EP 698 การรื้อถอนป้ายโฆษณา

EP 698 การรื้อถอนป้ายโฆษณา

By loop

ในช่วงเช้า.

มีลมภายนอกกระทบเข้ามาบ้างเล็กน้อย

ดงซูบินรวบรวมรายงานข่าวไว้ในมือและพยายามหาทางว่าเขาควรทำอย่างไร ดูเหมือนเขาจะเห็นถึงอะไรบางอย่างและพร้อมที่จะกลับไปที่สำนักงานเพื่อตรวจสอบสิ่งต่างๆ

จู่ๆก็มีโทรศัพท์เข้ามา

น้ำเสียงนั้นดูเร่งรีบเอามากๆ “เลขาซูบิน ฉันเองเซียวเฉิน จากสำนักงานการเมืองพรรค!”

ดงซูบินกล่าวว่า: "โทรมามีอะไรหรือเปล่า?"

“เพิ่งทราบข่าว ป้ายโฆษณานอกชุมชน หลิวเซียนพัง!”

“ป้ายโฆษณา?” ใบหน้าของดงซูบินเปลี่ยนไปทันที “ไม่มีใครจัดการกับป้ายโฆษณาพวกนั้นเลยหรอ?”

"พอดีฉันเพิ่งทราบข่าวจาก  ฉันจึงรีบแจ้งคุณเป็นคนแรกเลย และยังไม่ทราบถึงสถานการณ์เฉพาะที่เกิดขึ้น!"

“เข้าใจแล้ว คุณรีบแจ้งผู้อำนวยการโจวเร่งด่วน และฉันจะลงไปพื้นที่เดียวนี้!”

เมื่อวางสาย สีหน้าหนักใจก็ปรากฎขึ้นมาบนสีหน้าของดดงซูบิน เขาพยายาแก้ไขป้ายโฆษณาผิดกฎหมายมากมายจนป้ายโฆษณาพวกนั้นก็ปัญหาขึ้นมาจนได้   เขาเองไม่รอช้าหยิบกระเป๋าแล้วเดินลงไปข้างล่าง แล้วเปิดประตูรถซานทาก่อนจะขับมันตรงไปที่ยังที่เกิดเหตุ ระหว่างทางมีคนบอกดงซูบินว่ามีอะไรบางที่เกิดขึ้นในชุมชนหลิวเซียน คราวนี้ดงซูบินได้ทราบข่าวโดยละเอียดมากขึ้น มีคนมาถึงที่เกิดเหตุแล้วและบอกดงซูบิน ว่ามีผู้ได้รับบาดเจ็บ

หลังจากผ่านไปสิบกว่านาที

ณ ชุมชนหลิวเซียน

เมื่อดงซูบินขับรถผ่านไป เขาเห็นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปห้าเมตรซึ่งแกว่งไปมาอยู่ข้างถนน มีการตรึงที่ด้านหนึ่งได้ถูกแยกออกจากกันแล้ว มีเพียงสกรูและตัวยึดที่อยู่อีกด้านหนึ่งเท่านั้นที่ถูกตอกตะปูเข้ากับป้ายโฆษณา ข้างหลังป้ายนั้นอันตรายมากมันอาจจะล้มได้ทุกเมื่อ

โจวหยินหยูมาถึงที่เกิดเหตุแล้ว เมื่อดงซูบิน มา เขาก็ทักทาย "เลขาซูบิน!" ทันที

"สถานการณ์เป็นอย่างไร" ดงซูบินมองไปที่นั่นตอนนี้ผู้คนมากมายมาชุมนุมกันจนวุ่นวายไปหมด

โจวหยินหยูดูเหมือนเธอเองก็กำลังยุ่ง: "ป้ายโฆษณาถูกอุปกรณ์ยึดติดหลุดออกไป และดูเหมือนมันจะล้นลงมาทับชาวบ้านคนหนึ่ง"

“แล้วเขาเป็นยังไงบ้านตอนนี้?”

“โชคดีที่มันบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”

“แล้วคนล่ะ?”

"อยู่ข้างใน."

ดงซูบินถอนหายใจด้วยความโล่งอกและเดินเข้าไปในป้ายโฆษณา ไวน์เพื่อสุขภาพเป็นโฆษณาของโรงกลั่นเหล้าองุ่นเพื่อสุขภาพ ดงซูบินรู้ดีว่าไม่ใช่แค่เหตุแผ่นดินไหวเท่านั้นที่จะเกิดขึ้น เรื่องป้ายโฆษณาที่อาจจะสร้างความอันตรายให้กับประชาชนด้วยในเขตกวางหมิง!

ดงซูบินเดินแวกท่ามกลางฝูงชน

ดงซูบินเห็นสาววัยกลางคนกำลังโต้เถียงกับชายวัยกลางคนในชุดสูท

ดูเหมือนว่าหญิงคนนี้จะได้รับบาดเจ็บ และเสื้อผ้าที่แขนของเธอก็ขาดออก และดูเหมือนเธอจะกำลังโมโหและพูดว่า: "คุณมันเป็นพวกฆาตกร! ถ้าฉันหลบไม่ทัน! ฉันคงตายไปแล้วล่ะ!"

ชายวัยกลางคนกล่าวโดยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ว่า “นี่เป็นเพียงอุบัติเหตุ”

“อุบัติเหตุอะไร ลมกระโชกแรงทำให้ป้ายพังลงมา คุณต้องชดใช้ค่าทำขวัญและค่ารักษาพยาบาลให้ฉันด้วย! ไม่เช่นนั้น เรื่องนี้ไม่จบง่ายๆแน่!”

ชายวัยกลางคน: "ฉันชื่อ ซ่งชิงหมิง เจ้าของโรงกลั่นเหล้าองุ่นเพื่อสุขภาพ เราเสียใจมากเกี่ยวกับอุบัติเหตุครั้งนี้ แต่ฉันสามารถบอกคุณได้ชัดเจนว่าความรับผิดชอบไม่ได้อยู่กับเรา ป้ายโฆษณาเป็นของบริษัทรับทำป้ายโฆษณาและเราเคยแจ้งให้พวกเขาปรับปรุงป้ายแล้วว คุณเองคงจะต้องไปฟ้องบริษัทโฆษณาแทน”

หญิงวัยกลางคนโวยวายขึ้นมาทันที: "แล้วบริษัทโฆษณาล่ะ?"

"บริษัทของพวกเขาคงปิดตัวลงแล้ว เราเองก็ไม่สามารถติดต่อพวกเขาได้" ซ่งชิงหมิง กล่าวอย่างไม่ใยดี

หญิงสาวเริ่มโกรธขึ้นมา “ก็โฆษณาเป็นของคุณ!แล้วมันจะไม่อยู่ในความรับผิดชอบของคุณได้อย่างไร?”

ซงชิงหมิงส่ายหัว “ฉันบอกว่าขั้นตอนทำป้ายโฆษณาอื่นๆไม่ใช่ความรับผิดชอบของโรงกลั่นเหล้าองุ่นของเรา มันไม่เกี่ยวอะไรกับเรา แต่ฉันขอให้คุณใจเย็นๆ ก่อน เราไม่อยากให้เรื่องมันปานป้ายใช่ หากเป็นเพียงค่ารักษาพยาบาล เราสามารถช่วยออกค่าใช้จ่ายแทนบริษัทโฆษณาได้ แต่ค่าใช้จ่ายอื่นๆ เราคงไม่สามารถให้ได้ เราไม่ใช่องค์กรการกุศล” ในทางหนึ่งคือการปัดความรับผิดชอบ

หญิงสาวยังไม่ปฏิเสธ เพราะสิ่งที่เธอเจอนั้นน่ากลัวมาก ใครเล่าจะสงบได้?

อย่างไรก็ตาม ซ่งชิงหมิงนั้นแสดงสีหน้าที่สงบนิ่งอยู่เสมอ สุดท้ายเขาก็เริ่มจะทนหญิงสาวคนนั้นไม่ไหว เขากล่าวว่า: "ผมคิดว่าเราได้ทำทุกอย่างถูกต้องแล้ว คุณไม่ได้รับบาดเจ็บ และเราก็ได้จ่ายเงินให้กับบริษัทโฆษณาไปแล้วทางนั้นจะต้องเป็นคนรับผิดชอบ และมันก็ไม่ใช่หน้าที่ของเราเมื่อคิดตามหลักการแล้วจริงไหม? นอกจากนี้ ค่ารักษาพยาบาลที่คุณจ่ายไป ฉันบอกว่าสิ่งนี้ไม่เกี่ยวกับโรงกลั่นเหล้าองุ่นของเรา เรายินดีที่จะไปที่ศาล ไปเลยไหม!"

ผู้หญิงคนนั้นพูดไม่ออก

ซ่งชิงหมิง พูดกับผู้ช่วยที่อยู่ถัดจากเขา: “ไป”

“คุณคิดว่ามันจะจบง่ายเช่นนี้หรอ!” หญิงสาวตะโกน

ซ่งชิงหมิงไม่ฟังเธอและเดินไปที่รถเมอร์เซเดสที่จอดไว้ข้างถนน

ดงซูบินตะโกนใส่เขา และเดินไปช้าๆ ยืนอยู่ข้างหน้ารถเมอร์เซเดส สีดำ และมองดูเขา "คุณ คุณจะไปไหน"

ดวงตาของซ่งชิงหมิงเย็นชา “ถ้าอยากได้เงินมากนักก็จะฟ้องเอา? ต้องขอตัว!”

ดงซูบินยิ้ม “คุณพูดถูก ผมเองก็จะรับฟ้องด้วย”

โจวหยินหยูกล่าวอย่างทันท่วงที: "นี่คือเลขาซูบิน เลขาธิการสำนักงานเขตกวางหมิง"

“เลขาธิการซูบิน?” ซ่ง ชิงหมิงตกตะลึง ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เขายิ้มและเอื้อมมือออกไป “คุณคือเลขาธิการซูบินผมเคยได้ยินชื่อนี้ คุณเองโด่งดังมากและชื่อเสียงของคุณใครๆก็รู้จัก ผมต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้ทักทายคุณ”

ดงซูบินเอื้อมมือออกไปและจับมือเขา “ไม่เป็นไร เหตุการณ์มันเป็นยังไงกันแน่?”

ซ่งชิงหมิง กล่าวอย่างใจเย็น: “มันเป็นปัญหาสำหรับบริษัทโฆษณา เมื่อป้ายนี้เปิดอยู่ มันก็กำลังตามทันกับความล้มเหลวของบริษัทของพวกเขา ด้วยเหตุนี้ อาจมีปัญหาบางอย่างในกระบวนการ เลขาซูบิน คุณวางใจได้ ผมโทรหาบริษัทโฆษณแล้ว สักพักจะมีคนมาซ่อมป้าย และจะไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นอีก ทางเราต้องขออภัยจริง”

ดงซูบินยิ้มเล็กน้อย “ยังต้องติดตั้งอีกเหรอ บอสซ่ง คุณไม่ได้จริงจังกับมันจริงๆ”

“มีปัญหาอะไรหรือเปล่า” ซ่งชิงหมิง หัวเราะ

"มันมีปัญหาอีกมาก" ดงซูบิน มองไปที่ดวงตาของเขาและพูดว่า: "ฉันคิดว่าสิ่งที่คุณต้องทำตอนนี้คือเพื่อชดเชยค่ารักษาพยาบาลของพี่สาวที่ได้รับบาดเจ็บก่อน พาเธอไปโรงพยาบาลแล้วเรื่องป้ายโฆษณาคุณจะต้องรื้อถอนออก เราจะ หาคนมารื้อหรือมิฉะนั้นคุณจะต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ "

เมื่อซ่ง ชิงหมิงได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของเขาดูแย่เล็กน้อย “รื้อออก? มันจำเป็นไหม?”

“อะไรสำคัญไปกว่าความปลอดภัยของผู้อยู่อาศัย? หากเกิดอุบัติเหตุ จะไม่อนุญาตให้ครั้งที่สองและสาม!”

“นี่เป็นเพียงอุบัติเหตุ และอนาคตจะไม่เกิดเรื่องเช่นนี้อีก”

"คุณไม่สามารถรับประกันสิ่งนี้ได้"

แน่นอนว่าในเขตกวางหมิงแห่งนี้มีข้อพิพาทกันมากมาย ทั้งเรื่องค้างค่าจ้าง รื้อถอนและขอรื้อป้ายโฆษณา สำนักงานเขตมีสิทธิ์จัดการเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนในเขตการดูแลด้วย ซึ่งทางสำนักงานเขตให้ความสนในเป็นอย่างมาก อีกทั้งดงซูบินเองก็รับรู้อนาคตมาแล้วว่าจะเกิดคดีสะเทื้อนขวัญที่เกิดจากป้ายโฆษณาของเจ้าของโรงกลั่นไวน์อย่างซงชิงหมิง หลังเกิดเหตุแผ่นดินไหว  ซึ่งมีผู้เสียชีวิตถึง 43 คน!

"ป้ายนี้ต้องรื้อทิ้ง" โจวหยินหยูพูดพร้อมด้วยสีหน้าจริงตัง: "มันเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาขนาดนี้เราคงปล่อยมันไว้ไม่ได้หรอก"

ดวงตาของซงชิงหมิงดูเย็นชา เขาได้รับการตั้งโรงงานอยู่ในหนานฉางมานานกว่าสิบปี ทุกแง่มุมของความสัมพันธ์มาถึงแล้ว เขาคุ้นเคยกับสำนักงานของดงซูบินเป็นอย่างดี เมื่อไม่กี่วันมานี้ โต๊ะไวน์มักจะได้ยินคนพูดถึงเขาว่า เขาคือคนดัง แต่เมื่อพูดถึงความสนใจของเขาเอง ซ่ง ชิงหมิง จะไม่ยอมให้ใครเห็น โรงกลั่นเหล้าองุ่นของเขาประสบปัญหาความยุ่งยากในการปฏิบัติงานแล้ว และเขากำลังจะตาย ตอนนี้เขากังวลมากที่สุดเกี่ยวกับการโฆษณาและการประชาสัมพันธ์ ถ้าป้ายนี้รื้อถอนไม่ได้แน่นอนในระยะเวลาอันสั้นนั่นคือการสูญเสียโรงกลั่นเหล้าองุ่นทุกวัน

"ผมกลัวว่ามันจะเป็นไปไม่ได้" ซ่งชิงหมิง ส่ายหัว “พวกเราประมูลป้ายนี้ เราจ่ายเงินไปแล้ว และยังมีสัญญา”

ดงซูบินกล่าวว่า: "บอสซ่ง คุณอาจเข้าใจผิด ผมไม่ได้หมายถึงป้ายโฆษณานี้ โฆษณาของบริษัทของคุณในเขตกวางหมิง จะต้องถูกรื้อถอนทั้งหมด ถ้าบริษัทโฆษณามีปัญหา แน่นอนผมต้องตรวจสอบทั้งหมด อีกครั้ง ผมรับผิดชอบประชาชนของเรา นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย!"

โจวหยินหยูถึงกับตกตะลึง รื้อถอนทั้งหมด?

ใบหน้าของซ่งชิงหมิงก็เปลี่ยนไปเช่นกัน “คุณไม่มีสิทธิ์นี้!”

"ผมกลัวว่าเรามีมันจริงๆ" ดงซูบินหันไปหาโจวหยินหยู: "ฉันจะกลับไปตรวจสอบเอกสารการขอติดตั้งป้ายโฆษณาของโรงกลั่นเหล้าองุ่นเพื่อสุขภาพเพื่อดูว่าผิดกฎหมายหรือไม่"

"... เข้าใจ." โจวเหยียนหยูหันและซ้าย

ใบหน้าของซ่งชิงหมิงเข้มขึ้น “เลขาซูบิน! มันจำเป็นต้องทำขนาดนี้เลยหรอ?”

“มันมีความจำเป็นอย่างมากที่จะต้องทำเช่นนี้!” ดงซูบินแสดงสีหน้าที่จริงจังอกมา เพราะเขาเชื่อว่าโฆษณาของโรงกลั่นเหล้าองุ่นเพื่อสุขภาพไม่อยู่ภายใต้การอนุมัติอย่างเป็นทางการอย่างแน่นอน!

ซ่งชิงหมิงยิ้ม “แสดงว่าคุณจะไม่ไว้หน้าผมเลยสินะ?”

ดงซูบินกางมือของเขา “ผมเองก็อยากจะทำเช่นนั้นเหมือนกัน แต่คุณก็เห็นที่ผมทำแล้วไม่ใช่หรอ”

แน่นอนว่าดงซูบินไม่ใช้พวกใจเสาะ ป้ายโฆษณาของบริษัทคุณได้ทำร้ายผู้คนและเกือบฆ่าคน ตอนนี้สำนักงานเขตเข้ามาเพื่อจัดการกับปัญหาแล้ว เขายังกล้าที่จะติดตั้งป้ายโฆษณาใหม่อีกหรือ? หากมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นในอนาคต นี่ไม่ใช่ความรับผิดชอบของดงซูบินอย่างงั้นหรือ? อีกทั้งเขายังไม่ไว้หน้าซ่งชิงหมิงอีกตั้งหาก! ดงซูบินชัดเจนถึงคำสั่งที่เขาสั่งออกไปมันจะมีผลดีในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า และมันไม่ใช่เรื่องบาดหมางส่วนตัวกับซ่งชิงหมิงแต่อย่างใด!

ทันใดนั้น พนักงานของโรงกลั่นเหล้าองุ่นก็พูดว่า "บอสซ่ง, ผู้จัดการใหญ่ของบริษัทธนาคารและสินทรัพย์ของจีนโทรมาครับ, เงินกู้"

ซ่ง ชิงหมิงมองดงซูบินอย่างรวดเร็วหยิบโทรศัพท์มือถือและเดินจากไปเล็กน้อยอย่างสุภาพมาก: “ผู้อำนวยการถัง สวัสดี ผมเองซงชิงหมิง…”

ไม่กี่นาทีต่อมา ซ่ ชิงหมิง ซึ่งจัดการเรื่องนี้เสร็จแล้ว วางสายโทรศัพท์มือถือและพูดกับเจ้าหน้าที่ข้างๆ เขาว่า “ติดต่อทางผู้จัดการใหญ่ ให้เขาหาคนมาติดป้ายโดยเร็วที่สุด!”พนักงานบอกว่า.

ดงซูบิน เพิ่งจะทำการรื้อป้ายโฆษณานี้เสร็จซงชินหมิงกับสั่งการเช่นนี้ต่อหน้าดงซูบินเห็นได้ชัดว่าเป็นการยั่วยุเล็กน้อย ท้ายที่สุด ซ่งชิงหมิงมองไปที่ดงซูบิน“เลขาซูบิน ดูเหมือนผมจะงานยุ่งคงไม่มีเวลาโต้เถียงกับคุณแล้ว”

ดงซูบินกระพริบตา “บอสซ่ง คุณเป็นนักธุรกิจ คุณควรรู้ผลที่ตามมาจากการเผชิญหน้ากับรัฐบาล”

ซ่งชิงหมิงยิ้มเล็กน้อย: “เว้นแต่เขตจะได้รับเอกสารขั้นตอนการรื้อถอน ป้ายโฆษณาเหล่านี้เป็นทรัพย์สินถาวรของบริษัทเรา ไม่ใช่ใครที่จะบอกว่าพวกเขาสามารถถูกรื้อถอนได้ และสำนักงานเขตไม่มีสิทธิ์นี้!”

ดงซูบินพยักหน้าเบา ๆ ตกลงต้องการจะมีปัญหากับฉันสินะ! ?

แน่นอนดงซูบินไม่ได้มีเรื่องกับใครมาหลายวันแล้ว! ดูเหมือนดงซูบินจะคันไม้คันมือในศึกครั้งนี้มากเป็นพิเศษ! ! .