บทที่ 99 เจ้าแกร่ง ข้ายิ่งแกร่งกว่า

"เป็นไปได้อย่างไรกัน?" หลี่ฟานชะงักไปครู่หนึ่ง ถามด้วยความประหลาดใจ

"ไม่ใช่บอกว่าเป็นแค่ถ้ำลับของนักพรตขั้นแก่นทองคำหรอกหรือ ทำไมแม้แต่ผู้ฝึกเซียนขั้นหล่อหลอมร่างทารกก็ตายได้?"

หนิงเหวินซิงส่ายหัว "ตอนนี้ไม่มีใครรู้ชัดเจนว่าเป็นเพราะอะไร เพียงแต่ว่าทางเข้าถ้ำนั้นถูกปิดผนึกไว้ชั่วคราวแล้ว เพราะกลัวว่าจะมีคนที่ไม่รู้ความบุกเข้าไปตายอีก"

พูดจบ หนิงเหวินซิงก็ถอนหายใจ "ทั้งเกาะหมื่นเซียน มีผู้ฝึกเซียนขั้นหล่อหลอมร่างทารกแค่สิบกว่าคนเท่านั้น ตอนนี้พลันสูญเสียไปหนึ่งคน นับว่าเป็นความเสียหายที่มหาศาลจริงๆ"

"ยิ่งไม่ต้องพูดถึง 4 คนขั้นแก่นทองคำ กับ 13 คนขั้นสร้างฐานที่ตายในการสำรวจครั้งก่อนและครั้งนี้ด้วยซ้ำ"

"ตอนนี้เกาะคึกคักไม่น้อย ผู้ฝึกเซียนตายกันมากมายขนาดนั้น ตำแหน่งของพวกเขาบนเกาะก็ว่างลงหมด เพื่อชิงยึดตำแหน่งเหล่านี้ กลุ่มอิทธิพลต่างๆจึงเริ่มแข่งขันกันอย่างลับๆ"

"พันธมิตรหมื่นเซียนก็เริ่มการสอบสวนเจิ้งเสี่ยวหยวนใหม่ ครั้งนี้ท่านกงซุนจากห้องเทียนจีออกโรงเอง ไม่รู้ว่าจะไขเหตุผลที่แท้จริงได้หรือไม่"

"ช่างเป็นช่วงมากเรื่องจริงๆ..."

หลี่ฟานเห็นว่าความกังวลของหนิงเหวินซิงดูจะมีเหตุผลอื่นอีก แต่เมื่อเขาไม่พูด หลี่ฟานก็ไม่สะดวกถามอะไรมากความ

จึงพูดคุยอีกสองสามประโยค แล้วใช้วงกลเวทกลับเกาะหมื่นเซียน

บรรยากาศบนเกาะเคร่งเครียดขึ้นมาก ใบหน้าของผู้ฝึกเซียนที่ผ่านไปมาไม่ผ่อนคลายเหมือนเมื่อก่อน

หลี่ฟานหาถามไปเรื่อยๆ ก็รู้สาเหตุที่หนิงเหวินซิงกังวลใจ

ที่แท้ เบื้องหลังของหนิงเหวินซิงก็คือโกวเสวียนเจินจวนผู้ล่วงลับไป

ก็ด้วยความสัมพันธ์นี้ เขาจึงเอาชนะคู่แข่งหลายคนได้ กลายเป็นผู้ปกป้องเกาะหลิ่วหลี่

ตอนนี้ ยังไม่ทันอุ่นเก้าอี้เลย รากฐานที่หนุนหลังก็ล้มลงไปก่อน

ไม่แปลกที่เขาจะมีสีหน้ากังวลเช่นนั้น

"แม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ขั้นหล่อหลอมร่างทารกยังตายได้ ถ้ำลับนั่นต้องอันตรายเหลือเกิน"

"ดูท่าศพของท่านเหอคงเอากลับมาไม่ได้ง่ายๆ แน่"

แรกเริ่ม หลี่ฟานคิดอย่างนั้นจริงๆ

แต่สองสามวันต่อมา เรื่องนี้กลับมีหวังสว่างขึ้นมา

ผลสอบสวนของพันธมิตรหมื่นเซียนออกมาแล้ว

เจิ้งเสี่ยวหยวนผู้ฝึกเซียนขั้นแก่นทองคำไม่มีปัญหาอะไร

ส่วนที่การสำรวจครั้งแรก เขาแค่ฝึกถึงขั้นแก่นทองคำ ยังหนีรอดได้

ครั้งที่สองกลับมีผู้ยิ่งใหญ่ขั้นหล่อหลอมร่างทารกเสียชีวิต

ที่จริงเป็นเพราะว่าหุ่นกลไกในถ้ำลับของเทียนหยางเจินเหริน มีคุณสมบัติพิเศษอย่างหนึ่ง นั่นก็คือ

เจอศัตรูอ่อน มันก็อ่อน เจอศัตรูแกร่ง มันก็แกร่ง

ครั้งแรกที่เจิ้งเสี่ยวหยวนนำทีมเข้าไป หุ่นกลไกเหล่านั้นแสดงกำลังรบเพียงแค่ระดับแก่นทองคำเท่านั้น

เจิ้งเสี่ยวหยวนมีพลังส่วนตัวที่ดีอยู่แล้ว บวกกับมีผู้ฝึกเซียนขั้นสร้างฐานอีก 5 คนช่วยดึงดูดการโจมตี เขาจึงหนีรอดมาได้

แต่พอถึงตอนที่โกวเสวียนเจินจวนนำทีม หุ่นกลไกเหล่านั้นกลับมีกำลังรบขยับขึ้นไปถึงระดับหล่อหลอมร่างทารกเต็มๆ

หุ่นกลไกระดับหล่อหลอมร่างทารกกว่าสิบตนระเบิดพลังในชั่วพริบตา โดยไม่ให้ตั้งตัว

กลุ่มสำรวจชุดที่สองจึงถูกกวาดล้างในพริบตา

แน่นอนว่า ที่เรียกว่าเจอแกร่งก็แกร่งของหุ่นกลไกนั้น ต้องมีขีดจำกัดบางอย่างแน่ๆ

แต่ตอนนี้ จะว่าขีดจำกัดสูงสุดของกำลังหุ่นกลไกนี้อยู่ที่ใด

ก็ยังบอกได้ยากนัก

ถึงแม้ตอนมีชีวิต เทียนหยางเจินเหรินจะมีกำลังแค่ขั้นแก่นทองคำ แต่ก่อนตาย เขาได้ตั้งถ้ำลับเอาไว้ในภูเขาไฟใต้ทะเล

หลายพันปีมานี้ หุ่นกลไกเหล่านั้นได้ดูดซับพลังของไฟใต้พิภพอย่างไม่หยุดหย่อน

ทำให้ภูเขาไฟใต้ทะเลที่ยังมีชีวิตกลายเป็นภูเขาไฟที่ตายไป

และตอนนี้ไฟใต้พิภพกำลังคึกคักอีกครั้ง ก็อาจหมายความว่าหลังจากหลายปีผ่านไป หุ่นกลไกได้พัฒนาไปถึงขีดสุดแล้ว

แต่ศิลปะกลไกโบราณสูญหายไปนานแล้ว ใครจะรู้ว่าหุ่นกลไกที่เติบโตเต็มที่นั้นจะมีกำลังมากขนาดไหน

แต่คิดว่า ในยุคก่อนภัยพิบัติใหญ่ที่ผู้ฝึกเซียนขั้นหล่อหลอมร่างทารกไร้ค่ายิ่งกว่าสุนัขนั้น ศิลปะกลไกได้ครองตำแหน่งสำคัญส่วนหนึ่ง

หุ่นกลไกนี่ก็คงจะไม่อ่อนแอไปหรอก

อย่างน้อยคงถึงหล่อหลอมร่างทารก แม้แต่แปรสภาพวิญญาณก็เป็นได้

ฉะนั้น...

โกวเสวียนเจินจวน ตายได้ไม่แปลก

เพราะใครเลยจะไปคิดว่าในถ้ำลับเล็กๆ ของนักพรตขั้นแก่นทองคำ จะมีกำลังรบที่น่ากลัวขนาดนั้นซุ่มซ่อนอยู่

เมื่อพันธมิตรหมื่นเซียนประกาศอย่างเป็นทางการ เงามืดที่คลุมเกาะหมื่นเซียนก็สลายไปในทันใด

ทุกคนค่อนข้างเชื่อถือผลการสอบสวนนี้กันพอสมควร

เพราะท่านกงซุนจากห้องเทียนจี มีชื่อเสียงในการหยั่งรู้ชะตาสวรรค์ แยกแยะเหตุปัจจัยมานานแล้ว

ผลสรุปหลังจากการไต่สวนของเขา มักจะใกล้เคียงกับความเป็นจริง

ดังนั้น ผู้ฝึกเซียนขั้นฝึกปราณที่อยู่ในทะเลชงอวิ่นเป็นจำนวนมากที่สุด จึงตื่นเต้นกันใหญ่

หุ่นกลไกสิบกว่าตนระดับหล่อหลอมร่างทารก ถือว่าน่าขนพองสยองเกล้าจริงๆ

แต่ถ้าเป็นหุ่นกลไกสิบกว่าตนระดับฝึกปราณ...

บอกได้เลยว่าไม่มีความน่าเกรงขามเลยสักนิด

หากสามารถแม้แต่จะนำหุ่นกลไกกลับมาได้แม้เพียงตนเดียว...

ผู้ฝึกเซียนขั้นฝึกปราณนับไม่ถ้วนต่างฟุ้งซ่าน ใจเต้นรัวด้วยความปรารถนา

จึงต่างประกาศก้องว่า จะจัดทีมเข้าสำรวจถ้ำลับเทียนหยางเจินเหรินครั้งที่สาม

เมื่อได้ยินข่าวนี้ แม้แต่หลี่ฟานยังอดใจหวั่นไหวไม่ได้

พลังของเขาในขั้นฝึกปราณ เขาเกือบจะไร้คู่ต่อกรมิใช่หรือ?

สำหรับผู้ที่มีระดับต่ำกว่าเขา ก็มีวิชาผูกแมลงปีศาจจัดการได้หมด

ส่วนผู้ที่ฝึกปราณระยะปลายเท่ากับเขา เขาก็มีทั้งวิถีปราณสังหารไร้รูปลักษณ์ คัมภีร์ฝันมายาอวิ๋นสุ่ย เพลิงวิญญาณสีฟ้า และกลยุทธ์อีกมากมาย

หลี่ฟานไม่เชื่อว่าในทะเลชงอวิ่นนี้จะยังมีใครแข็งแกร่งกว่าเขาอีก

หรือว่า ควรจะไปสำรวจถ้ำนี้ดีไหมนะ

หลี่ฟานใจเต้นแรงชั่วครู่ แต่พอคิดอีกที หรือจะไม่ใช่อย่างนั้น

หากพวกหุ่นกลไกนั่นแค่อ่อนเมื่อเจอคนอ่อน แกร่งเมื่อเจอคนแกร่งจริงๆ

งั้นพันธมิตรหมื่นเซียนก็เรียกผู้ฝึกเซียนหลังม่านมารวมตัวกลุ่มหนึ่ง ไปบุกถ้ำลับ เอาหุ่นกลไกกลับมาได้แล้ว

แต่การที่จะมีหุ่นกลไกที่มีกำลังรบระดับหล่อหลอมร่างทารกเพิ่มขึ้นสิบกว่าตนในทันที เรื่องดีขนาดนี้ พันธมิตรหมื่นเซียนจะเลือกที่จะไม่ทำ แต่กลับไปเผยข้อมูลออกมาอย่างโง่ๆ ได้อย่างไร

คำอธิบายเพียงอย่างเดียวคือ หุ่นกลไกในถ้ำนี้ ต้องมีเรื่องประหลาดอย่างอื่นแน่ๆ

แม้แต่พันธมิตรหมื่นเซียนก็ไม่มั่นใจ

จึงเลือกให้พวกผู้ฝึกเซียนขั้นฝึกปราณที่มีจำนวนมากนี่ เอาชีวิตไปลองเสี่ยงดูก่อน

ท่านกงซุนนั้น หลี่ฟานก็เคยได้ยินมาบ้าง

ตอนที่เขาทำภารกิจรางวัลฆ่ามังกรวาฬอสูรสำเร็จ ท่านกงซุนก็เคยสืบสาวราวเรื่องนี้

แต่พบเพียงสาเหตุโดยตรงที่มังกรวาฬตาย คือถูกสัตว์ทะเลยักษ์หลายสิบตัวรุมโจมตีจนหมดแรง

ไม่ได้พบสาเหตุรากเหง้าที่สุด นั่นคือพลังสังหารไร้รูปลักษณ์ที่หลี่ฟานปลดปล่อย

ดังนั้น หลี่ฟานจึงคิดว่า ท่านกงซุนนี้สามารถหยั่งรู้ชะตาสวรรค์ได้จริง

แต่ก็เหมือนกับคนตาบอดจับช้างเท่านั้น เห็นได้เพียงส่วนเดียว ไม่อาจล่วงรู้ทั้งหมด

ไม่ใช่แค่หลี่ฟานคนเดียวที่เข้าใจเหตุผลข้อนี้

หลังจากตื่นเต้นในตอนแรกผ่านไป ทุกคนก็ค่อยๆ ใจเย็นลง

แต่โดยรวมก็ยังมีบางคนที่ยึดติดกับโชคชะตา คิดว่าตัวเองคือผู้ที่สวรรค์เลือกสรร

พวกเขารวมตัวกัน มีทั้งหมดสามสิบกว่าคน

เพื่อเข้าสำรวจถ้ำลับเทียนหยางครั้งที่สาม

หลี่ฟานเองก็เพียงโพสต์ภารกิจรางวัลนำกระดูกของเหอเจิ้งเฮ่ากลับมาขึ้นใหม่ แล้วนั่งดูเรื่องสนุกไปเรื่อยๆ

สิบวันต่อมา ทีมสำรวจกลุ่มนี้ก็กลับมาอย่างอับจนหนทาง

สามสิบกว่าคนหนีรอดกลับมาเกือบครึ่ง

จากเรื่องราวที่พวกเขาร้องไห้คร่ำครวญ ผู้ชมทั้งหลายก็รู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นในถ้ำลับนั่น

หุ่นกลไกสิบเจ็ดตนนั่นช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน!

ทั้งตัวไม่รู้สร้างจากวัสดุอะไร ทนทานแข็งแรงอย่างยิ่ง

ไม่ว่าจะใช้เทคนิคอะไรโจมตีไป ก็ไม่ได้ผลเลยแม้แต่น้อย

แม้กระทั่งรอยขีดข่วนก็ไม่เห็นเลย