บทที่ 1025 ชั่วพริบตาสู่การผนึกความลับ (ฟรี 10/10)

หลี่ฟานเกือบจะบรรลุถึงทักษะพิเศษนั้นแล้ว แต่กลับต้องหยุดชะงักอยู่ที่ธรณีประตูนี้อีกครึ่งเดือนเต็ม

เพียงเพื่อให้แน่ใจว่าจิตใจของเขาจะไม่ถูกกระทบจากวิถีสวรรค์แห่งดินแดนเสวียนหวง

"บุรุษผู้ประเสริฐมิได้เกิดมาแตกต่าง แต่รู้จักใช้ประโยชน์จากสิ่งรอบตัว"

หลี่ฟานที่เพิ่งบรรลุธรรมะเอ่ยขึ้นช้าๆ ร่างกายกะพริบวาบหายไปจากถ้ำสวรรค์หลิงมู่ในพริบตา

เมื่อทักษะพิเศษสำเร็จแล้ว หลี่ฟานต้องการหาสถานที่เหมาะสมเพื่อทดสอบพลังของมัน

"ทักษะพิเศษ 【ปลอมแปลงวิถีสวรรค์】 นี้ มีแนวคิดคล้ายคลึงกับ 【กลไกสังหารไร้รูปลักษณ์】 ของข้า ต่างก็เป็นการยืมใช้ลิขิตสวรรค์ แม้จะสามารถยืมอำนาจแห่งกฎเกณฑ์สวรรค์ได้ แต่ก็มีความเสี่ยงที่จะถูกค้นพบและถูกลงโทษโดยสวรรค์"

"การทดลองครั้งแรก ต้องหาสถานที่ที่วิถีสวรรค์แห่งดินแดนเสวียนหวงค่อนข้างอ่อนแอ"

หลี่ฟานคิดเช่นนั้น ร่างกายพุ่งทะยานในอากาศเป็นเส้นตรงมุ่งหน้าสู่ทะเลชงอวิ่น

ทะเลชงอวิ่นเป็นพื้นที่ที่เศษซากของโลกแห่งกฎเกณฑ์สวรรค์ยังไม่ได้ผสานรวมกับดินแดนเสวียนหวงอย่างสมบูรณ์

ราวกับเสี้ยนไม้ที่ปักอยู่ในเนื้อ ดินแดนเสวียนหวงต้องผ่านการชะล้างครั้งใหญ่ด้วยชีเยี่ยนเผาทะเลในอีกหลายปีข้างหน้า จึงจะสามารถหลอมรวมมันเข้าด้วยกันได้อย่างสมบูรณ์

ในทะเลชงอวิ่น วิถีสวรรค์แห่งดินแดนเสวียนหวงอ่อนแอกว่าในเขตดั้งเดิมมาก

ไม่นานนัก หลี่ฟานก็มาถึงพื้นที่ทะเลที่ไร้ผู้คน

เขายืนอยู่เหนือเมฆ กลั้นลมหายใจแล้วเริ่มใช้ 【ปลอมแปลงวิถีสวรรค์】 ที่เพิ่งบรรลุ

โลกในสายตาของหลี่ฟานเปลี่ยนไปในพริบตา

เหมือนกลับไปอยู่ใน 【รากฟ้าดิน】 เส้นบางๆ นับไม่ถ้วนที่ขัดกันไปมาประกอบกันเป็นสรรพสิ่งในฟ้าดิน

ทุกสิ่งในตาข่ายมหึมานี้ต้องเคลื่อนไหวตามกฎระเบียบของเส้นเล็กๆ เหล่านั้น

นั่นคือสิ่งที่เรียกว่ากฎเกณฑ์ฟ้าดิน

ร่างกายของหลี่ฟานราวกับหายไปในอากาศ จิตวิญญาณค่อยๆ หลอมรวมเข้ากับตาข่ายมหึมานี้

ในชั่วพริบตา แรงกดดันจากเส้นบางๆ นับไม่ถ้วนที่ขัดกันไปมาเกือบจะฉีกวิญญาณของหลี่ฟานออกเป็นชิ้นๆ ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ หลี่ฟานเห็นกฎเกณฑ์พื้นฐานของการเคลื่อนไหวของฟ้าดินนับไม่ถ้วนอย่างแวบหนึ่ง

เขาดูเหมือนจะเห็นเหตุการณ์นับไม่ถ้วนที่กำลังเกิดขึ้นในดินแดนเสวียนหวงด้วย

แต่การหลอมรวมกับวิถีใหญ่แห่งฟ้าดินก็ดำเนินไปเพียงชั่วครู่ ก็ถูกหลี่ฟานยุติลงด้วยตัวเอง

เพราะหากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป วิญญาณของเขาจะถูกฉีกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยนับไม่ถ้วนเพราะทนรับพลังมหาศาลนี้ไม่ไหว แล้วหลอมรวมเข้ากับกฎเกณฑ์ฟ้าดินนับไม่ถ้วนเหล่านั้น

อาจจะเกิดวิถีสวรรค์ลี่ขึ้นในอนาคต แต่นั่นก็ไม่ใช่หลี่ฟานอีกต่อไป

หลังจากถอนตัวออกจากสภาวะหลอมรวมกับฟ้าดินแล้ว หลี่ฟานก็ใช้ 【วิชาปลอมแปลง】 อีกครั้งในขณะที่ความรู้สึกลึกลับในใจยังไม่จางหายไป

ครั้งนี้ เขาไม่ได้ไปถึงขั้นที่วิญญาณหลอมรวมกับฟ้าดิน

เพียงแต่พยายามเชื่อมต่อเส้นกฎเกณฑ์ที่ขัดกันไปมาในฟ้าดินเข้ากับตัวเอง

ทุกครั้งที่สัมผัสกับเส้นบางๆ เส้นหนึ่ง หลี่ฟานรู้สึกราวกับมีภูเขาลูกมหึมากดทับลงมา

วิชาสุญญะไร้ขอบเขตและวิชาเผาวิญญาณทำงานอย่างเต็มที่เพื่อบรรเทาภาระของร่างกาย

หลี่ฟานค่อยๆ เชื่อมต่อเส้นกฎเกณฑ์เข้ากับร่างกายตัวเองไม่หยุด

เหมือนกับการดึงเส้นด้ายออกจากตาข่ายมหึมาของฟ้าดิน แล้วพันรอบตัวเองเป็นก้อนด้าย

เมื่อหลี่ฟานรู้สึกว่าตัวเองถึงขีดจำกัดที่ร่างกายจะรับไหว เขาก็หยุดการเชื่อมต่อ

"นี่คือน้ำหนักของกฎเกณฑ์ฟ้าดินสินะ..."

ตอนนี้ หลี่ฟานรู้สึกราวกับถูกกดทับอยู่ใต้ภูเขาห้าธาตุ ขยับเขยื้อนไม่ได้

เมื่อได้สัมผัสกับพลังอันยิ่งใหญ่ของฟ้าดินด้วยตัวเอง จึงได้รู้สึกอย่างแท้จริงว่าพลังของฟ้าดินน่าเกรงขามเพียงใด

"ขั้นอายุวัฒนะ คือการผลักภูเขาเหล่านี้ออกไป พลิกกลับกฎเกณฑ์ฟ้าดิน..."

"ข้ายังห่างไกลอยู่มาก"

แววตาของหลี่ฟานวาบขึ้น เขากดความคิดนี้ลงชั่วคราว

แล้วรับรู้สภาวะของตัวเอง

แม้จะขยับไม่ได้ แต่มุมมองของหลี่ฟานในตอนนี้กว้างไกลกว่าที่เคยเป็นมา

กว้างไกลยิ่งกว่าตอนที่ใช้ไข่มุกทะเลกว้างดูทะเลชงอวิ่นเปลี่ยนจากทะเลเป็นทุ่งหม่อนเสียอีก

มุมมองจากที่สูง ทำให้หลี่ฟานมองเห็นเขตทั้งห้าโดยรอบทะเลชงอวิ่นได้อย่างทั่วถึง

สิ่งมีชีวิตทั้งหลายเล็กราวมดปลวก มองเห็นได้ทั่วถึง

ในหูยังมีเสียงพึมพำที่ไม่เข้าใจความหมายดังขึ้นมากมาย

ไม่ได้มาจากสิ่งประหลาดที่ไม่อาจบรรยายได้ แต่มาจากกลไกการทำงานของฟ้าดินเอง

ที่เรียกว่าวิถีใหญ่ไร้เสียง

ฟ้าดินเหมือนเครื่องจักรที่ทำงานไม่หยุดและซับซ้อนมาก ในกระบวนการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดิน ก็จะส่งเสียงคำรามของตัวเองออกมาอย่างต่อเนื่อง

แต่คนธรรมดาไม่สามารถรับรู้ได้ มีเพียงผู้ที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีใหญ่แห่งฟ้าดินเช่นหลี่ฟานเท่านั้น ที่จะได้ยินเสียงกระซิบของฟ้าดินบางส่วนจากเสียงอึกทึกมากมาย

เนื่องจากอยู่ในทะเลชงอวิ่น เมื่อแยกแยะอย่างละเอียดแล้ว หลี่ฟานพบว่าเสียงพึมพำส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดินในทะเลชงอวิ่น

ที่ชัดเจนที่สุดคือชีเยี่ยนเผาทะเลที่กำลังก่อตัวขึ้น

หลี่ฟานยังได้ยินการจัดการของฟ้าดินเกี่ยวกับการกักขังกระบี่ชิงเฟิง

แต่สิ่งที่ทำให้หลี่ฟานประหลาดใจคือ เสียงฟ้าดินเกี่ยวกับการกักขังกระบี่ชิงเฟิงกลับอยู่ในอันดับที่

สามในเสียงอึกทึกนี้

ส่วนอันดับสอง...

หลี่ฟานมองไปตามแหล่งที่มาของเสียง

นั่นคือจุดลึกที่สุดใต้เกาะหมื่นเซียน แม้แต่มุมมองของฟ้าดินก็ยังถูกบดบังด้วยความมืดมิด

พลังฟ้าดินที่มีชื่อว่า 【เส้นทองคำ】 ม้วนตัวเป็นโซ่ กดทับความมืดด้านล่างไว้ตลอดเวลา

"อุโมงค์ทะลุถ้ำสวรรค์?"

คำนี้ผุดขึ้นมาในสมองของหลี่ฟานทันที

ในชาติที่ 115 เกาะหมื่นเซียนทั้งเกาะถูกสมาพันธ์ห้าผู้อาวุโสยึดไป อุโมงค์ทะลุถ้ำสวรรค์ใต้เกาะหมื่นเซียนจึงเผยออกมา

ตอนที่เขาดำรงตำแหน่งประมุขเมืองชั่วคราว นอกจากได้รับภารกิจสร้างเมืองเซียนขึ้นใหม่แล้ว ยังได้รับคำสั่งจากจอมปราชญ์อี้จิงหลุนให้วางวงจรอาคมเสวียนเทียนซั่วโย่ว เพื่อปิดกั้นอุโมงค์ทะลุถ้ำสวรรค์อีกครั้ง

"ที่แท้เมื่ออุโมงค์ทะลุถ้ำสวรรค์ขยายตัวอย่างต่อเนื่อง การกดทับของเกาะหมื่นเซียนก็ค่อยๆ สูญเสียประสิทธิภาพไปนานแล้ว"

"บางทีนี่อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ทะเลชงอวิ่นมักเกิดเรื่องพิสดารบ่อยๆ"

"ฟ้าดินได้เริ่มจัดการเงียบๆ โดยที่ผู้ฝึกเซียนทั้งหมดไม่ทันสังเกตเห็น"

หลี่ฟานเข้าใจในทันที

วงจรอาคมเสวียนเทียนซั่วโย่ว มีรูปแบบคล้ายคลึงกับสำนักเสวียนเทียนมาก

จากข้อมูลที่เกี่ยวข้องที่หลี่ฟานค้นพบในกระจกเทียนเสวียน ก็เป็นไปในทิศทางเดียวกันว่ามาจากมรดกตกทอดของสำนักเสวียนเทียนยุคโบราณ

แต่ด้วยความรู้ด้านวงจรอาคมของหลี่ฟานในปัจจุบัน เขามองออกในแวบเดียวว่าแม้วงจรอาคมนี้จะมีแนวคิดแปลกใหม่ แต่ก็ยังไม่ถึงระดับวงจรอาคมขั้นเซียนอย่างชัดเจน

แม้แต่เทียบกับวงจรอาคมสลับเกิดดับก็ยังด้อยกว่ามาก

"สิ่งพิสดารเกิดขึ้นในกระบวนการหลอมรวมระหว่างดินแดนเสวียนหวงกับโลกเซียนอื่นๆ"

"ตั้งแต่สมัยสำนักเสวียนเทียน ก็มีวงจรอาคมนี้แล้ว แสดงว่าในตอนนั้น ดินแดนเสวียนหวงที่ใช้วงจรอาคมลอยล่องดวงดาวจับโลกอื่นๆ ก็เริ่มมีปัญหาเรื่องสิ่งพิสดารแล้ว"

"แต่ระดับพลังของวงจรอาคมก็แสดงให้เห็นว่าตอนนั้นสิ่งพิสดารก็ยังไม่รุนแรงนัก วงจรอาคมอย่างคร่าวๆ เช่นนี้ก็เพียงพอที่จะรับมือได้แล้ว"

"แต่เมื่อโลกที่หลอมรวมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ วงจรอาคมเสวียนเทียนซั่วโย่วนี้..."

"ก็เริ่มไม่เพียงพอแล้ว"

ใช้พื้นที่ว่างในถ้วยแยกวิเคราะห์ในสมอง หลี่ฟานเพียงชั่วลมหายใจก็คิดค้นวงจรอาคมซั่วโย่วใหม่ที่มีพลังในการปิดผนึกแข็งแกร่งกว่าเดิมสิบเท่า

หลี่ฟานส่ายหน้าเบาๆ "ผ่านมาหลายปีขนาดนี้ พันธมิตรหมื่นเซียนก็ยังไม่คิดปรับปรุง เอาของเก่าแก่เมื่อพันปีก่อนมาเป็นสมบัติล้ำค่า"

-------

PS: ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของทุกท่าน หวังว่านี่พอจะแทนคำขอบคุณได้บ้าง อ่านให้สนุกนะครับ