บทที่ 34 - เป้าหมายใหม่ได้ปรากฏขึ้นแล้ว!

บทที่ 34 - เป้าหมายใหม่ได้ปรากฏขึ้นแล้ว!

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

“ทำแบบนี้... จะไม่มีความเสี่ยงหรือ” ซีซาร์กล่าวอย่างเป็นกังวล

ท้ายที่สุดแล้วนั่นคือเทพปีศาจในตำนาน!

“ก็ไม่เท่าไหร่ครับ ขอเพียงพิธีกรรมไม่ล้มเหลว ก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น” ไอแซคกล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก

ซีซาร์ข้างๆ ยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เชอริลก็ขัดจังหวะเขา: “น้องสามพูดถูก ขอเพียงพิธีกรรมสำเร็จก็จะไม่เป็นอันตราย นี่คือพลังที่พ่อมดในตำนานใช้ในการดำรงชีวิต”

แต่จากนั้นเธอก็มองไปยังไอแซคอีกครั้ง “แต่เงื่อนไขของเรื่องนี้คือพิธีกรรมต้องสำเร็จ! บางทีครั้งนี้เจ้าอาจจะโชคดีสำเร็จ แต่ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่เกิดความคิดประมาทเพราะเรื่องนี้ เทพเจ้าต่างมิติไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น ครั้งนี้เจ้าสำเร็จไม่ได้หมายความว่าหลังจากนี้จะยังคงสำเร็จต่อไป!”

ไอแซคพยักหน้า เรื่องนี้เขาย่อมรู้ดี

นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ในสมาคมพ่อมดคลั่งไม่มีใครสร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ทุกคนล้วนอยู่วันต่อวัน ไม่แน่ว่าวันไหนก็จะหายไป จะผูกมิตรไปทำไม

ไม่มีความจำเป็นเลยแม้แต่น้อย

ส่วนจะบอกว่าพ่อมดคลั่งจะทำเพียงครั้งนี้แล้วเลิกรา...

ไอแซคยอมรับว่าคนแบบนี้มีอยู่ แต่ย่อมมีน้อยอย่างแน่นอน ในยุคสมัยนี้ จะมีนักพนันกี่คนที่สามารถเลิกได้

เลิกได้ แล้วจะยังเรียกว่านักพนันอยู่อีกหรือ

และพูดตามตรง ความรู้สึกสะใจที่ได้จากการเพิ่มพลังอย่างรวดเร็วนั้นยิ่งใหญ่กว่าการชนะเงินมากนัก จะมีกี่คนที่ทนได้

อย่างไรเสียไอแซคก็ทนไม่ได้

อย่าเห็นว่าตอนนี้เขารับปากอย่างง่ายดาย แต่จริงๆ แล้วไม่ได้ฟังเข้าไปเลยแม้แต่น้อย เพราะเขาไม่ใช่นักพนัน เขาคือการลงทุน!

และเป็นการลงทุนที่ได้กำไรแน่นอน!

แล้วเชอริลพวกเขาเล่า

พวกเขาก็รู้ว่าไอแซคไม่ได้ฟังเข้าไป แต่ไม่เป็นไร ในอนาคตมีเวลาเหลือเฟือที่จะเกลี้ยกล่อมเขา ค่อยเป็นค่อยไป

ต่อไป พวกเขาก็หารือรายละเอียดของแผนการคร่าวๆ แล้วก็แยกย้ายกันไปทำเรื่องของตนเอง

สิ่งที่น่ากล่าวถึงคือ หลังจากแยกกันแล้วดูเหมือนว่าพี่รองเรมิงตันจะอยากขอบคุณไอแซค แต่ไอแซคยุ่งอยู่กับการกลับไปทำการทดลองจึงไม่ได้สนใจเขา

และพูดตามตรง เขาก็ไม่ได้รู้สึกดีอะไรกับพี่รองนัก หนึ่งคือเขามีโรคเกลียดคนโง่ ในสายตาของไอแซค การแย่งชิงสิทธิ์ในการสืบทอดกับซีซาร์เป็นเรื่องที่โง่เขลาอย่างยิ่ง!

จะพูดให้เห็นภาพก็คือ ตอนที่ท่านพ่อไกอาออกจากเขตปกครอง ต่อให้ไม่มีคำสั่งของไกอา ซีซาร์ก็สามารถบัญชาการกองทัพของเขตปกครองได้โดยตรง!

และนอกจากในเขตปกครองแล้ว ความสัมพันธ์ภายนอกของซีซาร์ก็จัดการได้ดีมาก ไม่ว่าจะเป็นขุนนางหรือนักผจญภัย เขาก็มีเพื่อนสนิท คนแบบนี้เจ้าจะเอาค้อนไปสู้กับเขารึ

เกิดมาก็เพื่อกินข้าวชามนั้นแล้ว!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ในโลกที่พลังเหนือธรรมชาติเป็นใหญ่เช่นนี้ ซีซาร์ยังมีพรสวรรค์ในการฝึกฝนที่โดดเด่นอย่างยิ่ง

อย่างที่สอง ก็คือเรื่องที่เรมิงตันสมคบคิดกับออร์คทมิฬ

เรื่องนี้ ทำให้ไอแซคดูถูกเขาอยู่บ้าง

ไม่ว่าเขาจะถูกออร์คทมิฬใช้ประโยชน์หรือเขาใช้ประโยชน์จากออร์คทมิฬ ในสายตาของไอแซค นี่ล้วนเป็นเรื่องที่โง่เขลาอย่างยิ่ง ไม่ต่างอะไรกับการขอหนังเสือจากเสือ ไม่ต้องพูดถึงว่ายังมองประชากรในเขตปกครองเป็นเหมือนไม่มีตัวตน!

คนแบบนี้ไม่คู่ควรที่จะเป็นเจ้าเมือง!

แต่...

ไม่ชอบก็ส่วนไม่ชอบ ท้ายที่สุดแล้วทั้งสองก็ยังมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดอยู่ สามารถขอร้องได้ก็ยังต้องขอร้อง

แต่การสื่อสารที่มากกว่านั้นก็ยกเว้นเถอะ

แต่หลังจากแยกกับทุกคนแล้ว ไอแซคก็ไม่ได้กลับไปยังหอคอยพ่อมดในทันที แต่กลับหาซอกมุมที่เหมาะสมในป้อมปราการ เริ่มจัดตั้งเวทมนตร์เขตแดน·รังแห่งเลือดเนื้อ

แม้ว่าตัวเขาเองจะพกติดตัวมาอันหนึ่ง แต่นั่นก็ได้ใส่เข้าไปในมิติแล้ว มิติในระยะนี้ไม่เหมาะที่จะใช้งานบ่อยๆ ดังนั้นสร้างใหม่อันหนึ่งดีกว่า ไม่ต้องใช้เงินมากเท่าไหร่ไม่ต้องพูดถึง ยังสามารถเบิกคืนได้อีก!

มีอะไรที่จะไม่ทำเล่า

ในไม่ช้า หัวใจขนาดยักษ์ที่แผ่กลิ่นคาวเลือดอย่างรุนแรงก็ตั้งตระหง่านอยู่ที่มุมหนึ่งของป้อมปราการ ของเหลวสีแดงสดไหลออกจากมันเป็นศูนย์กลางค่อยๆ แผ่ขยายออกไปโดยรอบ หลังจากออกจากระยะทางหนึ่งแล้วก็ลอยขึ้นเป็นหมอกสีเลือด หอบเอาพลังเวทในอากาศกลับคืนสู่หัวใจขนาดยักษ์ กลายเป็นแสงสีแดงฉานในเส้นเลือดนั้น

แต่การอาศัยพลังเวทในอากาศไม่สามารถสร้างทหารได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นหลังจากดูดซับพลังเวทเพียงพอแล้ว เลือดข้นหนืดที่ไหลออกจากหัวใจขนาดยักษ์ก็ค่อยๆ มากขึ้น ไม่นานนัก บนพื้นก็ปรากฏหลุมขนาดใหญ่ขึ้นมา เลือดที่ไหลออกจากหัวใจขนาดยักษ์ก็เติมเต็มเข้าไป ทำให้มันกลายเป็นสระโลหิต และครึ่งล่างของหัวใจขนาดยักษ์ ก็แช่อยู่ในนั้น เต้นตุบๆ อย่างช้าๆ

“ซี้ด!!!”

ทหารข้างๆ มองดูไอแซคที่พึมพำอะไรบางอย่างอยู่ริมสระโลหิต ทันใดนั้นก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก็เพราะภาพนี้มันน่าสยดสยองเกินไป! ชั่วร้ายเกินไป!

ทันทีที่รังแห่งเลือดเนื้อก่อตัวขึ้นอย่างเป็นทางการ พลังเวทจางๆ ก็แผ่ออกไปโดยรอบ

ข้างกายไอแซคมีแสงอาคมวาบขึ้น ร่างของเชอริลก็ปรากฏขึ้นจากข้างใน เธอขมวดคิ้วมองดูรังแห่งเลือดเนื้อสองสามครั้ง ก็มองไม่ออก

หรือจะให้พูดให้ถูกก็คือ มองออกเพียงบางส่วน ส่วนที่เปลี่ยนเลือดเนื้อให้กลายเป็นอสูรเวท คาถาอาคมประเภทเปลี่ยนแปลงที่ค่อนข้างเรียบง่ายชนิดหนึ่ง แต่นี่ไม่ใช่จุดที่สำคัญที่สุดของคาถานี้

จุดที่สำคัญที่สุดของคาถานี้คือมันสามารถทำงานได้โดยอัตโนมัติ แม้ว่าจะไม่สามารถบ่มเพาะสิ่งมีชีวิตที่แท้จริงได้เหมือนรังก็อบลิน แต่การทำงานของคาถาที่อัตโนมัติทั้งหมด ก็แยบยลมาก

น่าเสียดายที่ บรรจุความรู้ของเทพเจ้าต่างมิติไว้มากมาย คนธรรมดาไม่สามารถถอดรหัสอะไรออกมาได้เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเรียนรู้และนำไปใช้

ดังนั้นเชอริลมองได้ไม่กี่ครั้งก็หันมาพูดกับไอแซคว่า: “เรื่องทางฝั่งเจ้าเสร็จแล้วก็ไปหาท่านพ่อเถอะ เขามีเรื่องจะคุยกับเจ้า”

“ครับ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้แหละ คาถานี้ถือว่าจัดตั้งเสร็จสิ้นแล้ว ต่อไปก็แค่โยนเลือดเนื้ออสูรเวทเข้าไปก็พอ ส่วนอสูรเวทที่ต้องสร้าง... ข้าไม่มีประสบการณ์ต่อสู้เท่าไหร่ ให้เวลาข้าสองสามวัน ข้าจะทำตัวอย่างสองสามอย่างมาให้พวกท่านดู”

เพียงแค่หมาป่าลมกรดและหมูป่าปีศาจจริงๆ แล้วก็ไม่ใช่ว่าจะสู้ไม่ได้ แต่พวกเขายังไม่ถึงขั้นนั้น สามารถปรับปรุงให้ดีขึ้นก่อนได้

อีกอย่าง นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากที่จะได้ใช้งบหลวงทำวิจัย!

จะยอมแพ้ง่ายๆ ได้อย่างไร

เชอริลพยักหน้าเล็กน้อย แล้วกลายเป็นลำแสงอาคมหายไป ทำเอาไอแซคอิจฉาอย่างยิ่ง การเคลื่อนย้ายข้ามมิติ ทักษะมาตรฐานของปรมาจารย์เวท

ใช้งานได้จริงอย่างสูง!

น่าเสียดายที่ แม้แต่คาถาวาบที่ระยะทางสั้นที่สุด ก็ยังต้องถึงขั้นพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ถึงจะเรียนรู้ได้

แต่ บางทีอาจจะลองช่วงชิงอำนาจมิติบางอย่างมาได้

ไอแซคลูบคาง รู้สึกว่าความคิดนี้ค่อนข้างจะเข้าท่า สามารถใส่ไว้ในแผนสำรองได้ แต่เรื่องนี้ต้องรอให้การวิจัยอำนาจของเขาลึกซึ้งกว่านี้อีกหน่อย

มิฉะนั้นลำดับความสำคัญสูงสุด ยังคงต้องหาทรัพยากรที่ส่งเสริมการเติบโตของมิติ นี่คือสิ่งที่ไอแซคในปัจจุบันหามาได้ยากที่สุด

จนถึงปัจจุบัน มิติในมือของไอแซคไม่ได้รับการเติบโตใดๆ เลย!

แม้ว่าไอแซคจะไม่ได้หวังพึ่งของสิ่งนี้ในการเป็นเทพปีศาจมิติ แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีความต้องการเลย ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น มิติเติบโตขึ้นหน่อย เขาก็จะสามารถใช้มันเป็นอุปกรณ์มิติได้ การใช้พลังเวทไร้ขีดจำกัดก็จะไม่ต้องระมัดระวังขนาดนั้น กลัวว่าเผลอไปทำลายมิติที่เพิ่งจะเกิดใหม่เข้า

ส่ายหน้า ไอแซคก็เก็บความคิดฟุ้งซ่านทั้งหมดไว้ในใจ ตอนนี้คิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ ยกระดับความสามารถขึ้นมาก่อนดีกว่าอะไรทั้งหมด

แต่ก่อนหน้านั้น เขาต้องไปพบไกอาก่อน

เขาอยากจะรู้ว่า ทำไมคนในบ้านถึงมีความเห็นต่อพ่อมดคลั่งรุนแรงขนาดนี้ ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้เลยแม้แต่น้อย!

“ก๊อกๆ~”

“เข้ามา”

เมื่อผลักประตูคฤหาสน์เจ้าเมืองเข้าไป ไกอากำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะเขียนหนังสือจ้องมองเอกสารอย่างตั้งใจ เมื่อเห็นไอแซคเข้ามา ก็วางเอกสารในมือลงบนโต๊ะ ชี้ไปยังเก้าอี้ตรงข้าม

“นั่ง”

พูดจบ เขาก็หันไปหยิบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งออกมาจากชั้นหนังสือข้างหลังยื่นให้ไอแซค

ไอแซคเปิดดูอย่างสงสัย พบว่าบนนั้นบันทึกไว้เหมือนจะเป็นบันทึกกิจกรรมของใครบางคน

“ท่านพ่อ นี่คืออะไรครับ”

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าแม่ของเจ้าตายอย่างไร” ไกอาไม่ได้ตอบคำถามของไอแซค แต่กลับถามกลับ

แต่คำถามนี้ ดูเหมือนจะเป็นคำตอบแล้ว...

ไอแซคขมวดคิ้วเล็กน้อย: “ท่านแม่ไม่ได้เสียชีวิตเพราะคลอดข้ายากหรอกหรือครับ”

จริงอยู่ที่เสียชีวิตเพราะคลอดยาก แต่เจ้าคิดว่า ด้วยพลังของตระกูลเรา การคลอดลูกจะมีความเป็นไปได้ที่จะคลอดยากรึ ต่อให้จะคลอดยากจริงๆ จะสามารถช่วยไว้ได้เพียงคนเดียวเชียวหรือ เจ้าตอนนี้ก็เป็นพ่อมด ควรจะรู้ว่า ปัญหาเหล่านี้สำหรับเวทมนตร์แล้ว ไม่ได้ยากเย็น” ไกอามองดูไอแซคอย่างเรียบเฉย น้ำเสียงสงบอย่างยิ่ง

แต่เมื่อสายตาของเขาเหลือบไปมองสมุดบันทึกในมือของไอแซค ก็ยังคงแวบผ่านแววสังหารอยู่บ้าง!

แต่ด้วยสัญชาตญาณ เขาไม่ได้ทำให้ไอแซคพบเห็น แม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่กลัวแววสังหารระดับนี้แล้วก็ตาม

เมื่อได้ยินดังนั้น ไอแซคก็พลิกสมุดบันทึกในมืออย่างเงียบๆ ใบหน้าไร้อารมณ์

“แคร่ก!”

แต่จากฮามอนที่โผล่ออกมาจากท้ายทอยของเขา บ่งบอกว่าภายในใจของเขาไม่ได้สงบนิ่งเหมือนที่แสดงออกมาบนใบหน้า

“เจ้าน่าจะเดาได้แล้ว ใช่แล้ว แม่ของเจ้า ไม่ได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเลย! มีพ่อมดคลั่งคนหนึ่งร่ายคำสาปใส่เธอ! ทำให้เธอเสียชีวิตจากการคลอดยาก แม้แต่เจ้าก็เกือบจะช่วยไว้ไม่ได้ แต่ถึงจะช่วยไว้ได้ ก็ทำให้เจ้าอ่อนแอมานานหลายปี”

ไอแซคพลางฟังไกอาพูด พลางพลิกดูสมุดบันทึกในมือ ในไม่ช้า ก็พลิกไปจนสุด

ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไอแซคถามว่า: “ยังหาเขาไม่เจอหรือครับ”

“น่าเสียดายที่ ไม่เจอ” ไกอาส่ายหน้า “หลายปีมานี้ข้าตามหาเขามาตลอด แต่วิธีการซ่อนตัวของเขาสูงส่งอย่างยิ่ง สมุดบันทึกที่อยู่ในมือเจ้า ก็คือข้อมูลทั้งหมดที่เราทราบในปัจจุบันแล้ว”

“ปรมาจารย์แห่งการเล่นตลก...” เมื่อมองดูฉายาที่บันทึกไว้บนสมุดบันทึก ในดวงตาของไอแซคก็แวบผ่านแววสังหารอันเข้มข้น ก็คือคนๆ นี้ ที่ทำร้ายแม่ผู้ให้กำเนิดในชาตินี้ของเขา และยังเกือบจะฆ่าเขา...

จากฉายาแล้ว นี่ในสายตาของอีกฝ่ายอาจจะเป็นเพียงการเล่นตลก!

“เขาจะตายในการทำธุรกรรมกับเทพเจ้าต่างมิติไปแล้วรึเปล่าครับ” ไอแซคถามอย่างเป็นกังวล

“ไม่ ปีที่แล้วเขาเพิ่งจะก่อคดีมา เขาได้นำกองทัพกบฏโค่นล้มระบอบการปกครองของประเทศเล็กๆ ประเทศหนึ่ง จากนั้นก็นำทั้งประเทศสังเวยให้กับเทพเจ้าชั่วร้าย! วิธีการโหดเหี้ยมอย่างยิ่ง! และ เราได้ให้พ่อมดของสมาคมแห่งสัจธรรมล็อกสถานะชีวิตของเขาไว้แล้ว เมื่อไหร่ที่เขาตาย ไพลินก้อนนี้ก็จะแตกสลายตามไปด้วย”

พูดพลาง ไกอาก็หยิบไพลินเม็ดหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ แสดงให้ไอแซคดู

เมื่อได้ยินดังนั้น มุมปากของไอแซคก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอันน่ากลัว กล่าวเสียงเย็นชาว่า: “เช่นนั้นก็ดีมาก! ตายในมือของเทพเจ้าต่างมิติก็คงจะง่ายเกินไปสำหรับเขา!”

เมื่อมองดูใบหน้าที่ค่อนข้างน่ากลัวของไอแซค ไกอาก็ขมวดคิ้ว เก็บไพลินกลับไป กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า: “ข้าบอกเจ้าเรื่องเหล่านี้ ไม่ได้หวังให้เจ้าไปแก้แค้น เรื่องแก้แค้นข้าจะไปทำเอง ข้าเพียงแค่หวังว่าเจ้าจะไม่ถูกเจตจำนงของเทพเจ้าต่างมิติบิดเบือน อย่าโลภในพลังมากเกินไป!”

“อืม ข้ารู้แล้วครับ” ไอแซคพยักหน้า

ตอบเร็วมาก ไกอารู้ว่าไอแซคไม่ได้ฟังเข้าไป คิดๆ ดูแล้ว ไกอาก็ถอนหายใจ ปิดกั้นไม่สู้ปล่อย เขาเข้าใจไอแซค ไอแซคเป็นคนที่จะไม่ยอมแพ้เพราะเรื่องนี้อย่างแน่นอน

ดังนั้นเขาจึงกล่าวว่า: “เขาอย่างน้อยก็เป็นพ่อมดขั้นสูง อาศัยเจ้าในตอนนี้ ต่อให้หาเขาเจอก็ไม่มีประโยชน์อะไร มีแต่จะไปส่งชีวิตให้เปล่าๆ”

ไอแซคพยักหน้า เรื่องนี้เขาเข้าใจ เขาจะไม่ถูกความโกรธครอบงำจนขาดสติ ผ่านมานานหลายปี ท่านพ่อกับพี่ใหญ่พี่สาวใหญ่ยังหาอีกฝ่ายไม่เจอ แสดงว่าเขาเก่งในการซ่อนตัวอย่างยิ่ง หรือไม่ก็แสดงว่าเขาแข็งแกร่งอย่างยิ่ง หรืออาจจะไม่ใช่แค่พ่อมดขั้นสูง!

หรืออาจจะเป็นไปได้ว่า ทั้งสองอย่าง...

แต่ไม่ว่าจะเป็นอย่างไหน ก็ไม่ใช่สิ่งที่ไอแซคในตอนนี้จะไปแตะต้องได้ ตอนนี้ของเขา สิ่งที่สำคัญที่สุดก็ยังคงเป็นการค่อยๆ สะสมความสามารถ

และเมื่อเทียบกับท่านพ่อพวกเขาแล้ว ไอแซคมีข้อได้เปรียบอย่างมหาศาล—สมาคมพ่อมดคลั่ง!

ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นพ่อมดคลั่ง งั้นเก้าในสิบก็คงอยู่ในนั้นด้วย ต่อให้ไม่อยู่ ก็สามารถฝากคนในนั้นช่วยหาได้

แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ก็ยังคงเป็นคำพูดเดิม ไอแซคอ่อนแอเกินไป

“เฮ้อ~ระวังตัวด้วย ไม่รู้ว่าการบอกเจ้าเรื่องนี้ไปมันถูกหรือผิดกันแน่...” เมื่อมองดูไอแซคที่ก้มหน้าศึกษาสมุดบันทึก ไกอาก็ถอนหายใจ

จากมุมมองของเหตุผลแล้ว ตอนนี้จริงๆ แล้วควรจะปิดบังไอแซคไว้ก่อน เพราะเขาก็เป็นพ่อมดคลั่ง ง่ายที่จะสุดโต่งอย่างยิ่ง และถ้าหากเขาสุดโต่งไป ผลที่ตามมานั้นยากเกินกว่าจะจินตนาการได้...

แต่ถ้าไม่บอก ก็ไม่เหมาะสม

ท้ายที่สุดแล้วไอแซคก็บรรลุนิติภาวะแล้ว และยังอาศัยพลังของตนเองกลายเป็นผู้เหนือมนุษย์แล้ว ไม่ใช่เด็กน้อยอีกต่อไปแล้ว เขามีสิทธิ์ที่จะรู้เรื่องเหล่านี้

“ลงไปเถอะ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ที่บ้านจะโอนเงินให้เจ้าเดือนละสามพันเหรียญทองเพื่อใช้ในการวิจัยคาถา มีความต้องการอะไรก็บอกกับที่บ้านได้เลย อย่าไปทำเรื่องอันตราย”

“สามพันเหรียญทอง!” ไอแซคที่กำลังวิจัยสมุดบันทึกอยู่ได้ยินตัวเลขนี้ก็เงยหน้าพรวดขึ้นมา

“ข้ารู้ว่านี่น้อยไปหน่อย แต่ตระกูลตอนนี้ก็ค่อนข้างลำบาก อดทนไปก่อนแล้วกัน ผ่านพ้นไปแล้วจะเพิ่มให้เจ้าเป็นห้าพัน”

“ห้าพัน!” เมื่อได้ยินว่ายังจะเพิ่มได้อีก ไอแซคก็ตาโตเป็นไข่ห่าน!

นี่คือเดือนละห้าพัน!

ที่บ้านรวยเกินไปรึเปล่า

ไอแซคกระพริบตา ในตอนนี้เขากลับมีความรู้สึกเหมือนคนที่เคยใช้ชีวิตอย่างยากลำบากแล้วพบว่าตนเองที่แท้เป็นทายาทเศรษฐีรุ่นที่สอง...

แม้ว่าสำหรับคนธรรมดาแล้วชาติกำเนิดขุนนางของเขาก็คือทายาทเศรษฐีรุ่นที่สองอยู่แล้ว ไม่สิ ทายาทเศรษฐีรุ่นที่สาม!

“ข้าจะพยายามครับ!”

“...ลงไปเถอะ” เมื่อมองดูสีหน้าที่จริงจังของไอแซค ไกอาก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าเสียงอุทานเมื่อครู่นี้เป็นเพราะให้เงินเยอะเกินไป...

“ที่บ้านรวยกว่าที่เจ้าคิด ไม่ต้องเกรงใจมาก” ไกอาส่ายหน้า พูดไม่ออกอยู่บ้าง

ลูกชายสามคนของเขานี่จริงๆ เลย...

“อืมๆ!” พยักหน้าหนักๆ แล้ว ไอแซคก็ออกจากห้องไป ไม่นานนัก เขาก็นั่งรถม้าฟักทองกลับมายังห้องทดลองของหอคอยพ่อมด

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในห้องทดลอง รอยยิ้มบนใบหน้าของไอแซคก็หายไปในทันที เขาเดินไปที่โต๊ะเขียนหนังสือด้วยใบหน้าเคร่งขรึม หยิบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งขึ้นมา เริ่มคิดถึงเส้นทางในอนาคตของตนเองใหม่อีกครั้ง

ความคิดเดิมของไอแซคแม้จะมีส่วนของการเพิ่มพูนความสามารถอยู่ด้วย แต่นี่เป็นเพียงส่วนเสริม เป็นวิธีการป้องกันตัว สำหรับเส้นทางในอนาคต เขาก็ยังคงเน้นไปที่การวิจัยเป็นหลัก

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า จะต้องเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยแล้ว...

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

[จบแล้ว]