บทที่ 28: อย่าดูถูกความสำคัญของร่างกาย

บทที่ 28: อย่าดูถูกความสำคัญของร่างกาย

เมื่อได้ยินชื่อที่คุ้นเคย เจียงหมิงและฟ่านหุ้ยต่างมองขึ้นไปบนเวที

คนรอบข้างก็เริ่มคึกคักขึ้นมา

เห็นได้ชัดว่าตอนที่เสี่ยวจวินสอน ไม่ได้มีแค่ห้องของเจียงหมิงเท่านั้น

"ผมขอชี้แจงก่อนว่า นักเรียนม.5 และม.6 ที่สมัครสายวิชาการต่อสู้ จะถูกจัดให้เป็นนักเรียนม.6 ทั้งหมด การสอบเข้ามหาวิทยาลัยสายวิชาการต่อสู้กำหนดไว้วันที่ 30 สิงหาคม นั่นหมายความว่าเรามีเวลาสอนสามเดือนกว่าๆ"

นักเรียนม.5 ดูเหมือนจะได้รับแจ้งมาก่อนแล้ว จึงไม่มีปฏิกิริยาอะไร

มีแค่นักเรียนม.6 ที่มีความวุ่นวายเล็กน้อย แต่ก็สงบลงอย่างรวดเร็ว

"การเรียนแบ่งเป็นภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ ช่วงเช้า 8:30-12:00 เป็นวิชาทฤษฎี ช่วงบ่าย 13:30-18:00 เป็นวิชาปฏิบัติ"

"ตอนนี้จะเริ่มแบ่งห้อง เริ่มจากห้อง 1 ใครที่ได้ยินชื่อให้มาด้านหน้า"

เสี่ยวจวินไม่ได้พูดเยิ่นเย้อเหมือนการประชุม พูดตรงประเด็น

ไม่นานก็มีคนถูกเรียกชื่อให้มาด้านหน้า

ทุกครั้งที่มีคนถูกเรียก จะมีเสียงวิจารณ์ดังขึ้น

"เจินเฟิง? คนห้องเรานี่ ได้ยินว่าการ์ดประจำตัวของเขาเป็นระดับหายาก!"

"ฉันก็เคยได้ยินเหมือนกัน"

ฟังไม่นาน เจียงหมิงก็รู้ว่าการแบ่งห้องนี้ใช้คุณภาพของการ์ดประจำตัวเป็นเกณฑ์

ไม่นานเท่าไหร่ ชื่อของฟ่านหุ้ยก็ถูกเรียก

"พี่หมิง"

"ไปให้พ้น"

"ครับผม"

ฟ่านหุ้ยกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ถูกเจียงหมิงตัดบทไปเสียก่อน

หลังจากเรียกชื่อไปประมาณ 50 คน

"เจียงหมิง!"

คนรอบข้างต่างหันมามองเจียงหมิง

ในหมู่นักเรียนม.6 มีน้อยคนที่ไม่รู้จักเด็กเรียนเก่งคนนี้

เจียงหมิงก็รู้สึกแปลกใจ

ในแอพการ์ดมาสเตอร์เขาใส่ข้อมูลว่าเป็นการ์ดคุณภาพธรรมดานี่นา

แบบนี้ก็ยังได้เข้าห้อง 1 เหรอ?

แต่ก็รีบเดินไปด้านหน้า

พอไปถึงใต้เวที มารวมกับฟ่านหุ้ย ถึงได้เห็นร่างคุ้นเคยตรงหน้า

"อาจารย์ชิน??"

ชินกว่างจินถือแบบฟอร์มอยู่ในมือ เห็นเจียงหมิงเดินมา พยักหน้าให้เบาๆ

จากนั้นก็ประกาศ "ห้อง 1 ตามผมมา"

เจียงหมิงเดินท้ายแถว ก้มหน้าครุ่นคิด

อาจารย์ชินน่าจะรู้เรื่องการแยกสายตั้งแต่วันที่สามที่เกมเปิดแล้ว และยังรู้ด้วยว่าจะมาสอนที่โรงเรียนนี้

เลยถึงได้มาเยี่ยมที่บ้านวันนั้น ถามคำถามพวกนั้น

คิดถึงตรงนี้เจียงหมิงอดยิ้มขื่นไม่ได้ อาจารย์ชินนี่ยึดติดอยู่เหมือนกันนะ

สมัยม.ต้นไม่ได้สอนเขาวิ่ง ตอนนี้มาสอนวิชาการต่อสู้ที่ม.ปลายแทน

และคงใช้อำนาจหน้าที่ย้ายเขามาห้อง 1 ด้วย

ไม่อย่างนั้นกับคุณภาพธรรมดาที่เขาใส่ไว้ คงไม่มีทางได้อยู่ห้องเดียวกับพวกที่มีการ์ดระดับหายากพวกนี้

แต่ก็ไม่เป็นไร ตอนนี้เขาก็มีการ์ดประจำตัวระดับอมตะแล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะโดนจับได้

ชินกว่างจินพาทุกคนมาที่ตึกเรียนที่เคยถูกทิ้งร้าง

พอเข้ามาในห้องเรียน

เจียงหมิงก็นั่งกับฟ่านหุ้ยเหมือนเดิม

คนอื่นๆ ก็ทยอยหาที่นั่ง

บังเอิญที่หลานฟางอวี๋นั่งอยู่หน้าเจียงหมิงทั้งสอง

"ไอ้อัจฉริยะ นายเข้าห้อง 1 ได้ยังไง?"

พอนั่งลง หลานฟางอวี๋ก็หันมาถามเจียงหมิงด้วยความสงสัย

คนทั่วไปฟังจากรายชื่อที่เรียกเมื่อกี้ก็รู้กฎการแบ่งห้องแล้ว

และถ้าหลานฟางอวี๋จำไม่ผิด ก่อนหน้านี้เจียงหมิงบอกว่าการ์ดประจำตัวของเขาเป็นคุณภาพธรรมดาไม่ใช่เหรอ?

"เดาสิ"

"สวัสดีครับ ผมคือครูสอนทฤษฎีและการต่อสู้ของพวกคุณ ชินกว่างจิน"

หลานฟางอวี๋ยังไม่ทันตอบ ก็ถูกชินกว่างจินบนแท่นบรรยายขัดจังหวะ รีบหันกลับไปนั่งเงียบทันที

"พวกคุณทุกคนเป็นนักเรียนโรงเรียนเดียวกัน เจอกันบ่อยๆ เชื่อว่าคงรู้จักกันบ้างแล้ว ที่นี่ไม่ต้องแนะนำตัวมากความ"

"เวลามีจำกัด เรามาเข้าเรื่องกันเลย"

ชินกว่างจินหยิบเอกสารปึกหนึ่งมาแจก

[หลักเกณฑ์ความปลอดภัยพลเมืองสหพันธ์]

"พวกคุณอ่านก่อนหนึ่งรอบ ถ้าไม่มีปัญหาก็เซ็นชื่อด้านล่าง ถ้าใครรับไม่ได้ก็กลับห้องเดิมได้ตอนนี้"

เจียงหมิงเปิดอ่านคร่าวๆ ก็เหมือนกับที่เคยอ่านมา

เป็นการเสนอว่าในฐานะการ์ดมาสเตอร์ ถ้าเจอเรื่องที่ช่วยได้ก็ควรช่วย จริงๆ แล้วแค่เน้นย้ำหน้าที่พลเมืองสหพันธ์เท่านั้น

ไม่มีข้อผูกมัดอะไร เจียงหมิงจึงเซ็นชื่อทันที

ไม่มีใครในห้องเลือกถอนตัวเพราะเอกสารนี้

การเรียนการสอนจึงเริ่มต้นอย่างราบรื่น

ชินกว่างจินเขียนคำว่า 'การ์ดมาสเตอร์' บนกระดานดำ แล้วเคาะกระดาน

"ก่อนที่เราจะเรียนทฤษฎีเกี่ยวกับการ์ดมาสเตอร์ เราต้องเข้าใจก่อนว่า"

"การ์ดมาสเตอร์คืออะไร?"

"การ์ดที่ปรากฏในเกมตอนนี้ ทั้งการ์ดอาวุธ การ์ดสกิล การ์ดประจำตัว ล้วนมีลักษณะเฉพาะหนึ่ง"

"พวกคุณรู้ไหมว่าคืออะไร?"

ชินกว่างจินมองลงมาที่นักเรียนที่กำลังตั้งใจฟัง

"ต้องเลือกให้เข้ากับความสามารถของการ์ดประจำตัว" มีคนที่ดูเหมือนจะอ่านข่าวในฟอรั่มบ่อย ตอบออกมาอย่างรวดเร็ว

"ถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นการ์ดวิญญาณแบบไหน ล้วนรับใช้การ์ดประจำตัวของเรา"

"ดังนั้นการ์ดมาสเตอร์ คือการใช้การ์ดประจำตัวเป็นแกนหลัก แล้วใช้การ์ดวิญญาณอื่นๆ มาประกอบรอบๆ เพื่อสร้างระบบการต่อสู้ของตัวเอง"

ชินกว่างจินพูดไปเขียนไป จดประโยคนี้บนกระดานดำ

เขียนเสร็จแล้วหันมาถามทุกคน "แล้วพวกคุณคิดว่า การ์ดประจำตัวของพวกคุณแข็งแกร่งไหม?"

"แข็งแกร่ง"

"ก็พอใช้ได้"

"..."

คนที่ได้เข้าห้อง 1 ส่วนใหญ่พอใจกับการ์ดประจำตัวของตัวเอง

อย่างน้อยก็เป็นระดับโดดเด่นกับหายากทั้งนั้น

ชินกว่างจินยิ้ม มองไปทางคนที่ไม่ค่อยพอใจ "คุณภาพของการ์ดประจำตัวไม่ใช่มาตรฐานเดียวในการตัดสินความแข็งแกร่งของการ์ดมาสเตอร์ แม้แต่การ์ดมาสเตอร์ที่มีการ์ดประจำตัวคุณภาพธรรมดา ถ้าเติบโตขึ้นมาก็สามารถเป็นผู้แข็งแกร่งได้เช่นกัน"

คำพูดนี้ทำให้กลุ่มคนที่คิดว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะ เริ่มฮือฮากันขึ้นมา

การ์ดประจำตัวคุณภาพธรรมดาจะแข็งแกร่งหรือไม่ พวกเขาล้วนเคยพบเจอมาบ้าง จึงรู้ดี

เห็นปฏิกิริยาของทุกคน ชินกว่างจินยิ้มแล้วถามขึ้น

"ไม่ทราบว่าพวกคุณเคยอ่านนิยายแนวลำดับพลังไหม?"

"เคยครับ"

"นับ *ลำดับ ด้วยไหมครับ"

"อมตะ*เจ้า น่าจะนับด้วยใช่ไหม"

ถ้าถามนักเรียนม.ปลายว่าเคยอ่านนิยายไหม ส่วนใหญ่คงเคยอ่านกันทั้งนั้น

"นับได้ทั้งหมด"

"พวกคุณสามารถมองการ์ดประจำตัวแต่ละใบเป็นเหมือนลำดับพลังหนึ่ง มีพลังที่คล้ายกัน แต่ไม่มีที่เหมือนกันทั้งหมด"

"แม้คุณภาพจะต่างกัน แต่พวกคุณต้องจำคำที่ผมพูดก่อนหน้า"

[ระดับพลังวิญญาณ] [การ์ดวิญญาณอื่นๆ] [การใช้ความสามารถการ์ดประจำตัว] [ประสบการณ์การต่อสู้จริง]

ชินกว่างจินหันไปเขียนสี่คำนี้บนกระดาน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"สี่คำนี้มีน้ำหนักมากพอๆ กันในการตัดสินว่าคนๆ หนึ่งจะแข็งแกร่งหรือไม่ ดังนั้นคุณภาพของการ์ดประจำตัว ไม่สามารถตัดสินความแข็งแกร่งของคนได้ทั้งหมด"

คำพูดนี้ทำให้คนส่วนใหญ่ที่ก่อนหน้านี้ถูกยกยอจนเคลิ้ม ได้สติขึ้นมาบ้าง

ถ้าคุณภาพของการ์ดประจำตัวไม่ได้เป็นข้อได้เปรียบที่ใหญ่มาก

พวกเขาก็ต้องพยายามเหมือนกันสินะ

เห็นคนข้างล่างเริ่มมีสีหน้าจริงจัง

ชินกว่างจินก็เปิดแผนการสอนหน้าแรกของตัวเอง

"งั้นเรามาเริ่มเรียนจุดแรกที่ทำให้การ์ดมาสเตอร์แข็งแกร่งกัน"

คนข้างล่างต่างหยิบสมุดจดขึ้นมา

"นักเรียนทุกคน ไม่ว่าคุณจะมีพลังธาตุ หรือพลังประเภทอื่น"

"ผมอยากจะบอกทุกคนประโยคหนึ่ง"

"อย่าดูถูกความสำคัญของร่างกายที่มีต่อการ์ดมาสเตอร์!"

(จบบทที่ 28)