บทที่ 75 พบมังกรวาฬในทะเลลึก

เมื่อได้ยินว่าเป้าหมายมีกำลังวิชาเพียงขั้นฝึกปราณระยะกลาง เจี๋ยวซิวหยวนก็ผ่อนคลายลงทันที

รับปากรับคำทันควันว่า "ท่านวางใจได้ มันเป็นเพียงผู้ฝึกเซียนขั้นฝึกปราณเท่านั้น ข้าขอรับรองว่าจะช่วยท่านสืบประวัติของมันให้กระจ่างแจ้ง เพียงแต่ว่าค่าจ้างนั้น..."

หลี่ฟานยิ้มแล้วกล่าว "แค่เพียงผู้ฝึกเซียนขั้นฝึกปราณเท่านั้น ข้าว่าคงไม่จำเป็นต้องใช้เงินถึงขนาดนั้นกระมัง"

เจี๋ยวซิวหยวนแทบอยากตบหน้าตัวเอง เอ่ยอย่างอับอายว่า "คนที่ทำงานแบบนี้ย่อมต้องเสี่ยงอยู่บ้าง อย่างน้อยๆ ท่านให้ข้าจำนวนนี้ได้หรือไม่"

เขาชูนิ้วทำมุทราเป็นตัวเลขแปด

"สี่สิบคะแนนผลงาน ข้าให้ไม่ได้มากกว่านั้นจริงๆ" หลี่ฟานส่ายหน้า

"โอ๊ย! ท่านต่อรองราคาถูกเกินไปแล้ว! หกสิบคะแนนไม่ได้หรือ ไม่อย่างนั้นข้าจะขาดทุนอีกแล้วนะ!" เจี๋ยวซิวหยวนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

หลี่ฟานหมุนตัวกำลังจะเดินจากไป

"อย่า อย่าสิ!" เจี๋ยวซิวหยวนรีบเข้าไปขวางไว้

"ห้าสิบคะแนนก็แล้วกัน จริงๆ แล้วให้น้อยกว่านี้ไม่ได้แล้ว" เขากล่าวด้วยสีหน้าเจ็บปวดใจ

หลี่ฟานจึงหยุดฝีเท้าลง

"ท่านจ่ายเงินมัดจำสิบคะแนนผลงานก่อน" เจี๋ยวซิวหยวนกล่าวพลางยื่นยันต์สื่อสารวิเศษให้หลี่ฟาน "เมื่อมีผลออกมาแล้ว ข้าจะใช้ยันต์นี้แจ้งให้ท่านทราบ"

หลี่ฟานรับยันต์มาเก็บไว้ จากนั้นหยิบหินวิญญาณชั้นกลางออกมาอีกก้อนหนึ่งส่งให้เจี๋ยวซิวหยวน

ยังไม่รีบจากไป แต่กลับเหลียวมองสิ่งของที่วางขายอยู่ในห้องอีกครั้ง

เจี๋ยวซิวหยวนเห็นว่าวันนี้เจอลูกค้าใหญ่แล้ว ยิ่งอัธยาศัยดีมากขึ้นไปอีก

"ท่านต้องการอะไรอีกหรือไม่"

"ท่านมีวิชายุทธ์ขายหรือไม่ ถ้าเป็นวิชาเคลื่อนย้าย หรือที่มีผลใกล้เคียงยันต์ซ่อนตัวก็ยังได้" หลี่ฟานถาม

สีหน้าของเจี๋ยวซิวหยวนชะงักไปในทันที

"เฮ้อ ท่านกำลังหยอกข้าอยู่ใช่หรือไม่ งั้นท่านลองดูอย่างอื่นแทนสิ แผนผังวงค่ายกลเงาภูตนี่เป็นยังไง เป็นของดีเยี่ยมในบรรดาของเยี่ยมยอดเลยนะ เพียงแค่ใช้สักครั้ง ก็ทำให้ผู้ฝึกเซียนขั้นสร้างฐานระยะปลายติดกับดักได้ถึงหนึ่งวัน"

"ยันต์กระบี่น้ำแข็งนี่ก็ดีไม่เบาเลยนะ เหมาะสำหรับใช้จู่โจม..."

"เอ๊ะ! ท่าน อย่าไปสิ!"

...

จากการออกมาจากร้านชี้แนะการเดินทางพันลี้ หลี่ฟานก็กลับเข้าไปในกระจกเทียนเสวียนอีกครั้ง

เขาจะฝึกฝน《คัมภีร์ภูตมายาแห่งปรโลก》ให้ถึงขั้นฝึกปราณระยะปลายก่อนแล้วค่อยว่ากัน

เมื่อภูตมายาเพลิงสีน้ำเงินมั่นคงโดยสมบูรณ์แล้ว ก็สามารถปล่อยออกมาฆ่าศัตรูได้

หลังจากเปิดโหมดช่วยฝึกฝน หลี่ฟานก็เข้าสู่การปลีกวิเวกอีกครั้ง

...

หนึ่งเดือนต่อมา ณ เขตน่านน้ำเกาะเย่ยนจิงทางทิศตะวันออกของทะเลชงอวิ่น

ในทะเลลึก หลี่ฟานซ่อนพลังลมหายใจ ติดตามฝูงฉลามเพลิงจี่เยี่ยนไป

ฝูงฉลามเพลิงจี่เยี่ยนมีสิบกว่าตัว กำลังล้อมล่าปลาวาฬฉือจั่วตัวหนึ่งที่แยกออกมาอยู่คนเดียว

ปลาวาฬฉือจั่วมีร่างกายใหญ่โต กินเย่ยนจิงใต้ทะเลเป็นอาหารประจำ ผิวหนังแข็งแกร่งประหนึ่งชั้นหินแข็ง

ส่วนฉลามจี่เยี่ยนนั้นมีฟันคมกริบ ปราดเปรียว ร่วมมือกันอย่างพร้อมเพรียง

แม้ว่าจะทำร้ายปลาวาฬฉือจั่วได้ไม่มากในเวลาอันสั้น แต่สามารถเหมือนมีดทื่อเฉือนเนื้อ ค่อยๆ สูบพลังชีวิตของมันไปทีละน้อย

ปลาวาฬฉือจั่วพยายามหลายครั้งที่จะหนีออกจากการปิดล้อมของฝูงฉลามเพลิงจี่เยี่ยน แต่ล้วนไม่สำเร็จ

ค่อยๆ แรงต่อต้านของมันก็อ่อนกำลังลงเรื่อยๆ

หลี่ฟานมองฉากตรงหน้า รู้ว่าถึงเวลาแล้ว

ภูตมายาเพลิงสีน้ำเงินปรากฏกาย

หลังจากนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นแสงสีน้ำเงินจางๆ สาย เพียงชั่วพริบตาเดียวก็พุ่งผ่านระหว่างฝูงฉลามเพลิงจี่เยี่ยนกับปลาวาฬฉือจั่วไปมา

เพียงครู่เดียว ก็กลับไปยังทะเลจิตของหลี่ฟานอีกครั้ง

ฝูงฉลามเพลิงจี่เยี่ยนและปลาวาฬฉือจั่วหยุดนิ่งงันไปในฉับพลัน

หลังจากนั้น กระแสความเย็นเยือกก็พลุ่งออกมาจากภายในร่างของพวกมัน จากข้างในสู่ข้างนอก เปลี่ยนให้กลายเป็นน้ำแข็ง

เพียงเสี้ยววินาทีเดียว ก็ปรากฏรูปปั้นน้ำแข็งประหลาดขึ้นมาใต้ทะเลหลายต้น

ท่าทีสีหน้าเหมือนยามมีชีวิต แต่สูญเสียลมปราณชีวิตไปนานแล้ว

"พลังของภูตมายาเพลิงสีน้ำเงินไม่ธรรมดาจริงๆ"

"สัตว์ทะเลเหล่านี้มีกำลังวิชาเทียบเท่าขั้นฝึกปราณ ทั้งยังมีหนังหนาเนื้อแน่น ยากที่จะล่าด้วยวิธีธรรมดาๆ เมื่อใช้ภูตมายาเพลิงสีน้ำเงินเข้าโจมตีจิตวิญญาณ กลับกลายเป็นลูกแกะรอให้เชือดไปเลย ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของแรงต่อต้านเลย" หลี่ฟานพยักหน้า พอใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้ทดลองพลังทำลายล้างของภูตมายาเป็นครั้งแรก

เมื่อไม่นานมานี้ หลังจากใช้เวลาราวยี่สิบกว่าวัน ในที่สุดเขาก็บรรลุความสำเร็จในการฝึกฝน《คัมภีร์ภูตมายาแห่งปรโลก》ถึงขั้นฝึกปราณระยะปลาย

เพื่อทดสอบพลังของภูตมายา และหารายได้คะแนนผลงานเพิ่มเติมด้วย เขาจึงรับภารกิจ "ล่าฉลามเพลิงจี่เยี่ยน เพื่อเอาแก่นพลังสัตว์วิเศษในร่างมันออกมา"

แก่นพลังสัตว์วิเศษหนึ่งเม็ดแลกได้ห้าคะแนนผลงาน ทั้งหมดคงได้ราวๆ หกสิบคะแนน นับรวมกับวัสดุบนตัวปลาวาฬฉือจั่วอีก ทริปนี้คงได้ผลตอบแทนถึงแปดสิบคะแนนผลงานเลยทีเดียว

จะว่าไปแล้ว ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย

ค่าคะแนนผลงานที่ได้มาแต่ละครั้งมักจะนับเป็นพัน แค่เพียงจำนวนนี้ จึงยากที่จะกระเพื่อมอารมณ์ในใจของหลี่ฟานได้

หลี่ฟานกำลังครุ่นคิดอยู่เช่นนี้ พลางตั้งใจจะเดินไปเก็บเกี่ยวแก่นพลังสัตว์วิเศษของฝูงฉลามเพลิงจี่เยี่ยน

แต่พลันรู้สึกได้ว่ามีร่างกายมหึมาอยู่ลึกลงไปใต้ทะเลกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้

หลี่ฟานสีหน้าเปลี่ยนไป เผ่นร่างหนีไปทันที ไม่คิดถึงแก่นพลังสัตว์วิเศษที่อยู่ตรงหน้าแม้แต่น้อย

สัตว์ทะเลยักษ์สีน้ำตาลเข้ม หน้าตาน่าสะพรึงกลัว หน้าผากมีติ่งนูนผิดปกติ ไม่เหมือนมังกรไม่เหมือนปลา ปรากฏตัวขึ้นอย่างฉับพลันจากเงาดำใต้ท้องทะเล

อ้าปากกว้างพร้อมกลืนกินฝูงฉลามเพลิงจี่เยี่ยนและปลาวาฬฉือจั่วไปในคำเดียว!

ร่างกายสั่นไหวครู่หนึ่ง สัตว์ยักษ์ว่ายวนไปรอบๆ ก่อนจะว่ายน้ำไปตามทิศทางที่คาดการณ์ไว้

หลี่ฟานหลบหลีกจากสัตว์ยักษ์หวุดหวิดเหลือเกิน ทันทีที่ยังไม่ทันได้ตอบสนอง กลับต้องจ้องมองเหยื่อของตนถูกแย่งไปแบบนี้

แบบนี้จะยอมได้หรือ!

ความโกรธของหลี่ฟานพุ่งพล่านขึ้นมาทันที

แต่หลังจาก《คาถาหล่อหลอมจิตเสวียนหวง》หมุนวนขึ้นในเวลาอันรวดเร็ว ทำให้เขาสงบลงได้บ้าง

รอก่อน สัตว์ยักษ์ตัวนี้ ดูเหมือนจะเป็นตัวที่เคยทำลายเกาะที่ปลูกหญ้าหลิงอู่ตอนนั้น?

เหมือนกำลังนึกอะไรออก หลี่ฟานชะงักงันไปในทันที

ก่อนที่จะรับภารกิจล่าปลาวาฬฉือจั่ว หลี่ฟานก็ได้เห็นภารกิจตามล่าค่าหัวอีกอันหนึ่ง

เนื่องจากภารกิจนี้เกี่ยวพันกับหลี่ฟานอยู่บ้าง เขาจึงศึกษาดูอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ที่แท้ พวกที่เคยโหมกระแสราคาหญ้าหลิงอู่ตอนนั้น แทบจะเป็นหนี้หมดตัว ขาดทุนย่อยยับอย่างหนักทุกราย

คับแค้นใจ อารมณ์คุกรุ่น ไม่มีสมาธิแม้แต่จะฝึกเซียน

แต่พวกเขาก็ไม่กล้าไปก่อกวนชิงมู่ฮั่วเซิงและพันธมิตรหมื่นเซียน เลยพาลไปลงที่ตัวสัตว์ประหลาดที่ทำลายเกาะปลูกหญ้าหลิงอู่ตอนนั้นแทน

ตามคำบอกเล่าของผู้พบเห็น ตัวที่บุกโจมตีคือมังกรวาฬตัวหนึ่ง มีกำลังราวๆ ขั้นสร้างฐาน

ผู้พิทักษ์เกาะเองก็เป็นผู้ฝึกเซียนขั้นสร้างฐาน

แต่มังกรวาฬมีร่างกายใหญ่โต เมื่อผู้พิทักษ์โจมตีไปกระทบบนตัวมัน ก็เหมือนแค่เกาคัน ไม่มีผลอะไรเลย

มังกรวาฬไม่สนใจผู้พิทักษ์ บุกทะลวงวงจรอาคมปกป้องเกาะออกไปได้ จากนั้นก็บุกเข้ามาบนเกาะอย่างบ้าคลั่ง กลืนกินหญ้าหลิงอู่ไปเกือบหมด

หลังจากนั้น ผู้ฝึกเซียนขั้นแก่นทองคำของพันธมิตรหมื่นเซียนถึงได้มาถึงอย่างเชื่องช้า

แต่มังกรวาฬตัวนี้ โดนโจมตีจากผู้ฝึกเซียนขั้นแก่นทองคำครั้งเดียวก็ยังไม่ตาย เพียงแต่ได้รับบาดเจ็บหนักแล้วหนีกลับสู่ทะเลลึกไปอีกครั้ง

ทะเลชงอวิ่นกว้างใหญ่ ไม่ว่าพวกนั้นจะตามล่ามังกรวาฬเพื่อระบายแค้นอยู่สิบกว่าวันก็หาไม่พบ

ด้วยความหมดหนทาง พวกเขาจึงยอมสละเอาคะแนนผลงานที่เหลืออยู่อีกนิดหน่อยของแต่ละคนมารวมกัน เปิดรับภารกิจตามล่าค่าหัวขึ้น

ผู้ใดสังหารมังกรวาฬได้ จะได้รับคะแนนผลงานสองพันคะแนน

เหตุเพราะมังกรวาฬนี้ แม้แต่ผู้ฝึกเซียนขั้นสร้างฐานยังไม่อาจทำอะไรมันได้ จึงไม่แปลกที่หลี่ฟานซึ่งเป็นผู้ฝึกเซียนขั้นฝึกปราณเล็กๆ คนหนึ่งจะไม่รับภารกิจนี้ไป

เพียงแต่...

ตอนนี้สถานการณ์ไม่เหมือนเดิมแล้ว!