ตอนที่ 25

ตอนที่ 25

"เฮ้ แด็ค! ต้นไม้นี่มันออกดอกแล้วนะ!"

บอนร้องขึ้นทันทีที่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในร้าน ก่อนจะรีบแตะไหล่แด็คอย่างตื่นเต้น

ทั้งกิองและมิฮอว์คก็หันไปมองเช่นกัน

พวกเขาเห็นดอกตูมที่ผลิบานขึ้นบนต้นไม้ — ฐานสีชมพู ปลายสีเหลือง ดูสวยงามสะดุดตา

ไม่เพียงแค่นั้น พวกเขายังสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ ภายในร้านรับเลี้ยงโปเกมอน

อย่างเช่น แสงจากโคมไฟบนเพดานที่ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย แม้มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า

หากพวกเขามี ฮาคิสังเกต ก็อาจสัมผัสได้

แต่ ณ ที่แห่งนี้ ฮาคิของทุกคนถูกกดเอาไว้จนไม่สามารถรับรู้อะไรละเอียดขนาดนั้นได้เลย

"อ๋อ ไม่เป็นไร เดี๋ยวอีกไม่กี่วันก็ออกผลแล้วล่ะ"

แด็คโบกมือเบา ๆ แล้วมองผ่าน ๆ ก่อนจะเดินผ่านไป

"แด็ค นายฝึกดาบบ้างไหม?"

จู่ ๆ มิฮอว์คก็ถามขึ้น

แด็คเงยหน้ามองสบตากับสายตาเปี่ยมเจตนาต่อสู้ของมิฮอว์คอย่างไม่ตั้งตัว

คำถามของมิฮอว์คยังทำให้กิองหันมามองด้วยความสนใจเพิ่มขึ้นอีก

แน่นอนว่าเธออาจไม่ได้อยากรู้เพราะความอยากรู้อย่างเดียว แต่เพื่อเก็บข้อมูลไว้รายงานให้กองทัพเรือด้วย

สำหรับคนอื่น ๆ รวมถึงบอน

ทุกคนต่างก็สัมผัสได้ถึงความลึกลับและคุณภาพของร้านรับเลี้ยงวิเศษแห่งนี้ รวมถึงพลังของ ดาร์คไร

จึงอดคิดไม่ได้ว่าแด็คต้องเป็นคนแข็งแกร่ง แต่กลับไม่เคยเห็นเขาลงมือด้วยตนเองเลย

"ผมไม่ใช่พวกใช้กำลังกับลูกค้า และผมก็ไม่ถนัดดาบด้วยครับ"

แด็คตอบแบบถนอมน้ำใจ หลีกเลี่ยงความขัดแย้ง

"น่าเสียดาย งั้นนายก็มาเป็นคู่ซ้อมให้ฉันหน่อย ที่นี่น่ะ มันทำให้ความต่างด้านร่างกายและฮาคิถูกปรับให้เท่ากัน"

มิฮอว์คส่ายหัวเบา ๆ แล้วหันไปหากิอง

"คุณมิฮอว์ค ที่นี่ไม่ใช่สนามประลองนะคะ ถ้าสู้กัน อาจทำไข่โปเกมอนเสียหายได้!"

แด็คพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่กิองจะทันอ้าปากห้าม

ถ้าให้สองคนนี้เปิดศึกกันในร้าน แบบนี้คนอื่นจะตามมาท้าสู้กันไม่ขาดเลยหรือยังไง?

แบบนี้ต้องไม่ให้เกิดเป็นแบบอย่าง

"งั้นดูท่าคงไม่มีอะไรน่าสนใจแล้วล่ะ ฉันขอตัวก่อน"

มิฮอว์คถอนสายตาและเดินออกจากร้านไปด้วยท่าทีเฉยเมยเช่นเคย

"ถ้าอย่างนั้น ดิฉันก็ขอลากลับก่อนนะคะ คุณแด็ค"

กิองมีมารยาทกว่ามาก เธอโค้งศีรษะเล็กน้อยก่อนจะเดินตามออกไป

พอเห็นทั้งสองคนจากไป บอนก็พูดขึ้นมาทันที

"ดูจากท่าทางของผู้หญิงคนนั้น... กองทัพเรือจะร่วมมือกับเราจริงไหม?"

"ไม่ใช่แค่ 'น่าจะ' หรอก แต่เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เลย"

แด็คเม้มปากเล็กน้อย

ไม่ใช่แค่กองทัพเรือ เมื่อพลังของโปเกมอนแพร่กระจายไปทั่วท้องทะเล

ไม่ว่าองค์กรไหน กลุ่มไหน ก็ต้องอยากใช้พลังนี้สร้างกองทัพแน่นอน

แต่เรื่องพวกนั้นไม่เกี่ยวกับร้านรับเลี้ยงวิเศษของพวกเขาเลย

พวกเขาแค่ต้องหาผู้ฝึกที่เหมาะสมให้กับโปเกมอนเท่านั้น

ส่วนโปเกมอนจะเลือกเดินทางใด ก็แล้วแต่ตัวพวกมันเอง

"แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงต่อดี?"

"ยังไม่ต้องทำอะไรหรอก... ยังไม่ถึงเวลา"

แด็คยิ้มบาง ๆ แล้วส่ายหัว

เพราะจนกว่าโปเกมอนจากฝั่ง หนวดขาว และ กองทัพเรือ จะฟักออกมา

ร้านรับเลี้ยงวิเศษของเขาก็ยังไม่ถึงจุดเติบโตอย่างรวดเร็ว

...

วันเวลาผ่านไปอีกหนึ่งสัปดาห์อย่างสงบ

ในจุดที่ถูกระบบมาร์กใหม่ ปรากฏชื่อสถานที่ที่คุ้นเคย เช่น อลาบัสต้า และ หมู่เกาะชาบอนดี้

ซึ่งเป็นฉากต่อสู้สำคัญในเนื้อเรื่องต้นฉบับ

แด็คถึงกับลองสืบข่าวในทั้งสองที่

ที่ อลาบัสต้า — ครอกโคไดล์ อยู่ที่นั่นมา 5 ปีแล้ว และได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษ

แต่ประชาชนกลับไม่รู้เลยว่า ประเทศของตนค่อย ๆ จนลงและวุ่นวายขึ้น

หลายคนเริ่มไม่พอใจราชวงศ์เนเฟอร์ตารี ตำหนิว่ากษัตริย์ไม่ทำอะไรเลย

ทั้งหมดนี้เป็นไปตามแผนของ ครอกโคไดล์ และองค์กร บาโรคว์เวิร์คส์ ก็เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ

ส่วนที่ หมู่เกาะชาบอนดี้ — แด็ครู้ข่าวมาว่า จินเบ เพิ่งได้รับตำแหน่งเจ็ดเทพโจรสลัด ทำให้กลุ่มโจรสลัดสุริยันต้องแยกตัว

ข่าวนี้ไม่ได้มีผลกับแด็คโดยตรง แต่ช่วยยืนยันไทม์ไลน์ปัจจุบันได้ดี

...

ในช่วงนี้ แด็คพาบอนออกไปนอกร้านบ่อยขึ้น

บางครั้งก็ปิดร้านทั้งวัน กลับมาตอนค่ำในสภาพสะบักสะบอม

...ใช่ แด็คกำลังฝึกกับบอน

ร่างกายของบอนอยู่ที่ระดับ 2 ทั้งสามค่าสถานะ ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับดีมากสำหรับทะเลทั้งสี่

เป็นคู่ฝึกที่เหมาะที่สุดสำหรับแด็คตอนนี้

แด็คยังสอนบอนฝึก ฮาคิเกราะ ด้วย

ตอนแรกบอนตกใจที่รู้ว่าแด็คอ่อนแอกว่าที่คิด

แต่พอนึกถึง ดาร์คไร ก็ไม่รู้จะตกใจไปทำไม

ถ้าเขามีบอดี้การ์ดอย่าง ดาร์คไร อยู่ข้างกาย เขาก็คงสบายเหมือนกัน

ใครจะอยากพยายามถ้าขี้เกียจได้ล่ะ?

...

แต่ด้วยภารกิจรายวัน และการฝึกกับบอนทุกวัน

ค่าสถานะของแด็คก็พุ่งขึ้นถึงระดับ 3 ภายในสัปดาห์เดียว

ถือว่าอยู่ในระดับแนวหน้าของทะเลทั้งสี่

ถ้าเทียบเป็นมาตรฐาน ก็ประมาณตอนที่ ซันจิ เพิ่งเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง

ความต่างของระดับที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้บอนช็อกไปเลย

เขาไม่เข้าใจว่าแด็คพัฒนาแซงหน้าเขาไปตอนไหน

จนต้องกลับมาตั้งใจฝึกใหม่อีกครั้ง

แด็คเองก็รู้สึกดีที่ได้เห็นความตั้งใจของบอน

...

อย่างไรก็ตาม เควสต์หลักครั้งนี้ยากกว่าที่แด็คคิด

ไม่ใช่เพราะ ดาร์คไร เรียนรู้ช้า

แต่เป็นเพราะ ดาร์คไร รู้ท่าไม้ตายเยอะเกินไปแล้ว

จนแด็คจำไม่ได้เลยว่าท่าไหนที่ยังไม่ได้เรียน

ช่วงนี้บอนก็ตื่นตะลึงกับท่าไม้ตายที่ได้เห็น

ไฟ น้ำ น้ำแข็ง สายฟ้า หญ้า... หลากหลายเหลือเกิน

ทำให้เขาเข้าใจโลกของโปเกมอนได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

...

จนกระทั่งสิ้นสัปดาห์ แด็คก็ค้นพบว่า ดาร์คไร ยังไม่รู้จักท่า Rain Dance

เลยเริ่มฝึกทันที

จริง ๆ แล้วแด็คไม่รู้เลยว่าต้องสอนยังไง

แต่ ดาร์คไร เข้าใจเองหมด เรียนรู้ท่าใหม่ได้ภายในช่วงบ่ายเดียว

พอบอนเห็นว่า ดาร์คไร สามารถเปลี่ยนสภาพอากาศของธรรมชาติได้

เขาก็ตะลึงจนปากค้างอยู่นานเป็นนาที

...

หลังจากจบเควสต์หลัก

แด็คก็ให้ ดาร์คไร ขนเครื่องมือทั้งสองเข้าไปในห้องผลิต

เครื่องจักรทั้งสองใหญ่มาก โดยเฉพาะ เครื่องตรวจสอบโปเกมอน ที่กินพื้นที่ห้องถึง 1 ใน 3 และสูงเกือบ 5 เมตร

ส่วน เครื่องฟื้นฟู เล็กกว่า ดูคล้ายเครื่องพิมพ์ขนาดใหญ่

[จบตอน]