมมองนี้มันแปลกประหลาดยิ่งพนักงานหายใจรุนแรง

ทั้งกลิ่นผู้ชาย และความหล่อเหลา ทั้งความที่นางไร้ประสบการณ์เรื่องผู้ชายโดยสิ้นเชิงนางกลายเป็นเหมือนหญิงคนอื่นที่เผลอโง่งมหลงลืมความเจ้าชู้ของมันเพราะรูปโฉมครอบคลุมไปทั่ว เทียนถังยกยิ้มมุมปากก่อนจะพูด “คำตอบท่าน?”

นางได้สติกลับมาปัดมือเทียนถังออก.. “ฉ… ฉันเกลียดนาย!” เธอตะคอกใส่มันหนึ่งครั้งก่อนจะหันร่างเดินหนีเทียนถังเกาหัวหงึกๆ ก่อนจะพึมพำออกมาว่า “พี่สาวท่านไม่ต้องเฝ้าหน้าเคาท์เตอร์หรือไร?”

เทียนถังเลิกสนใจเดินไปห้องที่พี่สาวพนักงานบอกทันที.. ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วพื้นที่ในห้องลอยมาแตะจมูกเทียนถังมุมปากเขายิ้มและเดินเข้าไปผ่านห้องนั่งเล่นจนถึงห้องนอนมีหญิงสาวนางหนึ่งนั่งอยู่บนเตียงใบหน้าแสดงรอยยิ้มงดงามอันเบาบางออกมา

“มาถึงเสียที ฉันคิดว่านายลืมฉันแล้วไปหาผู้หญิงคนอื่นแล้ว” หญิงนางนั้นกล่าวขึ้นอย่างไม่ขัดเคืองเสมือนว่านางยอมรับผู้หญิงคนอื่นๆ และไม่ใส่ใจ

นางสวมชุดวันพีชเบาบางจนสามารถมองทะลุภายในได้ ภายใต้แสงเทียนที่ไม่สว่างจ้านักมีม่านปิดกั้นแสงตะวันไว้ไม่ให้เข้ามาในห้องเมื่อเห็นแบบนี้เพลิงราคะเทียนถังถูกกระตุ้น ไม่อาจทานทนเขาโดดใส่หญิงามผลักเธอนอนลงและประกับริมฝีปากจูบอย่างเร่าร้อน​

ลิ้นพัวพันกันภายในปากของคนทั้งสองไม่ทราบว่าน้ำใสสะอาดในปากเป็นของใครในคนทั้งสองผ่านไปชั่วครู่เทียนถังดึงจูบออก ได้ยินแต่เสียงหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยของหญิงงามเบื้องหน้า

“จะเป็นแบบนั้นได้อย่างไร กงรั่วน้อยของผม คือคนที่ผมไม่ลืมอย่างแน่นอน” แม้จะเป็นคนที่เจ้าชู้นอนกับหญิงไม่ซ้ำหน้าหากแต่ว่าสำหรับนางนี้ไม่ใช่เลย เธอคือ ‘ไป๋กงรั่ว’ เป็นคู่หมั้นของเทียนถังแต่อย่างไรก็ตามมันแค่คำกล่าวปากเปล่าคนลืมเลือนเรื่องนี้ไปหมดแล้ว นางคือธิดาคนเดียวในตระกูล ‘ไป๋’ ที่ยิ่งใหญ่ในเมืองนี้

“ฮึๆ นายปากหวานแบบนี้หรือเปล่า เลยทำให้สาวๆ ติดกับนายบ่อยๆ” กงรั่วพูดขึ้นอย่างเรียบง่าย

“แน่นอนว่าไม่ใช่ เพราะคำพูดหวานๆ ของผมมีแค่ให้กงรั่ว” เทียนถังกล่าวติดตลก

กงรั่วไม่สนใจแม้ว่าจะมีสาวมากมายขนาดไหนขอเพียงแค่นางกับเขาอยู่ด้วยกันนั่นเพียงพอแล้ว นางยิ้มพูดขึ้น “ฮึๆ สมแล้วที่เป็นเทียนถังวาจาเชือดเฉือนจิตใจสตรีจริงๆ ฮิๆ” นางหัวเราะคิกคักทำกระตุ้นราคะเทียนถังที่นอนหลับตื่นจากห่วงนิทราทันทีไฟราคะลุกโชนขึ้นมาทันที

เทียนถังไม่ทนอีกต่อไปฉีกชุดวันพีชออกทันทีเผยให้เห็นเนินเขาที่ตั้งสูงอยู่สองลูกแม้ตอนนี้ยอดเขาจะยังไม่ตื่นจากการกลับไหลแต่ก็ดูงดงามยิ่งมือของเทียนถังคว้าไปที่เนินเขาใหญ่สองลูกก่อนจะออกแรงบีบเค้นอย่างรุนแรง “อ๊ะ อ๊าา” เสียงกระเส่าหลุดออกจากปากของกงรั่วนางกัดผ้าไว้ไม่อยากร้องเสียงนางอายแบบนั้น

แต่อย่างไรก็ตามทันทีที่เริ่มบรรเลงรักกับเนินเขาสองลูก.. ยอดเขาก็โผล่พ้นจากพื้นดินนู้นขึ้นเห็นชัดเจนเป็นจุกสีแดงชมพูงดงามอย่างยิ่งยวด เทียนถังใช้นิ้วมือบีบที่ยอดเขาจุกสีแดงอมชมพูอย่างรุนแรง “อร๊างงงง” เสียงกระเส่ามิอาจหยุดได้อีกต่อไปเสียงครางของนางก็กระตุ้นเทียนถังมากกว่าเก่าเช่นกัน

มันก้มหน้าลงไปประกบริมฝีปากของนางอย่างรวดเร็วสอดแทรกลิ้นอันซุกซนเข้าไปในปากของนางซึ่งนางก็ตอบสนองสองลิ้นพัวพันกับตามซอกฟันของกงรั่วมือสองข้างยังนวดเค้นหน้าอกของกงรั่วอยู่ตลอดเวลาร่างเทียนถังทับลงบนร่างกงรั่วช้าๆ ทำให้แท่งบางอย่างโดนท้องน้อยของกงรั่วทันที

แท่งแข็งนี้มันมีความร้อนอุณหภูมิที่สูงกงรั่วตบไหล่เทียนถัง ทำให้เทียนถังดึงปากออกจากริมฝีปากของนาง.. นางมองมาที่เขาและผลักเขานอนลงบนเตียงด้านข้างเทียนถังไม่ขัดขืน..

นางคร่อมอยู่บนร่างเขาก่อนที่จะฉีกชุดที่เคืองหูเคืองตาออกอย่างรุนแรงเผยให้เห็นร่างกายของเขา มันดูไร้พลังอย่างใดซึ่งกงรั่วไม่ได้เกลียดนางก้มหน้าลงและแลบลิ้นออกมาลากบนผิวร่างกายของเทียนถังลากลงไปเรื่อยๆ จนถึงท้องน้อยเทียนถังนางยกยิ้มขึ้นดึงกางเกงเทียนถังออกอย่างรวดเร็ว

เผยให้เห็นแท่งไออุ่นขนาดใหญ่อยู่เบื้องหน้าของนาง นางสูดดมกลิ่นอย่างชื้นใจเสมือนการเสพติดนางใช้มือสองข้างแตะไปที่มันก่อนจะกล่าว “น้องชายของนายโตขึ้นอีกแล้วนะ.. ไม่ใช่ว่าไปทำอะไรกับมันหรอกนะ!” เธอกล่าวขึ้นแบบนั้นเทียนถังบุ้ยปากอย่างไม่พอใจ

“ฮึ่ม นั่นมันการเจริญเติบโตของผมต่างหากผมไม่อยากกลายเป็นขนมปังไส้กรอกหรอกนะ!” เทียนถังพูดขณะโมโหขึ้นเสียงเล็กน้อยเหมือนจะไม่พอใจมาก แต่คนที่ไม่พอใจกล่าวกลับเป็นกงรั่วนางกล่าวขึ้น “ขึ้นเสียง!”

กลับกลายเป็นว่านางเกลียดคนขึ้นเสียงนางกำน้องชายอุ่นของเขาทำให้เฟิงหลงแสดงสีหน้าแปลกๆ ออกมาแต่อย่างไรก็ตามทันใดนั้นนางก็เริ่มขยับมืออย่างช้าๆ และพูดว่า “ช่างเถอะ นายเป็นแบบนี้แหละที่ฉันชอบ ฮิๆ” นางกล่าวขึ้นอย่างสบายอารมณ์ขณะเริ่มเคลื่อนมือขึ้นลงช้าๆ

เทียนถังได้แต่ยิ้มแหย่ๆ ‘เป็นผมไม่ใช่หรือไงที่ควรโกรธ’ แต่เขาไม่ปริปากอะไร มือของนางเริ่มขยับเคลื่อนไหวเร็วขึ้นเรื่อยๆ แต่ทันใดนั้นเทียนถังดึงศีรษะนางเข้าใกล้น้องชายตัวเองก่อนที่จะกดหัวนางลงใส่มันให้นางเปิดปากอมท่อนเนื้ออุณหภูมิสูงชิ้นใหญ่ กงรั่วไม่ได้โกรธเคืองแต่เริ่มขยับหัวช้าๆ

“หึๆ ในปากของกงรั่วยังยอดเยี่ยมเหมือนเคยนะ” เทียนถังกล่าวในขณะที่กงรั่วเริ่มขยับเร็วขึ้นในที่สุดเทียนถังอุทานเสียงแปลกออกมาก่อนที่จะจับหัวกงรั่วกระแทกใส่อย่างรุนแรง “กุก!” เสียงนี้ดังอย่างชัดเจนในตอนนั้นเอง น้ำข้นสีขาวพุ่งลงไปในปากของกงรั่วอย่างรุนแรง

“อึก อึก อึก” นางกลืนลงอย่างช้าๆ ก่อนที่จะดึงปากออกจากท่อนเนื้อที่ยังตั้งไม่ลดละอยู่นางคายน้ำข้นออกจากปากใส่มือสองข้างก่อนที่จะเริ่มรับประทานมันอีกครั้ง เทียนถังเห็นสภาพนี้ ไฟราคะที่รุนแรงอยู่แล้วระเบิดออกเสมือนนิวเคลียร์จากเกาหลีเหนือที่ขู่ใครบางคนทำให้พื้นที่รอบๆ ได้รับผลกระทบอย่างไรอย่างนั้น

เขาโดนคร่อมไม่รอให้นางทำอะไรท่อนไออุ่นได้พุ่งทะลวงใส่ประตูบานหนึ่งความรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วร่างของกงรั่วนางครางเสียงต่ำออกมาในขณะที่เทียนถังเริ่มขยับเคลื่อนไหวเอวเสียงกระเส่าของกงรั่วยิ่งมายิ่งดังขึ้น คนทั้งสองรวมกันเป็นหนึ่งอย่างเชื่องช้าจนเวลาตกดึก.. และกลางดึกในที่สุดทุกสิ่งทุกอย่างที่โรมรันก็หยุดคนทั้งคู่หมดแรง

“…” คนทั้งสองไม่กล่าววาจามือสองข้างกุมแน่นเสมือนอ่านความคิดกันได้เสียงหอบหายใจกงรั่วสงบลงและนอนหลับไปอย่างเงียบงันเทียนถังไม่นานจากนั้นก็ไม่อาจทนความเหนื่อยล้าได้อีก “ราตรีสวัสดิ์ กงรั่วน้อย” เขาพูดขึ้น

โดยไม่ทราบว่า.. นั่นเป็นคำพูดที่เขาได้พูดเป็นครั้งสุดท้ายต่อคู่หมั้น แม้ว่านางจะหลับก็ตามที.. ความมืดมิดเขาปกคลุมครรลองสายตาเทียนถังอย่างรวดเร็ว…