บทที่ 105 – 57 แต้มในควอเตอร์เดียว หมอนี่สมควรได้สัญญาระดับซูเปอร์!

"จบควอเตอร์แรกแล้วครับ สกอร์ตอนนี้อยู่ที่ 57 ต่อ 33 และแต้มทั้งหมดของซันส์มาจากคน ๆ เดียว — หลิน เทียนฮุ่ย!"

"คืนนี้คงเป็นคืนที่ไม่มีวันลืมจริง ๆ 57 แต้มในควอเตอร์เดียว ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ผมก็ไม่รู้จะจินตนาการภาพนี้ออกยังไงเหมือนกัน"

"เขายิงสามแต้มไป 15 ครั้ง ลงถึง 14 ลูก! ประสิทธิภาพระดับนี้มันบ้าไปแล้ว! จนผมเริ่มสงสัยว่าในร่างเขาแอบฝังเครื่องล็อกเป้าชู้ตไว้รึเปล่าเนี่ย? หมอนี่มันไม่ใช่คน!"

เมื่อควอเตอร์แรกของเกมระหว่างฟีนิกซ์ ซันส์ กับอินเดียนา เพเซอร์ส จบลง เหล่าผู้บรรยายก็แทบควบคุมความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่

57 แต้มในควอเตอร์เดียว เป็นสถิติที่พวกเขาไม่เคยคิดฝันว่าจะเกิดขึ้นจริง แล้วตอนนี้มันก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

นี่แหละ คือพลังของหลิน เทียนฮุ่ย และนี่แหละคือเหตุผลที่เขากล้าปฏิเสธสัญญามูลค่ามหาศาลก่อนหน้านี้!

"สุดยอดจริง ๆ! ตลอดควอเตอร์แรกทั้งทีมยิงได้ 57 แต้ม... และทั้งหมดมาจากหลินคนเดียว! แบบนี้ใครจะไปคิดได้?"

"ทีมงานบอกผมเมื่อกี้ว่า สถิติการทำแต้มสูงสุดในเกมเดียวของเรจจี้ มิลเลอร์ คือ 57 แต้มพอดีเลยครับ... บังเอิญหรือเปล่าไม่รู้ แต่แต้มที่หลินทำได้ในควอเตอร์แรกก็คือ 57 แต้มเป๊ะเหมือนกัน!"

ซุนเจิ้งผิงอ่านสถิติในมือด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย พูดไปก็ยิ้มไป

เพราะตอนนี้เขารู้สึกภูมิใจสุดหัวใจจริง ๆ

"บ้าไปแล้ว! 57 แต้มในควอเตอร์เดียว!? ไอ้หมอนี่มันใช้สกิล 430 ของเกมบาสหรือไงวะเนี่ย!"

"โคตรเดือด! ไม่มีคำไหนจะอธิบายได้แล้ว! ถ้าหลินกลับมาต้าเซี่ยเมื่อไหร่ ฉันจะบินไปดูเกมที่สนามให้ได้เลย!"

"นี่แหละความกล้าที่นักบาสหัวเซี่ยควรมี! ต้องเล่นแบบนี้สิ! ยำให้หนัก!"

"ได้ยินมาว่าสถิติสูงสุดของจางต้าช่วยคือ 100 แต้มในเกมเดียว แล้วหลินยิงไป 57 แต้มในควอเตอร์เดียว... หรือว่าวันนี้เราจะได้เห็นสถิติใหม่เกิดขึ้น?"

"ทำไงดี หลิน เทียนฮุ่ยเล่นได้ถูกจริตเกินไป ฉันอยากเห็นกับตาจริง ๆ แล้วสิ!"

"เขาคือผู้ชายที่ผู้หญิงควรฝากชีวิตไว้ด้วยจริง ๆ ถ้าจะเลือกแต่งงานกับใคร ก็ต้องคนอย่างหลินนี่แหละ ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง!"

ตอนนี้ทั้งประเทศหัวเซี่ยแทบคลั่ง

ไม่ว่าจะชาย หญิง เด็ก หรือผู้ใหญ่ แฟนบาสทุกคนที่ดูเกมอยู่ต่างก็ตื่นเต้นแบบสุดขีด

แค่ควอเตอร์เดียว หลิน เทียนฮุ่ยก็ทำลายสถิติไปมากมายในคราวเดียว

ตอนนี้เขาอยู่ในจุดที่สามารถยืนอยู่บนยอดพีระมิดของลีกได้แล้ว

และในฐานะคนหัวเซี่ย ไม่มีอะไรจะภูมิใจไปกว่านี้อีกแล้ว

ในขณะเดียวกัน แบรนด์รองเท้ากีฬายักษ์ใหญ่ที่นั่งดูเกมอยู่ข้างสนาม ก็เริ่มนั่งไม่ติด

ฝั่ง Adidas รีบรายงานสถานการณ์ไปถึงเบื้องบนทันที

"หมอนี่ควรได้สัญญาระดับตลอดกาลเลยด้วยซ้ำ ผมกล้าพูดเลยว่า เขาเก่งกว่าจอร์แดนด้วยซ้ำ!"

สแตนนี่ บราวนิ่ง รีบแจ้งข้อมูลนี้ให้เลเดอนิกทราบทันที เพราะสิ่งที่เขาเห็นกับตาตอนนี้มันช็อกเกินบรรยาย

"เราต้องกลับไปล่าตัวหลินอีกครั้ง แล้วราคาที่เรายื่นต้องไม่ต่ำกว่าปีละ 20 ล้าน!"

ฝั่ง Reebok ก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน

แม้ปีนี้จะได้ตัวอัลเลน ไอเวอร์สันไปแล้ว แต่พวกเขายังไม่พอใจแค่นั้น!

ข้อเสนอที่เคยยื่นให้หลินก่อนหน้านี้... ตอนนี้มันต่ำไปแล้วชัด ๆ

จากผลงานที่เห็นกับตา เขาควรได้มากกว่านั้นอีก และยอดเริ่มต้นต้องไม่ต่ำกว่า 20 ล้านต่อปี!

"ต้องคว้าตัวหลินมาให้ได้ ไม่ว่าราคาเท่าไหร่ก็ยอม!"

ฝ่าย Nike เองก็ประกาศคำสั่งสุดท้าย

พวกเขาจะสู้จนถึงที่สุด ไม่ว่าคู่แข่งจะยื่นราคาเท่าไหร่ พวกเขาจะตามให้ถึง!

ครั้งนี้ไม่มีลังเล ไม่มีกั๊ก

แค่เห็น 57 แต้มในควอเตอร์เดียวก็เพียงพอแล้ว — หลินสมควรได้รับทุกสิ่ง!

ที่สนาม United Center ในชิคาโก ไมเคิล จอร์แดนเริ่มมีสีหน้าเคร่งเครียดเป็นครั้งแรก

เขาหันไปมองสก็อตตี้ พิปเพนที่นั่งข้าง ๆ ทันที

“เฮ้ พี่ชาย นายคิดว่านายจะหยุดหลินได้ไหม?”

พิปเพนขมวดคิ้วแล้วตอบ

"ยังพอได้อยู่ ถึงหลินจะเล่นเวอร์ ๆ ช่วงนี้ แต่เขายังไม่เคยเจอกับกองหลังระดับท็อปจริง ๆ เลยนะ พวกที่เจอมาก็ปล่อยให้เขายิงง่ายเกินไป ถ้าให้ฉันตามประกบล่ะก็ ทุกแต้มที่เขาได้ ต้องแลกมาด้วยเหงื่อทุกหยดแน่นอน!"

คำตอบนั้นทำให้จอร์แดนพอใจมาก

เพราะในหัวเขาก็คิดแบบเดียวกัน

ถึงจะยอมรับว่าหลิน เทียนฮุ่ยเก่ง

แต่ยังไม่ถึงขั้น "ไร้ทางรับมือ"

บางคนอาจจะรับมือเขาไม่ได้ แต่จอร์แดนเชื่อว่า เขามีร้อยวิธีที่จะหยุดเจ้าหนุ่มคนนี้ได้!

กลับมาที่สนาม

"หลินแม่งไม่ใช่คนแล้ว! ยิงยังกับเครื่องจักร จะกันยังไงดีวะ!"

"ปัญหาคือไม่ใช่แค่ยิงแม่นนะ บุกทะลวงก็เฉียบคม ครองบอลก็ดี วิ่งก็โคตรเร็ว จะเอาอะไรไปหยุด!?"

"แจ๊ซยังโดนเขายำเละ แล้วพวกเราจะเหลืออะไร? เล่นแค่ควอเตอร์แรกก็จัดไป 57 แต้มแล้ว แบบนี้ไม่ตายกันหมดเหรอ!"

บนม้านั่งเพเซอร์ส ทุกคนกำลังพูดคุยกันด้วยความตกตะลึง

และบทสนทนาทั้งหมด... ก็วนอยู่กับคนเดียว — หลิน เทียนฮุ่ย

มิลเลอร์นั่งเงียบ ไม่พูดสักคำ สีหน้าเต็มไปด้วยความเครียด

เพราะสิ่งที่หลินทำ... มันเกินกว่าที่เขาจะกลืนลงจริง ๆ

57 แต้มในควอเตอร์เดียว — หมอนี่ทำสำเร็จ!

ตอนนี้เขาแทบอยากจะร้องไห้

ถ้ารู้ว่าอีกฝ่ายจะโหดขนาดนี้ เขาจะไม่ปากดีตั้งแต่ก่อนเกมเด็ดขาด

แต่ก็สายไปแล้ว... หลุมที่ขุดไว้ ก็ต้องกระโดดลงไปเอง

หลิน เทียนฮุ่ยนี่มันหมาป่าชัด ๆ!

โค้ชแลร์รี บราวน์ก็ได้แต่นั่งถอนใจ

ตอนนี้ลูกทีมคุยกันเรื่องหลิน เทียนฮุ่ยหมดทั้งทีม มันก็เกินไปจริง ๆ

แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ถ้าจะชนะเกมนี้ ก็ต้องหยุดเขาให้ได้ก่อน

แต่... จะให้เขายิง 57 แต้มในควอเตอร์เดียว แล้วจะให้ทีมแก้เกมยังไงดีล่ะ!?

มันไม่มีคำตอบเลยจริง ๆ!

"หลิน นายมันเกินไปแล้ว! ยิงได้ 57 แต้มในควอเตอร์เดียวเนี่ยนะ? ฉันเริ่มไม่รู้แล้วว่านายทำอะไรไม่ได้บ้าง!"

บาร์คลีย์พูดพร้อมหัวเราะเสียงดัง

เขากำลังมีความสุขแบบสุดขีด

ในเกมก่อน หลินเพิ่งทำลายสถิติแต้มสูงสุดในฤดูกาล

แล้วแค่เริ่มเกมนี้ก็ยิงแต้มสูงสุดในหนึ่งควอเตอร์อีก!

อะไรจะเวอร์วังได้ขนาดนี้!?

ตอนนี้ความกระหายแชมป์ของบาร์คลีย์พุ่งสูงสุด ๆ

เขาเชื่อจริง ๆ ว่า หลิน เทียนฮุ่ยจะพาเขาไปถึงฝันได้!

วันนั้น... เขาจะยืนต่อหน้าทุกคนแล้วพูดได้เต็มปากว่า “กูนี่แหละ แชมป์!”

เจสัน คิดด์เองก็มองหลินด้วยแววตาเปล่งประกาย

ไม่รู้ทำไม แต่ตอนนี้หลิน เทียนฮุ่ยดูเหมือนจะ “เปล่งแสง” จริง ๆ

แสงที่ดึงดูดทุกคนให้เดินตามอย่างไม่มีข้อสงสัย

ในใจเขาตอนนี้มีแค่ความคิดเดียว — ได้อยู่เคียงข้างหลิน คือโชคดีที่สุดในชีวิตแล้ว!

ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไง... เขาก็พร้อมจะตามเจ้านายคนนี้ไปทุกที่!

"หลิน นายอยากพักในควอเตอร์สองไหม?"

แดนนี่ เอนจ์เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

แต่คำพูดนั้นมีนัยซ่อนอยู่

ด้วยไหวพริบของหลิน เทียนฮุ่ย เขาก็เข้าใจทันที

ทุกเรื่องควรเว้นไว้บ้าง จะได้มีทางกลับกันในอนาคต

ตอนนี้ซันส์นำเพเซอร์สอยู่ 22 แต้ม ตั้งแต่ควอเตอร์แรก

ถือว่าเป็นการทิ้งห่างที่มากพอสมควร

พูดง่าย ๆ ก็คือ เข้าเขต “เวลาเก็บขยะ” ไปแล้ว

ในลีกเอง ถึงแม้หลายทีมจะเป็นคู่แค้นกัน แต่ในบางเรื่องทุกทีมก็เข้าใจกันดี

อย่างเช่นตอนนี้ นำห่างขนาดนี้ในควอเตอร์แรก — ก็ไม่ควรซ้ำเติมให้เละเกินไป

ถ้าเป็นรอบเพลย์ออฟ ก็อาจจะไม่มีใครยั้งมือ

แต่ในฤดูกาลปกติ มันก็ไม่จำเป็นต้องขนาดนั้น

ให้หลินพักบ้าง เป็นเรื่องสมเหตุสมผลแล้ว

แน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่นั้น โค้ชเอนจ์เองก็อยากใช้จังหวะนี้ ลองวัดศักยภาพของทีมตอนที่ไม่มีหลินดูด้วย

ในเมื่อหลินแข็งแกร่งขนาดนี้ เป้าหมายของทีมก็ต้องยกระดับขึ้นเช่นกัน

เพราะรอบเพลย์ออฟไม่ใช่แค่แข่งเก่ง แต่ต้องเล่นเป็นทีมที่ไร้ช่องโหว่ด้วย

ถ้าพูดกันตามความจริง เหตุผลที่บูลส์แข็งแกร่ง

ไม่ใช่แค่เพราะมีจอร์แดน

แต่เพราะขุมกำลังสำรองของบูลส์ก็แน่นไม่แพ้กัน

พวกเขานี่แหละ คือคนที่คอยซัพพอร์ตให้จอร์แดนมีโอกาส “แบก” ทีมในเกมสำคัญ

จากมุมนี้ ถ้าทีมใดจะไปให้ไกล ต้องไม่มีจุดอ่อนแม้แต่ตำแหน่งเดียว!