ตอนที่ 99 หลิน เทียนฮุ่ย—ผู้ไร้เทียมทานในศาสตร์แห่งความยียวนปนยโส!

“หลินคือซูเปอร์ฮีโร่ของพวกเรา ไม่มีอะไรที่เขาแก้ไม่ได้!”

ชาร์ลส์ บาร์คลีย์ตอบอย่างตื่นเต้น

การกลับมาของหลิน เทียนฮุ่ย เปลี่ยนทีมไปอย่างเห็นได้ชัด

จากทีมที่แพ้แม้กระทั่งเน็ตส์ กลับกลายเป็นทีมที่ถล่มบิ๊กทีมฝั่งตะวันตกชนิดนำห่าง 20 แต้ม ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะเขากลับมา

แค่คิดก็อดตื่นเต้นไม่ได้

สิ่งที่เขานำมาไม่ใช่แค่ชัยชนะในเกม แต่คือการยกระดับขวัญกำลังใจของทีม!

แค่มีเขาอยู่ในสนาม ทุกคนก็อุ่นใจได้แบบไม่รู้ตัว

“ฟอร์มของผมวันนี้ยังไม่ดีเท่าที่ควร ต้องกลับไปทบทวนตัวเองให้หนัก หวังว่าในเกมต่อ ๆ ไป ผมจะช่วยหลินพาทีมคว้าชัยได้!”

เจสัน คิดด์พูดด้วยสีหน้าหม่นหมองเล็กน้อย เกมนี้เขาเล่นไม่ดีเหมือนที่ควรเป็น

แม้ทีมจะชนะ แต่เขากลับไม่พอใจตัวเองเลย

เขาอยากเป็นแรงหนุนให้ทีม ไม่ใช่คนที่แค่เกาะกระแส

ทัศนคติแบบนี้ ทำให้เขาได้คะแนนนิยมจากสื่อไปเต็ม ๆ

แน่นอนว่า... คนมีวินัย ใครจะเกลียดลง?

เมื่อบทสัมภาษณ์เหล่านั้นจบลง สปอตไลต์ทั้งหมดก็ฉายตรงไปยังหลิน เทียนฮุ่ยทันที

เกมนี้ เขามอบความเซอร์ไพรส์ให้ผู้คนเกินคาด ทุกคนต่างแห่เข้ามารุมล้อมด้วยคำถามมากมาย

เมื่อเจอฝูงนักข่าวโถมเข้ามาพร้อมกัน หลิน เทียนฮุ่ยก็เริ่มระวังตัวขึ้นมาทันที เพราะสำหรับเขา การรับมือกับคำถามพวกนี้... ยากกว่าการลงเล่นเสียอีก!

“คุณหลิน วันนี้คุณทำไป 65 แต้ม ถือว่าเหลือเชื่อมาก ยิ่งกว่าฟอร์มสมัย NCAA ของคุณเสียอีก อยากทราบว่าคุณมองความแตกต่างระหว่าง NBA กับ NCAA ว่าอย่างไร?”

นักข่าวจาก FOX Sports เปิดคำถามแรกทันที

หลังหลิน เทียนฮุ่ยเข้าร่วม NBA ผู้คนพูดถึงแต่ผลงานสุดโหดของเขาในลีกใหญ่ แต่กลับไม่ค่อยพูดถึงผลงานตอน NCAA เท่าไหร่ วันนี้นักข่าวเลยอยากถือโอกาสนี้ถามเขาถึงความแตกต่างระหว่างสองเวทีนี้ในสายตาของเจ้าตัว

“ต่างกันเยอะอยู่นะ อย่าง NCAA มีแค่ 2 ควอเตอร์ แต่ NBA มี 4 ควอเตอร์

เวลาโจมตีก็ต่างกัน NCAA ใช้เวลา 35 วินาทีต่อรอบ ส่วน NBA แค่ 24 วินาที

อีกอย่าง NBA ยิงง่ายกว่าด้วย เพราะไม่มีการตั้งโซนป้องกันชัด ๆ แบบนั้น

ส่วนอย่างอื่น... ก็คงไม่ได้ต่างอะไรมากมั้ง?”

เอิ่ม...

ทันทีที่เขาพูดจบ บรรยากาศในห้องสัมภาษณ์ก็ตกอยู่ในความเงียบ

อะไรนะ???

คำตอบนี้มันชิลเกินไปมั้ย...

และที่สำคัญ มันให้ฟีลแบบ... “อวดดีอย่างมีศิลป์” ยังไงก็ไม่รู้ แต่จับไม่ได้เลยว่าเขากำลังอวดอยู่!

ทั้งที่ความจริงคือ “ไอ้หมอนี่มันกำลังโอ้อวดอยู่เต็ม ๆ!”

พูดกันตรง ๆ เลยนะ… เขาบอกว่า NBA ยิงง่ายกว่า NCAA แบบนั้นเนี่ยนะ!?

ใคร ๆ ก็รู้ว่า NBA คือเวทีสูงสุดของวงการบาส การปะทะและการแข่งขันมันดุเดือดกว่าตั้งเยอะ

แต่ในสายตาหลิน เทียนฮุ่ย ทุกอย่างกลับดูตรงกันข้ามหมด!

แต่ถ้าคิดจากมุมของเขาจริง ๆ... มันก็ไม่ผิดนะ

NBA มีเวลาเล่นรวม 48 นาที มากกว่า NCAA ที่มีแค่ 40 นาทีถึง 8 นาที นั่นหมายถึงโอกาสยิงมากขึ้น

รอบการโจมตีก็สั้นกว่า (24 วินาที เทียบกับ 35 วินาที) ทำให้เกมเร็วขึ้น

และไม่มีโซนป้องกันแบบเห็นได้ชัด หมายถึง การปะทะที่บ้าระห่ำแมน ๆ วัดกันที่สกิลล้วน ๆ

ซึ่งทั้งหมดนี้ เป็นเงื่อนไขที่เปิดทางให้เขาระเบิดฟอร์มได้ง่ายกว่า

เพราะไม่ว่าจะ NCAA หรือ NBA ตอนนี้... หลิน เทียนฮุ่ยก็เป็น “ตัวท็อป” เหมือนเดิม

ในสายตาเขา... มันก็ไม่เห็นต่างตรงไหนเลยจริง ๆ

“คุณหลิน วันนี้คุณทำลายสถิติมากมาย ตั้งแต่เข้ามา NBA ก็มีแต่คุณที่ทำลายสถิติเรื่อยมา รู้สึกอย่างไรบ้างครับ?”

นักข่าวจาก T และ NT ถามต่อทันที

หลิน เทียนฮุ่ยถอนหายใจเบา ๆ ก่อนตอบ

“พูดตามตรงนะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำลายสถิติอะไรเลย ทุกครั้งที่ผมเล่นก็แค่ตั้งใจจะทำแต้ม แล้วก็พาทีมชนะ

ส่วนเรื่องสถิติ... ก็คงแค่บังเอิญมั้งครับ”

เอิ่ม…

นักข่าวหลายคนถึงกับอึ้งอีกรอบ

ทำไมคำตอบนี้… มันโอ้อวดยิ่งกว่าคำตอบเมื่อกี้เสียอีก!?

ถ้าแปลเป็นภาษาชาวบ้านก็คือ “ผมไม่ได้ตั้งใจทำลายหรอกครับ มันแค่พังไปเองเฉย ๆ”

ประเด็นคือ สถิติมันไม่ใช่ของที่ทำลายกันง่าย ๆ

แต่ในสายตาเขา มันดูง่ายเหลือเกิน... แม่เจ้า!

นักข่าวอยากจะเถียงสุดใจ แต่ก็ไม่สามารถโต้แย้งอะไรได้เลย เพราะมันดูจริงตามที่เขาว่า...

หมอนี่นี่มัน “แลร์รี่ เบิร์ดฉบับรุ่นใหม่” ชัด ๆ

ความเจ๋งของเบิร์ดคือ เขาพูดอะไรไว้ เขาทำได้หมด

ส่วนหลิน เทียนฮุ่ยน่ะเหรอ? ยิ่งกว่านั้นอีก! เพราะเขา “แอ๊บหล่อ” ชนิดที่ทุกคนรู้ว่ากำลังแอ๊บ แต่ไม่มีใครหาทางจับผิดได้เลย!

ความ “แอ๊บเนียน” นี่แหละ อันตรายที่สุด!

จากนั้น ESPN ก็ยิงคำถามต่อ

“คุณหลิน เกมนี้คุณทำไป 65 แต้ม ถือเป็นสถิติที่น่ากลัวมาก แต่เรามีเหตุผลที่เชื่อว่า หลังจากเกมนี้ คุณจะถูกจับตามองจากทุกทีม คุณคิดว่านี่คือแต้มสูงสุดของคุณในฤดูกาลนี้หรือยัง?”

หลิน เทียนฮุ่ยขมวดคิ้วนิด ๆ ก็ว่าอยู่... ESPN มักจะโยนคำถามชวนดราม่าเสมอ

“แต้มสูงสุดเหรอ? บอกตรง ๆ ผมไม่รู้หรอก

แต่ผมรู้สึกว่าผมยังไม่เคยเจอเกมไหนที่โดนประกบหนักจริง ๆ เลย

ผมไม่เข้าใจที่คุณพูดเรื่อง ‘ถูกจับตามอง’ ด้วยซ้ำ ผมรู้แค่ว่า... ถ้าผมอยากทำแต้ม ไม่มีอะไรหยุดผมได้!”

โอโห... คำตอบนี้มันช่างกร้าวใจ

หล่อแบบเย็นชา ปนหยิ่งอย่างมีคลาส

จะเรียกว่าดูถูกคู่แข่งทั้งหมดก็ไม่ผิด

อีกนัยหนึ่งก็คือ ต่อให้จับทางผมได้ ก็ไม่มีทางกันผมอยู่หรอก!

ความมั่นหน้าขั้นสุด... แต่น่าเจ็บใจตรงที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธคำพูดนี้เลย

สุดท้าย นักข่าวจาก Sports Illustrated ก็ยิงคำถามปิดท้าย

“คุณหลิน เกมนี้คุณทำแต้มแซงไมเคิล จอร์แดนขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของฤดูกาลแล้ว คุณคิดว่าตอนนี้คุณมีศักยภาพพอจะท้าทาย หรือแม้แต่แซงหน้าเขาได้ไหม?”

หลิน เทียนฮุ่ยยิ้มบาง ๆ ก่อนตอบกลับด้วยคำถาม

“คุณล่ะ คิดว่ายังไง?”

บอกตรง ๆ... จังหวะโต้กลับของหลิน เทียนฮุ่ย เล่นเอานักข่าว Sports Illustrated ไปไม่เป็นเลย

ไม่คิดเลยว่าเขาจะ “สวนกลับ” แบบนั้น!

วัยรุ่นยุคนี้ ไม่เล่นตามกติกาเลย!

“เอ่อ...”

นักข่าวถึงกับอึ้ง พูดอะไรไม่ออก

คำถามนี้ ถ้าออกจากปากหลิน เทียนฮุ่ยเอง จะกลายเป็นหัวข่าวทันที

แต่ถ้าเป็นนักข่าวพูด ก็จะกลายเป็นการยัดเยียดประเด็น

ไม่ว่าจะตอบยังไง... ก็ดูเหมือนจะไปกระทบใครสักคนแน่ ๆ

แต่ด้วยความเฉลียวฉลาดของหลิน เขาคงไม่ตกหลุมนี้แน่นอน

สุดท้าย คำถามนี้เลยค้างคาอยู่แบบนั้น

แต่สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนมากหลังจบสัมภาษณ์ก็คือ...

หลิน เทียนฮุ่ย คือจอมแอ๊บตัวพ่อแห่งวงการนี้จริง ๆ!

ความ “แอ๊บ” ของเขามันล้ำลึก สะอาดสะอ้าน ยียวนแต่หรูหรา!

และตอนนี้... NBA กำลังจะสนุกขึ้นเรื่อย ๆ แล้วล่ะ!