EP 677 ความลับของเกิงโยฮวา

EP 677 ความลับของเกิงโยฮวา

By loop

ในช่วงเช้า.

ณ ถนนที่ไม่รู้จัก

หลังจากเดินไปได้สองกิโลเมตร ดงซูบินก็พบสัญญาณที่ทางเข้าหมู่บ้าน เขาโทรหาช่างแจ้งซ่อมรถในทันที จากนั้นจึงโทรหาเลขาของนายกเทศมนตรีโยฮวา แน่นอนดงซูบินไม่สามารถบอกความจริงกับเธอได้ หลังจากได้รับคำสั่งของเกิงโยฮวา และทำให้เขารู้ว่าพื้นที่แถวนี้อยู่ในพื้นที่ของต้าเฟิง และไม่มีสัญญาณบนโทรศัพท์มือถือ และเท่าทีรู้พวกเขาจะกับไปได้ก่อนบ่ายโมง

เวลาสิบโมงเช้า

ดงซูบินซึ่งนั่งบนถนนและตากแดด เสื้อผ้าก็เกือบจะแห้งแล้ว แต่ดูเหมือนเขาก็จะไม่ได้รีบร้อนอะไรมากนัก เขาหยิบบุหรี่สองมวนและยังจำเรื่องราวเมื่อคืนได้ภาพของเกิงโยฮวายังติดตาของเขา

สถานการณ์ที่นนั้นเป็นอย่างไร?

มันแย่กว่าที่คิดไว้!

ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น และดูเหมือนว่าจะเป็นเบอร์จากสำนักงานโจวหยินหยูโทรเข้ามา

ดงซูบินหยิบขึ้นมา "เฮ้ ผู้อำนวยการโจว"

โจวหยินหยูที่ปลายอีกด้านตกตะลึง “เลขาซูบิน เมื่อคืนคุณอยู่ที่ไหน ฉันโทรหาคุณทั้งวันเลย กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกลับคุณ ตอนกลางคืนฝนตกหนักมาก และเห็นว่าคุณออกเดินทางไปข้างนอกด้วย คุณเป็นอะไรมากไหม พวกเราเป็นห่วงคุณแทบแย่”

ดงซูบินยิ้ม “ไม่มีอะไรหรอก แล้วที่สำนักงานเราตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”

“ตอนนี้นักลงทุนชาวญี่ปุ่นยังมาไม่ถึง? ส่วนใหญ่จะมาในตอนบ่ายนะ คุณ...”

“ตอนนี้ฉันจะต้องไปทำงานกับนายกเทศมนตรีโยฮวา อาจกลับไปไม่ได้แล้ว ไม่เป็นไร ถ้ากลับมาไม่ได้ คุณช่วยจัดการเรื่องนี้แทนผมที”

"ถ้ายังงั้นฉันเข้าใจแล้ว"

ทันใดนั้น ตาของดงซูบินก็หันไปอีกางและพูดว่า: “คือว่า พี่โจว”

"...หืม? มีอะไรอย่างงั้นหรอ?"

“ฉันจำได้ว่านายกเทศมนตรีโยวฮวายังไม่ได้แต่งงานใช่ไหม?”

แน่นอนวโจวหยินหยูพยายามกระซิบ "ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างงั้น"

“โอ้ นายกเทศมนตรีโยฮวาก็อายุเกินสามสิบแล้ว ทำไมเธอถึง....” ดงซูบินไม่สะดวกที่จะถามโดยตรงกับเรื่องนี้

โจวหยินหยูพยายามกระซิบ “นี่...”

ดงซูบินยิ้มและพูดว่า: "จริงๆฉันเองก็อยากรู้เรื่องเกี่ยวกับเธอ แต่ถ้าคุณไม่รู้ก็ไม่เป็นไร"

โจวหยินหยู พูดตระกุกตระกัก: "ฉันรู้ อืม มันเป็นแบบนี้ นายกเทศมนตรีโยฮวาอาศัยอยู่ในหอพักเขตของเราเป็นเวลานาน พ่อแม่ของเธอเองก็มาอาศัยอยู่ที่นี้ด้วย ฉันเคยได้ยินมาบ้างแล้ว อาจประมาณครึ่งปีที่แล้ว สักสี่ห้าเดือนก่อน จำไม่แม่น แต่วันนั้นกลับบ้านเย็นจนได้ยินว่าพ่อแม่ของนายกโยฮวาทะเลาะกัน ดูเหมือนจะเป็นเรื่องของนายกโยฮวานั้นแหละ ฉันได้ยินมาเบาๆ ดูเหมือนนายกโยฮวาจะเป็นคนที่กลัวพ่อและแม่ของเธอมาก"

"อย่างงั้นหรอ?"

“ฉันเองก็พึงเจอพวกเขา และทักทายไปด้วย แต่พ่อของเธอดูจะไม่สนใจฉันด้วยซ้ำและดูเหมือนจะไม่ค่อยเป็นมิตรด้วย”

"ใช่ไหม?"

“ฉันได้ยินมาว่าเลขาธิการพรรคคนก่อนต้องการผูกสัมพันธ์ไมตรีด้วย โดยให้ลูกชายของเขาออกเดทกับนายกโยฮวา แต่มันก็นานมาแล้วตอนนี้เธอยังไม่ได้รับตำแหน่งนี้ด้วยซ้ำ แต่ได้ยินมาว่าลูกของเลขาธิการพรรคคนก่อนพูดคุยกัยนายกโยฮวาได้สองสามวันเท่านั้นและทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไป ตั้งแต่นั้นก็ไม่เห็นเธอจะคุยกับใครอีกเลย ค่อนข้างแปลก ไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร .”

วางสายแล้ว ดงซูบินก็รู้สึกแปลกมาก

เกิงโยฮวาไม่ต้องการแต่งงาน? เลยปฏิเสธไปอย่างงั้นหรอ? ไม่สิ นี่มันวัยนี้แล้ว ขนาดฉูหยวนของฉันยังอยากจะแต่งงานใจจะขาด มีเหตุผลใดบ้างที่จะไม่พูดถึงเรื่องแต่งงาน?หรือเป็นเพราะงาน? งานเยอะจนไม่มีเวลา? มันไม่น่าจะเกี่ยวกัน ถ้าจะไปต่อจริงๆ ควรพิจารณาเรื่องครอบครัว แต่งงาน คงจะไม่ปล่อยตัวยังโสดมาถึงตอนอายุสามสิบขนาดนี้หรอก หรืออาจเป็นเพราะว่าด้วยตำแหน่งหน้าที่และการปกครอง

หรืออาจจะบุคลิกของเธอทำให้ผู้ชายเองไม่สามารถทนความเย็นชาพวกนั้นได้?

อันที่จริงมันมีบางอย่างผิดปกติ. เธอเองก็น่าจะเคยออกเดทแล้ว พวกเขาควรจะเข้าใจเกิงโยฮวาบ้าง อย่างน้อยก็มีความพร้อมทางด้านจิตใจ ต่อให้ทั้งคู่เข้ากันไมได้จริงๆ พวกเขาควรติดต่อพวกเขาเป็นเวลาหนึ่งหรือสองเดือน ทำไมใช้เวลาเพียงสองสามวันเท่านั้น? หรือว่าไม่มีเวลาที่จะมาเจอกัน? ในหัวของดงซูบินเองเต็มไปด้วยข้อสงสัยมากมายตอนนี้ เพราะเกิงโยฮวานั้นเป็นคนที่สวยงมากและหุ่นของเธอก็น่าดึงดูด  ดงซูบินเพิ่งได้ลิ้มรสมัน เขายังจำความรู้สึกนั้นได้อยู่เลยเธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นพวกผู้หญิงเย็นชาก็ตาม แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะไม่มีใครมาจีบเธอเลย? ถ้าเธอจะแต่งงานจริง ฉันเองก็เชื่อว่ามีผู้ชายนับสิบที่จะยอมรับสิ่งที่เธอเป็นได้!

แต่ตอนนี้ สถานการณ์... ค่อนข้างแปลก

ข้างในมันต้องมีอะไรแน่ๆ! มีบางอย่างที่ฉันไม่รู้อย่างแน่นอน!

ฉันไม่เข้าใจดงซูบินคิดเรื่องนี้อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะใช้มือลูปไปที่หัวของเขาแล้วก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม เขาได้เป็นคนเปิดบริสุทธิเกิงโยวฮาและนั้นเป็นครั้งแรกของเธอ ดงซูบินรู้สึกได้ว่าตัวเขากระปรี่กระเป่ามากขึ้นแต่ก็อดกังวลไม่ได้

......

เมื่อดงซูบินกลับมา เกิงโยฮวายังคงอยู่ในตำแหน่งที่เขาเห็นเมื่อเขาจากไป นั่งที่เบาะหลังและมองผ่านเอกสาร ดงซูบินจงใจให้ความสนใจกับมัน พบว่าเลือดมันเริ่มแห้งและมันก็เริ่มจางไป ราวกับว่ามันถูกเช็ดออก

ดงซูบินทักทายเกิงโยฮวา “นายกโยฮวา ผมโทรไปบอกเลขาหม่าและผู้อำนวยการโจวแล้ว”

"...อืม” เกิงโยฮวาไม่ได้แสดงท่าทีแปลกใจอะไรออกมา

ดงซูบินหัวเราะ และเมื่อเขาดึงประตู เขาเดินเข้าไปในรถและนั่งคุกเข่าของ เกิงโยฮวาเขานั่งข้างเธอ กระพริบตา ขยับศีรษะและวางเอกสารทำทุกอย่างเรียบร้อย: "คุณคิดอย่างไร? ใช่"

เกิงโยฮวาค่อนข้างเย็นชา “คุณต้องการถามอะไรกันแน่?”

“เอิ่มผมพูดเล่น” ดงซูบินเองก็ทำตัวไม่ถูก เขาพยายามเบี่ยงเบนความสนใจ ไอออกมา และพยายามสูบบุหรี่โดยไม่รู้ตัว

บรัช ก๋วยเตี๋ยวฮ่าวเยว่ฮวาเปิดหน้าเอกสาร "ออกไป!"

ดงซูบินเบ้าควันบุหรี่ออก "แอะๆ"

กลิ่นควันยังลอยออกมาลอยอยู่ในรถ

เกิงโยฮวาเดินมาข้างหน้าของเขาก้มลงและลงจากรถ ทันใดนั้น เธอสูดลมหายใจเข้าปากและจับโคนต้นขาอย่างรวดเร็วและย่อตัวลงใต้ฝ่าเท้า

เธอปวดขาหรือเปล่า?

เธอเป็นอะไรกันแน่?

ดงซูบินรีบไปช่วยเธอ “ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

ใบหน้าของเกิงโยฮวดูไม่ดีเล็กน้อยแต่เธอก็ไม่ได้ขอความช่วยเหลือจากดงซูบินแต่อย่างมด เธอหันกลับมาและจับประตูรถไว้กับรถและอ่านเอกสารต่อไป

บรรยากาศค่อนข้างอึดอัด ดงซูบินไม่ได้พูดอีกต่อไปยืนอยู่ข้างๆอย่างเงียบ ๆ เพื่อมองดูว่าเกิงโยฮวาทำงานอะไร ไม่รู้ว่าคนอื่นคิดอย่างไรแต่ดงซูบินชอบมุมนี้ของเธอเป็นพิเศษ ความจริงจังของงานนายกเทศมนตรี ลุคโฉบเฉี่ยวคือเธอสวยเป็นพิเศษในเวลานี้ ไม่ใช่เรื่องของผู้หญิง แต่เป็นอารมณ์และรูปร่าง เป็นที่น่าสนใจมาก

ความเย็นชา...

คิ้วโค้ง...

ร่างกายอวบอิ่ม...

ยิ่งดูยิ่งชอบ

เฮ้ ความลับของนายกเทศมนตรีโยฮวาคืออะไรกันแน่? ?