บทที่ 87 ความทะเยอทะยานของจัสติน
บทที่ 87 ความทะเยอทะยานของจัสติน
“ฮัดชิ่ว!” เพื่อนร่วมทีมสุดห่วย หรือเอ๊ะ ไม่ใช่ จัสติน แฮมเมอร์ จามดังลั่น
เขารู้สึกเหมือนมีคนกำลังด่าเขา แต่ก็ไม่สนใจ เพราะวันนี้เป็นวันที่น่ายินดี
ในการแข่งรถครั้งก่อน การปรากฏตัวของอีวานทำให้ทุกอย่างวุ่นวาย จัสตินดูการต่อสู้ทั้งหมดผ่านหน้าจอทีวี เขาเห็นอีวานซัดไอรอนแมนจนเละ และรู้ว่านี่คือโอกาสของเขา
จัสตินเสียเปรียบครั้งใหญ่ในการพิจารณาคดีครั้งก่อน ไฮดร้าใช้เขาเพื่อให้ได้ชุดเกราะไอรอนแมน เขาไม่เคยคิดว่าสว.ที่น่านับถือจะเป็นสมาชิกของไฮดร้า และเขาถูกหลอกโดยสิ้นเชิง
หลังการพิจารณาคดี กองทัพและกระทรวงกลาโหมไม่พอใจจัสตินมาก และยกเลิกสัญญาระหว่างพวกเขา
รู้ไหม จัสตินเป็นพ่อค้าอาวุธเหมือนโทนี่ในอดีต เขาเข้าถึงรัฐบาลได้ และทุกอย่างราบรื่น ดังนั้นเขาจึงเกลียดโทนี่มาก อยากบีบคอโทนี่ให้ตาย
การปรากฏตัวของอีวานทำให้เขามีหวัง ถ้าคนนี้ช่วยเขาสร้างชุดเกราะที่แข็งแกร่งกว่าไอรอนแมน เขาจะได้ระบายแค้นและทำลายชื่อเสียงของโทนี่
พูดตรงๆ นี่คือความทะเยอทะยานเดียวของจัสติน
สำหรับเศรษฐีใหม่แบบจัสติน การพานักโทษออกจากคุกเป็นเรื่องง่ายแค่โทรศัพท์
เขาหาตัวตายตัวแทนได้สำเร็จ แล้วช่วยอีวานที่ควรจะติดคุกตลอดชีวิตออกมา พามาที่นี่
เมื่ออีวานลืมตา เขาพบว่าตัวเองอยู่ในที่สว่าง คล้ายโรงเก็บเครื่องบินขนาดใหญ่ เพราะเขาเห็นเครื่องบินส่วนตัวจอดอยู่ตรงหน้า
และใต้เครื่องบิน มีโต๊ะอาหาร ชายผมบลอนด์สวมสูทขาวและแว่นตานั่งกินไอศกรีมอยู่บนโต๊ะ
“ดูสิว่าใครมา!” จัสตินเห็นอีวานมา ยิ้มกว้าง “จะปฏิบัติต่อเพื่อนฉันแบบนี้ได้ยังไง? ถอดกุญแจมือออก”
อีวานขมวดคิ้ว นี่คือคนที่ช่วยเขา? ชายผมบลอนด์ตรงหน้าท่าทางเกเร เต็มไปด้วยความหยิ่งยโส ไม่ดูฉลาดเลย
“ฉันเป็นแฟนตัวยงของนาย” จัสตินเอามือล้วงกระเป๋าแล้วพูด “โดยเฉพาะตอนที่นายตีไอรอนแมนจนเละ โคตรเท่!”
หลังถอดกุญแจมือ จัสตินจับมืออีวานทันที “ฉันชื่อจัสติน แฮมเมอร์ มหาเศรษฐี พันธมิตรของกระทรวงกลาโหม และประธานแฮมเมอร์อินดัสทรีส์”
คำพูดของจัสตินเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “วันนี้ฉันชวนนายมาเพื่อทำธุรกิจ”
“ธุรกิจ?” อีวานรู้ว่าจัสตินช่วยเขาไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แน่นอนว่าต้องต้องการอะไรจากเขา
ผ่านโรงเก็บเครื่องบินนี้คือโรงงานขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยหุ่นยนต์เหล็กที่ยังไม่เสร็จ
ที่จริง หุ่นยนต์เหล่านี้จัสตินเลียนแบบมาจากชุดเกราะไอรอนแมน
แต่ของแท้กับของก๊อปจะเหมือนกันได้ยังไง? หุ่นยนต์เหล่านี้แค่ของตกแต่ง ไม่สามารถต่อสู้ได้ เหมือนของเล่นฟิกเกอร์ของเขา
อีวานเดินไปที่คอนโซลหลัก เคาะนิ้วบนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวเขาครั้งรหัสและเจาะไฟร์วอลล์ของระบบ
“ฉันมองคนไม่ผิด” จัสตินตบมือแล้วพูด “ฉันต้องการให้นายทำให้หุ่นยนต์พวกนี้เคลื่อนไหวได้ ฉันอยากให้มันเจ๋งกว่าไอรอนแมน ชุดเกราะของโทนี่เหมือนของโบราณเมื่อเทียบกับมัน”
ขณะที่จัสตินพูด อีวานดึงหัวหุ่นยนต์ออกกะทันหัน หัวใจจัสตินหล่นวูบ เพราะหุ่นยนต์แต่ละตัวมีมูลค่าหลายร้อยล้าน แม้แต่เศรษฐีใหม่แบบเขายังเจ็บใจ
“เข้าใจฉันไหม?” จัสตินพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ฉันจะใช้ทหารเหล็กพวกนี้เซ็นสัญญาใหม่กับกระทรวงกลาโหม ฉันจะไปงานสตาร์คเอ็กซ์โปแบบยิ่งใหญ่ แล้วถ่มน้ำลายใส่หน้าโทนี่!”
อีวานเงียบครู่หนึ่ง แล้วหัวเราะกะทันหัน พูดด้วยภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่น “เชื่อฉัน ฉันจะทำให้แกถ่มน้ำลายใส่หัวโทนี่ได้เลย”
โทนี่น่าสงสาร กลายเป็นเป้าให้คนอื่นรุมยำอีกแล้ว
ในขณะที่อีวานและจัสตินร่วมมือกัน วิลเลียมกลับถึงบ้านแล้ว
หลังกลับมา โทนี่ขังตัวเองในวิลล่าสุดหรู ออกมาไม่ค่อยบ่อย วิลเลียมไม่ได้ไปหาโทนี่ แต่กลับบ้านและทำงานต่อ
ถึงการเป็นเด็กส่งพิซซ่าจะเป็นแค่ตัวตนปลอม แต่เขาไม่ได้ขี้เกียจทุกวัน ถ้าไม่มีภารกิจ เขายังคงอยู่ที่ร้านพิซซ่า บางทีอาจมีจุดประสงค์อื่น
“บอส ทำไมอีฟไม่มาทำงาน?” วิลเลียมมาถึงร้านพิซซ่ามวันนี้ เดินดูรอบๆ แต่ไม่เห็นสาวน้อย
โจนาธานยืนอ่านหนังสือพิมพ์ที่หน้าประตู มองวิลเลียมแล้วพูด “ฉันให้เธอไปทำงาน”
“ทำไมไม่เห็นเธอ?” วิลเลียมขมวดคิ้ว “เธอไม่ใช่พนักงานเสิร์ฟในร้านเราหรือ?”
โจนาธานตอบ “ฉันว่าเธอไม่เหมาะเป็นพนักงานเสิร์ฟ เลยเปลี่ยนงานให้”
ขณะที่วิลเลียมจะถามอะไร โจนาธานเงยหน้าพูด “มาแล้ว!”
วิลเลียมเงยหน้าทันที เห็นสาวสวยหน้าตาน่ารัก ผิวขาว ผมยาวสีบลอนด์แพลตินัมปลิวไสวในสายลม เธอขี่จักรยานมาเหมือนนางฟ้าในแสงแดด
เธอสวมชุดเด็กส่งของ ขี่จักรยานโงนเงนมาหาพวกเขา ตอนนี้วิลเลียมถึงเข้าใจว่าโจนาธานให้อีฟไปส่งอาหาร!
“บอส ให้เธอไปส่งของได้ยังไง? เธอซุ่มซ่ามขนาดนั้น ถ้าหลงทางล่ะ?” วิลเลียมพูดอย่างจนปัญญา
โจนาธานกางมือ “ฉันไม่ได้บังคับ เธอยอมเอง”
“ใช่!” อีฟเช็ดเหงื่อจากหน้าผากแล้วยิ้ม “ฉันว่างานเด็กส่งของเหมาะกับฉันกว่า!”
วิลเลียมกลอกตา โอ้ อีฟนี่อธิบายยากจริงๆ เธอจบจากคณะศิลปะ แทนที่จะทำงานออกแบบ กลับมาทำงานในร้านโทรมๆ แบบนี้
ไม่รู้ว่าเธอซื่อจริงหรือแค่ขาดอะไรไป
“กลับมาพอดี” โจนาธานวางหนังสือพิมพ์ “มีออเดอร์ใหม่ รีบไปส่ง!”
เมื่ออีฟออกจากครัว เธอถือพิซซ่ากว่าสิบถาด ถาดพิซซ่าซ้อนกันสูงเกินครึ่งตัว
อีฟถือกล่องพิซซ่าจนบังหน้า มองไม่เห็นทาง เดินโงนเงน ดูตลกมาก
วิลเลียมอดหัวเราะไม่ได้ โจนาธานตบหัวเขา ทำหน้าตาแบบ ‘นายนี่หมดหวัง’ “จะพูดอะไร? อย่ายืนโง่ๆ อยู่ ไปช่วยเธอ!”
วิลเลียมเข้าใจทันที รีบวิ่งไปช่วยอีฟถือพิซซ่า วางลงบนจักรยาน
“อีฟ ไปกันเถอะ” โจนาธานยิ้ม
“รับรองว่าจะสำเร็จ!” อีฟตบหน้าอก สายตาเป็นประกาย
เธอขี่จักรยานไปได้ไม่ไกล เสียสมดุลเกือบล้มพร้อมรถ น่าห่วงจริงๆ
วิลเลียมส่ายหัว “บอส ร้านเรามีจักรยานเหลือไหม? ฉันจะไปช่วยส่งของด้วย!”
ตั้งแต่วิลเลียมเป็นที่ปรึกษาพิเศษของชิลด์ เขาทำงานที่ร้านพิซซ่ามาสักพัก แต่เมื่อเร็วๆ นี้เขาพบแรงจูงใจใหม่ คือสาวใหม่ อีฟ
ชายหญิงคู่หนึ่งขี่จักรยานบนถนนบรุกลิน แสงแดดอบอุ่นส่องมาที่พวกเขา ฉายใบหน้าสวยของอีฟ
ด้วยความช่วยเหลือของวิลเลียม พวกเขาส่งอาหารได้เร็ว วิลเลียมมองใบหน้าสวยของอีฟ ถามอย่างสบายๆ “คุณแกรนวิลล์ คืนนี้ว่างไหม?”
วิลเลียมหัวใจเต้นเร็ว อยู่ในโลกมาเวลมานาน เขายังโสดสนิท
เขาเห็นโทนี่และเปปเปอร์อวดรัก บรูซและเบ็ตตี้โชว์หวาน ถ้าบอกว่าไม่อิจฉาก็โกหกแล้ว
ในโลกมาเวล เขาเจอสาวสวยมากมาย ถึงแบล็ควิโดว์จะโสด แต่เขาไม่สนใจเลย ไม่อยากมีทุ่งหญ้ากว้างใหญ่บนหัว
โจนาธานพยายามจับคู่เขากับอีฟ ถ้าเขาไม่ริเริ่มคงโง่แน่
แต่ขณะที่วิลเลียมจะพูดว่า “คืนนี้ไปดูหนังกัน ฉันเลี้ยงข้าว” โทรศัพท์เขาดังขึ้น
เป็นข้อความ เนื้อหาง่ายมาก: เพื่อนรักวิลเลียม ลิสเตอร์ ยินดีต้อนรับสู่งานวันเกิดของฉันคืนนี้หกโมง - โทนี่