บทที่ 26 ทำลายล้างนิกาย
บทที่ 26 ทำลายล้างนิกาย
เพียงพริบตาเดียว เงาหุ่นเชิดนับหมื่นปรากฏขึ้นพร้อมกัน ลอยอยู่เหนือศีรษะเหล่าศิษย์แห่งสำนักเที่ยนอวี่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดันและความสงบเงียบอันน่าเกรงขาม!
พวกศิษย์ที่ก่อนหน้านี้ยังส่งเสียงเอะอะโห่ร้อง เรียกร้องให้บรรพชนของสำนักลงมือสังหารเฉินชิงและเซี่ยชิงเยว่ บัดนี้กลับพากันเงียบกริบ ปากอ้าค้าง แต่ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา ความเงียบงันนั้นหนักอึ้งดุจสุสาน ราวกับแม้แต่เสียงเข็มตกก็ยังได้ยินชัด
“…” แม้แต่บรรพชนและเจ้าสำนักเอง สีหน้าก็ไม่ต่างไปจากเหล่าศิษย์แม้แต่น้อย
“พวกนี้มัน…?” บรรพชนแห่งสำนักเที่ยนอวี่ยังไม่รู้จักหุ่นเงาแน่ชัด หลังตั้งสติได้ เขาหันไปถามหลู่อู๋เยียนที่ยืนอยู่ข้างๆ
“กราบเรียนบรรพชน ข้าน้อยคาดว่า…พวกนี้น่าจะเป็นหุ่นเชิด และแต่ละตนมีพลังเทียบเท่า…” หลู่อู๋เยียนลังเลไม่กล้าพูดต่อ
“เทียบเท่าอะไร? รีบพูดมาเร็ว!” บรรพชนเร่งถามอย่างร้อนใจ
“พลังของหุ่นเชิดแต่ละตน เทียบเท่ากับผู้บรรลุ…จุดสูงสุดแห่งขั้นก่อกำเนิดจิตทารก ครับ!”
“ก่อกำเนิดจิตทารก…ขั้นสูงสุด?!”
สิ้นคำพูด บรรพชนถึงกับร่างกายสั่นไหว เกือบจะร่วงจากท้องฟ้า เขาไม่ลืมว่าตัวเองก็เพิ่งอยู่แค่ขั้นสูงสุดแห่งก่อกำเนิดจิตทารกเช่นกัน แต่เฉินชิงกลับสามารถอัญเชิญหุ่นเงาระดับเดียวกันออกมานับหมื่น!
ต่อให้เขาระเบิดพลังวิญญาณทั้งหมด ใช้ชีวิตเข้าแลก ก็อาจจะยังทำลายหุ่นเงาได้ไม่ถึงสองตน!
ความสิ้นหวังและความหวาดกลัวถาโถมเข้ามาอย่างไม่อาจบรรยาย
ด้านเซี่ยชิงเยว่ แม้เฉินชิงจะเคยบอกนางล่วงหน้าแล้วว่าเขามีหุ่นเงาจำนวนมาก แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ “มาก” ที่ว่าหมายถึงนับหมื่น!
บัดนี้นางเข้าใจแล้วว่าทำไมเฉินชิงถึงไม่หวั่นเกรงพลังของสำนักเที่ยนอวี่ และถึงกล้ากล่าวว่าจะล้างบางได้ในชั่วพริบตา หากเป็นนางเองที่มีหุ่นเงานับหมื่น นางก็คงมีความมั่นใจไม่ต่างกัน!
และนางก็ได้ตระหนักอย่างถ่องแท้ว่า ศัตรูที่แท้จริงของแคว้นต้าหวูนั้น ไม่ใช่เฉินสงผู้เป็นเสนาบดีอำนาจล้นฟ้า และไม่ใช่กองทัพเหล็กแสนพลที่ตั้งค่ายอยู่ภายนอกเมือง แต่คือ…เฉินชิงเพียงผู้เดียว!
เมื่อเปรียบเทียบกับเงาหุ่นเชิดหมื่นตน กองทัพหรือเสนาบดีนั้นก็เปรียบได้เพียงฝุ่นผงไร้ค่า
ความคิดนี้ทำให้เซี่ยชิงเยว่รู้สึกโชคดีที่วันนั้นนางตกลงใจแต่งงานกับเฉินชิง หากไม่แล้วไซร้ เมื่อเขาโกรธขึ้นมา ใครในต้าหวูจะรับมือได้?
บัดนี้ นางไม่เหลือความขุ่นเคืองที่ถูกบังคับแต่งงานแม้แต่น้อย เพราะหากแลกกับการทำให้อำนาจของตระกูลเซี่ยคงอยู่เป็นหมื่นปี ก็นับว่าคุ้มค่าเกินคุ้ม! และยิ่งไปกว่านั้น…การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่ “การเสียสละ” ของนางเลย
ขณะกำลังคิด บรรพชนแห่งสำนักกลับเปล่งเสียงดังขึ้นว่า
“เจียงเหิง ยินดีพาสำนักทั้งหมดสวามิภักดิ์ต่อท่าน ขอเพียงท่านเมตตาไว้ชีวิตเถิด!”
เมื่อแม้แต่บรรพชนยังคุกเข่ายอมสยบ ศิษย์ที่เหลือก็พลอยคล้อยตามทันที
“ขอท่านเมตตา! ขอท่านเมตตา!”
เสียงวิงวอนดังระงมทั่วทั้งสำนัก
แต่เฉินชิงกลับชิงชังการเปลี่ยนใจตามกระแสแบบนี้ยิ่งนัก เขาไม่เอ่ยคำใด เพียงออกคำสั่งสังหารในใจ!
หุ่นเงานับหมื่นเคลื่อนไหวพร้อมกัน แทรกซึมไปดุจเงาผี ปรากฏขึ้นด้านหลังเหล่าศิษย์ในพริบตา มือหนึ่งจับเรือนผม อีกมือกลายเป็นคมมีด กรีดคออย่างเฉียบคม ก่อนดึงศีรษะออกจากร่าง!
เพียงลมหายใจเดียว ศิษย์ทั้งสำนักรวมถึงเจ้าสำนักและเหล่าอาวุโส ถูกสังหารจนสิ้นไม่เหลือรอดแม้แต่คนเดียว!
นับแต่นั้นมา…ชื่อของ สำนักเที่ยนอวี่ สูญสิ้นจากแผ่นดิน!
เฉินชิงไม่คิดจะปิดบังหรือทำลายหลักฐาน เขาทิ้งศพทั้งหมดไว้ แล้วหายวับไปกับความมืด เขาต้องการให้โลกทั้งใบล่วงรู้ว่า — นี่คือชะตากรรมของผู้ที่กล้าเป็นศัตรูกับเขา!
ซ่อนตัวหรือ? ทำไมต้องซ่อน?
ในเมื่อเขามีร่างกายอมตะและระบบอยู่ในมือ หากไม่โอหังเสียหน่อย แล้วจะคู่ควรกับชะตาแห่งการเกิดใหม่ได้อย่างไร?
“ฮู่…” เฉินชิงถอนหายใจโล่งอก ก่อนโอบเอวเซี่ยชิงเยว่แล้วเอ่ยว่า
“ภรรยา บัดนี้สำนักเที่ยนอวี่ถูกทำลายแล้ว พวกเรากลับไปพักผ่อนเถอะ”
“อืม” เซี่ยชิงเยว่ตอบรับ นางคุ้นเคยกับสัมผัสใกล้ชิดเช่นนี้จนเป็นธรรมชาติ มือยังโอบกอดเขากลับอย่างเต็มใจ
แต่ที่เฉินชิงถอนหายใจนั้น…ก็เพราะเขาตื่นเต้นอยากรู้เหลือเกิน ว่าระบบจะมอบรางวัลอันใดให้หลังจากสังหารคนจำนวนมหาศาลเช่นนี้!
เขารีบเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา—
“ภารกิจเอาใจภรรยาสำเร็จ! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับรางวัลสุ่มหนึ่งชิ้น: อาวุธชั้นสวรรค์ ระดับต่ำ — มีดบินเจ็ดดารา +1!”
“ชั้นสวรรค์?!”
เฉินชิงถึงกับประหลาดใจ เพียงแค่กำจัดพลังก่อร่างมังกรน้ำท่วม ก็ได้อาวุธระดับสวรรค์มาแล้ว?
เขารีบตรวจสอบรายละเอียดทันที
มีดบินเจ็ดดารา : สามารถควบคุมด้วยพลังจิต ยิ่งพลังจิตแข็งแกร่ง ระยะโจมตียิ่งไกล เพียงความคิดก็สามารถสังหารศัตรูได้จากระยะพันลี้!
หมายเหตุ : มีดบินเจ็ดดาราสามารถอัปเกรดด้วยการกลืนกินพลังโลหิต ทุกครั้งที่ดวงดาราบนมีดสว่างขึ้น จะสามารถแยกร่างเพิ่มหนึ่งเล่ม ควบคุมมีดบินได้มากขึ้น!
”
“กลืนพลังโลหิตเพื่ออัปเกรด?!”
เฉินชิงหยิบมีดบินออกมา แล้วขว้างไปยังซากสำนักเบื้องหลัง
แม้เซี่ยชิงเยว่จะอยากถาม แต่ก็รู้กาลเทศะดี นางเพียงเชื่อมั่นว่าเขาจะไม่ทำร้ายนางก็พอ
ทันใดนั้น มีดบินเจ็ดดาราพุ่งขึ้นเหนือซากสำนัก ใบมีดตั้งตรง พลังโลหิตจากซากศพไหลรวมกันดุจแพรสีแดง สายแล้วสายเล่า พุ่งเข้าสู่ตัวมีด
เลือดบนพื้นเหือดหาย ศพทั้งหลายแห้งกรอบกลายเป็นเพียงซากกระดูกผอมโซ
เมื่อดูดกลืนเสร็จ มีดบินก็กลับสู่มือเฉินชิง เขามองไปที่ใบมีด พบว่าดวงดาวบนมันสว่างแล้ว สองดวง รวมกับที่มีอยู่แต่แรก เท่ากับตอนนี้เขาสามารถควบคุมมีดบินพร้อมกันได้สองเล่มแล้ว!
เฉินชิงเก็บมันเข้ากระเป๋าระบบอย่างพอใจ แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามัวหมกมุ่นกับมัน เพราะเขายังมี “รางวัลใหญ่” ที่รอเปิดอยู่…
เขาตั้งตารออย่างยิ่ง ว่าบรรพชน เจ้าสำนัก และศิษย์นับหมื่นของสำนักเที่ยนอวี่ จะมอบของรางวัลระดับใดให้แก่เขา!