บทที่ 3 วิ่งเลย หนุ่มน้อย

“บ้าจริง! อะธีนา ฉันจะออกจากที่นี่ได้ยังไง?”

“นี่คือส่วนลึกของวิญญาณวิลเลียม วิลเลียมสามารถออกไปได้ทุกเมื่อที่ต้องการ”

วิลเลียมคิดในใจว่าเรื่องยุ่งแล้ว และในพริบตา ฉากตรงหน้าเขากลับมาเป็นห้องนอน เขาเหลือบมองนาฬิกา เห็นว่าเป็นเวลาแปดโมงสี่สิบนาที เหลือเวลาอีกยี่สิบนาที

“แย่ล่ะ ฉันจะสายแล้ว!” ไม่มีเวลาจะเสีย วิลเลียมสวมชุดเด็กส่งของและวิ่งลงไปข้างล่าง เขามีจักรยานจากร้านพิซซ่า ถ้าถีบให้เร็วขึ้น อาจจะยังทันเวลา

แต่พอก้าวลงมาชั้นล่าง เขาพบว่าจักรยานของเขาถูกขโมยไปแล้ว

ย่านถนนสายที่หกที่เขาอยู่เป็นสถานที่วุ่นวายที่สุดในบรูคลิน ความปลอดภัยที่นี่แย่มาก แก๊งอาชญากรระบาดหนัก แม้แต่ตำรวจก็ทำเป็นมองไม่เห็น

ถ้าค่าเช่าที่นี่ไม่ถูก วิลเลียมคงไม่อยากอยู่ในที่แย่ๆ แบบนี้

เมื่อคืนเขาล็อกจักรยานไว้ใต้ต้นไม้ แต่เช้านี้มีแค่กุญแจ ส่วนจักรยานหายไป!

“เชี่ย!” วิลเลียมเกาหัวด้วยความหงุดหงิด ไม่เพียงแต่เขาจะโดนปรับที่มาสายแน่ๆ เจ้านายคงด่าเขายับที่ทำจักรยานร้านหาย

เวลาผ่านไปทีละนาที ตอนนี้แปดโมงสี่สิบห้าแล้ว ต่อให้วิ่งก็ไม่ทัน

“อะธีนา ช่วยฉันหน่อย!”

“วิลเลียม ข้าพเจ้าได้ปลดล็อกทักษะของโซลเยอร์ 76 ให้แล้ว: สปรินต์”

สปรินต์: หนุ่มน้อย ตอนนี้วิลเลียมวิ่งได้เร็วกว่าเดิม สามารถวิ่งเร็วในระยะเวลาสั้นๆ เพื่อหลบการโจมตีหรือบุกเข้าเขตศัตรู

หมายเหตุ: สามารถกระโดดได้ไกลขึ้นเมื่อกระโดดขณะสปรินต์

ไม่มีเวลาคิด วิลเลียมวิ่งไปข้างหน้า ขณะวิ่ง เขารู้สึกว่าร่างกายเต็มไปด้วยพลัง ทุกก้าวให้แรงผลักดันมหาศาล เขาเหมือนลูกธนูที่พุ่งออกจากคันธนู ภาพรอบตัวผ่านไปอย่างรวดเร็ว

“แม่ มาดูกัปตันอเมริกาสิ!” เด็กหญิงผมบลอนด์ชี้ไปที่วิลเลียมที่วิ่งผ่าน

แม่สาวคว้ามือเด็กหญิงทันที “อยู่ห่างๆ เขานะ เขาวิ่งเร็วขนาดนี้ อาจจะเป็นโจร”

โซลเยอร์ 76 เหมือนกัปตันอเมริกา เป็นซูเปอร์โซลเยอร์ที่มีร่างกายแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป วิลเลียมรู้ว่าถ้าใช้ทักษะสปรินต์ เขาจะไม่ช้ากว่าขี่จักรยานแน่นอน

“วิลเลียม ทักษะสปรินต์เป็นของขวัญสำหรับมือใหม่ วิลเลียมจะใช้ทักษะอื่นได้เมื่อได้รับฮีโร่หรือทักษะใหม่เท่านั้น”

วิลเลียมกลอกตา เขารู้อยู่แล้วว่าไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ

หนึ่งนาทีก่อนเวลาเข้างาน เขาเห็นป้ายร้านพิซซ่าจากระยะไกล: ร้านพิซซ่าฟาสต์ฟู้ดโจนาธาน

เมื่อวิลเลียมวิ่งถึงหน้าร้าน เขาไม่หอบเลย ทั้งที่วิ่งเร็วมากนานกว่าสิบนาที ถ้าเป็นเขาคนเดิม คงล้มฟุบและปากเป็นฟองไปแล้ว

สมกับเป็นทักษะของโซลเยอร์ 76 ตอนเล่นเกม เขาใช้ทักษะนี้เพื่อหนีเป็นส่วนใหญ่

“วิลเลียม มาสาย!” พอเปิดประตูร้าน เจ้าของร้านหน้าตึงก็ตะโกน

เจ้าของร้านชื่อ โจนาธาน ใช่แล้ว ร้านนี้ตั้งชื่อตามเขา

โจนาธานไม่ใช่คนบรูคลิน เขาเป็นผู้อพยพชาวเอเชีย เจ้านายคนนี้ไม่มีปัญหาอะไร นอกจากชอบเอาเปรียบ วิลเลียมมองเขาด้วยสายตาดูถูก เพราะโจนาธานสูงแค่ 1.6 เมตร ส่วนวิลเลียมสูง 1.8 เมตร โจนาธานต้องเงยหน้าคุยกับเขา

“แต่สายแค่นาทีเดียว ครั้งนี้จะไม่หักเงิน” ใบหน้าเคร่งขรึมของโจนาธานยิ้มกว้าง “วันนี้ออเดอร์เยอะ ต้องทำงานให้ดี”

“ขอบคุณครับเจ้านาย ครั้งหน้าจะระวัง” วิลเลียมคิดในใจ สายแค่นาทีเดียว จะไล่ฉันออกเลยรึไง? แต่เขายังพูดอย่างสุภาพ

ไม่นาน พนักงานเสิร์ฟเข็นรถเข็นที่มีพิซซ่ากว่าสิบถาดซ้อนกันสูงเกือบครึ่งตัว

“ล้อกันเล่นรึไง!” วิลเลียมอดร้องไม่ได้ ต่อให้จักรยานยังอยู่ ส่งพิซซ่ามากขนาดนี้ก็ยาก ยิ่งจักรยานถูกขโมย เขาต้องแบกพิซซ่าทั้งหมดไปส่ง

“ลำบากหน่อยนะ วิลเลียม วันนี้วันโปรโมชั่น ต้องส่งให้ทัน อย่าทำให้ลูกค้าผิดหวัง” โจนาธานตบไหล่วิลเลียมด้วยท่าทีจริงจัง ดูเหมือนเจ้านายขี้เหนียวคนนี้ไม่ยอมปล่อยเขา

ถ้าเป็นวิลเลียมคนเดิม คงทำไม่ได้แน่ พิซซ่ามากขนาดนี้ เวลาคงไม่พอ แต่ตอนนี้วิลเลียมมีระบบโอเวอร์วอทช์ ถึงไม่มีจักรยาน เขาก็วิ่งส่งได้

การวิ่งส่งพิซซ่าฟังดูง่าย แต่ทำจริงๆ ยากมาก ไม่ต้องพูดถึงว่าตำรวจจราจรจะจับรึเปล่า การวิ่งเร็วสุดๆ พร้อมพิซซ่ากองใหญ่ ถ้าพิซซ่าหกจะทำยังไง?

วิลเลียมกอดพิซซ่ากองใหญ่แน่นเพื่อไม่ให้ล้ม กล่องด้านบนเกือบแตะคาง เขาต้องยื่นหน้าออกมา

ตอนส่งพิซซ่าถาดแรก เขาไม่กล้าวิ่งเร็วเกินไป เขาเลือกที่อยู่ใกล้สุดและวิ่งเหยาะๆ ไป

ลูกค้าที่เห็นวิลเลียมกอดพิซซ่ากองใหญ่ถึงกับตะลึง คิดว่า สั่งแค่ถาดเดียว แต่ได้ทั้งหมดนี้ฟรีรึ?

“เหตุการณ์พิเศษเกิดขึ้น ภารกิจลับเริ่มต้น!”

ภารกิจลับ: มาราธอน

วิ่ง 10 กิโลเมตรในบรูคลินโดยไม่ใช้ทักษะใดๆ

วิลเลียมเพิ่งส่งพิซซ่าถาดแรก เสียงของอะธีนาก็ดังขึ้นในหัว

อะธีนาบอกว่าภารกิจลับจะเกิดขึ้นเมื่อมีเหตุการณ์พิเศษ ไม่นึกว่าการวิ่งส่งพิซซ่าจะเป็นเหตุการณ์พิเศษ

ภารกิจนี้ดูง่าย แต่ห้ามใช้ทักษะใดๆ แปลว่าวิลเลียมใช้สปรินต์ไม่ได้

แต่เขาไม่มีเวลาคิดเรื่องภารกิจ ตอนนี้ต้องรีบส่งพิซซ่า หลังจากส่งถาดที่สอง สาม และสี่ จำนวนกล่องในอ้อมแขนลดลง เขาเริ่มสปรินต์และวิ่งเต็มสปีดไปยังเป้าหมาย

บนถนนบรูคลิน หนุ่มผมทองวิ่งเร็วกว่าสกู๊ตเตอร์ของคนแก่ ทำเอาคนที่เดินผ่านไปมาทึ่ง แม้แต่ตำรวจข้างทางคิดว่าเป็นสิงโตหลุดจากสวนสัตว์

เมื่อสปรินต์เริ่มขึ้น พลังงานของวิลเลียมจะลดลงเรื่อยๆ เมื่อพลังงานหมด ความเร็วจะช้าลงและสปรินต์จะหยุด พลังงานฟื้นแล้วถึงใช้ได้อีกครั้ง ช่วงนี้เขาต้องวิ่งช้าๆ และทำภารกิจไปด้วย

ไม่นาน เขาส่งพิซซ่าได้สิบถาด เหลือเพียงถาดสุดท้ายในมือ

วิลเลียมเช็ดเหงื่อ ผลงานวันนี้ไม่เลว เขาวิ่งไปส่งร้านสุดท้าย

ขณะที่เขาผ่านตรอกเงียบๆ เสียงกรีดร้องของผู้หญิงดังขึ้นไม่ไกล “จับโจร! มันขโมยกระเป๋าฉัน!”

ชายหนุ่มสวมหน้ากากฉกกระเป๋าถือของหญิงวัยกลางคนและวิ่งหนี หญิงวัยกลางคนพยายามไล่ตามแต่ไม่ทัน โจรวิ่งมาทางวิลเลียมและตะโกน:

“หลบไป! อย่าขวางทาง!”