บทที่ 23: พวกแกสองคนเป็นใครกันแน่

บทที่ 23: พวกแกสองคนเป็นใครกันแน่

"มหาวิทยาลัยซวีเฉิงมีตัวแทนใหญ่ประจำมหาวิทยาลัยกับตัวแทนระดับสองอยู่แล้ว คนพวกนี้ไม่เป็นแกนนำสภานักศึกษาก็เป็นสมาชิกหลักของชมรม พวกแกสองคนเป็นใครกันแน่ ไม่บอกไม่กล่าวสักคำ โผล่มาก็จะมาทำลายกฎกันเลยเหรอ?"

สายตาของจ้าวม่าวหลินเย็นชา คาดคั้นเสียงดัง

เด็กหนุ่มสองคนตรงหน้า ข้ามหัวผู้จัดการระดับภูมิภาคมาหาเขาเพื่อเจรจาเรื่องสิทธิ์ตัวแทน นี่ก็ถือว่าทำลายกฎชั้นแรกไปแล้ว ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังแอบไปขึ้นค่าคอมมิชชั่นให้ตัวแทนย่อย หรือก็คือตัวแทนระดับสามอีก นี่ก็เป็นการทำลายกฎอีกครั้ง

ใครให้ความกล้าพวกมันมา?

ตกลงว่า เป็น 'คนเก่ง' ที่ผู้จัดการระดับภูมิภาคคนไหนปั้นขึ้นมากันแน่?

"ผู้จัดการจ้าวครับ รบกวนดูเอกสารในมือผมสักหน่อย ไม่ทราบว่าจะพอให้ท่านแหกกฎให้สักครั้งได้ไหมครับ?"

เมื่อเผชิญกับการข่มขวัญของจ้าวม่าวหลิน เฉินเหยียนเซินก็มีสีหน้าสงบนิ่ง ไม่มีความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เขายื่นกระดาษ A4 หนาปึกหนึ่งส่งไปให้

"ไม่ต้องแล้ว พวกคุณกลับไปได้แล้วตอนนี้ สิทธิ์ตัวแทนผมไม่ให้..."

จ้าวม่าวหลินแค่นเสียงหัวเราะ โบกมือปฏิเสธรัวๆ เพียงแต่คำปฏิเสธเพิ่งจะมาถึงริมฝีปาก หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นข้อมูลบนกระดาษโดยไม่ได้ตั้งใจ

"หลิวอวี่ถง, คณะวิศวกรรมสารสนเทศ ปี 2010, รหัสนักศึกษา***, เลขประจำตัวประชาชน***, ……" "เถียนเถียน, คณะวรรณกรรมและสื่อสารมวลชน ปี 2010, รหัสนักศึกษา***, เลขประจำตัวประชาชน***, ……" "เจียงเหอ, คณะดุริยางคศาสตร์ ปี 2010, รหัสนักศึกษา***, เลขประจำตัวประชาชน***, ……" "..."

ทีละแถว ทีละคอลัมน์ ปรากฏขึ้นในสายตาของเขาจนตาลาย ทั้งหมดคือข้อมูลของน้องใหม่ที่กำลังจะมารายงานตัว

"ข้อมูลการทำซิมทั้งหมด 1154 รายการครับ ผู้จัดการจ้าว ถ้าหากท่านยินดี คนเหล่านี้ตลอดสี่ปีในมหาวิทยาลัย ก็จะเป็นลูกค้าผู้ภักดีของ China Telecom ครับ หากผู้จัดการจ้าวสามารถให้การสนับสนุนในด้านเนื้อหาแพ็กเกจและสื่อส่งเสริมการขายได้ ผมมีความมั่นใจเต็มร้อยว่าจะทำให้ตัวเลขนี้เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวได้"

เฉินเหยียนเซินเห็นเขาพลิกดูเอกสาร ก็เอ่ยขึ้นพลางยิ้ม

"พวกเธอสองคนเป็นนักศึกษาปีสอง หรือว่าปีสาม?"

จ้าวม่าวหลินได้ยินดังนั้น ก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา มองคนทั้งสองอย่างลึกซึ้ง แล้วเอ่ยปากถาม

นักศึกษาปีสี่ต่างก็ยุ่งอยู่กับวิทยานิพนธ์และการหางาน ย่อมไม่มีอารมณ์มาแย่งชิงกันเป็นตัวแทนมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว

ส่วนน้องใหม่ปีหนึ่ง?

เขาไม่เคยคิดถึงเลยด้วยซ้ำ เพราะมันเป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง!

"ความหมายของผู้จัดการจ้าวคือตกลงแล้วใช่ไหมครับ?"

เฉินเหยียนเซินไม่ได้รีบร้อนที่จะเปิดเผยตัวตน ย้อนถามอย่างใจเย็น

"ถ้าฉันไม่ตกลง เกรงว่าพวกเธอพอออกจากประตูไป ก็จะถือเอกสารฉบับนี้ตรงไปที่ศูนย์บริการ China Unicom หรือ China Mobile เลยใช่ไหมล่ะ?"

จ้าวม่าวหลินหรี่ตาลง ถามพลางยิ้ม

เดิมทีเขาคิดว่าคนทั้งสองนี้เป็นคนโง่ ก่อนที่จะได้สิทธิ์ตัวแทนมาก็กล้าไปเลื่อยขาเก้าอี้ของตัวแทนใหญ่ประจำมหาวิทยาลัยแล้ว แต่ไม่คาดคิดเลยว่า อีกฝ่ายจะเตรียมแผนสำรองสองชั้นไว้แล้ว

"นั่นแน่นอนอยู่แล้วครับ"

รอยยิ้มของเฉินเหยียนเซินดูจริงใจอย่างยิ่ง

China Telecom เป็นเพียงสถานีแรกของเขา ไม่ใช่ทางเลือกเดียวของเขา เจรจาไม่ลงตัว อย่างมากก็แค่เปลี่ยนเจ้า

"ฉันให้สิทธิ์ตัวแทนพวกเธอได้ สื่อส่งเสริมการขายที่พวกเธอต้องการก็ไม่มีปัญหา หรือแม้กระทั่งให้การสนับสนุนด้านกำลังคนก็ได้ แต่ฉันมีเงื่อนไขข้อหนึ่ง เธอต้องบอกฉันว่าพวกเธอทำได้อย่างไร?"

จ้าวม่าวหลินสะบัดเอกสารในมือ พูดด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น

"แกไปอธิบายให้ผู้จัดการจ้าวฟัง"

เฉินเหยียนเซินตบบ่าหวังจื่อหาว เป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายก้าวไปข้างหน้า

หวังจื่อหาวพยักหน้ารับคำ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา โชว์กลุ่มแชท QQ สิบกว่ากลุ่มให้จ้าวม่าวหลินดู แต่ละกลุ่มแชทมีสมาชิกสองสามร้อยคน และถือโอกาสเปิดไฟล์ PPT คู่มือสำหรับน้องใหม่ที่เฉินเหยียนเซินทำขึ้น

น้ำเสียงการพูดของเขาไม่ช้าไม่เร็ว ตรรกะอาจจะไม่ได้รัดกุมมากนัก แต่ก็มีแนวคิดที่เป็นระบบอยู่ ความประหม่าและความตื่นเต้นที่ควรจะมีในคนวัยเดียวกัน เขาไม่มีเลยแม้แต่น้อย

"แค่ความสามารถในการรวบรวมทรัพยากรขนาดนี้ ให้เขาไปเป็นหัวหน้างานก็ยังเกินพอ"

แววตาของจ้าวม่าวหลินฉายแววประหลาดใจอย่างรวดเร็ว ในใจอดไม่ได้ที่จะทึ่ง

พอเขาได้ยินหวังจื่อหาวบอกว่า ซิมการ์ดกว่าพันใบที่ขายล่วงหน้าไปนั้น เนื้อหาแพ็กเกจทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่เฉินเหยียนเซินแต่งขึ้นมาเอง เขาก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

คนกล้าได้กล้าเสียและรอบคอบ เขาเคยเจอมาไม่น้อย แต่คนอย่างเฉินเหยียนเซินยังเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก

ทุกย่างก้าว ทุกขั้นตอน สามารถคำนวณไว้ล่วงหน้าได้หมด

"ดังนั้น เงื่อนไขเบื้องต้นในการร่วมมือกันของเราอีกข้อหนึ่งก็คือ ฉันต้องยอมรับแพ็กเกจพวกนี้ของเธอ? ไม่กลัวว่าฉันจะปฏิเสธเธอ แล้วสุดท้ายเรื่องจะบานปลายจนเก็บไม่ไหวเหรอ?"

จ้าวม่าวหลินมองไปที่เฉินเหยียนเซิน พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"ถึงแม้จะเป็นของปลอม แต่ก็ไม่ใช่ว่าแต่งขึ้นมามั่วๆ แต่เป็นเนื้อหาแพ็กเกจที่ผมออกแบบขึ้นมาโดยอิงจากเนื้อหาแพ็กเกจซิมการ์ดนักศึกษาของ China Telecom ในช่วงสามปีที่ผ่านมา ประกอบกับนโยบายการเพิ่มความเร็วและลดราคาของเครือข่าย 3G"

"อีกอย่าง China Telecom กับ Tencent ก็มีความร่วมมือกันมานานแล้ว QQ Yellow Diamond กับ QQ Super Member โดยพื้นฐานแล้วแพ็กเกจซิมองค์กรระดับ 59 หยวนก็แถมฟรีได้อยู่แล้ว ซิมการ์ดนักศึกษาย่อมแถมได้เช่นกัน"

"ส่วนเรื่องดาต้า สามารถทำเข้าไปในแพ็กเกจในรูปแบบของแพ็กเกจเสริมดาต้าได้..."

เฉินเหยียนเซินพูดจาฉะฉาน ท่าทีดูมั่นใจและสงบนิ่ง

จ้าวม่าวหลินเปิดดูแพ็กเกจที่เขาออกแบบอย่างละเอียด เนื้อหาก็เป็นไปตามที่อีกฝ่ายพูดจริงๆ มีความสมเหตุสมผลอยู่พอสมควร

"โอเค เรามาดูกันทีละข้อ แพ็กเกจ 19 หยวน เนื้อหาคือ: 100 ข้อความ, ดาต้าในมณฑล 300M, โทรในประเทศ 0.2 หยวน/นาที อันนี้ไม่มีปัญหา ผมสามารถเพิ่มดาต้าในมณฑลให้เดือนละ 100M บนพื้นฐานของแพ็กเกจ 'เฟย young' ที่มีอยู่ได้"

"ระดับ 39 หยวนข้ามไปเลย เพราะมันเหมือนกับเนื้อหาแพ็กเกจที่เรากำลังจะเปิดตัวไม่มีผิด"

จ้าวม่าวหลินกวักมือเรียก ทั้งสามคนยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานด้วยกัน แล้วเริ่มปรึกษาหารือกัน

"เนื้อหาแพ็กเกจ 59 หยวนคือ: 300 ข้อความ, ดาต้าในมณฑล 2G และดาต้าทั่วประเทศ 500M, โทรในประเทศ 0.2 หยวน/นาที, ดาต้าที่เกินแพ็กเกจทุก 10 หยวนได้ 1G... ข้างหน้าผมยอมคุณได้หมด แต่ราคาดาต้านอกแพ็กเกจทำได้แค่ 30 หยวน 1G ผมขยับไม่ได้!"

จ้าวม่าวหลินชี้ขึ้นไปข้างบน แสดงให้เห็นว่าด้วยอำนาจของเขา ทำได้แค่เพิ่มหรือแก้ไขในส่วนของดาต้าและข้อความเท่านั้น

เฉินเหยียนเซินแสดงความเข้าใจ

ช่วยไม่ได้ ก่อนที่เครือข่าย 4G และ WIFI จะแพร่หลายอย่างกว้างขวาง ราคาดาต้ามือถือก็คือราคาที่แพงมหาศาล และยังมีความแตกต่างระหว่างดาต้าในมณฑลกับดาต้าทั่วประเทศอีกด้วย

จ้าวม่าวหลินเห็นเขาตกลง ก็พูดต่อ: "ราคาขายซิมการ์ดหนึ่งใบคือ 100 หยวน หลังจากเปิดใช้งานแล้ว ยอดเงิน 100 หยวนจะเข้าบัญชีโดยอัตโนมัติ นี่เป็นข้อตกลงโดยปริยายของสามค่ายนะ เสี่ยวเฉิน เรื่องราคาขายนี่ คุณห้ามทำอะไรมั่วซั่วเด็ดขาดนะ"

ในความคิดของเขา เฉินเหยียนเซินไม่ใช่คนที่สามารถรักษากฎได้ ดังนั้นจึงกำชับเป็นพิเศษ

"ผู้จัดการจ้าว ผมเข้าใจครับ"

เฉินเหยียนเซินยิ้มๆ ตอบตกลงอย่างง่ายดาย

แต่ในใจกลับไม่เห็นด้วย ข้อตกลงโดยปริยายบ้าบออะไรกัน ก่อนที่เขาจะกลับมาเกิดใหม่ บนแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซต่างๆ ก็เต็มไปด้วยซิมการ์ดราคาหนึ่งสลึงมากมาย

กฎน่ะเหรอ ก็มีไว้ให้ทำลายนั่นแหละ!

"ทุกใบที่ขายได้ ผมให้ค่าคอมมิชชั่นพวกคุณ 80 หยวน ส่วนที่เหลือต้องแบ่งให้ตัวแทนระดับภูมิภาค เพราะถึงตอนนั้น ไม่ว่าจะเป็นการตั้งบูธกิจกรรมหรือการเปิดใช้งานซิมการ์ด ก็ต้องอาศัยความร่วมมือจากพนักงานในศูนย์บริการในมหาวิทยาลัย"

จ้าวม่าวหลินอธิบายอย่างใจเย็น

"80?!"

ดวงตาของหวังจื่อหาวสว่างวาบ เผลอร้องออกมาเสียงเบา

ซิมการ์ดมูลค่า 100 หยวน มีค่าคอมมิชชั่นถึง 80 หยวน เกินกว่าที่เขาคาดไว้มาก

จ้าวม่าวหลินมองเห็นปฏิกิริยาของหวังจื่อหาวทั้งหมด ภายนอกดูเหมือนใจกว้างและตรงไปตรงมา แต่ในใจกลับแอบหัวเราะเยาะ

"โปสเตอร์, แบนเนอร์ และสื่อส่งเสริมการขายอื่นๆ ผมจะให้คนเตรียมให้ ทิ้งข้อมูลติดต่อไว้หน่อยสิ พวกคุณมีปัญหาอื่นอีกไหม?"

จ้าวม่าวหลินหยุดไปครู่หนึ่ง เห็นทั้งสองคนไม่มีข้อโต้แย้ง ก็พูดต่อ

"ผู้จัดการจ้าว ท่านลืมอะไรไปรึเปล่าครับ?"

เฉินเหยียนเซินเห็นดังนั้น ก็แอบด่าในใจว่า 'ไอ้จิ้งจอกเฒ่า' จงใจเพิ่มระดับเสียงแล้วถามด้วยสีหน้าเย็นชา

ไอ้ห่าเอ๊ย กล้าดียังไงมาเห็นเขาเป็นคนโง่!

"เสี่ยวเฉินเอ๊ย ฉันก็พูดไปหมดแล้ว พวกคุณยังต้องการอะไรอีก ก็เสนอความต้องการมาได้เลย"

จ้าวม่าวหลินหัวเราะฮ่าๆ ตบหน้าอกรับประกัน แต่หางตากลับกระตุกเล็กน้อยอย่างมองไม่เห็น

"ผู้จัดการจ้าว หรือว่า China Telecom ไม่มีค่าคอมมิชชั่นจากการเติมเงินเหรอครับ? ถ้าเป็นแบบนั้น ผมก็คงต้องไปลองเสี่ยงโชคที่ China Unicom หรือ China Mobile แล้วล่ะครับ"

เฉินเหยียนเซินเห็นเขายังแกล้งโง่อยู่ ก็เลยเก็บของทันที แล้วเรียกหวังจื่อหาวให้เผ่น

ทุกครั้งที่เปิดเทอม สามค่ายนอกจากจะขายซิมการ์ดแล้ว ก็ยังจะจัดกิจกรรม 'เติม 100 คืน 100', 'เติม 200 คืน 200', 'เติม 300 แถมมือถือ' อีกด้วย

และแหล่งที่มาของค่าคอมมิชชั่นที่ใหญ่ที่สุดของซิมการ์ดหนึ่งใบ ก็มาจากการเติมเงินคืนนี่แหละ!

สัดส่วนค่าคอมมิชชั่นสูงถึง 60% ขึ้นไป!

ในอนาคต เมื่อจำนวนผู้ใช้ใหม่หมดลง สามค่ายเพื่อที่จะดึงดูดตัวแทนขายซิม ถึงกับยอมตั้งสัดส่วนค่าคอมมิชชั่นที่น่าสะพรึงกลัวถึง 90%!

แผนการของจ้าวม่าวหลินนั้นง่ายมาก ก็ไม่พ้นเห็นว่าพวกเขาทั้งสองยังเด็ก ก็เลยคิดจะใช้ราคา 80 หยวนมาหลอกล่อให้พวกเขาติดกับ

"เฮ้ๆๆ เสี่ยวเฉิน มีอะไรค่อยๆ พูดกันสิ"

จ้าวม่าวหลินเห็นทั้งสองคนบอกจะไปก็ไปทันที ก็ลนลานขึ้นมาทันที รีบใช้ร่างกายของตัวเองขวางประตูไว้ แล้วเกลี้ยกล่อมด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า