บทที่ 155 การตายของโคลสัน

คลังอาวุธเป็นที่เก็บอาวุธทุกชนิด วิลเลียมในร่างโซลเยอร์ 76 มีปืนพัลส์จากอนาคต เขาไม่สนใจอาวุธธรรมดา แต่มีอาวุธหนึ่งที่ดึงดูดสายตาเขา

อาวุธนี้มีความสำคัญ เพราะมันถูกสร้างจากซากของเดสทรอยเยอร์

เพื่อฆ่าทอร์ พี่ชายของเขา โลกิส่งเดสทรอยเยอร์ที่น่าสะพรึงกลัวมา

เดสทรอยเยอร์ทรงพลังมาก ต้องใช้วิลเลียมในร่างไรน์ฮาร์ดและทอร์ร่วมมือกันถึงจะกำราบได้

หลังเดสทรอยเยอร์ถูกทำลาย S.H.I.E.L.D. ลอบนำมันไป ศึกษโครงสร้างและพลังงาน และสร้างอาวุธทรงพลังขึ้นมา

แตอาวุธนี้ไม่สามารถผลิตจำนวนมากได้ มิฉะนั้นพวกไฮดราจะดีใจจนตัวลอย

มันเหมือนเครื่องยิงระเบิดขนาดใหญ่ ลำกล้องมีลายเหมือนลาวาและมีแสงสว่างจากปากกระบอก

“โยโฮโฮ โลกิ มาดูสิว่าเดสทรอยเยอร์ทรงพลังแค่ไหน!”

โลกิตัวสั่นกะทันหัน และตรงหน้าเขา ทีมคอมมานโดสองคนช่วยเปิดประตูกรง

ตอนนั้น เสียงฝีเท้าดังจากนอกประตู

ทอร์รู้ว่านี่ต้องเป็นฝีมือของโลกิ เขาเดินอย่างโกรธเกรี้ยวไปยังเขตปิดพร้อมค้อนในมือ เมื่อมาถึง เขาเห็นน้องชายเดินออกจากกรง

“ไม่!” ทอร์พุ่งเข้าไปโดยไม่พูดอะไร แต่นี่เป็นเวทมนต์ของโลกิ โลกิจริงยืนอยู่นอกกรงแล้ว ตัวที่หน้าประตูเป็นแค่อิลลูชัน ทอร์พุ่งไปเปล่า ๆ และถูกล็อกในกรง

โลกิพูดอย่างลำพอง “มนุษย์คิดว่าเราเป็นเทพเจ้าอมตะ อยากรู้สึกมั้ยว่า free fall เป็นยังไง?”

เมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูด ทอร์อดมองลงที่เท้าตัวเองไม่ได้

ขณะที่โลกิจะกดสวิตช์โยนทอร์ลงไป โซลเยอร์ 76 มาถึงทันเวลา วิลเลียมจัดการคอมมานโดสองคน ยกเดสทรอยเยอร์ในมือแล้วพูด “ซี้ด นายนี่ลืมไม่ลงจริง ๆ!”

“แกอีกแล้ว!” โลกิพูดขบเขี้ยว

ทุกครั้งที่แผนของเขาจะสำเร็จ หมอนี่จะโผล่มาก่อกวน ไม่ว่าเกิดอะไร อีกฝ่ายเหมือนนำหน้าเขาหนึ่งก้าว ราวกับรู้ว่าทุกอย่างจะเกิดขึ้น

“ข้าเบื่อแกเต็มที!” โลกิพูดเย็นชา และโยนมีดบินคมกริบสองเล่มใส่วิลเลียม

มีดบินเร็วมาก วิลเลียมหลบไม่ทัน มีดสองเล่มแทงไหล่เขา ทำให้เจ็บจนหน้าบูดบึ้ง

แม้โซลเยอร์ 76 จะมีเสื้อเกราะกันกระสุนจากอนาคต แต่มีดบินของโลกิมีพลังเวท ทำให้วิลเลียมเลือดไหลทะลัก เขาดึงมีดออกจากไหล่โดยไม่สนใจ และโยนขาตั้งชีวภาพลงที่เท้าเพื่อรักษาแผล

โลกิงงชั่วขณะ เพราะเขาไม่เคยสนใจความสามารถของอีกฝ่าย ระหว่างนั้น วิลเลียมยกเดสทรอยเยอร์ เมื่อลายบนลำกล้องสว่างขึ้น เขายิงใส่อีกฝ่าย ลำแสงทำลายล้างพุ่งวืด

โลกิกลัวจนหมอบลง ลำแสงร้อนเหมือนลาวาเกือบเฉียดหนังหัวเขา และระเบิดกำแพงเป็นรูใหญ่

ตอนนั้น วิลเลียมฉวยโอกาสปล่อยทอร์ออกจากกรง

วิลเลียมยกเดสทรอยเยอร์ ทอร์ยกค้อน “คำพูดสุดท้ายของนายคืออะไร?”

เมื่อโลกิจะพูดอะไร ลูกธนูแหลมคมพุ่งมาจากไกล เป็นลูกธนูระเบิด ด้วยเสียงดังสนั่น มันระเบิดหน้าวิลเลียมและคนอื่น ฮอว์คอายเดินมาข้างโลกิและพูด “ฝ่าบาท ผมมาช่วยท่าน!”

แม้ทุกอย่างจะไม่อยู่ในแผนของโลกิ ฮอว์คอายร้ายกาจก็มาช่วยเขาได้ทัน เมื่อโลกิจะถอยหนีโดยมีคลินต์คุ้มกัน ทอร์ขว้างค้อนออกไป คลินต์เห็นค้อนบินมาและหลบทันที

“อย่าฆ่าเขา ไว้ชีวิต!” วิลเลียมตะโกนทันที

ถ้าทอร์เผลอฆ่าคลินต์ด้วยค้อน ไม่เพียงแต่ภารกิจหลักจะล้มเหลว นาตาชาจะต้องสู้ตายกับพวกเขา

เขามองทอร์สู้กับฮอว์คอาย แต่คลินต์ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของทอร์ และคันธนูของเขาถูกทุบจนแตก

โลกิพยายามหนี แต่วิลเลียมเตะก้นเขา โซลเยอร์ 76 แข็งแกร่งมาก เตะนี้ส่งโลกิกลับเข้าไปในกรงที่ประตูเปิดอยู่

โลกิงง ฉันเพิ่งหนีออกมา ทำไมกลับมาอยู่ในนี้? วิลเลียมไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายหนีและปิดประตูกรงทันที

“ปล่อยข้าออกไป!” โลกิคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว และทุบกระจก เขาลืมข้อจำกัดของกรงนี้ เมื่อสัมผัสกระจก กรงจะถูกโยนออกทันที ให้คนข้างในได้สัมผัส free fall จากความสูงหมื่นเมตร

ดังนั้น โลกิจึงถึงคราวซวย

ด้วยเสียงดัง กรงถูกโยนลงและหายไปในท้องฟ้าสีฟ้าและเมฆขาว

วิลเลียมมองอีกฝ่ายเป็นครั้งสุดท้าย และเห็นสีหน้าสิ้นหวังของโลกิ ราวกับกำลังพูดว่า: ผู้กำกับ สคริปต์นี้ผิด!

ทอร์เพิ่งจัดการคลินต์ให้สลบ และเมื่อเห็นน้องชายถูกโยนออกไป เขาจะเหวี่ยงค้อนเพื่อช่วยโลกิ แต่วิลเลียมขวางไว้และพูด “เชื่อฉัน เขาจะไม่เป็นอะไร ฉันได้ยินมาว่าเขาตกในเหวของต้นไม้โลกแล้วยังรอดมาได้ นับประสาอะไรกับความสูงหมื่นเมตร”

เมื่อได้ยินวิลเลียมพูด ทอร์นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เพราะเหวของต้นไม้โลกมีพายุเวลาและอวกาศที่น่าสะพรึงกลัว แม้แต่เทพเจ้ายังถูกฉีกเป็นเสี่ยงด้วยพลังนั้น แล้วโลกิรอดมาได้ยังไง?

ในการสนทนาครั้งก่อนบนเขา ทอร์จำได้ราง ๆ ว่าโลกิพูดถึงใครบางคน และบางทีคนนั้นอาจเป็นผู้บงการทุกอย่างนี้

“เฮ้ ยังจะช่วยเขาอยู่มั้ย?” วิลเลียมพูดอย่างจนใจ “ฉันว่าเขาคงตกลงพื้นแล้ว”

“ฉันคิดหนักจนลืมเขา” ทอร์ที่ตอบสนองช้าเล็กน้อยส่ายหัวและพูด “ช่างมัน หมอนั่นไม่ตายแน่”

วิลเลียมชะงัก นี่ไม่ใช่พี่น้องแท้ ๆ สินะ ความสัมพันธ์นี้มันปลอม ๆ ถ้าฉันมีพี่น้องแบบนี้ ฉันก็ต้องก่อกวนเหมือนกัน

ปฏิบัติการนี้ชนะสมบูรณ์ เขาช่วยชีวิตโคลสัน จับฮอว์คอายที่กบฏ และสั่งสอนโลกิอย่างสาสม ที่สำคัญที่สุด โคลสันไม่ตาย

ขณะที่วิลเลียมกำลังฉลองและดีใจ ข่าวของฮิลทำให้เขาหดหู่

“คทาถูกขโมย และโคลสันถูกยิง”

“ถูกยิง?” วิลเลียมไม่อยากเชื่อหูตัวเอง “เขาเจ็บตรงไหน? ทีมแพทย์อยู่ไหน?”

“ทีมแพทย์กำลังมา เกรงว่าเขาจะไม่รอดแล้ว” น้ำเสียงของฮิลมีความเศร้า

ล้อกันเล่นเหรอ?

วิลเลียมพยายามอย่างหนักเพื่อช่วยโคลสัน หมอนั่นจะตายได้ยังไง!

โดยไม่ลังเล วิลเลียมในร่างโซลเยอร์ 76 วิ่งไปที่สะพานบังคับ และอเวนเจอร์สที่เหลือก็รีบไปที่สะพานหลังได้รับข่าว

เมื่อสอบถาม พวกเขารู้ว่าแม้เครื่องยนต์ของเรือบินจะซ่อมแล้ว แต่การต่อสู้บนสะพานยังไม่จบ

เพื่อแย่งชิงคทาควบคุมจิตใจ ทั้ง S.H.I.E.L.D. ทีมคอมมานโด และพวกก่อการร้ายได้รับความเสียหายหนัก

คอมมานโดคนหนึ่งคว้าคทาควบคุมจิตใจ และตอนนั้น ควินเจ็ทปรากฏนอกสะพาน

ควินเจ็ทโจมตีพวกเขา ศัตรูยึดคทา และมือสไนเปอร์เล็งนิค ฟิวรี่ เพื่อช่วยเขา โคลสันถูกสไนเปอร์ยิง กระสุนเจาะหัวใจเขา

“เสียใจด้วย ท่าน ผมรักษาคทาไว้ไม่ได้” โคลสันพิงกำแพง หน้าอกเปื้อนเลือด และพูดอย่างอ่อนแรง

“นายทำได้ดีมาก” นิค ฟิวรี่พูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ตื่นตัวไว้ ฉันยังต้องการนาย!”

ตอนนั้น วิลเลียมที่วิ่งมาถึงรีบวางขาตั้งชีวภาพหน้าคลินต์ พยายามรักษาอาการบาดเจ็บของโคลสัน

แต่โคลสันบาดเจ็บสาหัส กระสุนฉีกหัวใจเขาและทำให้เลือดไหลมาก แม้ขาตั้งชีวภาพจะรักษาเนื้อเยื่อที่บาดเจ็บได้ แต่ไม่สามารถให้เลือดเขาได้

“อย่ายอมแพ้!” วิลเลียมให้กำลังใจ “ดูนี่ การ์ดที่กัปตันอเมริกาเซ็นด้วยตัวเอง!”

วิลเลียมหยิบกองการ์ดออกมา นี่คือการ์ดที่โคลสันสะสมอย่างยากลำบากตั้งแต่เด็ก การ์ดแสดงภาพกัปตันอเมริกา

เมื่อสตีฟตื่นขึ้น โคลสันเขินเกินกว่าจะขอเซ็นต์ วิลเลียมทนไม่ได้และช่วยให้กัปตันเซ็นต์ให้

โคลสันมองการ์ดที่เขารักและยิ้มด้วยความโล่งใจ “นายรู้ว่านี่จะเกิดขึ้น ใช่มั้ย?”