บทที่ 26 สามกระบี่!
บทที่ 26 สามกระบี่!
บทที่ 26 สามกระบี่!
ยามนี้ ผู้คนทั้งนิกายกระบี่ต้ารื่อล้วนปลาบปลื้มและตื่นเต้นสุดขีด
กระบวนท่ากระบี่สังหารที่เพิ่งใช้ไปเมื่อครู่นั้นคือต้ารื่อล่มสลายนับเป็นกระบวนท่าทำลายล้างที่ร้ายกาจที่สุดในนิกายกระบี่ต้ารื่อของพวกเขา!
ต้ารื่อล่มสลายตะวันเดือดดาลร่วงหล่นจากฟากฟ้า แสงตะวันสีทองเจิดจ้ากลับแปรเปลี่ยนเป็นกระบี่เทพนับไม่ถ้วนร่วงหล่นจากท้องนภา เสียงคำรามสะท้านฟ้า อานุภาพน่าสะพรึง!
นั่นคือกระบวนท่ากระบี่ที่พวกเขาถวิลหา!
“ในเมื่อจ้าวนิกายถึงกับต้องใช้กระบวนท่านี้ แสดงว่าผู้บุกรุกนิกายของเราผู้นั้น คงไม่มีทางรอดแน่นอน”
ชั่วขณะนั้น เหล่าศิษย์ทั่วทั้งนิกายกระบี่ต้ารื่อล้วนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจโล่งอก รู้สึกตื่นเต้นและฮึกเหิม
ตลอดช่วงที่ผ่านมา
การบุกรุกของเสิ่นชางเกอทำให้พวกเขารู้สึกหนาวสะท้านไม่วางใจ ในใจล้วนมีความรู้สึกไม่มั่นคง อยากให้เสิ่นชางเกอตายเสียโดยเร็ว ในเมื่อคนประเภทหายตัวไปมาได้อย่างไร้ร่องรอยเช่นนี้ เป็นเหมือนฝันร้ายที่ยั่วเย้าประสาทของพวกเขา
แต่ตอนนี้ พวกเขาก็สมหวังแล้ว
“ค่ายกลขังมังกร รวมกับจ้าวนิกายที่อยู่ในระดับสะพานเทพ คงไม่มีทางที่หมอนั่นจะรอดพ้น”
“ต้องขอบคุณท่านผู้อาวุโสเจียงเจิ้งที่สามารถวางค่ายกลขังมังกรได้ ต่อให้เจ้าหนุ่มนั่นจะเป็นมังกรดุร้ายเพียงใด ก็ต้องถูกตรึงไว้ตรงนั้น ขยับเขยื้อนมิได้!”
กลุ่มผู้อาวุโสที่รวมตัวกัน ต่างสบตาแล้วยิ้มบาง ๆ ให้แก่กัน เปี่ยมด้วยความมั่นใจ
ทว่าขณะเดียวกันนั้นเอง
ตะวันอันเกรี้ยวกราดก็เริ่มมอดดับลง เงาร่างผู้หนึ่งพลันร่วงหล่นจากแสงที่ยังคงเจิดจ้าไม่จางหาย!
เหล่าผู้อาวุโสเบิกตากว้าง ใช้พลังปราณเร่งสายตาให้แจ่มชัดในพริบตา
และเงาร่างนั้น...
คือเจียงเจิ้ง?
ดวงตาทุกคู่เบิกกว้าง หัวใจบีบรัดอย่างรุนแรง
เจียงเจิ้งตายแล้ว!
“แย่แล้ว เกิดเหตุไม่คาดฝัน!”
ผู้อาวุโสทุกคนรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาในใจ
พลันที่คิดดังนั้น พวกเขาก็ชักกระบี่ออกมาในทันที พลังกระบี่แผ่ซ่านออกมา ทั้งเจ็ดร่างพุ่งตรงไปยังทิศทางนั้นอย่างพร้อมเพรียง!
ทำไมเจียงเจิ้งถึงตาย?
แล้วจ้าวนิกายเล่า?
เมื่อครู่ไม่ใช่ต้ารื่อล่มสลายหรอกหรือ?
ภายใต้วิชากระบี่ร้ายแรงถึงเพียงนั้น ยังมีใครรอดชีวิตได้อีกงั้นหรือ?
เป็นไปได้อย่างไรกัน!
“จัดกระบวนกระบี่!”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งตะโกนก้อง
เสียงดั่งฟ้าร้อง
ทั้งเจ็ดคนรวมตัวกันในพริบตา กระบี่สะพายหลัง มือร่ายอักขระประกอบกัน
ส่วนใหญ่ในพวกเขาอยู่ในระดับต้นของขั้นทำลายมายา หากอาศัยพลังจากกระบวนกระบี่ก็สามารถระเบิดพลังในระดับสูงสุดของขั้นทำลายมายาออกมาได้!
แม้ไม่อาจเทียบเท่ากับระดับสะพานเทพ แต่เมื่อเหตุการณ์เปลี่ยนไปเช่นนี้ เจียงเจิ้งเสียชีวิตแล้ว เช่นนั้นจ้าวนิกายที่ติดอยู่ในค่ายกลขังมังกร ก็คงมิรอดเช่นกัน!
แสงทองแผ่ขยาย รวมกันเป็นทรงกลมเรืองรองขนาดใหญ่ แสงเจิดจ้าจับตา ส่องประกายพร่างพราว เจือด้วยหมอกควันราง ๆ ประหนึ่งมีพลังกระบี่ไร้สิ้นสุดหมุนวนอยู่ภายใน
“แปลกจริง เป็นต้ารื่อล่มสลายไม่ผิดแน่ แต่ทำไมข้ารู้สึกเหมือนมีสองคนใช้กระบวนท่านี้พร้อมกัน แล้วตอนนี้กระบี่ของทั้งคู่กำลังปะทะกัน สังหารกันอยู่…”
เหล่าผู้อาวุโสสบตากัน ต่างเห็นแววตาหวาดผวาในดวงตาของกันและกัน!
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่!
สิ่งที่เกิดขึ้นในยามนี้ ทำให้พวกเขารู้สึกว่าทุกอย่างกำลังเกินกว่าที่ควบคุมได้ เกินกว่าที่พวกเขาเข้าใจเสียอีก!
สองคน ใช้ต้ารื่อล่มสลายพร้อมกัน?
หรือว่าเจ้าหนุ่มคนนั้นก็ใช้กระบวนท่านี้ได้?
เป็นไปได้อย่างไร!
“หรือว่าจะเป็นผู้ลงทัณฑ์? สัตว์ประหลาดในม่านหมอกดำ…”
“อะไรนะ! สิ่งมีชีวิตแบบนั้นจะมาปรากฏที่นิกายกระบี่ต้ารื่อของพวกเราได้อย่างไร?”
เหล่าผู้อาวุโสสบตากันอีกครั้ง ล้วนเห็นความหวาดผวาในสายตาของกันและกัน
มีเพียงผู้ผู้ลงทัณฑ์เท่านั้นที่อาจควบคุมกระบี่จากนิกายทั้งหลายได้...
เพราะพวกเขาคือความสยองที่เคลื่อนตัวอยู่ภายในม่านหมอกดำ
หรือว่านิกายกระบี่ต้ารื่อของพวกเขา ไปล่วงเกินสิ่งมีชีวิตเช่นนั้นเข้าแล้วจริง ๆ?
ดวงตาของพวกเขาหดแคบลงฉับพลัน
แสงทองค่อย ๆ จางหาย เงาร่างหนึ่งฉีกกระแสนั้นออกอย่างช้า ๆ ราวกับเปลือกไข่ จากนั้นย่างเท้าออกมาเพียงก้าวเดียว ภาพซ้อนกระเพื่อม แม้จะย่างก้าวอย่างเบาบาง ทว่าร่างนั้นกลับคล้ายสายหมอกล่องลอย ไร้ร่องรอย
พลันปรากฏกายเบื้องหน้า
อาภรณ์ขาวสะอาด ดวงตาคมดุดัน ใบหน้าหล่อเหลาคมสันดั่งสลัก เขามองตรงมายังทุกคนด้วยแววตานิ่งเฉียบ
ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!
จากภายในแสงทอง มีกระบี่สามเล่มพุ่งทะยานออกมา
ในวินาทีนั้น เหล่าผู้อาวุโสทุกคนใบหน้าถอดสี เห็นชัดเจนว่ายอดฝีมือสูงสุดแห่งนิกายกระบี่ต้ารื่อผู้บรรลุระดับสะพานเทพหลินเจียงหง เวลานี้กลับกลายเป็นเพียงร่างไร้วิญญาณ ร่วงหล่นจากฟากฟ้าลงมา
จ้าวนิกายตายแล้ว!
เหล่าศิษย์มากมายพากันตัวสั่น มองดูเงาร่างในชุดขาวบนท้องฟ้าด้วยความตื่นตระหนก ด้วยพลังของพวกเขา ประกอบกับม่านหมอกดำที่บดบังสายตา ทำให้มองไม่เห็นใบหน้าของเสิ่นชางเกอชัดเจน มีเพียงเงาร่างในชุดขาวที่ล่องลอยไปมา
แต่เหล่าผู้อาวุโสกลับเห็นอย่างแจ่มชัด
เขาดูเหมือนยังไม่ถึงยี่สิบปี!
เด็กหนุ่มเช่นนี้ กลับมีพลังร้ายกาจถึงเพียงนี้...
ในใจของพวกเขาหนักอึ้ง สถานการณ์ตอนนี้ไม่อาจประนีประนอมได้อีกต่อไป ทางเดียวคือฆ่าเสิ่นชางเกอเสีย!
ทั้งเจ็ดพุ่งเข้าโจมตีทันที!
จากนั้น
เสิ่นชางเกอมองพวกเขาแวบหนึ่ง
“กระบี่ของข้า ใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว กำลังจะหัก”
เขาพูดกับตัวเองพลางถอนหายใจเบา ๆ
“ก็ให้พวกมันทำหน้าที่สุดท้าย ปล่อยแสงสุดท้ายให้เจิดจ้าที่สุดแล้วกัน”
เสิ่นชางเกอลูบกระบี่ในมือตัวเองเบา ๆ จากนั้นภายในร่างกายก็กระตุ้นคัมภีร์กระบี่ต้าลั่วจนถึงขีดสุด พลังควบคุมอันร้ายกาจจากภาคควบคุมกระบี่ระเบิดออกในพริบตา!
กระบี่ควบคุมชิงเฟิงพุ่งโจมตีเป็นด่านหน้า กระบวนท่าควบคุมกระบี่เชียนสิง กระบวนท่าควบคุมกระบี่จูเฟิง
ระเบิดออกพร้อมกัน!
กระบวนท่ากระบี่จื้อยื่อตั้งรับอยู่ด้านหลัง กระบี่ดำสนิทเนิบนาบอ่อนนุ่มต่อเนื่องเป็นห่วงโซ่ พลังสะสมขึ้นอย่างต่อเนื่องแล้วปะทุออกมา!
กระบวนท่ากระบี่ม่อหลิว!
สุดท้าย เสิ่นชางเกอเป็นผู้ลงมือเอง กระบี่สังหารหวงเทียนอยู่ในมือของเขา เวลานี้ต้องยอมรับว่ากระบี่หวงเทียนได้เริ่มปรากฏรอยร้าวแล้ว
“นี่จะเป็นกระบี่สุดท้ายแล้ว”
เสิ่นชางเกอระเบิดพลังปราณออกมา ประหนึ่งสายน้ำแผ่ไหล พลังสีทองพวยพุ่ง แม้จะฝืนใช้กระบวนท่ากระบี่ต้ารื่อด้วยคัมภีร์กระบี่ต้าลั่ว ดูขัดแย้งกันเล็กน้อย ทว่าคัมภีร์กระบี่ต้าลั่วมีชื่อเสียงว่าเป็นคัมภีร์ที่ครอบคลุมสรรพสิ่ง!
“ต้ารื่อล่มสลาย!”
โครม!
ใบหน้าของเหล่าผู้อาวุโสเปลี่ยนสีทันที!
แกรก! แกรก! แกรก!
กระบี่ชิงเฟิงระเบิดกลางอากาศ ท่ามกลางแสงกระบี่นับไม่ถ้วนมีเศษกระบี่ปะปน พลังโจมตีรวดเร็วจนม่านตาพวกเขาหดเกร็ง!
แกรก! แกรก! แกรก!
กระบี่ทั้งสามเล่มหักหมดแล้ว พลังแสงกระบี่พุ่งทะลุรุนแรง!
ที่ร้ายแรงที่สุดคือกระบี่สังหารของเสิ่นชางเกอ
เหล่าผู้อาวุโสล้วนถูกกลืนหาย
ค่ายกลของพวกเขากลับดูไร้พลังในชั่วขณะ กระบี่เดียวนี้ เปล่งพลังอย่างมหาศาล!
ทั้งนิกายกระบี่ต้ารื่อต่างสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ใบหน้าซีดเผือด หวาดผวาจนสุดจะกล่าว
พวกเขาเอาแต่จ้องมองร่างในชุดขาวบนท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย
หลังจากเสิ่นชางเกอทำการลงชื่อเสร็จสิ้น เขาก็เลือกกระบี่สามเล่มจากภายในนิกายกระบี่ต้ารื่อ
จากนั้นจึงจากไปอย่างช้า ๆ
“ผู้ลงทัณฑ์คืออะไรกันแน่?” เสิ่นชางเกอเริ่มรู้สึกสงสัยจริง ๆ แล้ว
ทว่าในขณะเดียวกัน ณ สถานที่ที่เขาไม่ล่วงรู้
ทีมสำรวจของนิกายกระบี่ต้ารื่อและทีมสำรวจของนิกายกระบี่ต้าลั่ว บังเอิญปะทะกันเข้าอย่างจัง!
(จบตอน)