ตอนที่ 13 - โกหก
ตอนที่ 13 - โกหก
สำหรับการแจ้งตำรวจ นอกจากหวงเหวินตงแล้ว คนอื่นๆ ต่างก็รู้สึกกระวนกระวายใจ เพราะอย่างไรเสียพวกเขาก็เป็นฝ่ายหาเรื่องก่อน
แต่พอเห็นว่าที่นี่มีกล้องวงจรปิด พวกเขากลับมีความมั่นใจมากขึ้น
กล้องวงจรปิดที่นี่ไม่มีเสียง มีแต่ภาพ นั่นหมายความว่า พวกเขาสามารถล้างมลทินให้ตัวเองได้แล้ว!
ลี่จิ้งเยว่ต่างหากที่เป็นคนตีพวกเขา ไม่ใช่พวกเขาที่ตีลี่จิ้งเยว่!
แล้วอีกอย่าง ตอนหลังก็มีแต่หมิงเชียนเยียนที่ตีพวกเขา! พวกเขาต่างหากคือผู้เสียหาย!
แถมยังไปตรวจร่างกายได้อีกด้วยนะ!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ พวกเขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเล็กน้อย
แต่ทว่า พวกเขาก็ไม่ได้แจ้งตำรวจสำเร็จ เพราะอาจารย์ใหญ่และอาจารย์ฝ่ายปกครองของโรงเรียนมาถึงก่อน
พอได้รับข่าวแล้วรีบมาถึงที่นี่ สีหน้าของเหล่าคุณครูก็ดูไม่ได้อย่างยิ่ง
ถึงแม้ทุกโรงเรียนจะมีแกะดำอยู่บ้าง แต่ไม่นึกเลยว่าโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งจะมีเยอะขนาดนี้!
พอเห็นหวงเหวินตงที่เป็นหัวโจก สีหน้าของอาจารย์ฝ่ายปกครองก็ดำคล้ำลงทันที
“หวงเหวินตง! เป็นแกอีกแล้วเหรอ!”
“ไม่ใช่ผมนะครับ!” หวงเหวินตงส่ายหน้า “เขาเป็นคนลงมือก่อน!”
ตอนที่พูดประโยคนี้ เขาดูมั่นอกมั่นใจอย่างยิ่ง
ถึงแม้พวกเขาจะดูถูกลี่จิ้งเยว่ด้วยคำพูด แต่คนที่ลงมือก่อนก็คือลี่จิ้งเยว่จริงๆ
“ไม่ใช่นะครับ เขาต่างหากที่เป็นคนลงมือก่อน!” ลี่จิ้งเยว่ส่ายหน้าปฏิเสธ
“ถุย!” หวงเหวินตงทำท่าทางเกรี้ยวกราด “แกนั่นแหละที่เป็นคนลงมือก่อน! เมื่อวานแกไม่กลับบ้าน ฉันกับพ่อเป็นห่วงแกแทบแย่ วันนี้เลยอุตส่าห์มาหา แต่ไม่นึกเลยว่าแกจะไม่ฟังคำเตือน แถมยังลงมือตีพวกเราอีก!”
คนอื่นๆ ก็พากันพูดเสริม “ใช่ครับ! พี่ตงเป็นห่วงเขาถึงได้มาหานะครับ! เขาไม่รู้จักบุญคุณคน!”
“ใช่แล้วครับ...”
“หุบปาก!” ใบหน้าของอาจารย์ฝ่ายปกครองยิ่งดำคล้ำลงไปอีก “ความจริงเป็นยังไง พวกเราจะไปสืบให้รู้เรื่องเอง!”
“อ้อใช่ ผู้หญิงคนนี้ก็ตีพวกเราด้วยครับ!” หวงเหวินตงชี้ไปที่หมิงเชียนเยียน สายตาที่ใช้มองเธอดูหวาดกลัวเล็กน้อย แต่ก็ยังแฝงไปด้วยความโลภและอยากได้
ทั้งกลัวความโหดเหี้ยมของเธอ และอยากได้ความงามของเธอ
หมิงเชียนเยียนสบเข้ากับสายตาของเขา ก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที หน้าของเธอดำคล้ำลง ตัดสินใจว่าจะต้องสั่งสอนเขาให้หนักๆ
คนอย่างหวงเหวินตงก็เหมือนกับหนูในท่อระบายน้ำ น่ารังเกียจเป็นพิเศษ แต่ไม่เป็นไร เธอมีวิธีกำจัดหนู!
เธอไม่ชอบใช้อำนาจข่มเหงคนอื่น แต่ก็ต้องดูด้วยว่าอีกฝ่ายเป็นคนแบบไหน
“พอได้แล้ว หุบปากให้หมด!” อาจารย์ฝ่ายปกครองตวาดเสียงต่ำด้วยใบหน้าบึ้งตึง “ถ้ายังพูดมากอีกก็ไสหัวออกจากโรงเรียนไปซะ!”
เมื่อถูกอาจารย์ฝ่ายปกครองดุ หวงเหวินตงก็เบ้ปาก ไม่ได้ใส่ใจคำตำหนิที่ไม่เจ็บไม่คันนี้เลยแม้แต่น้อย แต่เขาก็ยังคงปิดปากเงียบ แล้วหันไปจ้องลี่จิ้งเยว่อย่างอาฆาต
เขาไม่นึกเลยว่าลี่จิ้งเยว่จะมีหน้าตาดีขนาดนี้! ตอนที่อยู่ที่บ้าน ซ่อนไว้ตลอดเลยนี่นา!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ แววตาของเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป มีอารมณ์ที่น่ารังเกียจจนไม่น่ามองเพิ่มเข้ามา เขายิ้มแยกเขี้ยว แล้วใช้ปลายลิ้นเลียฟัน
จากนั้น เขาก็สบเข้ากับดวงตาทั้งสองข้างของลี่จิ้งเยว่ พอได้มองเท่านั้นแหละ เขาก็ตกใจจนเกือบจะถอยหลังไปหลายก้าว
ลี่จิ้งเยว่ทำหน้าตาเฉย แต่สระน้ำลึกลับในแววตาของเขากลับทำให้คนใจสั่น รู้สึกเหมือนกับว่าวินาทีต่อมาจะมีคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำขึ้นมา
หลังจากที่ตกใจไปแล้ว หวงเหวินตงก็โกรธขึ้นมาทันที
ไอ้ตุ๊ดนี่มันกล้าขู่คนแล้วเหรอ!
คอยดูเถอะ เขาจะจัดการมันให้ตาย!
อาจารย์ฝ่ายปกครองและอาจารย์ใหญ่พาคนทั้งหมดไปที่ห้องควบคุมกล้องวงจรปิด แล้วเปิดดูภาพจากกล้องก่อนหน้านี้
หลังจากที่ดูเนื้อหาในกล้องจบ อาจารย์ฝ่ายปกครองและอาจารย์ใหญ่ก็โกรธจนทุบโต๊ะ “หวงเหวินตง! แกยังกล้าโกหกอีกเหรอ?!”
ในวิดีโอจากกล้องวงจรปิด หวงเหวินตงกับพวกกำลังรุมต่อยตีลี่จิ้งเยว่อยู่!
ส่วนที่พวกเขาบอกว่าลี่จิ้งเยว่เป็นคนลงมือก่อนนั้น ไม่มีอยู่จริงเลย!
“เป็นไปไม่ได้!!”
เมื่อมองดูวิดีโอ หวงเหวินตงกับพวกก็ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก
ในขณะนั้น โทรศัพท์ของหมิงเชียนเยียนก็ดังขึ้น
หลังจากพูดคุยเพียงไม่กี่ประโยค หมิงเชียนเยียนก็วางสาย แล้วพูดกับพวกเขาว่า “ทนายของฉันมาถึงแล้ว”
[จบแล้ว]