ตอนที่ 9 – ข้อต่อรองของผู้เฒ่า

ตอนที่ 9 – ข้อต่อรองของผู้เฒ่า

หลังรอนจากไป

ผู้เฒ่าผู้ทรงอิทธิพลแห่งนครดาวตกถึงกับปวดหัวจนต้องนวดขมับ

“คนพวกนั้นจะยอมกินศพเน่าๆ ได้ยังไง หลังได้ลิ้มรสศพที่รอนจัดการแล้ว…”

เพราะรสชาติศพที่ผ่านมือรอนนั้น

หอม สด สะอาด ไร้กลิ่นเน่า

จนพวกมาเฟียโรคจิตยอมจ่ายหนัก

การจากไปของรอนหมายถึง รายได้หลักและความมั่นคงทางอำนาจของเขาสั่นคลอน

ด้วยความเคียดแค้นแต่ทำอะไรไม่ได้

เขาหยิบมือถือส่วนตัวโทรหา “คุโรโร่”

หัวหน้ากลุ่มแมงมุม

“ฉันได้ยินว่าแก๊งแมงมุมขาดเบอร์ 8 ไปสินะ”

คุโรโร่ตอบเรียบๆ ว่าใช่

ก่อนผู้เฒ่าจะเสนอชื่อ รอนกับชิสุคุ

พรางยิ้มเย็น

“รอนมีเน็นกำจัดคำสาปและร่องรอยศพ ส่วนอีกคนคือเด็กสาวที่มีเน็นสัตว์ประหลาดที่กินได้ทุกอย่าง”

คุโรโร่สนใจทันที ก่อนบอกว่าเขาจะโอนเงินจำนวนหนึ่งให้เป็นน้ำใจ

ผู้เฒ่าวางสายด้วยรอยยิ้ม

ในใจคิดว่า ถ้าใช้รอนไม่ได้ ก็ขายให้แมงมุมซะเลย

แต่แล้ว

ความโกรธยังไม่สิ้นสุด

เขาหันไปสั่งฆ่า ลูก้า คนสนิทของรอน

เพราะโง่จนไม่รู้แม้แต่ว่ารอนเตรียมแผนหนีไว้แล้ว

“เอามันไปหั่นแล้วโยนทิ้งขยะไปซะ!”

ในขณะเดียวกัน

ชายชุดดำคนสนิทที่รับคำสั่ง แววตาเปล่งประกายเย็นเยียบ

❝ “เสือเฒ่าที่ไร้เขี้ยวเล็บ ตำแหน่งนี้…ถึงเวลาที่คนจริงต้องขึ้นครองแล้ว” ❞

ตัดภาพไปที่รอนกับชิสุคุ

ทั้งสองโบกมือลานครดาวตกอย่างสงบ

ก่อนจะโหนขึ้นรถบรรทุกขยะที่กำลังเข้ามา

“โชเฟอร์ใจดีจังนะ…ให้เรานั่งฟรีด้วย”

รอนหัวเราะเบาๆ ขณะมองคนขับที่นอนสลบอยู่ฝั่งคนนั่ง