บทที่ 51: อย่าลืมซื้อกางเกงใหม่

“มอน...มอนสเตอร์!” ทหารคนหนึ่งร้องออกมา

สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าคือยักษ์ใหญ่ร่างกำยำ สูงราวสามเมตร ผิวเขียวไปทั้งตัว มองจากไกล ๆ เหมือนภูเขาเขียวขจี

กล้ามเนื้อทุกมัดของมันใหญ่โต ดูเต็มไปด้วยพลัง ดวงตาคู่หนึ่งมีม่านตาสีเขียว เหมือนเปลวไฟที่ลุกโชนในความมืด เปลวไฟแห่งความโกรธ!

จนถึงตอนนี้ พวกเขาถึงรู้ว่าเป้าหมายของพวกเขาคือมอนสเตอร์ที่น่าสะพรึงกลัว!

ฮัลค์ผู้ไร้เทียมทาน!

“ยิง! ยิงเร็วเข้า!” บรอนสกี้สั่ง ทีมจับกุมฮัลค์ระดมยิงใส่ฮัลค์อย่างบ้าคลั่ง ฮัลค์ยกแขนข้างหนึ่งบังตัวเองแล้วพุ่งไปข้างหน้า

ถึงกระสุนพวกนี้ทำร้ายเขาไม่ได้ แต่เขายังรู้สึกเจ็บ และความเจ็บนี้ทำให้ฮัลค์โกรธมาก เขาอยากทำลายทุกอย่างตรงหน้า

ทหารคนหนึ่งถูกฮัลค์ตบจนกระเด็นไปชนกำแพง กลายเป็นกองเลือดในพริบตา อีกคนถูกเหยียบจนกระดูกทั่วร่างแตกสลาย...

แต่ทีมจับกุมฮัลค์ไม่หยุดโจมตี พวกเขาเป็นนักรบชั้นยอดจากทั่วโลก เคยผ่านสมรภูมิมาไม่รู้กี่ครั้ง ต่อให้เจอศัตรูที่น่าสะพรึงกลัว พวกเขาก็ไม่ถอย

จู่ ๆ ฮัลค์ผลักกระป๋องเครื่องดื่มขนาดยักษ์ออกมา กระป๋องยาวห้าเมตร สูงสองเมตร ลื่นไถลไปบนพื้น เกิดประกายสีทองราวกับรถไฟที่พุ่งมาด้วยความเร็ว พร้อมคำรามใส่พวกเขา!

เมื่อทีมจับกุมฮัลค์เห็นฉากนี้ สีหน้าพวกเขาเปลี่ยนไป ทุกคนหลบกันวุ่น สองทหารที่หนีไม่ทันถูกกระป๋องชนเต็ม ๆ เหมือนถูกล้อรถบดทับอยู่ใต้กระป๋องเครื่องดื่ม

กระป๋องชนสุดทางแล้วระเบิด โซดาสีเขียวตกลงจากฟ้าราวกับฝน

ขณะที่ทีมจับกุมฮัลค์ต่อสู้กับฮัลค์ พวกเขาไม่รู้เลยว่ามีคนหายไปหนึ่งคนจากทีม เพราะศัตรูน่าสะพรึงกลัวเกินไป แม้จะนึกถึงคนนี้ พวกเขาคงคิดว่าเขาตายไปแล้ว

แต่ความจริง คนนี้กำลังนั่งอยู่ในความมืดไม่ไกล มองทุกอย่างที่เกิดขึ้นตรงหน้า

“กัวราน่าอร่อยดีจริง ๆ!” วิลเลียมจิบโซดาพลางดูการต่อสู้

ตั้งแต่การต่อสู้เริ่ม เขาซ่อนตัวและหยิบเครื่องดื่มมาขวดหนึ่ง นี่คือที่นั่งชั้นดีสุด ๆ ใครจะได้เห็นการต่อสู้สุดยอดระหว่างหน่วยรบพิเศษกับฮัลค์ด้วยตาตัวเอง?

ถึงจะเป็นการต่อสู้ที่ฝ่ายเดียวสุด ๆ ก็เถอะ

ในบรรดาอเวนเจอร์ส คงมีแค่ธอร์ที่สูสีกับฮัลค์ได้ แน่นอน โทนี่อาจจะพอสู้ได้ด้วยชุดเกราะต่อต้านฮัลค์

แต่ทีมจับกุมฮัลค์ต่างออกไป ถึงจะเป็นหน่วยรบชั้นยอด แต่การเผชิญหน้ากับฮัลค์ก็เหมือนลูกเจี๊ยบเจอนกอินทรีน่ากลัว แถมไม่มีแม่ไก่ตัวใหญ่คอยปกป้อง

เฮ้อ นี่มันอุปมาอะไรกัน

ทำไมวิลเลียมไม่สู้? เขาไม่โง่ ใครจะโง่ไปสู้กับฮัลค์

ต่อให้ต้องสู้กับฮัลค์ เขาก็ไม่สู้ในร่างมนุษย์ธรรมดาหรอก

การต่อสู้ใกล้จบ ทีมจับกุมฮัลค์ตายเกือบหมด เหลือแค่วิลเลียมและบรอนสกี้

บรอนสกี้พยายามจับฮัลค์ แต่ฮัลค์ขว้างรถยกใส่เขา เขากลัวจนล้มลงสลบ

“ดูเหมือนถึงตาฉันแล้ว” วิลเลียมจิบเครื่องดื่มสุดท้าย พูดขณะมองโรงงานที่พังยับ

ฮัลค์ต่อยกำแพงโรงงาน พยายามหนี แต่จู่ ๆ มีคนขวางทางเขา

เป็นชายผมบลอนด์ สวมชุดรบสีดำของทีมจับกุมฮัลค์ แต่ไม่มีปืนในมือ

“หลีกไป” ฮัลค์เตือน

วิลเลียมเกาหัวแล้วพูด “พูดตรง ๆ นะ ฉันอยากจะหลีกจริง ๆ ไม่นึกว่าอธีนาจะเลวขนาดนี้ ถ้านายเข้าใจฉัน ต่อสู้กันเดี๋ยวนี้ช่วยเบา ๆ หน่อยได้ไหม?”

“คำราม!” ฮัลค์ตอบวิลเลียมด้วยเสียงคำราม

“ช่างมัน นายคงไม่เข้าใจหรอก” วิลเลียมบ่น “อธีน่า โซลเจอร์ 76 กลายร่าง!”

ในแสงสว่างเจิดจ้า วิลเลียมกลายร่างเป็นโซลเจอร์ 76 ผมหงอก แว่นยุทธวิธีเรืองแสงแดง ถือปืนพัลส์หนักแนวไซ-ไฟ “โซลเจอร์ 76 เหลือเวลาแปลงร่าง 6:00”

ฮัลค์รู้สึกว่าศัตรูคนนี้ต่างจากที่เจอมา เขาคิดไม่ออกว่าต่างยังไง ตอนนี้เขาคิดแค่อย่างเดียว และทำแบบเดียวกันกับทุกศัตรู

คำเดียว—ทุบ!

“คำราม!”

ด้วยเสียงคำรามที่ดังสนั่น ฮัลค์ต่อยโซลเจอร์ 76 วิลเลียมไม่กล้าประมาท รีบวิ่งหลบ

เขาซ่อนตัวด้านหลังฮัลค์แล้วต่อยพื้นแรง ๆ พื้นดินสั่นสะเทือน รอยแตกกระจายออกไป

วิลเลียมกลืนน้ำลาย ด้วยหมัดเดียว เขาค้นพบว่าพลังของฮัลค์เหนือกว่าไอรอนมองเกอร์ที่เคยเจอมาก

เมื่อคิดถึงตรงนี้ วิลเลียมเริ่มโจมตีทันที ปืนพัลส์หนักพ่นเปลวไฟสีน้ำเงิน กระสุนพัลส์พุ่งใส่ฮัลค์

กระสุนพัลส์เจาะชุดเกราะของไอรอนแมนไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผิวที่แข็งแกร่งของฮัลค์ กระสุนธรรมดาไม่ทำร้ายฮัลค์ได้ มากสุดแค่ทำให้เจ็บ

แต่กระสุนพัลส์ถูกเร่งด้วยพลังงาน มีแรงมากกว่า เมื่อกระทบฮัลค์ มันเจ็บกว่ากระสุนธรรมดามาก

ฮัลค์คำรามแล้วพุ่งใส่วิลเลียม โซลเจอร์ 76 หลบด้วยการวิ่ง วิลเลียมรักษาพลังยิงของปืนพัลส์หนัก แต่ไม่กล้าเข้าใกล้เกินไป

ต้องรู้ว่าไฟยิงที่แข็งแกร่งที่สุดของโซลเจอร์ 76 คือการยิงระยะกลางและใกล้ ถ้าระยะไกลเกินไป ไม่เพียงแค่ความเสียหายน้อย แต่ยังยิงพลาดได้ ถ้าใกล้เกินไป ศัตรูอาจฉวยโอกาสได้

เขาไม่อยากเป็นเหมือนโลกิ กลายเป็นโยโย่ของฮัลค์ ถูกเหวี่ยงไปมา!

หลังจากการต่อสู้ทดลอง วิลเลียมเริ่มเข้าใจฮัลค์เบื้องต้น

อย่างแรก มันแข็งแกร่งมากและมีพลังป้องกันที่น่าทึ่ง เร็ว และกระโดดได้ดี นอกจากสมองที่ไม่ฉลาดมาก มันแทบไม่มีจุดอ่อน

โซลเจอร์ 76 ไม่มีทางสู้กับคู่ต่อสู้แบบนี้ได้ หรือพูดได้ว่า ฮีโร่สายบุกยากที่จะต่อกรกับฮัลค์

ในกรณีนี้ ถ้าจะสู้กับฮัลค์ ต้องใช้ฮีโร่สายหนักอย่างน้อย ไม่ว่าจะเป็นหมู ค้อน หรือกอริลล่า...

ต้องเป็นฮีโร่แบบนี้ถึงจะสู้กับฮัลค์ได้!

ขณะที่วิลเลียมกำลังคิด ฮัลค์ภายใต้การยิงของกระสุนพัลส์มาถึงตรงหน้าเขาแล้ว วิลเลียมหน้าซีด เพราะฮัลค์ยกเครนขนาดใหญ่ทุบลงมาใส่เขา

โซลเจอร์ 76 ตอบสนองไวมาก เขากระโดดขึ้นลอยตัวในอากาศ ตอนนั้นเครนอยู่ใต้เท้าเขา ด้วยแรงจากเครน เขากระโดดขึ้นอีกครั้งแล้วยิงจรวดขนาดเล็กสามลูกพร้อมกัน!

“สไปรัลมิสไซล์!”

ปัง! จรวดขนาดเล็กสามลูกยิงเข้าหน้าฮัลค์ ควันหนาทึบปกคลุมหน้าฮัลค์ เขาคำรามด้วยความโกรธ ดูเหมือนการโจมตีนี้ได้ผล สไปรัลมิสไซล์ทำร้ายเขาได้จริง ๆ

เมื่อควันจางลง รอยช้ำเล็ก ๆ ปรากฏบนหน้าฮัลค์ เขาคายฟันที่หักออกมาแล้วมองวิลเลียมด้วยความโกรธ ดวงตาที่เคยเป็นสีเขียวตอนนี้เหมือนมีเปลวไฟสีแดงลุกโชน

“โอ๊ะ ขอโทษที”

วิลเลียมทำหน้ายอมรับผิด ดูเหมือนการยิงเข้าหน้าจะทำร้ายฮัลค์ได้บ้าง เขารู้ว่าจะเกิดอะไรถ้าทำให้ฮัลค์โกรธ เขาจึงไม่ลังเล ใช้ความชำนาญของโซลเจอร์ 76

วิ่ง!

ตอนไล่ตามบรูซ วิลเลียมไม่ได้ใช้พลังสปริ้นต์เต็มที่ แต่ตอนนี้ต่างออกไป เขาต้องวิ่งสุดแรง เพราะเขาไม่อยากกลายเป็นโยโย่ของฮัลค์!

ฮัลค์ใช้ขากระโดดขึ้น ลอยขึ้นไปในอากาศเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่ แล้วตกลงมาด้วยเสียงดังตูมตรงหน้าวิลเลียม เพราะฮัลค์หันหลังให้ เขาเห็นแผ่นหลังอันยิ่งใหญ่ของฮัลค์ และ...

“ไอ้ตัวใหญ่ อย่าลืมซื้อกางเกงใหม่ด้วยนะ” วิลเลียมพูดอย่างเขิน ๆ

ครั้งนี้ที่ฮัลค์กลายร่าง เขาไม่ได้ใส่กางเกงยืด แต่เป็นกางเกงวอร์มธรรมดา หลังจากกลายร่างและขยายตัว กางเกงขาดเกือบทั้งตัว เผยให้เห็นก้นสีเขียวครึ่งหนึ่ง

ฮัลค์ค่อย ๆ หันหน้ามา ดวงตาดุดันและสีหน้าเหี้ยมเกรียม เหมือนเข้าใจสิ่งที่วิลเลียมพูด

“ฮัลค์จะบดขยี้แก!”