บทที่ 255 เหตุการณ์ที่เป็นไปไม่ได้ของหน่วยกีฬาแปดสอง (ต้น-ปลาย)

บทที่ 255 เหตุการณ์ที่เป็นไปไม่ได้ของหน่วยกีฬาแปดสอง (ต้น-ปลาย)

เมื่อได้ยินคำพูดของจางเยว่ สีหน้าของซากาตะ ฮิโรอิจิแปรเปลี่ยนไปมา

45.84 วินาที เวลานี้สำหรับนักกีฬาชาวจีนแล้ว นอกจากการใช้สารกระตุ้น เขานึกไม่ออกว่าจะมีทางเป็นไปได้อื่นอีก

ท้ายที่สุด ญี่ปุ่นมีความแข็งแกร่งในรายการวิ่ง 400 เมตรมาก และแม้แต่พวกเขาเองก็ยังต้องอยู่ในฟอร์มที่ดีที่สุดเพื่อให้ทำเวลานี้ได้

แต่สิ่งที่ทำให้เขาลังเลก็คือ ท่าทีของจางเยว่มั่นใจเกินไป มั่นใจจนเขาเริ่มสงสัยในข้อสันนิษฐานของตนเอง

หากอีกฝ่ายชนะ จะได้เพียง 600,000 หยวนที่เหลือ แต่หากเขาชนะ เขาจะได้มากถึง 4,600,000 หยวน

บนโลกนี้ไม่มีอาหารกลางวันฟรี

หากมีสถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น ย่อมมีเพียงเหตุผลเดียวเท่านั้น

อีกฝ่ายมั่นใจอย่างที่สุดว่าจะชนะ

ขณะที่เขากำลังลังเล โอกาโมโตะ อิจิโร่ก็พูดขึ้น "นี่อาจเป็นแค่กลอุบาย ‘ล่อเสือออกจากถ้ำ’ ของพวกมัน"

ซากาตะ ฮิโรอิจิขมวดคิ้ว "ล่อเสือออกจากถ้ำ?"

"ใช่ ซูเถี่ยจวินเคยทำสถิติที่ดีที่สุดในชีวิตไว้ที่ 45.88 วินาที

หลังจากนั้น เขาก็เริ่มถดถอย โดยเฉพาะเมื่อหนึ่งปีก่อน เอวของเขาได้รับบาดเจ็บจากการฝึกหนักเกินไป

เนื่องจากปัญหานี้ เขาถึงกับถูกเตะออกจากทีมชาติ

ซูเถี่ยจวินเคยคิดจะเลิกเล่นไปแล้วด้วยซ้ำ แต่เป็นเพราะหานหย่งคอยพูดเกลี้ยกล่อม เขาถึงยอมอยู่กับหน่วยกีฬาแปดสองต่อ"

เมื่อได้ยินคำพูดของโอกาโมโตะ อิจิโร่ ดวงตาของซากาตะ ฮิโรอิจิก็เปล่งประกายทันที

แม้ว่าเขาจะไม่รู้แน่ชัดว่าอาการบาดเจ็บที่เอวของซูเถี่ยจวินเป็นอย่างไร

แต่เขารู้ว่าทีมชาติของจีนให้ความสำคัญกับนักกีฬาเป็นอย่างมาก

เว้นแต่ว่าจะไม่มีทางเลือกจริง ๆ พวกเขาจะไม่ปล่อยตัวนักกีฬาออกไปโดยง่าย

การที่ซูเถี่ยจวินต้องออกจากทีมชาติ มีเพียงสองความเป็นไปได้

หนึ่ง—เขากระทำผิดร้ายแรง

สอง—อาการบาดเจ็บของเขาไม่สามารถรักษาให้หายได้อีกตลอดชีวิต

หากนักกีฬากระทำผิดร้ายแรง ทีมชาติจะต้องออกประกาศอย่างเป็นทางการบนเว็บไซต์หลัก และระบุเหตุผลโดยละเอียด

เขาเคยตรวจสอบเว็บไซต์ของทีมชาติจีนมาแล้ว แต่ไม่พบข้อมูลเกี่ยวกับการละเมิดกฎของซูเถี่ยจวิน

ดังนั้น จึงมีเพียงความเป็นไปได้เดียว—อาการบาดเจ็บของซูเถี่ยจวินร้ายแรงมาก

และหากเขายังคงบาดเจ็บหนัก แต่สามารถทำลายสถิติที่ดีที่สุดของตัวเองได้ คำตอบก็ชัดเจนอยู่แล้ว

ซากาตะ ฮิโรอิจิสูดหายใจลึก ก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดัง และมองไปที่จางเยว่

"เดิมพันใช่ไหม? ไม่มีปัญหา!

หากคุณชนะ สามบัญชีนี้เป็นของคุณเลย

แต่ถ้าคุณแพ้..."

จางเยว่ยื่นบัตรธนาคารใบหนึ่งให้ซากาตะ ฮิโรอิจิ "ฉันเพิ่งเติมเงิน 4,600,000 หยวนเข้าไปในนี้ รหัสผ่านคือ 123456

หากคุณไม่เชื่อ สามารถตรวจสอบได้ด้วยตัวเอง"

เป็นบัตรธนาคารของธนาคารเจียวทง (Bank of Communications)

ซากาตะ ฮิโรอิจิรับบัตรมา แล้วเปิดแอปของธนาคารบนมือถือ กรอกหมายเลขบัญชีและรหัสผ่านของเขา

หนึ่งนาทีต่อมา เมื่อเห็นตัวเลขศูนย์เรียงกันยาวเหยียด ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย

เขาวางบัตรลงเบา ๆ ก่อนจะหันไปพูดกับโอกาโมโตะ อิจิโร่ "เอาสัญญามาเถอะ กันไว้ก่อน เผื่อใครบางคนไม่ยอมรับข้อตกลงทีหลัง"

เมื่อทั้งสองฝ่ายเซ็นสัญญาเสร็จ ซากาตะ ฮิโรอิจิหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก กล่าวเพียงสองประโยคก่อนวางสาย "เจ้าหน้าที่จากศูนย์ต่อต้านสารกระตุ้นโลกจะมาถึงในอีกครึ่งชั่วโมง"

จางเยว่ขมวดคิ้ว "ครึ่งชั่วโมง? ทำไมเร็วขนาดนี้?

บริการของพวกเขาดีขนาดนี้เลยหรือ?"

ในความคิดของจางเยว่ องค์กรประเภทนี้มักจะยุ่งมาก

เวลาต้องการติดต่อเพื่อให้ช่วยเหลืออะไร โทรศัพท์ติดต่อที่ประกาศไว้ก็มักจะโทรไม่ติด และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน

เขาเองก็เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน

ที่สำนักงานตรวจสอบธัญพืชในอำเภออวี้ก็มีเบอร์โทรศัพท์สายด่วน แต่สายโทรศัพท์มักจะถูกถอดออกตลอดเวลา

ใครจะไปคิดว่า ตอนนี้เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ กำลังมาถึงเพื่อทำการทดสอบสารกระตุ้นให้กับนักกีฬาคนหนึ่ง ในขณะที่พวกเขากำลังเดิมพันด้วยเงิน 4.6 ล้านหยวน

หานหย่งแสดงสีหน้าดูแคลน "เร็วไม่ใช่เรื่องแปลก อัตราค่าบริการแบบส่วนตัวแบบนี้ ครั้งหนึ่งก็ 2,000 "

จางเยว่ตกใจ "เดี๋ยว ยังต้องเสียเงินด้วยหรือ?"

"แน่นอน! และที่สำคัญ มันไม่ได้คิดเป็นเงินหยวน แต่มันเป็นดอลลาร์สหรัฐต่างหาก!"

ไม่แปลกใจเลย!

จางเยว่เข้าใจในทันที

นอกจากนักกีฬาแล้ว ไม่ค่อยมีใครต้องการทดสอบสารกระตุ้นบ่อยนัก

ดังนั้นสำหรับเจ้าหน้าที่ของศูนย์ต่อต้านสารกระตุ้นโลก โอกาสได้รับงานพิเศษแบบนี้ถือว่ายากมาก

ตอนนี้เมื่อมีงานเข้ามา พวกเขาย่อมต้องรีบดำเนินการให้เร็วที่สุด

มิฉะนั้น หากอีกฝ่ายเปลี่ยนใจ งานก็อาจจะหลุดลอยไป

พวกเขาบอกว่าจะมาถึงในครึ่งชั่วโมง แต่ผ่านไปเพียง 10 นาที ก็มีรถตู้คันหนึ่งแล่นมาถึงด้วยความเร็วสูง

จากนั้น ชายชาวตะวันตกคนหนึ่งกระโดดลงมาจากรถ กวาดสายตามองไปรอบ ๆ แล้วเดินตรงไปหาหานหย่ง ก่อนจะกอดเขาแน่น "โค้ชหาน ไม่ได้เจอกันนานเลย ฉันคิดถึงคุณจะแย่แล้ว!"

หานหย่งตกใจไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มอย่างดีใจ "ทอม ทำไมถึงเป็นคุณ?"

ทอมยิ้ม "ทำไมจะเป็นฉันไม่ได้ล่ะ?

คนอื่นรับจ็อบพิเศษได้ แล้วทำไมฉันจะทำไม่ได้?"

แต่เขาก็กล่าวต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง "แต่คุณกล้าเดิมพันกับซากาตะ ฮิโรอิจิเนี่ยนะ? ไม่ฉลาดเลย!

ช่วงนี้เขากำลังไล่เก็บกระแสความนิยม พาเหล่าลูกน้องของเขาตระเวนท้าทายไปทั่ว

ทุกที่ที่เขาไปมีแต่ความวุ่นวายโกลาหลทั้งนั้น"

ใบหน้าของซากาตะ ฮิโรอิจิมืดคล้ำลงทันที ไม่คิดว่าทอมจะพูดเปิดโปงเขาต่อหน้าทุกคนแบบนี้

"คุณทอม กรุณาระวังคำพูดของคุณด้วย!"

"ขออภัย ขอโทษที ฉันลืมไปว่าคุณก็อยู่ที่นี่ด้วย"

โอกาโมโตะ อิจิโร่ "......"

ในขณะเดียวกัน หานหย่งก็เริ่มแนะนำทอมให้จางเยว่และซูเถี่ยจวินรู้จัก

"เขาเป็นเพื่อนสนิทของฉัน สามปีก่อน ฉันพานักกีฬาไปแข่งที่สหรัฐฯ

ตอนนั้น ทอมถูกไล่ล่าจากพวกอันธพาล ฉันช่วยให้เขาหลบในห้องพักของฉัน เขาจึงรอดชีวิตมาได้"

จางเยว่พยักหน้า "แสดงว่าทอมไว้ใจได้สินะ?"

"ไว้ใจได้แน่นอน แต่อย่าคาดหวังว่าเขาจะลำเอียงเข้าข้างเรา

มันไม่เกี่ยวกับนิสัยของเขา แต่มันคือจรรยาบรรณในอาชีพของเขา"

จางเยว่ยิ้ม "แค่ไว้ใจได้ก็พอ ส่วนเรื่องลำเอียง ไม่จำเป็นเลย"

หลังจากพูดคุยกันเล็กน้อย ทอมก็เปิดกล่องใบใหญ่ขึ้นมา ก่อนจะยื่นหลอดเก็บตัวอย่างพลาสติกให้ซูเถี่ยจวิน

จากนั้นเขาหันไปพูดกับซากาตะ ฮิโรอิจิ "ไปกันเถอะ ไปทำการทดสอบกันให้เรียบร้อย"

หลังจากเก็บตัวอย่างปัสสาวะเสร็จ ทอมก็เริ่มกระบวนการตรวจสอบที่ซับซ้อน

ทุกคนเห็นเขาหยดสารเคมีลงในตัวอย่างปัสสาวะของซูเถี่ยจวินทีละหยด

ห้านาทีให้หลัง ทอมตบไหล่ซูเถี่ยจวิน พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "พี่ชาย ฉันต้องขอโทษจริง ๆ!"

ก่อนหน้านี้ สมาชิกของหน่วยกีฬาแปดสองทุกคนต่างมารุมล้อมดูการทดสอบ ด้วยสีหน้ากังวล

และเมื่อได้ยินคำพูดของทอม พวกเขายิ่งหน้าซีดเผือด

หรือว่าซูเถี่ยจวินจะมีปัญหาจริง ๆ?

ซากาตะ ฮิโรอิจิหัวเราะเสียงดัง "ฉันบอกแล้วว่าคุณต้องไม่สะอาดแน่ ๆ!"

พูดจบ เขาก็พยายามจะหยิบบัตรธนาคารของจางเยว่

แต่ซูเถี่ยจวินตะโกนเสียงดังขึ้นมา "เป็นไปไม่ได้! ฉันไม่ได้ใช้สารกระตุ้น!"

เขาหันไปถามทอม "คุณทำอะไรผิดพลาดหรือเปล่า? เรื่องนี้ล้อเล่นไม่ได้เด็ดขาด!"

ทอมส่ายหัว "ฉันไม่ได้พลาดอะไร คุณไม่ได้ใช้สารกระตุ้นจริง ๆ นั่นแหละ!"

"ถ้าไม่พลาด แล้วทำไมคุณ..."

"เดี๋ยวนะ คุณพูดว่าอะไรนะ?"

"ฉันบอกว่าคุณบริสุทธิ์ ไม่ได้ใช้สารกระตุ้น มีปัญหาอะไรหรือ?"

"ไม่ใช่ คุณ..."

ไม่ใช่แค่ซูเถี่ยจวินที่ตกตะลึง แต่ทุกคนรอบข้างต่างอึ้งไปตามกัน

ถ้าไม่มีปัญหา แล้วเมื่อกี้ทำไมทอมต้องทำเสียงเครียดขนาดนั้น!?

ซูเถี่ยจวินเองก็อดถามออกมาไม่ได้

ทอมเกาหัวแกรก ๆ "ฉันควรจะทำเสียงจริงจังกว่านี้ใช่ไหม? เดี๋ยวนะ..."

ทันใดนั้นเขาก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ ก่อนจะหันไปมองซากาตะ ฮิโรอิจิ "จริงสิ ฉันควรพูดแบบนี้กับคุณใช่ไหม?

พี่ชาย ฉันขอโทษจริง ๆ ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ใช้สารกระตุ้นเลย"

ซากาตะ ฮิโรอิจิ "......"

นักกีฬาคนอื่นของหน่วยกีฬาแปดสอง "......"

จางเยว่ไม่รอช้า รีบเก็บบัตรธนาคารทั้งสามใบของซากาตะ ฮิโรอิจิไป "ขออภัย ฉันชนะแล้ว"

ซากาตะ ฮิโรอิจิถลึงตาโต เขามองทอมอย่างไม่อยากเชื่อ "คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้พลาดอะไร?"

สีหน้าของทอมเปลี่ยนเป็นเย็นชา "หมายความว่าอย่างไร? คุณอาจสงสัยในนิสัยของฉันได้

แต่คุณไม่มีสิทธิ์สงสัยในจรรยาบรรณในวิชาชีพของฉัน!"

จากนั้นเขาหยิบหลอดเก็บตัวอย่างออกมาอีกสองหลอด "นี่คือตัวอย่างปัสสาวะของซูเถี่ยจวิน

หากคุณไม่เชื่อ สามารถให้คนอื่นตรวจสอบ หรือจะตรวจเองก็ได้"

ซากาตะ ฮิโรอิจิไม่พูดอะไรต่อ

ก่อนหน้านี้ที่เขาเป็นฝ่ายโทรหาศูนย์ต่อต้านสารกระตุ้นโลก และเจาะจงเรียกทอมมาเอง นั่นก็เพราะทอมขึ้นชื่อเรื่องความยุติธรรม

แม้แต่ดารากีฬาระดับโลกเคยเสนอเงินใต้โต๊ะถึง 20 ล้านดอลลาร์เพื่อให้เขาช่วยปกปิดผลตรวจ แต่ทอมกลับปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

แม้หานหย่งจะเป็นเพื่อนกับทอม แต่ทอมกลับเข้มงวดกับเพื่อนมากกว่าคนทั่วไปเสียอีก

ดังนั้น เมื่อทอมบอกว่าซูเถี่ยจวินบริสุทธิ์ ก็ไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้

เพียงแต่...

ซากาตะ ฮิโรอิจิสูดหายใจลึก ก่อนจะหันไปบอกพรรคพวก "พวกเราไปกันเถอะ!"

จางเยว่เรียก "เดี๋ยว! พวกคุณจะไปง่าย ๆ แบบนี้เลยหรือ?"

ซากาตะ ฮิโรอิจิหันกลับมา "ทำไม? มีอะไรอีก?"

จางเยว่ถึงกับหัวเราะ "แน่นอนว่ามีสิ!"

เขาชี้ไปที่ชุดที่วางอยู่ข้าง ๆ "ใส่แล้วเดินรอบสนามสักสองรอบ คุณไม่ได้ลืมหรอกใช่ไหม?"

ใบหน้าของซากาตะ ฮิโรอิจิแดงก่ำ "ฉันไม่ใส่แน่ แล้วคุณจะทำอะไรฉันได้?"

จางเยว่าส่ายหัว "ฉันทำอะไรคุณไม่ได้หรอก

แต่คุณมั่นใจหรือว่าตัวเองจะเดินออกจากหน่วยกีฬาแปดสองได้?"

ทันทีที่จางเยว่พูดจบ นักกีฬาคนอื่นของหน่วยกีฬาแปดสองก็ล้อมทั้งห้าคนเอาไว้ทันที

ซากาตะ ฮิโรอิจิเห็นดังนั้น หน้าถอดสีทันที "พวกคุณจะทำอะไร!? นี่มันเป็นสังคมที่มีกฎหมายอยู่นะ!"

จางเยว่ยิ้ม "เราไม่ได้จะทำอะไรหรอก ฉันได้ยินมาว่าคนญี่ปุ่นเป็นพวกให้ความสำคัญกับเกียรติศักดิ์ศรี

คนที่มีศักดิ์ศรี ก็ควรจะรักษาศักดิ์ศรีของตัวเอง

หากคุณเต็มใจรักษามัน เราก็จะช่วยให้คุณรักษามัน

แต่ถ้าคุณไม่รักษา เราก็จะช่วยคุณรักษาเอง"

ซูเถี่ยจวินหัวเราะเสียงดังไปพร้อมกับจางเยว่ "คุณจางพูดถูก

แถมฉันมีประสบการณ์ด้านการใส่เสื้อและถอดเสื้อมาไม่น้อย

โดยเฉพาะการถอดเสื้อของคนอื่น ฉันถนัดสุด ๆ แถมยังทำได้ลื่นไหลอีกด้วย!"

ซากาตะ ฮิโรอิจิ "พวกคุณ...

เดี๋ยวก่อน! แค่เปลี่ยนเสื้อแล้วแสดงบทบาทใช่ไหม?

ฉันน่ะเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนการแสดงเชียวนะ! ฝีมือการแสดงของฉันน่ะยอดเยี่ยมสุด ๆ!"

ในขณะเดียวกัน คอมเมนต์ในไลฟ์สดของจางเยว่ก็ยังคงไหลไม่หยุดตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้:

"สองคนนี้ทำอะไรกัน? แค่แข่งวิ่ง 400 เมตรเองไม่ใช่เหรอ?

วิ่งไปให้จบเลยก็พอ แค่หนึ่งนาทีก็เสร็จแล้ว"

"ใช่! ใช้เวลาวอร์มอัพตั้งห้านาที ฉันสงสัยจริง ๆ ว่านี่พวกเขาทำเพื่อเรียกยอดวิวหรือเปล่า"

"เริ่มแล้ว! เจ้าโอกาโมโตะ อิจิโร่เจ้าเล่ห์จริง ๆ ดันเลือกเลนที่หนึ่ง"

"แต่ซูเถี่ยจวินก็ไม่เลว เลนที่เก้าเหมาะมาก วิสัยทัศน์กว้าง และไม่ต้องใช้เทคนิคการเข้าโค้งมากเท่าไหร่"

"ฮ่า ๆ ๆ คุณจางนี่สุดยอดจริง ๆ ยิงปืนออกสตาร์ทข้างหูซูเถี่ยจวินเลย!"

"สู้ ๆ! สู้เข้าไป!"

"แย่แล้ว! โดนแซงแล้ว!"

"เดี๋ยวก่อน! ฉันเห็นอะไรอยู่!?"

"นี่มันปาฏิหาริย์แห่งเลนที่เก้า! ปาฏิหาริย์แห่งเลนที่เก้าชัด ๆ!"

"ร่างสถิตหลิวเซียง! นี่มันประโยคที่ว่าอะไรนะ?

ใช่แล้ว! 'เขาไม่ได้สู้เพียงลำพัง เขาไม่ได้สู้เพียงลำพัง!'"

"อะไรนะ! พวกมันกล้ากล่าวหาซูเถี่ยจวินว่าใช้สารกระตุ้น!? เป็นไปไม่ได้!"

"แน่นอน! ที่นี่คือหน่วยกีฬาแปดสอง เป็นองค์กรของกองทัพ การใช้สารกระตุ้นต้องขึ้นศาลทหารเลยนะ!"

"เห็นไหม ฉันบอกแล้วว่าไม่มีปัญหา!"

"'หากคุณต้องการรักษาศักดิ์ศรีของตัวเอง เราก็จะช่วยให้คุณรักษามัน

แต่หากคุณไม่รักษามันเอง เราก็จะช่วยคุณรักษาเอง'

แม้จะเป็นคำพูดเก่า ๆ แต่ฟังดูสะใจจริง ๆ!"

"ฮ่า ๆ ๆ ฉันขำจนท้องแข็ง

ไม่นึกเลยว่าซากาตะ ฮิโรอิจิจะใส่ชุดนี้ได้พอดีเป๊ะ! เดี๋ยว! ฉันวัดส่วนสูงเขาคร่าว ๆ ได้ไหม? นี่มันยังไม่ถึง 155 ซม. ด้วยซ้ำหรือเปล่า!?"

"ส่วนสูงไม่ใช่ประเด็น สำคัญที่จิตวิญญาณ

ดูท่าเดินแยกขาของเขาสิ เหมือนต้นฉบับยิ่งกว่าครูฝึกเสียอีก!"

"พูดได้ดี! ครูฝึกของเราทำเพื่อการแสดง แต่หมอนี่คือของจริง!"

"สุดยอด! คำพูดของคุณมีเหตุผลมาก!"

ภายใต้สายตาของสมาชิกหน่วยกีฬาแปดสองทั้งหมด ซากาตะ ฮิโรอิจิและสี่ลูกน้องของเขาต้องเดินโชว์รอบสนามด้วยเสื้อผ้าที่ถูกกำหนดให้ใส่

พวกเขาได้แสดงจิตวิญญาณของตนเองออกมาอย่างเต็มที่ เรียกเสียงปรบมือจากรอบสนามอย่างล้นหลาม

เมื่อการแสดงจบลง จางเยว่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม "ถึงเวลาสำหรับการแข่งขันรอบที่สองแล้ว

นอกจากโอกาโมโตะ อิจิโร่แล้ว คนอื่น ๆ ถนัดอะไรบ้าง?"

แต่เมื่อได้ยินคำพูดของจางเยว่ ซากาตะ ฮิโรอิจิรีบโบกมือปฏิเสธทันที "ไม่แข่งแล้ว ไม่แข่งแล้ว ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พวกเราขอตัวก่อน"

จางเยว่กล่าว "จริงหรือ? ลองแข่งอีกสักรอบเถอะ นักกีฬาของพวกเราระดับทั่วไป มีโอกาสแพ้สูงมากนะ!"

แต่ซากาตะ ฮิโรอิจิทำราวกับไม่ได้ยินคำพูดของจางเยว่ เขาหันหลังและรีบพาพรรคพวกออกไปทันที

เมื่อพวกเขาหายลับไป จางเยว่จึงถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

โชคดีที่ซากาตะ ฮิโรอิจิยอมไป ไม่เช่นนั้น คนที่ลำบากใจคงเป็นตัวเขาเอง

แม้ว่าซูเถี่ยจวินจะเอาชนะโอกาโมโตะ อิจิโร่ได้ แต่นั่นเป็นกรณีพิเศษ

หากเป็นนักกีฬาคนอื่น ไม่มีทางชนะได้แน่นอน

ท้ายที่สุดแล้ว หน่วยกีฬาแปดสองมีพื้นฐานที่อ่อนแอเกินไป

นี่จึงเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้จางเยว่เลือกเดิมพันเรื่องสารกระตุ้นกับซากาตะ ฮิโรอิจิ

เขาต้องการกวาดเงินทั้งหมดจากมืออีกฝ่าย เพื่อหยุดการแข่งขันที่เหลือให้จบลงทันที

ดูเหมือนว่าเขาจะทำสำเร็จแล้ว

กงหยางซูเดินเข้ามาหาซูเถี่ยจวิน "คุณทำได้อย่างไร?"

เมื่อได้ยินคำถามนี้ คนอื่น ๆ ก็พากันหันมามองซูเถี่ยจวินด้วยสายตาสงสัย

การทำลายสถิติของตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาพร่างกายของซูเถี่ยจวิน เป็นไปไม่ได้เลย

ไม่มีทางที่แค่ความโกรธจากคำพูด 'คนป่วยแห่งเอเชียตะวันออก' ของซากาตะ ฮิโรอิจิ หรือแม้แต่เงินรางวัลก้อนโตที่จางเยว่เสนอ จะทำให้เกิดปาฏิหาริย์เช่นนี้ได้

ในฐานะนักกีฬา พวกเขารู้ดีว่าแรงจูงใจเหล่านี้อาจช่วยให้ทำผลงานดีขึ้นได้บ้าง แต่ไม่มีทางทำให้ถึงระดับนี้

ไม่เช่นนั้น ทุกคนก็คงเป็นแชมป์โอลิมปิกไปแล้ว

ท้ายที่สุด ชื่อเสียงและรายได้ที่มาจากการเป็นแชมป์โอลิมปิกสูงกว่ามากนัก

ซูเถี่ยจวินเองก็สับสนไม่แพ้กัน "ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แค่รู้สึกว่าพอวิ่งไปเรื่อย ๆ แล้วฉันก็ชนะซะอย่างนั้น"

หานหย่งถามขึ้น "แล้วช่วง 100 เมตรสุดท้าย คุณทำได้อย่างไร?"

ในฐานะโค้ชมืออาชีพ เขามองเห็นได้ทันทีว่าความสำเร็จของซูเถี่ยจวินมาจากช่วงสุดท้ายของการแข่งขัน

ซูเถี่ยจวินตอบ "ง่ายมาก แต่ก่อนตอนแข่ง ฉันไม่สามารถใช้พลังทั้งหมดได้เพราะอาการบาดเจ็บที่เอว

แต่ครั้งนี้ ตอนที่ฉันกระตุ้นพลังเพื่อเร่งความเร็ว ความเจ็บปวดที่เอวกลับไม่เกิดขึ้นเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

แม้ว่าหลังจากแข่งจบ ฉันยังรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวอยู่บ้าง แต่ทั้งหมดนี้อยู่ในระดับที่ฉันทนได้"

"อะไรนะ!? คุณว่าอาการบาดเจ็บที่เอวของคุณหายไปแล้ว?" หานหย่งมีปฏิกิริยารวดเร็วมาก "รีบไปตามแพทย์ทีม ให้เขาตรวจร่างกายคุณทันที"

แพทย์ทีมเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างอวบ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาส่งภาพเอ็กซเรย์ให้ซูเถี่ยจวินดู "ขอแสดงความยินดี เมื่อเทียบกับหกเดือนก่อน อาการบาดเจ็บของคุณฟื้นตัวถึง 70% แล้ว

หากทำกายภาพบำบัดอย่างต่อเนื่อง อีกไม่เกินครึ่งเดือน คุณจะกลับมาเป็นปกติได้เต็มที่"

ซูเถี่ยจวินแทบไม่เชื่อหูตัวเอง "เดี๋ยวก่อน! อาการบาดเจ็บของฉันหายจริง ๆ หรือ?"

อาการบาดเจ็บที่เอวเคยเป็นฝันร้ายของเขา แม้ว่าเขาจะยังอยู่ในหน่วยกีฬาแปดสอง แต่ลึก ๆ แล้วเขารู้ว่าตัวเองไม่มีโอกาสกลับไปสู่จุดสูงสุดอีก

ไม่นึกเลยว่า...

"เดี๋ยวก่อน!" ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ "เมื่อสองวันก่อน ฉันเพิ่งไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าอาการบาดเจ็บของฉันไม่เพียงแต่ไม่ดีขึ้น ยังแย่ลงกว่าเมื่อหกเดือนก่อนอีก! แล้วทำไมตอนนี้ถึงหายดีได้!?"

แพทย์ทีมชะงัก "อะไรนะ? คุณบอกว่าคุณเพิ่งไปตรวจร่างกายเมื่อสองวันก่อน?"

"ใช่ รอสักครู่ ฉันมีฟิล์มเอกซเรย์เก็บไว้ที่ห้องพัก!"

เขาวิ่งกลับเข้าไปในห้องพักของตัวเองอย่างรวดเร็ว และกลับออกมาภายในสองนาที พร้อมกับฟิล์มเอกซเรย์

"ลองดูเองเถอะ!"

แพทย์ทีมวางฟิล์มเอกซเรย์ทั้งสองภาพเปรียบเทียบกัน สีหน้าของเขายิ่งดูยิ่งเต็มไปด้วยความสงสัย

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เลย! ไม่มีทางที่ร่างกายคนเราจะฟื้นตัวได้เร็วขนาดนี้!"

จากนั้นเขาหันมามองซูเถี่ยจวินด้วยความสงสัย "คุณทำได้อย่างไร?"