ตอนที่ 8 - โอนไปล้านหนึ่ง
ตอนที่ 8 - โอนไปล้านหนึ่ง
ตอนที่คนขับรถมารับหมิงเชียนเยียน เขาถึงกับตกใจเมื่อพบว่าข้างกายของเธอมีเด็กหนุ่มหน้าตาสวยงามยืนอยู่ด้วย
พอขึ้นรถแล้วมองผ่านกระจกมองหลัง เห็นแขนของทั้งสองคนแนบชิดกันในท่าทีที่สนิทสนม เขาก็ตกใจจนเกือบจะขับรถออกนอกถนน!
ไม่ถึงครึ่งวัน คนทั้งบ้านตระกูลหมิงก็รู้กันทั่วแล้วว่าคุณหนูพาเด็กหนุ่มหน้าตาสวยคนหนึ่งกลับมา!
แม้ว่าหมิงจวิ้นสิงจะอยู่ต่างจังหวัด แต่เขาก็ได้รับข่าวนี้เช่นกัน
เขาอยากจะรีบกลับไปทันที แต่สุดท้ายก็ต้องอดทนไว้
หลังจากอายุสิบสามปี ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับลูกสาวก็เริ่มห่างเหิน สองปีก่อน หลังจากที่ภรรยาเสียชีวิต ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ยิ่งเย็นชาลงไปอีก ถ้าเขาโทรกลับไปตอนนี้ หมิงเชียนเยียนต้องโกรธแน่ๆ
ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงอดกลั้นความกระวนกระวายใจและความเป็นห่วงไว้ในใจ
“ให้ผมกลับไปดูหน่อยไหมครับ?” ผู้ช่วยส่วนตัวที่อยู่ข้างกายหมิงจวิ้นสิงเสนอขึ้น
“ไม่ล่ะ รอไปก่อน” หมิงจวิ้นสิงส่ายหน้า
ส่วนจะรออะไรนั้น เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
“ครับ” ผู้ช่วยส่วนตัวพยักหน้า แล้วทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็ไม่พูด
“มีอะไรก็พูดมาเถอะ”
“ท่านประธานหมิงครับ ก่อนหน้านี้ผมได้รับโทรศัพท์จากครูประจำชั้นของคุณหนู บอกว่าคุณหนูไม่ได้เข้าสอบกลางภาคครับ” ผู้ช่วยส่วนตัวพูดอย่างระมัดระวัง
“ไม่ได้เข้าสอบกลางภาคเหรอ?” หมิงจวิ้นสิงนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนวดขมับ “ช่างเธอเถอะ ขอแค่เธอไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว”
ตอนนี้หมิงเชียนเยียนเป็นนักเรียนมัธยมปลายปีที่ 3 อีกไม่กี่เดือนก็จะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว แต่เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้ใส่ใจเรื่องเรียนเลยแม้แต่น้อย แม้แต่การไปโรงเรียนก็ยังเป็นแบบ ‘มาสามวัน หายไปสองวัน’
แต่หมิงจวิ้นสิงก็ทำอะไรไม่ได้ หากเข้มงวดกับเธอมากเกินไป หมิงเชียนเยียนก็จะอาละวาด และอาจจะหนีออกจากบ้านได้
ยังไงซะเงินที่บ้านก็มีมากพอแล้ว ไม่ต้องให้เธอต้องมาลำบาก แถมยังมีหานจ้านอี้อยู่อีก
หมิงจวิ้นสิงวางแผนไว้หมดแล้ว รอให้ลูกของหมิงเชียนเยียนกับหานจ้านอี้โตขึ้น ก็จะมอบภาระหนักในการดูแลหมิงเชียนเยียนให้ลูกของพวกเขา เขาก็จะวางใจได้แล้ว
ดังนั้น เรื่องเรียนของหมิงเชียนเยียนจะเป็นอย่างไร ก็ไม่ต้องรีบร้อนอะไรมาก
แน่นอนว่า ถ้าเธอเรียนดี หมิงจวิ้นสิงก็จะมีความสุขมากกว่านี้
เพียงแต่เขารู้ดีว่าความคิดนี้มันช่างห่างไกลจากความเป็นจริงเหลือเกิน
ในฐานะที่ติดตามหมิงจวิ้นสิงมานาน ผู้ช่วยส่วนตัวย่อมเข้าใจทัศนคติของเขาดี เพียงแต่ในใจได้แต่ส่ายหัวถอนหายใจ
หมิงเชียนเยียนถูกตามใจจนไม่มีสมองแล้ว ใครจะไปรู้ว่าในอนาคตจะไปก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก? แล้วอีกอย่าง ตระกูลหานก็ไม่ใช่พวกที่จะยอมใครง่ายๆ หมิงจวิ้นสิงจะรับประกันได้อย่างไรว่าตระกูลหานจะดีกับหมิงเชียนเยียน?
แล้วอีกอย่าง สถานการณ์ของหมิงกรุ๊ปในตอนนี้ก็ไม่ได้ราบรื่นนัก...
แต่ยังไงซะ นี่ก็เป็นเรื่องของตระกูลหมิง เขาทำได้เพียงปิดปากเงียบ
ทันใดนั้น โทรศัพท์ของหมิงจวิ้นสิงก็ดังขึ้น
เมื่อเห็นเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอ สีหน้าของหมิงจวิ้นสิงก็สว่างขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
“เยียนเยียนเหรอลูก?” หมิงจวิ้นสิงรับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงสุขุม “เป็นอะไรไป? มีเรื่องอะไรรึเปล่า?”
พอหมิงจวิ้นสิงวางสาย ทั้งคนก็ดูสดใสร่าเริงขึ้นมาทันที
ผู้ช่วยส่วนตัวอดที่จะถามไม่ได้ “ท่านประธานหมิงครับ คุณหนูเธอ...”
“เยียนเยียนบอกพ่อว่า เขาพาเด็กที่ไม่มีบ้านให้กลับมาด้วยคนหนึ่ง เด็กคนนั้นจะมาอยู่ที่บ้านเราสักพัก”
ผู้ช่วยส่วนตัวถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก
เรื่องแค่นี้... มันน่าดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ?
ผ่านไปครู่หนึ่ง ผู้ช่วยส่วนตัวถึงได้เข้าใจในทันที
ก่อนหน้านี้เวลาที่หมิงเชียนเยียนโทรมา ล้วนเป็นเพราะต้องการเงิน แต่พอถามว่าจะเอาไปทำอะไร เธอก็จะอาละวาดขึ้นมาทันที
วันนี้หมิงเชียนเยียนเป็นฝ่ายเล่าเรื่องราวให้ฟังด้วยตัวเอง มีหรือที่หมิงจวิ้นสิงจะไม่ดีใจ?
“คุณโอนเงินให้แก... ล้านหนึ่งนะ ที่บ้านมีเด็กเพิ่มมาอีกคน ค่าใช้จ่ายต้องเยอะแน่ๆ!” หมิงจวิ้นสิงสั่งผู้ช่วยส่วนตัวด้วยความดีใจ
ผู้ช่วยส่วนตัว: “...”
ถึงจะรู้ว่าหมิงจวิ้นสิงทุ่มเทให้หมิงเชียนเยียนแบบไม่บันยะบันยัง แต่พอลงมือทีก็โอนไปเป็นล้านแบบนี้ มันช่างทำให้คนอดที่จะอิจฉาไม่ได้จริงๆ!
[จบแล้ว]