บทที่ 59 วิหารปีศาจปรากฏ!
บทที่ 59 วิหารปีศาจปรากฏ!
บทที่ 59 วิหารปีศาจปรากฏ!
เมื่อรู้สึกได้ถึงพลังแห่งความรกร้างที่แผ่ออกจากร่างของชายหนุ่มชุดขาว ทุกคนล้วนเหมือนถูกกดทับอย่างหนักหน่วง
เป็นไปได้อย่างไร!
พลังมหาศาลแห่งความรกร้างนั้นห่อหุ้มร่างเขาทั้งหมด
พวกเขาไม่เคยเห็นพลังรกร้างที่เข้มข้นถึงเพียงนี้!
พลังรกร้างนั้นล้ำค่ายิ่ง พวกเขารู้ดีเกินไป!
เพียงแค่สามารถรวมพลังได้อีกหนึ่งสาย ก็ต้องฝึกฝนอย่างยาวนานจนแทบคลั่ง
แต่ระดับนี้…
และที่สำคัญคือ ถึงพลังจะน่าสะพรึงเพียงนี้ ร่างนั้นกลับยังคงยืนมองไปรอบๆ อย่างผ่อนคลายและอยากรู้อยากเห็น
เสิ่นชางเกอก้มลงมองมือตัวเอง รู้สึกราวกับมีพลังดิบเถื่อนบางอย่างพยายามกระตุ้นให้เขาใช้คัมภีร์มหาทุ่งรกร้าง
เขาอดไม่ได้ที่จะอุทานเบา ๆ
ต้องยอมรับว่า ศิลาดำเทพมารนี่น่าสนใจจริงๆ ถึงกับสามารถดึงให้เขาเดินค่ายกลตามได้ด้วย!
แต่ถ้าข้าลองต้านมันดูสักครั้งล่ะ?
ดวงตาเสิ่นชางเกอเป็นประกาย พลันเกิดอารมณ์อยากเล่นสนุกขึ้นมา อยากท้าทายศิลาดำเทพมารนี้สักครั้ง อยากรู้ว่ามันมีจิตสำนึกของตัวเองไหม หรือแค่ทำตามกลไกกฎเกณฑ์?
โครม!
เขาเริ่มเดินค่ายกลคัมภีร์มหาทุ่งรกร้างสวนทางกับแรงดึงดูดนั้น
เห็นได้ด้วยตาเปล่า
พลังรกร้างหนาทึบที่ห่อหุ้มร่างเขาเริ่มหดตัวลง!
ภาพนั้นทำเอาเหล่าผู้เข้าร่วมทุกคนตะลึง!
“เป็นไปไม่ได้! ไม่เคยมีใครต้านแรงดึงจากศิลาดำได้เลย! ปกติมันควรจะดึงพลังถึงขีดสุดของร่างกายและวิชาออกมาแบบควบคุมไม่ได้สิ!”
ทุกคนสีหน้าเปลี่ยนไป ทว่าในตอนนั้นเอง ใบหน้าของชายหนุ่มผมขาว เยียนชิงเหอแสดงอาการสั่นไหว คล้ายคิดอะไรออก
“หรือว่า…เขากำลังต้านแรงดึงจากศิลาดำ?”
ตอนนี้
มีเพียงเหตุผลนี้เท่านั้นที่อธิบายสิ่งที่เห็นได้!
แต่แบบนั้นมันเท่ากับรนหาที่ตาย เยียนชิงเหอสีหน้าหนักแน่น ก่อนเข้าแดนใหญ่ พ่อของเขากำชับนักหนาว่าต้องเปิดใจยอมรับแรงดึงจากศิลาดำทั้งหมด ไม่เช่นนั้นอาจถูกสะท้อนกลับ พลังของศิลาดำมันเถื่อนเกินไป เคยมีพวกอัจฉริยะพยายามต่อต้านมาแล้วแต่สุดท้ายลงเอยด้วยความหายนะทั้งหมด!
เขาแทบเห็นภาพชายหนุ่มหล่อเหลาดุจเทพถูกพลังรุนแรงถล่มร่างจนย่อยยับ
แต่ผ่านไปครู่ใหญ่…
พลังรกร้างที่ห่อหุ้มร่างชายชุดขาวกลับหดกลับเข้าสู่ร่างทั้งหมด หายไปหมดสิ้น!
เสิ่นชางเกอยังคงสงบนิ่ง
แม้จะอยู่ห่างออกไป ทุกคนก็ยังรู้สึกถึงพลังปั่นป่วนรุนแรงที่อัดแน่นอยู่ในร่างเขาอย่างชัดเจน ดูเหมือนพลังสองสายกำลังต่อสู้กันอยู่!
เขากำลังต้านแรงดึงของศิลาดำจริง ๆ!
ดวงตาทุกคู่เบิกกว้าง!
นี่มันตัวอะไรกันแน่!
เขากลับสามารถต้านพลังของศิลาดำได้อย่างคล่องแคล่ว?
เวลานั้นเอง ชายชุดขาวถอนหายใจเบา ๆ ร่างสั่นนิด ๆ แล้วพึมพำกับตัวเองว่า “ควบคุมไม่ไหวแล้ว แรงดึงของศิลาดำ…มันรุนแรงเกินไปจริง ๆ”
ในวินาทีนั้น!
เสิ่นชางเกอปล่อยให้พลังของศิลาดำทำงานอย่างเต็มที่
ในร่างระเบิดเสียงดังกึกก้อง พลังทั่วร่างพุ่งสู่จุดสูงสุดในพริบตา!
โครม!
แรงระเบิดจากการกักพลังไว้ก่อนหน้า ทำให้คัมภีร์มหาทุ่งรกร้างของเขาทำงานถึงขีดสุด พลังรอบตัวหลั่งไหลมาดั่งน้ำป่าถล่ม ชัดเจนจนได้ยินเสียงดังไม่ขาดสาย จากศูนย์กลางของร่างเขา พลังสีเทาขาวพลุ่งพล่านออกมา!
ดั่งมหาสมุทรคลั่ง พลังรกร้างสีเทาขาวหนาแน่นสร้างเป็นทรงกลมครึ่งวงมหึมา คลื่นพลังเคลื่อนไหวไม่หยุด พลังชีวิตรอบตัวถูกดูดหาย ทุกคนสีหน้าเปลี่ยนกะทันหัน พากันถอยหนีแทบไม่ทัน รู้สึกถึงภัยคุกคามอันรุนแรง!
“อะไรกันนี่! ตัวอะไรกันแน่!”
“พลังรกร้างข้นขนาดนี้?”
“เป็นคัมภีร์แบบไหนกันแน่? หรือว่าเขาเข้าใจบทคัมภีร์แล้ว?”
ทุกคนหน้าเผือด ทว่าเสิ่นชางเกอกลับยังคงยืนสัมผัสการหลั่งไหลของพลังเข้าสู่ตันเถียนอย่างเงียบ ๆ พลังรกร้างที่หนาแน่นนั้นดูเหมือนจะกำลังสร้างโครงสร้างตันเถียนของเขาใหม่ทั้งหมด!
ให้กำเนิดปีศาจอย่างนั้นหรือ?
เวลานั้นเอง
เยียนชิงเหอถึงกับตกใจจนตัวชา เขามองชายคนนี้แล้วรู้สึกเพียงว่ากำลังเผชิญหน้ากับอสุรกายชนิดหนึ่ง!
แต่ในตอนนั้นเอง
“วิหารศักดิ์สิทธิ์กำเนิด วิหารปีศาจก่อร่าง สรรพสิ่งผันผ่าน กายนี้หล่อเลี้ยงอสูร!”
เสียงกึกก้องยิ่งใหญ่แผ่กระจายไปทั่วฟ้าดิน ราวคลื่นกระทบห้วงเวหา ฟากฟ้าสีดำดั่งหมึกยังสั่นสะเทือนเกิดคลื่นกระเพื่อม!
นั่นหมายความว่า…
ศิลาดำเริ่มสร้างวิหารปีศาจให้แล้ว!
ดวงตาเยียนชิงเหอหดแคบ รีบตะโกนว่า “ทุกคนรีบสงบใจ ตั้งสมาธิสัมผัสการเปลี่ยนแปลงของตันเถียน! ศิลาดำเริ่มสร้างวิหารแล้ว อย่าพลาดเด็ดขาด!”
ในตอนนั้น
โครม!
ทุกสายตาหันมองชายหนุ่มชุดขาวที่พวกเขาเคยตะลึงในก่อนหน้านั้น ตอนนี้ความตะลึงได้ก้าวสู่ระดับใหม่แล้ว!
ได้ยินเสียงคำรามดังสนั่น
บริเวณตันเถียนของเสิ่นชางเกอมีลมพายุคำรามพลุ่งขึ้น กลางอากาศด้านหลังเขา ปรากฏวิหารขนาดยักษ์รวมตัวขึ้นอย่างกะทันหัน!
“เขาสร้างวิหารปีศาจได้แล้ว?”
ทุกคนเบิกตากว้างงันไปหมด พวกเขาคือยอดคนแห่งรุ่นในองค์กรทะเลหมอก เรียกว่าอยู่จุดสูงสุดก็ไม่ผิด
แต่กลับถูกบดขยี้อย่างสิ้นเชิงด้วยร่างนี้?
ยังเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง
แต่วิหารของเขากลับสร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว?
ต้องรู้ไว้ว่า พวกเขาอาจต้องใช้เวลานานกว่าจะสร้างได้สำเร็จ บางคนถ้าพรสวรรค์ไม่ถึง อาจล้มเหลว ต้องพยายามซ้ำแล้วซ้ำอีก
เวลานี้
เมื่อมองดูวิหารด้านหลังเสิ่นชางเกอ หัวใจของพวกเขาทุกคนสั่นไหว!
“นี่มัน…ระดับของวิหารปีศาจจะกำหนดศักยภาพของปีศาจที่จะให้กำเนิด ในแง่หนึ่งยังเป็นภาพสะท้อนของศักยภาพทั้งหมดของบุคคลนั้น!”
“วิหารปีศาจก่อร่างสมบูรณ์…เป็นไปได้ยังไง!”
ทุกคนหน้าซีด วิหารปีศาจปรากฏสมบูรณ์!
กลิ่นอายโบราณยิ่งใหญ่โถมเข้าใส่หน้าพวกเขา ราวกับประวัติศาสตร์ถูกจารึกไว้บนวิหารยักษ์นั้น
พวกเขากลั้นหายใจมองวิหารเบื้องหลังเสิ่นชางเกอ ทว่ามันกลับเลือนรางขึ้นทุกขณะ!
เหมือนว่าโครงสร้างของมันกำลังยกระดับ ตัววิหารยังคงอยู่ตรงนั้น แต่สิ่งที่พวกเขามองเห็นกลับเบลอขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่ใช่พวกเขาอ่อนแอลง
แต่เป็นคุณภาพของวิหารที่พุ่งทะยาน!
โครม!
แรงกดดันจากวิหารนั้นท่วมท้นจนบีบอัดทุกสรรพางค์!
ช่างเป็นวิหารปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้!
เวลานั้นเอง
เสิ่นชางเกอถอนหายใจยาวอย่างพึงใจ ลูบท้องเบา ๆ อย่างสบาย
จากนั้นเตรียมจะออกไปสำรวจแดนใหญ่แห่งนี้ให้ทั่วสักหน่อย
ก่อนจากไป เขาทิ้งเงินก้อนใหญ่ก้อนหนึ่งลงกับพื้น
เยียนชิงเหอขมวดคิ้ว
“เจ้าทำอะไรของเจ้า?”
เสิ่นชางเกอเดินจากไป เหลือไว้เพียงเงาหลังหล่อเหลาพริ้วไหว
“พวกเจ้าชมข้าซะเพลินเกินไป พี่น้องต้องกินข้าวนะ”
ทุกคนรู้สึกทั้งขำทั้งเคือง แต่เมื่อหันไปมองแผ่นหลังนั้นอีกครั้งกลับไม่มีใครกล้าแสดงออก
อสุรกาย
อสุรกายโดยแท้!
(จบตอน)