183.เต๋าสวรรค์:หากเจ้าอยากจะตายก็อย่าลากข้ามาด้วย!

จากนั้น ณ ยอดเขาศักดิ์สิทธิ์บนลานประลองอันกว้างใหญ่ภาพอันแปลกประหลาดยิ่งได้ปรากฏขึ้น

ซูเทียน ซูโหรวและหลินฮ่าวกำลังเล่นเป่ายิ้งฉุบกันอยู่ที่นั่น

ยอดฝีมือหลายร้อยจากกองกำลังใหญ่ในร้อยอาณาเขตแรกต่างมองหน้ากันด้วยความฉงนไม่รู้ว่าจะเอ่ยสิ่งใด

นี่คงเป็นเหตุการณ์ที่พิลึกพิลั่นที่สุดในบรรดาการชุมนุมอัจฉริยะหมื่นอาณาเขตที่เคยจัดมา

ผู้ชนะสุดท้ายไม่ได้ตัดสินด้วยการต่อสู้ดุจพยัคฆ์มังกรแต่กลับเป็นการเล่นเป่ายิ้งฉุบของเด็กน้อยช่างน่าทึ่งยิ่ง!

ขณะที่ทุกคนกำลังบ่นในใจการเล่นเป่ายิ้งฉุบก็สิ้นสุดลง

ผลสุดท้ายคือซูโหรวได้เป็นผู้ชนะส่วนซูเทียนได้อันดับสองและหลินฮ่าวได้อันดับสาม

ยอดฝีมือหลายร้อยคนได้แต่ยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนต่อผลนี้ขอเพียงสามคนนี้พอใจพวกข้าก็ไม่สนใจ

จากนั้นตามธรรมเนียมเมื่อสิ้นสุดการประลองก็ถึงเวลาที่ต้องเลือกว่าจะเข้าร่วมกองกำลังใด

ยอดฝีมือหลายร้อยคนนี้พลันโอ้อวดพลังอย่างบ้าคลั่งต่อหน้าซูโหรวและอีกสองคนดุจดั่งนกยูงที่กางหางเพื่อดึงดูดคู่ครอง

“สำนักว่านชาง ของเราเถิดอ่านคัมภีร์นับพันเล่มบ่มเพาะดุจเทพเจ้าเรามีคัมภีร์ทุกประเภทที่นี่เจ้าต้องการอ่านสิ่งใดเรามีทั้งสิ้น”

“สำนักทรราช ขอต้อนรับเจ้าเมื่อร่างทรราชปรากฏทุกสิ่งย่อมพ่ายแพ้พวกเจ้ามีร่างพิเศษหากเพิ่มร่างทรราชเข้าไป ย่อมไร้เทียมทาน!”

“ไปให้พ้น! พวกเจ้าเทียบไม่ได้กับสำนักกระบี่เทียนเหอของข้ากระบี่แห่งสายธารหลั่งจากฟากฟ้านี่คือความเป็นเอกลักษณ์ของนักกระบี่!”

“…”

หลายร้อยคนพูดพร้อมกันนั่นคือความโกลาหลยิ่งใหญ่ เปรียบได้กับเมืองที่คึกคักในโลกมนุษย์

ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะกล่าวว่าเสียงปีศาจครอบงำจิตใจ

อันที่จริงซูเทียนและซูโหรวไม่ได้สนใจที่จะเข้าร่วมกองกำลังใดเป็นพิเศษ

เพราะตระกูลซูคือรากฐานของพวกเขา

แน่นอนว่าพวกเขาไม่มีข้อโต้แย้งต่อการเข้าร่วมกองกำลังเหล่านี้เพียงมองว่าเป็นโอกาสในการเปิดหูเปิดตาสัมผัสโลกกว้างและสั่งสมประสบการณ์

ส่วนหลินฮ่าวผู้มี “ตัวช่วย” อย่างอสูรแมวสวรรค์ก็ไม่ได้สนใจมากนัก

เดิมทีเขาวางแผนจะกลับสู่ตระกูลหลินหลังจบการชุมนุม แต่เพราะซูเทียนต้องการเข้าร่วมกองกำลังเพื่อฝึกฝนเขาจึงตามไปด้วย

ขณะที่ยอดฝีมือหลายร้อยคนกำลังพูดจาไม่หยุดซูเทียนและอีกสองคนกำลังจะสุ่มเลือกกองกำลังหนึ่งเพื่อเข้าร่วม

ทันใดนั้น—

ตูม!

เสียงคำรามอันสะเทือนฟ้าดินดังขึ้นโลกเล็กนี้พลันสั่นสะเทือน!

กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างอันยิ่งใหญ่แผ่ออกมาราวกับโลกนี้จะแตกสลายในชั่วพริบตาต่อมา

“ไม่ดีแล้ว!”

“มีผู้พยายามทำลายกำแพงมิติของโลกเล็กนี้และบุกเข้ามาด้วยกำลัง!”

“ผู้ใดกัน!”

ยอดฝีมือหลายร้อยคนสีหน้าเปลี่ยนไปไม่สนใจการโอ้อวดต่อหน้าซูเทียนและอีกสองคนอีกต่อไปพวกเขาระเบิดพลังออกมาพยายามขัดขวาง

ทว่ามันสายเกินไป

ตูม ตูม ตูม!

เสียงดังสนั่นต่อเนื่องหลายครั้งกำแพงมิติของโลกใบเล็กนี้แตกสลายค่ายกลที่ปกคลุมหายไปในพริบตาและกลายเป็นความว่างเปล่า

ในชั่วขณะต่อมาแรงกดดันอันมหาศาลพรั่งพรูลงมา ท่วมท้นทั้งโลกนี้ซึ่งเป็นสนามรบของเหล่าอัจฉริยะแห่งหมื่นอาณาเขต

แน่นอนว่ารวมถึงยอดฝีมือหลายร้อยคนด้วย

“กึ่งจักรพรรดิขั้น9!”

“ผู้ใดกล้าบุกสนามรบเทียนเจียวโดยพลการต่อให้เจ้าเป็นยอดฝีมือในขอบเขตกึ่งจักรพรรดิขั้น9เจ้าก็ต้องรับผิดชอบ!”

ถึงแม้ยอดฝีมือหลายร้อยคนจะด้อยกว่ากึ่งจักรพรรดิขั้น9มากนักแต่ส่วนใหญ่มาจากกองกำลังที่มีจักรพรรดิคุ้มครอง

พวกเขาย่อมไม่เกรงกลัวยอดฝีมือกึ่งจักรพรรดิขั้น9ผู้นี้ และยังกล้าข่มขู่

“ฮ่าๆ…”

พร้อมด้วยเสียงเย้ยหยันชายวัยกลางคนในชุดคลุมเต๋าสีดำปรากฏตัวกะทันหันยืนตระหง่านสะเทือนฟ้าดิน

“เจ้าเต๋าเฮยยวี่!”

“เจ้ากล้าแทรกแซงการชุมนุมอัจฉริยะหมื่นอาณาเขตหรือ?”

เมื่อได้ยินคำนี้เต๋าเฮยยวี่เย้ยหยัน “แทรกแซง? ผิด ผิด ผิด ข้าต้องการทำลายล้างพวกเจ้า”

“ไม่ต้องกังวลข้าจะระวังยิ่งในการปลอมแปลงให้เหมือนว่าเป็นฝีมือของคนในจักรวาลและดินแดนพันทวีปเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับข้า เต๋าเฮยยวี่”

เห็นได้ชัดว่าเขามาที่นี่เพื่อกำจัดคนเหล่านี้แล้วโยนความผิดให้ยอดฝีมือในจักรวาลและดินแดนพันทวีปโดยตั้งใจก่อสงครามสามฝ่าย

“บัดซบ! มีข่าวลือว่าเจ้ามักยุยงสงครามระหว่างกองกำลังต่างๆเพื่อหาผลประโยชน์และใช้โลหิต ปราณ และความแค้นในการบ่มเพาะข้าไม่นึกว่าจะเป็นจริง!”

“เจ้ากล้าทำเช่นนี้หรือเจ้าไม่กลัวจักรพรรดิจะตามล้างแค้นเจ้า?”

เต๋าเฮยยวี่ทำท่าดุจหมูตายที่ไม่กลัวน้ำร้อน

“เมื่อพวกเจ้าสามฝ่ายสู้กันข้าจะฉวยโอกาสใช้โลหิตและความแค้นอันไร้ขอบเขตนี้เพื่อทะลวงขอบเขตของกึ่งจักรพรรดิและก้าวสู่ระดับจักรพรรดิ”

“จักรพรรดิเหล่านั้นจะทำอะไรข้าได้?”

เต๋าเฮยยวี่เห็นได้ชัดว่าคำนวณทุกอย่างไว้แล้วถึงแม้วิธีนี้จะเสี่ยงยิ่งแต่ผลตอบแทนก็มหาศาล

หากสิ่งมีชีวิตในสามดินแดนถูกดึงเข้าสู่สงครามโลหิตและความแค้นที่เกิดขึ้นจะมหาศาลเพียงพอให้เขาทะลวงและก้าวสู่ขอบเขตจักรพรรดิ

แน่นอนว่าเต๋าเฮยยวี่ไม่ได้คาดหวังว่าจะก่อสงครามสามฝ่ายได้เพียงแค่ฆ่าคนตรงหน้านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นและเขาจะมีแผนการต่อเนื่องตามมา

“ก่อนที่ข้าจะฆ่าพวกเจ้าข้าจะกินอัจฉริยะสักสองสามคนเพื่อเรียกน้ำย่อยเสียก่อน”

เต๋าเฮยยวี่ทันใดนั้นเล็งสายตาไปที่ซูเทียนและซูโหรว เพราะเขารู้สึกว่าหากกลืนและกลั่นสองคนนี้เขาจะได้รับประโยชน์มหาศาล

อันที่จริงความรู้สึกของเขาไม่ผิดซูเทียนและซูโหรวได้รับสมบัติฟ้าดินและสมบัติวิเศษจากซูเซวียนประกอบกับร่างพิเศษของพวกเขา

ราวกับเป็น “เนื้อวิเศษ” หยดโลหิตเพียงหยดเดียวสามารถยืดอายุขัยของมนุษย์ธรรมดาได้และอาจเรียกได้ว่าเป็นยาวิเศษของร่างกายมนุษย์

“มาเถิดเจ้าเด็กน้อยน่ารักเดียวท่านลุงจะแสดงสมบัติของลุงให้เจ้าได้เห็น”

เต๋าเฮยยวี่หัวเราะอย่างแปลกประหลาดและยื่นมือใหญ่ของเขาออกมาพร้อมจับตัวซูเทียนและซูโหรว

“เจ้ากล้าดีอย่างไร!”

ยอดฝีมือหลายร้อยคนตะโกนด้วยความโกรธแต่พวกเขาไม่อาจขยับเขยื้อนได้ถูกกดทับด้วยพลังของกึ่งจักรพรรดิจนขยับมิได้ได้แต่จ้องมอง

ตูม——!

ในขณะนั้นสถานการณ์ในเก้าสวรรค์สิบพิภพพลันเปลี่ยนแปลงดวงตาคู่หนึ่งที่โกรธเกรี้ยวและรุนแรงยิ่งเปิดขึ้น ณ ปลายสุดของโลก

ข้ามผ่านความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตจ้องมองไปที่เต๋าเฮยยวี่

เจ้าคนโง่ผู้นี้มาจากไหนเจ้าบอกว่าสบายดีแล้วเหตุใดต้องยั่วยุตระกูลซูหากเจ้าอยากจะตายก็อย่าลากข้ามาด้วย!

เห็นได้ชัดว่านี่คือเต๋าสวรรค์

มันหลับไปเพียงครู่เดียวก่อนถูกปลุกด้วยความรู้สึกแห่งความตาย

มันตกใจตื่นทันทีและจากนั้นเห็นเต๋าเฮยยวี่โจมตีซูเทียนและซูโหรว

เต๋าสวรรค์รู้ทันทีว่าวิกฤตแห่งความตายนี้มาจากที่ใด

เห็นได้ชัดว่าซูเซวียนได้ร่ายบางอย่างไว้กับมันเมื่อใดที่ซูเทียนและซูโหรวเผชิญอันตรายและเสียชีวิตมันก็จะต้องตายด้วย

อาจกล่าวได้ว่าชีวิตของมันในระดับหนึ่งเชื่อมโยงกับซูเทียนและซูโหรว

นี่คือเหตุผลที่เต๋าสวรรค์โกรธเกรี้ยวและรุนแรง

แต่มันไม่กล้าโจมตีซูเซวียนจึงได้แต่ระบายความโกรธลงที่เต๋าเฮยยวี่!

ในขณะนั้นเต๋าเฮยยวี่พลันรู้สึกหวาดกลัวเมื่อพบว่าร่างกายของเขากำลังขยายตัวอย่างต่อเนื่องราวกับมีพลังอันไร้สิ้นสุดไหลบ่ามาอย่างบ้าคลั่ง

ลางๆเขาได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยความแค้นดังก้องจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ

“เจ้าไม่อยากได้พลังและทะลวงหรือ? บัดนี้ข้าเต๋าสวรรค์จะสนองให้เจ้าและเติมให้เต็ม!”

ตูม ตูม ตูม…

เต๋าเฮยยวี่หวาดกลัวยิ่งเขานึกไม่ถึงว่าเพียงแค่เลือกต่อสู้ เขาจะยั่วโทสะของเต๋าสวรรค์สูงสุดในตำนานได้อย่างไร!