ตอนที่ 32: กฎและรูปแบบการทดสอบ, ประกาศ!

ตอนที่ 32: กฎและรูปแบบการทดสอบ, ประกาศ!

กองทัพที่ 31 ในเต็นท์

“มา นั่งลงให้หมด”

หวังเฮ่อโบกมือให้ทุกคน “เนื้อหามันเยอะหน่อย พลางพักผ่อนพลางตั้งใจฟัง จำไว้ให้ดี”

“ครับผม!”

หลินชวนตอบรับแล้วหันไปตะโกนใส่ทุกคน “หมาป่าสวรรค์ ทั้งหมด นั่ง!”

หลังจากทุกคนนั่งลง หวังเฮ่อจึงกล่าวว่า

“เมื่อครู่ไปประชุมที่ท่านผู้บังคับบัญชาจากกองบัญชาการใหญ่จัดขึ้น ได้ยืนยันรูปแบบการทดสอบแล้ว”

“กฎการทดสอบไม่ยากไม่ซับซ้อน แต่ก็ไม่เบา”

“ตอนนี้ ตั้งใจฟังให้ดี”

ทุกคนต่างยืดตัวตรง ตั้งใจฟัง

หวังเฮ่อกวาดสายตามองไปรอบๆ หนึ่งรอบแล้วจึงกล่าวเสียงขรึม

“การทดสอบแบ่งเป็นสามช่วง”

“ช่วงแรก การประลองวิชาเดี่ยว”

“ทหารเรือจะเน้นการว่ายน้ำติดอาวุธ การดำน้ำ การยิงปืนในทะเล การข้ามทะเลขึ้นเกาะ การพายเรือ การขับเรือเร็ว และทฤษฎีการรบเดี่ยวของทหารเรือเป็นหลัก”

“ทหารบก จะมีการวิ่งติดอาวุธข้ามภูมิประเทศ 20 กิโลเมตร การลาดตระเวนและต่อต้านการลาดตระเวน การปีนป่าย การยิงปืน วิชาเหล่านี้จะถูกรวมกันมาทดสอบ พูดง่ายๆ ก็คือ ภายในเวลาที่กำหนด ต้องวิ่งติดอาวุธระยะไกล 50 กิโลเมตรให้สำเร็จ”

“ระหว่างการเดินทาง ต้องใช้วิธีการลาดตระเวนและต่อต้านการลาดตระเวน ในเส้นทางจะมีพื้นที่ให้ปีนป่าย ซึ่งต้องทำการทดสอบที่เกี่ยวข้องให้สำเร็จ!”

“หลังจากแบกน้ำหนักวิ่ง 20 กิโลเมตรแล้ว จะต้องใช้ปืนที่กำหนดมายิงเป้าหมายในระยะและตำแหน่งที่แตกต่างกัน เพื่อคำนวณคะแนนจากอัตราการเข้าเป้าและเวลาที่ใช้ เป็นการทดสอบขีดจำกัดทางกายและทักษะการยิงที่แม่นยำในสภาพเหนื่อยล้า”

“นอกจากวิชารวมนี้แล้ว ยังมีการยิงปืนสามชนิดรวมกัน คือ ปืนไรเฟิล ปืนพก และปืนกลมือ!”

“ผู้เข้าแข่งขันต้องใช้ปืนทั้งสามชนิดได้อย่างคล่องแคล่ว ในสถานการณ์และขั้นตอนที่กำหนด ต้องสลับปืนสามชนิดมายิงอย่างรวดเร็วและแม่นยำ”

“เช่น ตั้งเป้าหมายที่ระยะและมุมที่แตกต่างกัน ผู้เข้าแข่งขันต้องใช้ปืนไรเฟิลยิงเป้าหมายระยะไกลก่อน แล้วรีบสลับไปใช้ปืนพกยิงเป้าหมายที่ปรากฏขึ้นกะทันหันในระยะใกล้ จากนั้นก็สลับไปใช้ปืนกลมือยิงกราดเป้าหมายที่เคลื่อนที่”

“สุดท้ายคือการต่อสู้ การทำลายด้วยระเบิด ทฤษฎีการรบเดี่ยวของทหารบก และการขับขี่ยานพาหนะในสนามรบ”

“ส่วนทหารอากาศ จะมีการกระโดดร่มทั้งกลางวันและกลางคืนในพื้นที่ทะเล ที่ราบ และภูเขา ความสามารถในการต้านทานอาการเวียนศีรษะ การแทรกซึมหลังแนวข้าศึกด้วยการกระโดดร่ม การลาดตระเวนและเก็บข้อมูลข่าวกรอง และอื่นๆ”

“นอกจากวิชาเดี่ยวของสามเหล่าทัพเหล่านี้แล้ว ยังมีวิชาสุดท้ายอีกหนึ่งอย่าง คือ การซุ่มยิงทางยุทธวิธี!”

“ข้อกำหนดคือ ในสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ต้องทำการซุ่มยิงทางยุทธวิธี เป้าหมายไม่จำกัดอยู่ที่เป้านิ่งในระยะต่างๆ แต่ยังรวมถึงเป้าเคลื่อนที่ เป้าตัวประกัน รถยนต์ที่วิ่งด้วยความเร็วสูง เรือเร็ว และเฮลิคอปเตอร์!”

“การทดสอบช่วงแรกก็มีเท่านี้ เวลาทดสอบคือสามวัน”

เหล่าทหารใหม่ฟังจบ ในใจก็เกิดความรู้สึกซับซ้อน

ไม่ใช่เพราะความยากของวิชาทดสอบ แต่เป็นเพราะวิชาที่หลินชวนฝึกพวกเขานั้นล้วนเน้นเรื่องเหล่านี้เป็นหลัก

แน่นอนว่ายังมีวิชาอื่นๆ อีกมากที่หวังเฮ่อไม่ได้กล่าวถึง

จนถึงตอนนี้ ความเคารพยำเกรงที่พวกเขามีต่อครูฝึกหลินชวนได้พุ่งไปถึงจุดสูงสุด!

หน่วยรบพิเศษของจีนไม่เคยมีมาก่อน

แต่หลินชวนกลับคิดถึงทั้งหมดนี้ได้

และยังฝึกฝนพวกเขาออกมาด้วยมาตรฐานที่สูง!

แนวคิดด้านการรบพิเศษนี้ช่างล้ำหน้าและน่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้!

“รายงาน!”

หลินชวนถามขึ้น “ท่านผู้การครับ วิชาทดสอบนี้มีข้อกำหนดจำนวนคนหรือไม่ครับ?”

หวังเฮ่อยิ้ม “เรื่องไร้สาระ! สนามทดสอบก็มีอยู่แค่นี้ ถ้าทุกคนเข้าร่วมหมด จะต้องเพิ่มสนามอีกเท่าไหร่ ต้องเพิ่มกรรมการและผู้ประสานงานอีกเท่าไหร่?”

เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “ในกฎระบุว่า วิชาเดี่ยวนับสิบวิชานี้ แต่ละวิชาแต่ละหน่วยมีคนเข้าร่วมได้ไม่เกิน 4 คน และไม่ต่ำกว่า 1 คน”

“และมีข้อกำหนดว่า หนึ่งในนั้นจะต้องมาจากการสุ่มของคณะกรรมการ ซึ่งนี่ก็เพื่อทดสอบความสามารถโดยรวมเฉลี่ยของหน่วยแก”

“หากจะส่งคนไปเข้าร่วมตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป แต่ละหน่วยก็สามารถจัดกันเองได้”

“แต่คะแนนของสมาชิกที่ถูกสุ่มมา ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร ก็จะถูกนับรวม!”

“ทุกวิชาจะคำนวณตามคะแนน ที่หนึ่งได้ 3 คะแนน ที่สองได้ 2 คะแนน ที่สามได้ 1 คะแนน หลังจากอันดับสามจะไม่มีคะแนน”

“ถ้าหากสมาชิกที่ถูกสุ่มมาไม่ได้ติด 10 อันดับแรก วิชาที่ว่านั้นจะถูกหัก 1 คะแนน และนำไปรวมในคะแนนรวมเพื่อจัดอันดับ”

“แน่นอน 10 อันดับแรกนี้ ไม่ได้หมายถึง 10 อันดับแรกของผู้เข้าร่วมทั้งหมด แต่คือ 10 อันดับแรกของสมาชิกที่ถูกสุ่มมาโดยเฉพาะ! พวกเขาจะถูกแยกออกมานับคะแนนต่างหาก!”

หลินชวนพยักหน้าเล็กน้อย “งั้นผมเข้าใจแล้ว”

“ถ้าดูจากรูปแบบนี้แล้ว หมาป่าสวรรค์ของเราแม้จะรวมผมเข้าไปด้วย ก็มีแค่ 40 คน”

“แม้ว่าจะส่งคนไปรบแค่วิชาเดียว ก็ต้องมีสมาชิกเกือบหนึ่งในสามที่ต้องเข้าร่วมสองวิชา!”

หวังเฮ่อพยักหน้า “ถูกต้อง!”

พูดพลางหวังเฮ่อก็ยิ้มขื่น “ดังนั้น หลังจากประชุมเสร็จ ผมก็ไปหาคณะกรรมการเพื่อหารือเกี่ยวกับปัญหานี้”

“ผลก็คือ หมาป่าสวรรค์ของเราจะสุ่มทั้งหมด หากมีเวลาทับซ้อนกัน พวกเขาจะเปลี่ยนผู้เข้าร่วมที่ถูกสุ่มอย่างเหมาะสมเพื่อเลื่อนเวลาทดสอบออกไป”

หลินชวนพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหาแล้วครับ ทดสอบหนึ่งวิชากับทดสอบสองวิชา สำหรับพวกเราแล้วไม่มีอะไรแตกต่างกัน”

หวังเฮ่อมองหลินชวนแล้วถาม “หมายความว่า แต่ละวิชาพวกเราจะส่งแค่สมาชิกที่ถูกสุ่มมาเข้าร่วม ไม่ส่งคนไปเพิ่มอีกเหรอ?”

หลินชวนส่ายหน้า “แน่นอนว่าไม่!”

“สามอันดับแรกมีคะแนนนะ! ถ้าเวลาอนุญาต ก็ต้องจัดให้ครบสามคน”

“เรื่องนี้รอให้รายชื่อที่ถูกสุ่มและตารางเวลาทดสอบของแต่ละวิชาออกมา ผมจะจัดการอีกที”

หวังเฮ่ออ้าปากเล็กน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง “ไม่ใช่ว่าแกคิดจะกวาดสามอันดับแรกของทุกวิชา โกนหัวหน่วยอื่นให้หมดเลยเหรอ?”

หลินชวนยิ้มแล้วหันไปมองเหล่าทหารใหม่ “พวกนายมีความมั่นใจไหม?”

“มีครับ/ค่ะ!”

เหล่าทหารใหม่ตะโกนพร้อมกัน

หลินชวนกางมือให้หวังเฮ่อ “ท่านเห็นไหม พวกเขาพูดเอง ไม่ใช่ผมพูด”

หวังเฮ่อ: “…”

“เอาเถอะ พวกนายมีความมั่นใจก็ดีแล้ว”

หวังเฮ่อกล่าวต่อไปว่า “เกี่ยวกับการซุ่มยิงทางยุทธวิธี แต่ละหน่วยจะจัดคนเอง ไม่มีสุ่ม ยังไงเสียการซุ่มยิงไม่ใช่วิชาทั่วไป ต้องอาศัยพรสวรรค์ แต่แต่ละหน่วยส่งได้ไม่เกินสามคน”

“เข้าใจแล้วครับ!”

หลินชวนกล่าว “ท่านผู้การ ท่านพูดถึงช่วงที่สองต่อเลยครับ”

หวังเฮ่อพยักหน้า “ช่วงที่สอง การรบร่วมกันเป็นทีม”

“ข้อกำหนดจำนวนคนอยู่ที่ 5 ถึง 7 คน”

“วิชาทดสอบมี ปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายในเมือง การแทรกซึมและจู่โจมในป่าเขา การรบทางน้ำและการยกพลขึ้นบก การรบด้วยเฮลิคอปเตอร์ การรวบรวมและส่งต่อข่าวกรอง การสนับสนุนทางโลจิสติกส์ การช่วยเหลือตัวประกัน การยิงปืนขณะขับรถ และอื่นๆ อีกนับสิบวิชา”

“รายละเอียดพวกนี้ผมไม่ได้ศึกษา แต่แกเป็นหัวหน้าทีมน่าจะรู้จักดีอยู่แล้ว”

“เหมือนกับช่วงแรก คณะกรรมการจะสุ่มหนึ่งทีม และแต่ละหน่วยสามารถเพิ่มทีมของตัวเองได้อีกหนึ่งหรือสองทีม แต่ทั้งหมดไม่เกินสามทีม”

“คะแนนก็นับเหมือนกัน”

“พวกเรามีคนไม่มาก การทดสอบช่วงที่สองนี้ ผมไม่แนะนำให้ส่งสามทีมเข้าร่วม!”

หลินชวนพยักหน้า “เรื่องนี้ผมเข้าใจ ผมจะจัดการให้ดีครับ”

“งั้นต่อไป ก็คือช่วงที่สามแล้ว”

หวังเฮ่อดื่มน้ำอึกหนึ่งกลั้วคอแล้วจึงกล่าวต่อไป

“การประลองแบบทีม!”

หลินชวนได้ฟังดังนั้น ดวงตาก็พลันเป็นประกาย

มีแบบนี้จริงๆ ด้วย!

เขานึกว่าจะแค่ทดสอบตามคะแนนเท่านั้นเสียอีก!

“การประลองแบบทีม พวกนายสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นการซ้อมรบประลอง!”

“ไม่ใช่การรวมสามเหล่าทัพ แต่คือการแยกกัน ทหารเรือประลองกับทหารเรือ ทหารบกประลองกับทหารบก ทหารอากาศประลองกับทหารอากาศ!”

“คณะกรรมการจะสุ่มจากแต่ละหน่วย 10 คน”

“สุ่มแยกกัน แล้วให้พวกเขาทั้งหมดเข้าไปในพื้นที่ประลอง”

“พื้นที่และสภาพแวดล้อมการประลองของแต่ละเหล่าทัพแตกต่างกัน”

“ทหารเรือจะเน้นเรือรบ ชายหาด และท่าเรือเป็นหลัก!”

“ทหารอากาศและทหารบกจะเน้นป่าเขา ที่ราบ ทะเลสาบ และเทือกเขาเป็นหลัก!”

“กฎการแข่งขันก็ง่าย ดูว่าใครจะรอดชีวิตเป็นคนสุดท้าย!”

หลินชวนถามอย่างสงสัย “ท่านผู้การครับ ท่านบอกว่าสุ่มแยกกัน หมายความว่าอย่างไรครับ?”

“คือต่างคนต่างสู้ ไม่ใช่การรบเป็นทีมเล็กๆ เหรอครับ?”

หวังเฮ่อกล่าวว่า “ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีการรบเป็นทีมเล็กๆ เพียงแต่ตอนที่เข้าไปในพื้นที่จะถูกแยกกันไปก่อน”

“แต่ถ้าระหว่างนั้นโชคดีพอ สามารถเจอคนในหน่วยของตัวเองได้ พวกนายก็รวมตัวกันได้ตามสบาย”

“แต่ถ้าโชคไม่ดี ก็ช่วยไม่ได้แล้ว”

“สภาพแวดล้อมในสนามรบเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา อะไรก็เกิดขึ้นได้ คนเดียวสู้กับทีมเล็กๆ ก็เป็นไปได้ คณะกรรมการไม่ใช่พระเจ้า เป็นไปไม่ได้ที่จะจัดทุกอย่างให้ลงตัว”

“ที่พวกเขาจัดแบบนี้ ก็เพื่อที่จะทดสอบความสามารถเดี่ยวของสมาชิกอย่างรอบด้าน”

“การทดสอบก่อนหน้านี้ล้วนตัดสินกันที่คะแนน ไม่มีการประลอง จึงไม่สามารถวิเคราะห์ความสามารถในการรับมือกับสถานการณ์ในสนามรบและระดับฝีมือที่แท้จริงได้”

“การจัดแบบนี้สามารถทดสอบความสามารถในการรบจริงของบุคคลและทีมได้พร้อมกัน”

หลินชวนพยักหน้าแสดงความเห็นด้วย “ถูกต้องครับ”

หวังเฮ่อกล่าวว่า “เอาล่ะ กฎก็มีเท่านี้”

“พรุ่งนี้ คณะกรรมการจะส่งรายชื่อที่ถูกสุ่มและตารางเวลาทดสอบของแต่ละวิชามาให้”

“ถึงตอนนั้น แกค่อยจัดการอย่างละเอียดอีกที”

“รับทราบครับ!”

(จบตอน)