ตอนที่ 52: แบบนี้ก็ได้เหรอ!?

หลิน เทียนฮุ่ยตอบรับคำท้าของโคบีอย่างง่ายดาย เล่นเอาอีกฝ่ายถึงกับแปลกใจไปชั่วขณะ

เดิมทีโคบีคิดว่าเขาต้องถูกปฏิเสธแน่ ก็ในเมื่อตัวเองยังอยู่แค่ไฮสคูล ส่วนอีกฝ่ายเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ฐานะมันก็ไม่เท่ากันแล้วไม่ใช่เหรอ?

แต่เปล่าเลย หลิน เทียนฮุ่ยไม่พูดพล่ามทำเพลงด้วยซ้ำ ตอบตกลงทันทีแบบไม่คิดอะไรมาก ความกล้านี่มันน่านับถือจริง ๆ

"งั้นก็ลุยเลย!"

โคบีตบมือฉาดใหญ่ด้วยความตื่นเต้น ไม่มีคำว่ารอ ไม่มีคำว่าเตรียมตัว แค่เล่นเลยก็พอ!

บรรดาผู้เล่นที่ยืนดูอยู่รอบสนามก็รีบส่งลูกบาสเข้ามาให้ทั้งสองคน พร้อมพากันฮือฮากับการดวลที่เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว

"เอาจริง...พวกนายคิดว่าหลินจะชนะกี่แต้ม?"

เรย์ อัลเลนเป็นคนเปิดประเด็นก่อน

ในสายตาเขา การดวลนี้ไม่มีอะไรให้ลุ้นเท่าไหร่ ยังไงหลิน เทียนฮุ่ยก็ชนะแน่ ๆ

มีแค่ข้อเดียวที่น่าคิดคือ...จะจบด้วยสกอร์เท่าไหร่กันแน่?

"21 ต่อ 0 ไปเลย ฉันว่าคู่นี้ขาดลอยแน่!"

มาร์เบอรีพูดแบบไม่ต้องคิดมาก แม้จะดูเอนเอียงสุดโต่งไปหน่อยก็ตาม

"21 ต่อ 2 แล้วกัน พี่ชายฉันยังมีจรรยาบรรณบ้างแหละ ไม่ปล่อยให้โคบีแพ้แบบขายขี้หน้าหรอก"

แคมบี้ก็ร่วมแจมกับเขาด้วย

หลังผ่านประสบการณ์ดวลตัวต่อตัวกับแม็คเกรดี้มา เขารู้ดีว่าหลิน เทียนฮุ่ยไม่เคยเล่นแบบถนอมคู่แข่ง ทุกจังหวะบุกหรือรับ หมอนี่ใส่เต็มตลอด

เพราะงั้น ผลแพ้ชนะก็คงไม่มีอะไรพลิกล็อก และสกอร์ 21 ต่อ 2 ก็นับว่าสมเหตุสมผล

ไอเวอร์สันที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับไม่ได้พูดอะไร

แม้จะเห็นด้วยว่าหลิน เทียนฮุ่ยน่าจะเป็นฝ่ายชนะ แต่เขาก็ไม่คิดว่าโคบีจะไม่มีทางสู้เลย

อีกอย่าง...เรื่องรองชิงฯ เมื่อคราวก่อนก็ยังฝังใจอยู่ ถ้ามีโอกาส เขาเองก็อยากจะล้างแค้นเหมือนกัน!

ในระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน สนามอีกฝั่งก็เริ่มเกมกันแล้ว โคบีเป็นฝ่ายได้บุกก่อน

แม้จะยังเป็นแค่นักเรียนมัธยม แต่พื้นเพของโคบีก็ไม่ธรรมดา

พ่ออย่างโจ ไบรอันเคยเป็นนักบาสและปัจจุบันก็เป็นโค้ช เรียกว่าประสบการณ์ในสนามมีเต็มกระเป๋า

สำหรับการเล่นแบบตัวต่อตัว เขามีเทคนิคเฉพาะตัวอยู่แล้ว

แม้จะไม่กล้าเมินผลทดสอบร่างกายของหลิน เทียนฮุ่ยเมื่อครู่ แต่อีกใจก็ไม่คิดจะใส่ใจมากนัก

เขารู้ดีว่าถ้าจะชนะ ต้องไม่ดวลกันด้วยพละกำลัง...แต่ต้องเล่นด้วย "จังหวะ" เท่านั้น!

ฝีเท้าและการตอบสนองของอีกฝ่ายไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย ถ้าคิดจะเอาชนะด้วยสปีด คงไม่มีทางเวิร์ก

จังหวะ คือกุญแจเดียวที่เขามี

ลูกเลี้ยงเริ่มขยับ โคบีจ้องการเคลื่อนไหวของหลิน เทียนฮุ่ยไม่วางตา พร้อมเปลี่ยนจังหวะตามสถานการณ์แบบต่อเนื่อง

จนกระทั่งเห็นอีกฝ่ายเริ่มชะงักเล็กน้อย เขาก็หยุดยิงในทันที!

หยุดได้แนบเนียนมาก และชู้ตก็เด็ดขาดสุด ๆ

ลูกบาสพุ่งออกจากปลายนิ้วตรงสู่ห่วง!

เสียงเน็ตดังฟึ่บเข้าเป้าไม่พลาด!

โคบีออกนำก่อน 2 ต่อ 0!

หลิน เทียนฮุ่ยยกมุมปากขึ้นนิด ๆ ท่าทางโคบีจะไม่ธรรมดาจริง ๆ

เขาเพิ่งเผลอชะงักไปนิดเดียวก็โดนเจาะเข้าจัง ๆ

ดูท่าคนที่ก้าวขึ้นเป็นเบอร์หนึ่งของลีกในภายหลัง สมัยยังเป็นรุกกี้ก็มีของไม่น้อยเหมือนกัน

งั้น...จะเล่นแบบขำ ๆ ไม่ได้แล้วล่ะ

เกมพลิกกลับ ฝ่ายรุกกลายเป็นของหลิน เทียนฮุ่ยบ้าง

โคบีเองก็ไม่ประมาท เขาถอยห่างมาครึ่งก้าวเพื่อจำกัดทั้งการยิงและการเลี้ยงทะลุ

เป็นวิธีการป้องกันที่มั่นใจในตัวเองสุด ๆ และก็แอบดูถูกอีกฝ่ายเบา ๆ ด้วย

แต่หลิน เทียนฮุ่ยไม่คิดปล่อยให้ท่าทีแบบนั้นหลุดรอดไปง่าย ๆ

บอลกระทบพื้น เสียงดังกังวาน

และแล้ว...

หลิน เทียนฮุ่ยเร่งสปีดใส่ทันที!

แรงกระแทกจากความเร็วที่แท้จริง แสดงให้เห็นถึงความต่างด้านพรสวรรค์แบบเต็ม ๆ

ระยะห่างระหว่างทั้งสองคนถูกฉีกออกในพริบตา

แค่จังหวะแรก หลินก็เล่นท่าพริบตาหายขาดไปจากโคบีที่ตั้งใจรับมือแบบครึ่งก้าว

และแล้ว...

เสียงดังโครม!

ไม่มีการถนอม ไม่มีออมแรง ดังก์ใส่เต็มเหนี่ยวตั้งแต่ลูกแรก!

ถ้าเกิดเสือไม่ส่งเสียงขู่ ใคร ๆ ก็คงคิดว่าเป็นแมวเชื่อง ๆ สินะ

โคบีไม่พูดอะไร หน้าตาเรียบเฉย กลับไปตั้งเกมรุกของตัวเองต่ออย่างนิ่งมาก

บอกเลย...จิตใจพี่แกแกร่งใช้ได้

คราวนี้ โคบีถือบอลบุกอีกครั้ง!

หลังจากลองหยั่งเชิงหลายจังหวะ เขาก็เลือกเดินเกมเร็วสุดพลังชนกับหลิน เทียนฮุ่ย

แต่ต่างจากจังหวะที่แล้ว ตรงที่การเร่งสปีดของโคบีมีลูกเล่นมากกว่า ทั้งหยุด ทั้งโยก ทั้งเปลี่ยนสปีดไปมา

ชัดเลยว่าเขาเลือก "เล่นกับจังหวะ" ไปจนจบแน่นอน

แต่รอบนี้หลิน เทียนฮุ่ยก็ไม่หลวมเหมือนตอนแรก

เขาเกาะติดแบบไม่ปล่อย แถมยังไม่เสียตำแหน่งอีกต่างหาก

ที่สำคัญคือ...เขาไม่แม้แต่จะพยายามแย่งบอล แค่ยืนแนบไว้ให้แน่นที่สุดก็พอ

เล่นเอาโคบีอึดอัดสุด ๆ

จนในที่สุด โคบีรู้ตัวแล้วว่าคงหนีไม่พ้น แต่จะให้ยืนทื่อ ๆ ก็ใช่เรื่อง เขาต้องยิงอะไรสักอย่างออกไปแน่นอน

และสิ่งแรกที่โผล่ขึ้นมาในหัวเขาก็คือ...จังหวะอีกแล้ว!

ขณะเลี้ยงทะลุเข้าใน โคบีหยุดกึกแล้วทำท่าจะยิงทันที

ท่าทางสมจริงมาก ราวกับจะยิงแบบไม่สนว่าคู่แข่งจะอยู่ตรงไหน

หลิน เทียนฮุ่ยไม่มีทางเลือก ต้องลอยตัวขึ้นมาป้องกัน

แต่พอเท้าออกจากพื้น เขาก็รู้เลยว่าบางอย่างผิดปกติ

มันเป็นลูกหลอก!

เห็นเป้าหมายสำเร็จ โคบีก็ไม่ลังเลอีกต่อไป รีบยิงจริงทันที!

ลูกบาสพุ่งออกจากปลายนิ้วเหมือนจังหวะแรกเด๊ะ ๆ

แต่...

เสียงดังฉาด!

มีใครบางคนเปลี่ยนวิถีของลูกนี้ไปทันควัน

"กระโดดซ้อนแบบนี้ได้ยังไง จังหวะก็เร็วขนาดนี้?"

"หรือปฏิกิริยาของหมอนี่มันเหนือจริงไปแล้ว?"

"เมื่อกี้มัน...เงาหรือเปล่า? หรือฉันตาฝาด?"

ลูกโดนบล็อกแบบสุดตัว ทุกคนถึงกับอ้าปากค้าง

แบบนี้ก็มีด้วยเหรอ!?