EP 724 ใกล้ถึงวันเกิดแผ่นดินไหว!

EP 724 ใกล้ถึงวันเกิดแผ่นดินไหว!

By loop

ถัดมาหนึ่งวัน……

ห้าวัน...

สิบวัน...

วันที่จะเกิดแผ่นดินไหวใกล้เข้ามาทุกที ตอนนี้เวลาได้นับถอยหลังลงมาเรื่อยๆ

ภายใต้การดูแลของดงซูบินทำให้งานของสำนักงานเขตกวางหมิงดำเนินการไปอย่างเต็มกำลัง โดยเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันการแผ่นดินไหวและการจัดการอาคารที่ผิดกฎหมายบางหลังที่พังได้ง่ายขึ้น ดงซูบินนั้นใช้ข้อมูลจากเอกสารรายงานข่าวในอนาคตเพื่อทำงานของเขาเป็ฯจริง ตราบใดที่เป็นจุดที่ทำให้มีคนเสียชีวิตระหว่างการเกิดแผ่นดินไหว ดงซูบินจะพยายามเข้าไปแก้ไขในทุกชุมชน ทุกครอบครัว ทุกจุด โดยไม่คำนึงถึงว่านั้นเป็นเขตปกครองของใครโดยไม่สนใจว่าจะถูกต่อต้านจากใครก็ตาม

ความคืบหน้าเป็นได้ด้วยดี และดำเนินการไปเรื่อยๆ

ดงซูบินแทบรอไม่ไหวที่ในการดำเนินตามแผนขั้นต่อไป และก้าวไปข้างหน้าสู่เป้าหมายที่จะไม่ให้มีผู้เสียชีวิตเลยจากการเกิดแผ่นดินไหในครั้งนี้ซึ่งเขาพยายามดำเนินการไปทีละขั้นตอน

ดูเหมือนจนถึงตอนนี้การเปลี่ยนของของเขตกวางหมิงนั้นจะดูเปลี่ยยแปลงไปอย่างมาก

มีซักซ้อมการเกิดแผ่นดินไหวซึ่งมันได้ฝั่งรากลึกเข้าไปในชุมชน ผู้คนเองก็เข้าใจการซักซ้อมเป็นอย่างดีและดูเหมือนเมื่อใกล้ถึงวันจริงๆความเข้มข้นในการดำเนินงานก็ยิ่งมีมากขึ้นไปอีก แม้แต่พนักงานและเจ้าหน้าที่ของสำนักงานเขตกวางหมิง ก็รู้สึกว่าพวกเขาเองเริ่มจะต้องทำงานหนักและเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่ามือของผู้อำนวยการซูบินกำลังทำอะไรอยู่ ไม่มีใครคิดว่าเรื่องนี้มันจำเป็น อย่างไรก็ตาม ทางมณฑลเองก็ยินยอมให้ทางเขตกวางหมิงดำเนินการต่อไป นั้นร่วมถึงการจัดสรรเงินเพื่อมีส่วนร่วมโดยเฉพาะในแผนเดือนนี้ก็ไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้เงินก้อนนี้มาก  ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้ทุกคนรู้สึกเหลือเชื่อก็คือ หลังจากที่คณะทำงานของเขตเสนอแผนการซักซ้อมนี้ ก็มีหนังสือรับรองจากคณะกรรมการงานของพรรค〗ดูเหมือนตอนนี้เกิงเซียงเองก็จะไม่ได้คัดค้าน แต่ไม่เพียงแค่นั้น เขาเองยังให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ได้ร่วมจัดซื้อวัสดุบรรเทาสาธารณภัย

มันทำให้หลายคนถึงกับประหลาดใจ

อย่างน้อยก็กลับโจวหยินหยูและหวังหยูรินพวกเธอเองแปลกใจเล็กน้อยกับเหตุการณ์ตรงหน้า?

เกิดคำถามว่าความขัดแย้งระหว่างดงซูบินและเกิงเซียงเองนั้นได้จบลงแล้วอย่างงั้นหรอ? พวกเขายังจำเหตุการณ์ที่ลานจอดรถได้เป็นอย่างดี แน่นอนว่ามันไม่น่าเป็นไปได้ที่จะเกิดเหตุการณนี้ขึ้น คนสองคนที่ขัดแย้งกันมาอย่างยาวนานจะสามารถกลับมาดีกันในช่วงเวลาไม่กี่วันเท่านั้นหรอ? แล้วรองเลขาธิการเกิงเซียงนั้นจะร่วมมือกับเลขาธิการซูบินจริงๆหรอ? มันน่าแปลกมากว่าคนทั้งสองคนสามารถทำงานร่วมกันได้อย่างลงตัว? มันเป็นไปได้อย่างไร

แน่นอนว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้คนทั้งสำนักงานแปลกใจมากกับภาพที่เห็น

การที่จะเกลี่ยกล่อมให้คนๆหนึ่งที่มีอคติอย่างมากกับตนเองให้กับมาเป็นพวกได้? นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

แต่ชายที่ชื่อดงซูบินผู้นี้สามารถทำให้คนที่เกลียดตัวเองเข้าไส้สามารถกลับมาเป็นพันธมิตรอย่างไม่ข้อกังขาแต่อย่างใด นี่มันไม่ใช่งานง่ายเลย ยิ่งไปกว่านั้นเกิงเซียงเองก็เป็นคนสำคัญของนายกเกิงโยฮวาอีกด้วย

แน่นอนว่าเลขาซูบินก็ยังเป็นเลขาซูบิน เขาสามารถทำสิ่งที่คนอื่นคิดไม่ถึงได้เสมอ

หลายคนในสำนักงานเขตพูดถึงเรื่องนี้ พวกเขามองไปที่อำนาจของดงซูบินและมองไปที่มัน อย่างไรก็ตาม พวกเขาชื่นชมความสามารถในการบริหารและการจัดการของเลขาธิการซูบินเป็นหลัก แต่อย่างไรก็ตามแผนที่เขาทำในเดือนนี้ก็ยังเป็นเรื่องน่าสงสัยอยู่ การซักซ้อมป้องกันแผ่นดินไหวและมันจำเป็นที่จะต้องซ้อมใหญ่ขนาดนั้นเลยอย่างงั้นหรอ เรื่องนี้ดูไม่มีเหตุมีผลเท่าไรและหลายคนไม่รู้ว่าจู่ๆ เลขาซูบินถึงคิดเรื่องนี้ได้อย่างไร

การกระทำของสำนักงานเขตหวางหมิงก็ส่งผลกระทบต่อผู้อยู่อาศัยในถนนโดยรอบเช่นกัน หัวหน้าสำนักงานถนนคนอื่นๆ ได้รายงานไปยังมณฑเพื่อโต้เถียงการกระทำของดงซูบินนั้นได้ส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อชีวิตของผู้อยู่อาศัยในเขตอำนาจการดูแลของตน ทุกคนไม่พอใจกับการกระทำนี้ แต่หลังจากรายงานมาถึงมณฑลก็เหมือนว่าไม่มีการตอบรับใดๆและไม่มีการตอบกลับมาแต่อย่างใด อย่างไรก็ตาม ชูชิงฮวา จากสำนักงาน ถนนผิงอัน เขาไม่ได้บ่นหรือทำอะไร เขาทำได้แต่เฝ้าดูปัญหาดงซูบินอย่างเงียบ ๆ และเตรียมจะเยาะเย้าการกระทำที่น่าขบขันนี้ และคิดในใจว่าไม่มีใครคิดว่าแผ่นดินไหวจะมา

ไม่มีใครคิดว่าเมืองเฉินโจวจะประสบภัยพิบัติแผ่นดินไหวในอีกในช่วงทศวรรษนี้อย่างแน่นอน

อีกทั้งมันเป็นเรื่องยากมากที่จะเกิดขึ้นได้  คนจิตปกติเขาคงไม่ทำแบบนี้ตรงกันข้ามถ้าใครรู้สึกว่าจะเกิดอุทกภัยหรือแผ่นดินไหวหรือดินถล่มทุกวันก็ไม่ใช่คนจิตปกติแล้ว

แน่นอนว่าดงซูบินคงไม่ใช่คนจิตไม่ปกติแน่นอน

ยามบ่าย.

ณ เขตกวางหมิง

ในหลาย ๆ วัน ดงซูบินยังได้รับการร้องเรียนจากผู้ปฏิบัติงานและผู้อยู่อาศัยในเขตและถนนสายอื่น ๆ และแม้แต่ชุมชนสำนักงานของเขาเอง แรงกดดันของเขาก็ยิ่งใหญ่เช่นกันดงซูบิน ยังเข้าใจความคิดของทุกคน แต่เขาไม่สามารถอธิบายได้อย่างชัดเจนเขาทำเพียงฟังหูซ้ายทะลุหูขวาเท่านั้น และดงซูบินเองสนใจเรื่องงานเท่านั้น เขาจะไม่สนใจคำพูดของคนอื่น เขาจะหยุดงานไม่ได้เพียงเพราะความสงสัย

เหตุการณ์ธรรมชาตินี้มันยากที่จะอธิบายได้?

แผ่นดินถล่มไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้มาก่อนนับประสาเสียงที่น่าสงสัยบางอย่าง

หากสิ่งนี้ส่งผลต่อเขา เขาคงจะไม่ได้รับฉายาว่าเทพเจ้า และคงไม่ใช่ดงซูบิน

ข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุดของเขาก็คือข้อบกพร่องที่ใหญ่ที่สุดเช่นกัน  เขาไม่จำเป็นจะต้องสนใจใครก็คือรักใครแช่งก็คือแช่ง  เขาไม่สนใจใครทั้งนั้น แม้ว่าหลักฐานที่ดีที่สุดคือเหตุการณ์จะต้องเกิดขึ้นนั้นคือสิ่งที่จะพิสูจน์ความพยายมของดงซูบิน  แม้ว่าดงซูบินจะสูญเสียตำแหน่งทางราชการไป เขาก็ไม่รู้สึกเสียใจ สิ่งสำคัญคือเขาจะไม่ยอมให้มีใครตายในขณะที่เขาทำหน้าที่ เขาสามารถทำได้ทุกอย่าง สิ่งผิดพลาดสามารถผิดพลาดได้ แต่ ดงซูบินไม่อนุญาตให้ตัวเองผิดพลาด เขาเป็นคนที่มีมโนธรรม ไม่สามารถสูญเสียศักดิ์ศรีของเขา ไม่สามารถคร่าชีวิตคนธรรมดาหลายพันคนได้

ดังนั้น การซักซ้อมแผ่นดินไหวนี้ ดงซูบินไม่เพียงต้องทำผ่านไปเท่านั้น แต่ยังต้องทำมันออกมาได้มีอย่างคุณภาพด้วย!

ดงซูบินนั่งอยู่หลังโต๊ะ เขาสูบบุหรี่ และหยิบหนังสือพิมพ์ที่ยังไม่ได้เก็บออกมาและดูพาดหัวข่าว แผ่นดินไหว 9.25 ริกเตอร์

วันที่ 25 กันยายน.

มันคือวันมะรืน!

เหลืออีกสามวัน!

ดงซูบินสูดหายใจเข้าลึกๆเส้นประสาทปรากฎขึ้นมา กระชับขึ้นเมื่อวันเวลาเหลือน้อยลง

เขาหยิบปากกาขึ้นมา วางหนังสือการป้องกันแผ่นดินไหวที่เขียนไว้อย่างดีไว้บนโต๊ะ อ่านอีกครั้งตั้งแต่ต้นจนจบ และดงซูบินขีดสองสามขีดและเซ็นชื่อของเขา จากนั้นจึงโทร เรียก โจวหยินหยูเพื่อมอบเอกสารให้เธอ ให้เธอเข้าไปในไฟล์และพิมพ์สำเนาสองสามชุด และส่งไปยังแผนกต่างๆและคณะกรรมการชุมชนในละแวกเขตของเขา เพื่อให้ทุกคนเตรียมพร้อมสำหรับการดำเนินการ

วันของการฝึกจะกำหนดไว้เป็นวันที่ 25 กันยายน ซึ่งเป็นวันแผ่นดินไหว

แน่นอนว่าโจวหยินหยูไม่รู้ว่าการตัดสินใจของดงซูบิน ในวันนี้ลึกซึ้งเพียงใดและเขาก็กลับมา

หลังจากมอบหมายภารกิจแล้วดงซูบินก็ถอนหายใจยาวและดวงตาของเขาดูสง่างามมาก

การจัดสำนักงานริมถนนเสร็จสมบูรณ์แล้ว และไม่สามารถพูดได้ว่าไม่มีอะไรจะพูดได้ แต่อย่างน้อยดงซูบิน ได้พยายามอย่างเต็มที่เพื่อขจัดอันตรายที่ใหญ่ที่สุดที่สามารถจินตนาการได้ ไม่มีงานให้ทำและยังเหลืออีกสามวัน ในครั้งต่อไปดงซูบินกำลังเตรียมที่จะใช้แรงทั้งหมดที่เขามี การทำงานหนักของเขาคือการแสดงว่าเขาได้พยายามทำงานนี้ให้ดีที่สุดแล้ว!

ดงซูบินต้องจัดการเรื่องนี้ให้ได้! ! ! .