EP 653 ผู้บ่งการคนสำคัญ

EP 653 ผู้บ่งการคนสำคัญ

By loop

คณะกรรมการเขต.

ดงซูฐินยืนอยู่ตรงทางเดินในอาคารสำนักงาน ตอนนี้ดงซูบินถึงกับทำตัวไม่ถูก เพราะเมื่อเขารู้ว่าคนที่ต้องการจะย้ายเขาจริงๆนั้นดันเป็นคนที่เขาช่วยชีวิตไว้ เรื่องนี้เป็นเรื่องยากสำหรับดงซูบิน ที่จะยอมรับ!

หวังอันซี!

หวังอันซี!

เป็นเรื่องน่าขำที่ดงซูบินคิดเสมอว่าคือนายกเทศมนตรีโยฮวานั้นพยายามกลั้นแกล้งเขาอยู่ลับหลังมาตลอด และเข้าร่วมกับ ชูชินหลงเพื่อจะกลั่นแกล้งเขาในการแก้แค้น และนายกเทศมนตรีโยฮวาอาจทำสิ่งนี่เพื่อน้องชายของเธอ แล้วใครจะคิดว่านั่นไม่ใช่ คนที่คิดเรื่องนี้ขึ้นมากลับเป็นเลขาธิการหวังอันซีแทน คนที่ดงซูบินไม่ได้คาดคิดเลยว่าจะทำเช่นนี้กับเขขา ทั้งที่ๆเขาตั้งใจจะสานสัมพันธ์กับหวังอันซิและทำให้เขารอดพ้นจากความตาย ดงซูบินเองยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ! ไม่!

ฉันต้องเขาไปถามเรื่องนี้ให้ชัด!

ตอนนี้ดงซูบินพยายามระงับความโกรธของเขา เดินขึ้นไปชั้นบน และตรงไปที่สำนักงานเลขาธิการพรรคเขต

ข้างนอกประตูห้องเลขานุการเปิดออก ดูเหมือเลขาเป่ยกำลังทำงานอยู่ข้างใน จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดังมาก ก่อนที่เขาจะขมวดคิ้วและลุกขึ้นยืนทันทีเพื่อลองดูว่ามีใครกำลังเดินมาทางนี้ ทำให้เขาเห็นดงซูบินที่ดูมีสีหน้าที่ไม่ดีนัก ก่อนที่จะหยุด "คุณมีอะไรหรือเปล่า"

ดงซูบินกล่าวอย่างเย็นชา: "มองหาหวังอันซี"

เลขานุการเป่ยก็เย็นชาพอ ๆ กัน "ท่านเลขาหวัง ไม่อยู่ที่นี้หรอก"

“ ไม่อยู่อย่างงั้นหรอ? เป็นไปได้ยังไง! นายกเทศมนตรีโยฮวาเพิ่งออกมาจากห้องนั้น เห็นได้ชัดว่าเธอมาหวังอันชิถ้าหวังอันซิ ไม่อยู่ในสำนักงาน นายกเทศมนตรีโยฮวาจะออกมาจากที่นั้นได้อย่างไรกัน ดังนั้นหวังอันซิต้องอยู่ในสำนักงานในขณะนี้แน่นอน

ดงซูบินมองมาที่เลขาเป่ย "หลีกทางไป!"

"ก็บอกแล้วไงว่าท่านไม่อยู่ที่นี้! ไม่เข้าใจหรือยังไงกัน" เลขานุการเป่ยเองก็แสดงความโมโหออกมาและพยายามห้ามดงซูบินไม่ให้เข้าไปในห้อง แต่อย่าลืมว่าไม่มีใครหยุดความต้องการของเทพเจ้าแห่งความโชคร้ายได้?

"ฉันจะไม่ยอมให้คุณเข้าไป!"

"อย่ามาขวางทางฉัน!"

ทั้งสองมองหน้ากันในตอนท้ายดงซูบินพยักหน้าอย่างหนักชี้ไปที่หัวหน้าเลขาเป่ย หันหลังและเดินลงไปชั้นล่าง ดงซูบินมาที่นี้เพื่อขอความชัดเจนจากหวังอันซิ ซึ่งตอนนี้เขาอยู่ภายในสำนักงานแต่ห้ามไม่ให้ใครเข้าพบ เรื่องนี้ชัดเจนมากแล้ว และไม่จำเป็นต้องถามเกี่ยวกับเรื่องโรงเรียนพรรคอีก ตัวการทั้งหมดคือหวังอันซี! ตาแก่นั้น! เขาทรยศผู้มีพระคุณ! ถ้าอย่างงั้นเราจะได้เห็นดีกัน!

ในเวลาเดียวกัน.

ในสำนักงานเลขาธิการพรรคมณฑล

หวังหยูรินมองไปที่หวังอันซิที่อยู่หลังโต๊ะอย่างโกรธเคือง "คุณลุงกำลังทำอะไรอยู่ เลขาธิการซูบินเขาพยายามช่วยคุณลุงนะคะ แล้วทำไมยังต้องส่งเขาไปฝึกอยู่ด้วยล่ะ!"

หวังอันซิเงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า "หยูริน หลานไปสนิทสนมกับดงซูบินเมื่อไรกัน ลุงได้ยินมาว่าเขาเองดุหลานกลางที่สาธารณะเลยไม่ใช่หรือยังไง"

"เลขาธิการซูบินเขาดีกับหนูมาก!"

"การที่ลุงส่งเขาไปฝึกนั้นก็ดีต่อตัวเขาเองไม่ใช่เรื่องยังไงกัน"

"ดี! เลขาธิการซูบินควรได้ขึ้นไปรับรางวัลงานประชุมยกย่อง แต่ตอนนี้ ... "

หวังอันซิ ยิ้ม "แล้วทำไมดงซูบินถึงไม่คิดไตร่ตรองให้ดีก่อนล่ะ เรื่องเกี่ยวกับโรงเรียนมัธยมในหยานไท "

เมื่อหวังหยูรินได้ยินเรื่องนี้หัวใจของเธอก็โกรธมากขึ้น เธอเองยังเด็ก อีกทั้งคนในหน่วยงานก็เริ่มดีกับเธอมาขึ้นเรื่อยๆนั้นร่วมถึงเธอเองก็สนิทสนมกับโจวหยินหยูมากที่สุด อีกทั้งดงซูบินเองก็ดูแลเธอเป็นอย่างดี โดยเฉพาะเมื่อเธอไปปักกิ่ง เธอต้องการจะลองขับรถคาเยนดงซูบินเองก็ไม่ได้ขัดข้องเลย อีกทั้งยังให้รถกับเธอไปใช้ในวันหยุดช่วงอยู่ปักกิ่งอีกตั้งหาแต่ตอนนี้ลุงของเธอกลับอยากจะย้ายดงซูบิน หวังหยูรินเองก็รู้สึกละอายใจเอามากๆ และเธอเองยังไม่กล้าออกไปสู้หน้าดงซูบินในวันนี้เลย

"คุณลุง! แล้วเรื่องไส้ติ่งล่ะใครกันที่เป็นคนรักษา? คนๆนั้นไม่ใช้เลขาซูบินอย่างงั้นหรอ! ถ้าไม่ใช้เพราะเขา! คุณลุงอาจจะต้องถูกส่งไปโรงพยาบาลเพื่อทำการผ่าตัดในวันนั้นแล้ว!และเสี่ยงมากที่อาจถึงชีวิต!  ""

" อย่างไรก็ตามความผิดหนึ่งเดียวย่อมมีบทลงโทษหนึ่งเดียว "

“ทำไมคุณลุงถึง.... หนูเข้าใจแล้ว!”หวังหยูรินแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา

หวังหยูรินดูเหมือนจะสนใจหลานสาวคนนี้และยิ้มอย่างไม่โกรธ "หยูริน หนูยังเด็กและเมื่อโตขึ้นหนูจะเข้าใจอะไรหลายอย่างมากขึ้น"

"หนูไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น! !” รายชื่อของดงซูบินถูกส่งไปแล้ว และ มันก็สายเกินไปที่จะพูดเรื่องเหล่านี้แล้ว และเธอก็หันหลังกลับและออกจากสำนักงานไปเคาะและกระแทกประตู!

ในห้อง.

หวังอันซี ส่ายหัวช้าๆ และดูเหมือนเขาจะพิจารณาอะไรบางอย่าง

บุญคุณ? เมื่อพิจารณาเรื่องนี้ทำให้เขาต้องพิจารณาหลายๆ อย่างไปพร้อมกัน

ดงซูบินช่วยเขา ถ้าเป็นในห่วงเวลาปกติหวังอันซิก็จะตอบแทนบุญคุณนั้นอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้มันแตกต่างไปจากนี้เพราะ ดงซูบินเคยมีปัญหากับซูชินหลง มาก่อนและยังผสมผสานเขากับหวังอันซิเหตุการณ์คือ ในช่วงต้น มีความโกลาหล หวังอันซิรู้เพียงว่าลูกชายของ ซูชินหลงถูกทำร้ายในเวลานั้น และไม่ทราบรายละเอียดที่ชัดเจน ต่อมาเกาหมิงเฟิงจากสำนักงาน เขตกวงหมิง ได้โทรผิดและโทรไปที่โทรศัพท์มือถือของหวังอันซิ เกาหมิงเฟิงพูดจาเยาะเย้ยเขาโดยที่หวังอันซิฟังอยู่ก็โกรธเอามากๆ ที่อีกทั้งเกาหมิงเฟิงยังมาเกี่ยวของกับกรณีทำร้ายร่างกายของลูกชายของชูชินหลงอีก  และเป็นเพราะการสืบสวนของ หวังอันซิ หลังจากที่เกาหมิงเฟิงถูกจับมาเขาก็สารภาพเหตุการณ์ความจริงที่เกิดขึ้นมา ทำให้ลูกชายของซูชินหลงต้องติดคุกสิบหน้าวันและตอนนี้ลูกชายของชูชินหลงก็ยังไม่ได้ออกจากคุก

ความประทับใจที่มีต่อดงซูบินคือ ดงซูบินช่วยหวังอันซีปราบปราม ชูชินหลง

เรื่องนี้ หวังอันชิรู้สึกชัดเจนว่าความสัมพันธ์ของชูชินหลงกับเขานั้นค่อนข้างต่างกัน แม้ว่าชูชินหลงจะไม่กล้าพูด แต่ก็มีหนามอยู่ในใจของเขาอย่างแน่นอน ไม่ต้องสงสัยเลยเกี่ยวกับเรื่องนี้

หวังอันซิกำลังคิดเกี่ยวกับการหาทางแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ ต่อมาทันทีที่ข่าวจากสำนักข่าวหนานกิงออกมาหวังอันซิตัดสินใจอย่างรวดเร็วว่าจะต้องกำราบดงซูบินด้วยวิธีนี้ถือได้ว่าเป็นคำอธิบายสำหรับ ซูชินหลงและลูกชายของเขา ความสัมพันธ์ระหว่าง ซูชินหลง และ หวังอันซีกลับมามีเสถียรภาพอีกครั้ง และ ดงซูบินได้รับอนุมัติให้ไปโรงเรียนพรรค และไม่ใช่แค่เกิงเซียงเท่านั้นที่ได้รับประโยชน์ หลานชายของเขาหยูรินได้รับประโยชน์ไปด้วยเหมือนกัน โดยก็จะเป็นไปตามความตั้งใจของดงซูบินแต่แรกแล้วที่จะมอบความรับผิดชอบนี้ให้กับหวังหยูริน ดังนั้นความสำเร็จนี้ก็เช่นกัน มันจะไม่ตกไปอยู่ในมือของคนอื่นทั้งหมดหวังอันซิได้คิดเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้อย่างถูกต้องแล้ว

สำหรับทัศนคติของดงซูบินนั้นหวังอันซิไม่สามารถควบคุมเขาได้อีกต่อไปและเขาก็ไม่สนใจว่าเขาจะเป็นผู้อำนวยการสำนักงานเล็กๆ ของถนน หัวหน้าแผนกองค์กร และเลขาธิการสำนักงานเขตหรือไม่ ไม่ได้พิจารณาจากสถานการณ์โดยรวม

แม้จะนั่งลงหวังอันซิก็ไม่คิดว่านั่นเป็นความโปรดปราน

เพราะดงซูบินเพียงเอามือไว้ที่แผลโดยไม่นานนักก็รักษาหวังอันซิได้  ทั้งที่แพทย์ที่เก่งที่สุดในโรงพยายาลเมืองยังทำเช่นนั้นไม่ได้ มันเลยทำให้เขาไม่มั่นใจว่าดงซูบินได้รักษาเขาจริงๆหรือเปล่า หรือหวังอันซิไม่ได้สนใจบุญคุณที่ดงซูบินมีต่อเขาเลย

ดังนั้นหลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้วหวังอันซีมอบหมายดงซูบินไปที่ โรงเรียนของพรรคทันที!