EP 702 เงินกู้ถูกระงับ!

EP 702 เงินกู้ถูกระงับ!

By loop

ในช่วงวันเสาร์.

ช่วงกลางดึก

ณ หอพักของสำนักงานเขตกวางหมิง

เป็นเบอร์โทรศัพท์โจวหยินหยูโทรเขามาหาดงซูบิน “เลขาซูบิน ฉันมีเรื่องจะรายงานให้คุณทราบ”

ซูบินที่กำลังสูบบุหรี่อยู่นั้นวางบุหรี่ลง

“นอกชุมชนหลิวเซียนโรงกลั่นเหล้าองุ่นกำลังนำป้ายโฆษณามาติดตตั้งใหม่อยู่”

ดงซูบินกล่าวออกมาทันที "ตอนนี้สถานณการณ์เป็นยังไงบ้าง"

โจวหยินหยูกล่าว “ยังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง ฉันส่งคนไปหยุดพวกเขาแล้ว แต่คนเหล่านั้นไม่ฟังคนของเราเลย และดูเหมือนพวกเขาต้องการทำมันให้เสร็จในคืนนี้ด้วย ฉันจึงรีบโทรหาคุณก่อน 〗 〖และมันเป็นจุดเดียวกันกับที่เกิดเหตุก่อนหน้านี้ด้วย?” ทางเขตเองมีคำสั่งให้รื้อป้ายโฆษณา ซ่งชิงหมิง ไม่เพียงแต่ไม่ฟัง แต่ยังยืนยันที่จะติดตั้งป้ายโฆณาใหม่อีกครั้ง สิ่งนี้ทำให้โจวหยินหยูโกรธมาก โรงกลั่นเหล้าองุ่นของซ่งชิงหมิง เป็นการยั่วยุอย่างเปิดเผยกับสำนักงานเขต ทั้งๆที่เขาเป็นเพียงแค่ส่วนธุรกิจแท้แต่กลับกล้าขัดคำสั่งคนของรัฐบาล แสดงว่าซ่งชิงหมิงนั้นไม่ธรรมดาทีเดียว

“ผู้อำนวยการโจว แจ้งให้คนของเรากลับมา”

“แต่ว่า…” โจวหยินหยูยังอยู่ในอารมณ์โมโหอยู่

“เดี๋ยวเรื่องนี้ฉันจัดการเอง ถ้าพวกนั้นอยากจะติดก็ปล่อยพวกนั้นติดไป”

ดูเหมือนโจวหยินหยูไม่รู้ว่าในหัวของดงซูบินกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ "ค่ะ."

ดูเหมือนเรื่องวันนี้จะสร้างความรำคาญให้กับดงซูบินอยู่ไม่น้อยประกอบกับที่ดงซูบินจะต้องเผชิญหน้ากับซ่งชิงหมิงซึ่งยังไม่รู้จักดงซูบินดีพอ ดังนั้นดงซูบินคิดว่าไม่จำเป็นจะต้องพูดยืดยาวหรือเจรจากับเขาอีกต่อไปแล้ว

ทันทีหลังจากดงซูบินทานอาหารเย็นเสร็จ เขากดหมายเลขโทรศัพท์มือถือของเซียวลี่ฮวา

ดูตู ตู๊ด สายปลายทางกดรับ “สวัสดีนั้นเบอร์ใครนะ”

“สวัสดีครับ นี้ใช้เบอร์ของป้าเซียวหรือเปล่า ผมเองดงซูบิน”

“ซูบินเองงั้นหรอ ที่แท้ก็เป็นเบอร์โทรศัพท์ของคุณนี้เอง”

“ครับผมใช้เบอร์นี้อยู่”

“งั้นฉันขออนุญาตบันทึกเบอร์โทรของเธอไว้นะ”

“ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ แล้วพี่สาวหยูเธอเป็นยังไงบ้าง”

เมื่อเซียวลี่ฮวาฟังสิ่งนี้ เธอยิ้มบนใบหน้าของเธอ "อ๋อ ทุกอย่างเรียบร้อยดี. ฉันเดินทางมาหยานไทช่วงเช้าเพื่อมาส่งทั้งคู่ ตอนนี้ฉันก็อยู่ที่หยานไท  เราอยู่ด้วยกันทั้งวันเลยและฉันก็พึงจะทำอาหารให้ทั้งคู่เสร็จอีกด้วย”

ทั้งคู่พูดคุยกันไม่กี่คำ

ดงซูบินก็พูดขึ้นทันที: "ป้าเซียวครับ พอดีผมมีเรื่องอึดอัดใจเล็กน้อยอยากให้คุณป้าช่วยผม ช่วยใจเย็นๆและฟังเรื่องที่ผมกำลังจะขอให้หน่อยนะครับ"

“ได้สิ คุณช่วยชีวิตทั้งฉัน ช่วยลูกสาวและหลานสาวของฉัน ฉันสามารถช่วยคุณได้ ไม่จำเป็นจะต้องพูดอ้อมค้อม”

"เรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ" ดงซูบินบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องที่เขาเจอมาในช่วงกลางวัน

เซียวลี่ฮวาขมวดคิ้ว “ทำไมคนพวกนั้นยังกล้าเอาป้ายมาติดตั้งใหม่อีก? คนพวกนั้นไม่มีจิตสำนึกเลยหรือยังไงกัน”

ดงซูบินกล่าวว่า: "ตอนนี้ทางสำนักงานเขตของเผมเองก็โดนกดดันจากหลายฝ่ายร่วมถึงในหน่วยงานอื่นๆก็ไม่ให้ความร่วมมือในการแก้ไขปัญหานี้กับเรา และไม่มีทางที่จะรื้อถอนป้ายโฆษณาของโรงกลั่นเหล้าองุ่นได้ ดังนั้นผมอยากจะขอความช่วยเหลือจากป้าเซียว"

“มีอะไรให้ช่วยล่ะ?”

"ก่อนหน้านี้ผมได้ยินว่าซงชิงหมิงพยายามจะขอเงินกู้จากทางธนาคารอยู่"

"เงินกู้? ธนาคารไหน”

“ดูเหมือนว่า จะเป็นธนาคารอุตสาหกรรมและพาณิชย์แห่งชาติและดูเหมือนจะเป็นผู้อำนวยการถังดูแลอยู่”

เซียวลี่ฮวารุ่นคิด "ถังหมิงนั้นนะให้เครดิตคนพวกนั้น?"

“ผมไม่รู้สิ่งที่ผมได้ฟังมามันผิดหรือไหม ผมเพียงแค่ฟังมาข้างเดียวเท่านั้น  อย่างไรก็ตาม โรงกลั่นเหล้าองุ่นกังวลเรื่องเงินทุนที่เป็นไปได้ในการติดต่อเงินกู้ ผมได้ยินมาว่าโรงกลั่นของพวกเขาช่วงนี้กิจการไม่ค่อยดีเท่าไร”

เซียวลี่ฮวายิ้มและกล่าวว่า "ฉันไม่ได้สนใจเงินกู้ที่น้อยกว่า 10 ล้านหยวนมากนัก ฉันแค่ดูรีวิวสุดท้ายเท่านั้น วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแบบนี้ ฉันเลยให้ถังหมิง รับผิดชอบ คุณบอกว่า ผู้อำนวยการถัง ก็น่าจะเป็นเขา โอเค รู้แล้ว โรงกลั่นเหล้าองุ่นเพื่อสุขภาพหรือเปล่า เดี๋ยวฉันโทรไปเช็ค ถ้าสาขาของเราอนุมัติจริงๆ  ฉันจะสั่งการใหม่ให้ยกเลิกผลอนุมัตนั้นส่ะ"

“คุณป้าเซียว ขอบใจนะ”

“ด้วยความยินดี คุณเป็นผู้มีพระคุณของครอบครัวเรา สิ่งเล็กน้อยแค่นี้ฉันสามารถช่วยได้เสมอ”

วันถัดไป.

อาทิตย์เช้า.

ผู้อำนวยการถังอยุ่ที่ธนาคารสาชา ตอนนี้พนักงานกำลังรับประทานอาหารเช้าที่บ้าน และโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เมื่อเขาเห็นเบอร์โทรศัพท์ ผู้อำนวยการถังมองไปที่มันทันทีและหยิบมันขึ้นมา: "ท่านประธาน"

มีเสียงเย็นชาจากหญิงวัยกลางคน "ถังหมิง? อยู่ไหม?"

“ครับตอนนี้ผมอยู่ที่สาขาครับท่านประธาน” ถังหมิงรู้ดีว่าคนที่อยู่ตรงข้ามโทรศัพท์ไม่ใช่รองประธาน แต่เป็นประธานธนาคารเพื่อการอุตสาหกรรมและการพาณิชย์แห่งประเทศจีน ดังนั้นเขาจึงต้องพูดกับเธออย่างสุภาพและระมัดระวังในคำพูด

“คุณรับผิดชอบเรื่องการอนุมัติเงินกู้ของโรงกลั่นเหล้าองุ่นเพื่อสุขภาพใช่หม่”

ถังหมิงกล่าวว่า "ผมเองครับ ผมได้ตรวจสอบแล้วกับทางโรงงานแล้ว เลยไม่ได้รายงานเรื่องเล็กๆเช่นนี้ให้กับท่านครับ"

“แต่ฉันต้องการรู้เรื่องรายงาน ฉันได้ยินมาว่าป้ายของโรงกลั่นเหล้าองุ่นมีปัญหาด้านคุณภาพอย่างร้ายแรง คุณจะต้องหยุดการอนุมัติเดียวนี้!”

"ทำไมกันครับ?" ถังหมิงกล่าวว่า "แต่..."

"ฉันไม่ต้องการที่จะพูดครั้งที่สอง!" ตอนนี้สายได้ถูกตัดไปในทันที!

ตอนนี้ภายในใจของถังหมิงเต้นแรงขึ้นมาทันที เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเขาตั้งสติได้ เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาทันทีและโทรหาซ่งชิงหมิง

ในขณะนี้ซ่งชิงหมองมาถึงโรงกลั่นแล้วและกำลังคุยกับหุ้นส่วนธุรกิจสองราย

“พี่ซ่ง เงินทุนของเราน่าจะลากไปไกลที่สุดได้อาทิตย์หน้า” ชายวัยกลางคนดูไม่มีความสุขเสียเลย

ซ่งชิงหมิง ยิ้มและพูดว่า: "น้องลู่ เงินกู้ธนาคารได้รับการอนุมัตแล้ว และเงินจะสามารถใช้ได้ก่อนสัปดาห์หน้า ฉันสัญญากับคุณว่าทันทีที่เงินมาถึง ฉันจะผ่านทันที"

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาทัที.

ซ่งชิงหมิงขอตัวจากหุ้นส่วนธุรกิจของเขาสักครู่หนึ่ง "เดี๋ยวก่อน ฉันขอตัวออกไปรับโทรศัพท์ก่อน"

เมื่อไปที่ทางเดิน ซ่งชิงหมิงหยิบขึ้นมา ฮิฮิ ยิ้ม: “พี่ถัง” เขาคิดว่าเงินกู้ของเขาได้รับอนุมัตอย่างเป็นทางการแล้ว และจะโทรเรียกเขาไปดำเนินการด้านเอกสสาร

แต่คำพูดของถังหมิง ทำให้ ซ่งชิงหมิงถึงกับสะดุ้ง

ถังหมิงกล่าวว่า: "เงินกู้ถูกระงับ"

"อะไร?" ซ่งชิงหมิงถึงกับพูดผิดๆถูก: “ผู้อำนวยการถัง คุณไม่ได้ล้อเล่นกับผมใช่ไหม พวกมันทั้งหมดได้รับการอนุมัติไม่ใช่หรือ?”

“ตอนแรกมันเป็นเช่นนั้น แต่ประธานาธิบดีเพิ่งโทรหาผมและออกคำสั่งให้ระงับการจ่ายเงินกู้และบอกว่าคุณภาพป้ายโฆษณาของคุณเป็นปัญหาร้ายแรง”

"ป้ายโฆษณา เกี่ยวอะไรกับเงินกู้"

"ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหตุผลของท่านประธานเช่นเดียวกัน"

“แต่ว่าธุรกิจของผมกำลังแย่ และเราก็ตกลงกันไปแล้ว ทางโรงงานของเราก็มีปัญหาในเรื่องเงินทุนของโรงกลั่นเหล้าองุ่น ถ้าแก้ไม่ได้ทางโรงงานก็ต้องปิดได้อย่างเดียว เงินกู้ครั้งแรกไม่สามารถคืนได้ นอกจากนี้ยังเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ต่อธนาคารของคุณ”

ถังหมิง: "ผมเองก็รู้ดีเรื่องนี้แต่คนที่ออกคำสั่งเป็นประธานธนาคาร"

ถ้าเป็นหัวหน้าแผนกสินเชื่อหรือประธานสาขาเขตหรือรองผู้ว่าการสาขาเมืองก็ยังจะสามารถเจรจากันได้อยู่ แต่ตอนนี้ประธธานธนาคารอุตสาหกรรมและการพาณิชย์แห่งชาติ ที่สั่งให้ระงับเคสนี้ แค่คำสั่งโดยวาจาก็เพียงพอแล้วไม่จำเป็นจะต้องมีลายเซ็นใดๆ เงินกู้นี้ไม่สามารถจัดการได้อย่างแน่นอน และนี่คือสิ่งที่คุณไม่ต้องการที่จะนึกถึง

เมื่อวางสายโทรศัพท์ ซ่งชิงหมอถอนหายใจซึ่งเต็มไปด้วยความกังวล

เมื่อวานทุกอย่างยังปกติดี วันนี้กลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง? เรื่องนี้ไปเกี่ยวอะไรกับประธานธนาคารกันแน่? ซ่งชิงหมิง รู้สึกว่าเขาไปเหยียบโดนตอเขาส่ะแล้ว!

เกิดบ้าอะไรกันขึ้นกันแน่!

ทำไมฉันถึงได้โชคร้ายขนาดนี้!

ในไม่ช้า ซ่งชิงหมิง ก็คิดถึงความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวนี้!  นั้นก็คือ....... .