EP 647 ฉายาที่ถูกพูดถึงอีกครั้ง!

EP 647 ฉายาที่ถูกพูดถึงอีกครั้ง!

By loop

ในช่วงก่อนหกโมงเย็น

ดงซูบินซึ่งออกมาจากเมืองเกาอัน เขาเดินทางกลับไปที่สำนักงานเขตกวางหมิงหยุดรถหันหลังและเดินไปที่สำนักงานของเขา

ดูเหมือนรายคนกำลังเดินออกมาจากประตูเพราะตอนนี้ถึงเวลาเลิกงานแล้ว

"ท่านเลขาซูบิน  ท่านเลขา”

เจ้าหน้าที่หลายคนทักทายเขา

ดงซูบินพยักหน้าและมองไปหาพวกเขา "เลขานุการฉูกลับหรือยัง"

เจ้าหน้าที่คนนั้นนิ่งไปสักพัก "ดูเหมือนเขาจะไม่อยู่แล้วนะครับ แต่ผมเห็นห้องของเลขานุการฉูไฟเปิดอยู่นะครับ”

"ไม่เป็นไร" ดงซูบินกล่าว "ถ้าเช่นนั้นคุณช่วยไปดูหน่อยสิว่าเลขานุการฉูยังอยู่ไหม ถ้าเขายังอยู่ให้เขามาพบฉันที่ห้อง"

"เข้าใจแล้ว ผมจะไปทันที" ชายคนนั้นตอบและเรียกฉูหยินเซียวอย่างรวดเร็ว

สำนักงานเลขา.

ฉูหยินเซียว มาเคาะประตู "ท่านเลขาธิการ"

ก่อนที่เขาจะหันกลับไปเขาก็ได้ยินเสียงข้าวๆเขา ก่อนที่ดงซูบินจะยิ้มและพูดว่า: "? เลขาฉูคุณยังทำงานอยู่อย่างงั้นหรอ"

"พอดีว่ามีงานค้างอยู่นิดหน่อยที่ทางเราต้องเร่งดำเนินการ“ฉูหยินเซียวยิ้ม”ท่านเลขามีอะไรหรือเปล่า“ดงซูบิน พยักหน้า เอื้อมมือให้นั่งลงและคร่ำครวญว่า”ฉันได้ยินมาว่าคณะกรรมการตรวจสอบวินัยของเขตดูเหมือนจะทำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับข่าวที่แพร่ออกมาจากสำนักข่าวหนานกิง คุณพอจะรู้เรื่องนี้ไหม?”

ฉูหยินเซียวขมวดคิ้ว “รายละเอียดไม่ชัดเจน แต่ดูเหมือนว่าก็มีข่าวลือมาอยู่เช่นเดียวกัน”

เว้นแต่จะมีสถานการณ์พิเศษบางอย่าง คณะกรรมการตรวจสอบวินัยโดยทั่วไปไม่ได้ปิดบัง มีชีวิตอยู่ แต่ตอนสิ่งที่ดงซูบิน และ ฉูหยินเซียวได้ยินมามันยีงคลุมเครือ และยังไม่มีอะไรชัดเจน กล่าวคือ บางคนในคณะกรรมการตรวจสอบวินัยกำลังทำแอบซ่อนบางสิ่งบางอย่างอยู่ และความลับนี้อาจเป็นเรื่องที่น่ากังวล หรือไม่เลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัยเขต หวู่เหลียงเองก็ต้องมีแผนอะไรสักอย่าง ไม่ก็ใช้ผลงานนี้เพื่อเลื่อนตำแหน่งที่สูงขึ้น?

แต่ไม่หรอกเลขาหวู่นั้นเป็นคนของนายกเทศมนตรีโยฮวาและเขาคงไม่คิดจัดการกับซูชินหลงอย่างอน่นอน ประการที่สอง ถ้าเลขาหวูไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นความลับเช่นนี้ 80% ของสมาชิกของ คณะกรรมการตรวจสอบวินัยมีความสัมพันธ์กับ ซูชินหลง แน่นอนถ้าซูชินหลงสามารถควบคุมคณะกรรมการชุดนี้ได้ก็อยากที่จะมีใครหาเรื่องเขาได้

ดังที่ดงซูบินพูดกับผังตาปิง เขาไม่รู้จริงๆ ว่าความกลัวในชีวิตของเขาคืออะไร เมื่อมีคนยกมีดมาที่เขา เขาก็จะพูดต่อ!

ฉันไม่มีอะไรจะต้องกลัวเพราะชีวิตนี้ฉันกำหนดเองได้?

จงสิโรราบ! และให้รู้ว่าดงซูบินผู้นี้เป็นใคร!

ดงซูบินไม่ได้จริงจังกับมันและพูดอย่างเฉยเมย: “เลขาฉู  กลับได้แล้วถึงเวลาเลิกงานแล้ว” เขาก้มศีรษะเปิดลิ้นชักหยิบบุหรี่สองมวนออกมาแล้วยื่นให้เขา ฉันเพิ่งกลับมาจากปักกิ่ง ฉันรู้ว่าคุณชอบสูบบุหรี เลยนำบุหรี่มาให้คุณ 2 มวน คุณจะได้ลิ้มรสถูกต้อง” จงหนานไห่สีแดงที่นุ่มนวลไม่สามารถเทียบได้กับราคาของจีน แต่ไม่ถูก ตอนนี้เลขาฉูเป็นเป็นฝ่ายของดงซูบิน ครั้งล่าสุดที่ ดงซูบินมอบบุหรี่ให้โจวหยินหยู และหวังหยูริน สองสามมวน ไม่เหมาะสมที่จะให้บุหรี่สูบหนึ่งและอีกอันหนึ่ง ดังนั้นเมื่อเขาอยู่ที่ปักกิ่ง เขาจงใจซื้อบุหรี่ระดับดีมากมาสองมวน เพื่อนำกลับมาฝาก

ฉูหยินเซียวยิ้ม "ขอบคุณ ท่านเลขาที่มอบจงหนานไห่สีแดงอ่อนๆ มันช่างดงามจริงๆ ถ้าอย่างนั้นผมเองต้องหาโอกาสตอบแทนบ้าง อาจะเป็นอาหารจานพิเศษที่ทำให้สำหรับคุณทาน และฉันสัญญาว่าจะทำให้สุดฝีมือ"

" ฮี่ฮี่ โอเค งั้นฉันจะรอ”

ฉูหยินเซียวพูดอีกสองสามคำก่อนจะจากไป

นอกประตู โจวหยินหยูที่กำลังจะรีบเข้ามา เมื่อเห็น ฉูหยินเซียวปิดประตู เธอถามว่า "เลขานุการฉู เลขาซูบินกลับมาแล้วเหรอ?

ฉูหยินเซียวพยักหน้า "ฉันเพิ่งกลับมา

"ท่านเลขาโอเคไหม ? “โจวหยินหยูถามเสียงต่ำ”ฉันได้ยินมาว่าคณะกรรมการตรวจสอบวินัยเขตดูเหมือน... เลขาซูบินไม่ได้พูดอะไรเลยเหรอ?“”

ฉูหยินเซียวพูดด้วยรอยยิ้ม: "พูด "

“พูดว่าอะไร” โจวหยินหยูดูมีสีหน้าหนักใจ มี

เพียง... เลขาซูบินคุยกับฉันว่าบุหรี่ชนิดใดที่สูบง่าย"

ดูเหมือนเมื่อได้ยินเช่นนั้นโจวหยินหยูก็ยิ้มออกมาทันที เมื่อพูดถึงคณะกรรมการตรวจสอบวินัยใครไม่ได้ยินข่าว? เลขาซูบินเองก็ไม่เลว ทั้งๆที่เป็นเรื่องที่น่ากังวลขนาดนั้น แต่กับมีเวลามาพูดถึงเรื่องบุหรี่? โจวหยินหยูต้องการมาเพื่อเตือน ดงซูบิน อย่างแรก คณะกรรมการตรวจสอบวินัยได้เข้าแทรกแซง และประการที่สอง ไม่ว่าสำนักข่าวหานกิงจะเผยแพร่รายงานในวันพรุ่งนี้หรือไม่ ทั้งหมด เธอทำตัวดูน่าจุกจิกเล็กน้อย

ในมุมมองของโจวหยินหยู ดงซูบินนั้นมีศัตรูอยู่มากมาย

แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สะทบสะท้านเอาส่ะเลย? ไร้สาระจริง ๆ ถ้าเกิดมันกลายเป็นเรื่องใหญ่เขายังจะรับมือไหวอยู่หรือเปล่า

ไม่มีใครรู้ได้ว่าเลขาซูบินนั้นคิดอะไรอยู่ในตอนนี้? แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เลขาซูบินเองไม่เคยเปลี่ยนท่าทีของเขาราวกับว่าเขาไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใดเลย

เอาเถอะ ยังไงก็ตามมันถึงเวลาเลิกงานแล้ว

โจวหยินหยู และ ฉูหยินเซียว ลงไปชั้นล่างขณะพูดคุยกัน

ไม่กี่นาทีต่อมา ก็มีการเผยแพร่ข่าวที่ทำให้ทุกคนตกใจออกมา ดูเหมือนเรื่องของข่าวที่ปรากฎขึ้นมาเช้านี้มันจะไม่เป็นเหมือนที่ทุกคนคิด!

นักข่าวหลิวกังที่รายงานเกี่ยวกับทำร้ายร่างกายผู้อื่นของดงซูบินและรองผู้อำนวยการทีมข่าวของสำนักข่าวหนานกิง, ผังตาปิง ถูกจับกุมที่เมืองเกาอัน ไม่เพียง อีกทั้งบ้านของพวกเขาถูกค้น นั้นร่วมถึงสำนักงานของพวกเขาด้วย  ด้วยเหมือนสาเหตุจะเป็นผลมาจาก เป็นเพราะนักข่าวหลิวกัง นั้นแอบสอดแนมดงซูบินซึ่งตอนนี้เขาดำรงตำแหน่งเลขาธิการสำนักงานเขตกวางหมิง ในช่วงบ่าย แต่เขาดันสอดแนมผิดคน  คนนั้นดันกลายเป็นหัวหน้าเสี่ยวหยาง หัวหน้าสำนักงานความมั่นคงสาธารณะเมืองเกาอัน เพราะพบหลักฐานเป็นภาพถ่ายที่อยู่ในกล้อง สุดท้ายเขาถูกจับเพราะหลักฐานชัดเจน และคนที่บงการเรื่องนี้อยู่ก็ถูกจับเช่นกันนั้นคือรองประธานของสำนักข่าวหนานกิง ทั้งสองโดนลงโทษทันที!

ดูเหมือนเจ้าหน้าที่ของสำนักเขตกวางหมิงนั้นจะสนใจเกี่ยวกับข่าวนี้มาก

เป็นเพราะว่าสำนักข่าวหนานกิงรายงานข่าว โดยเป็นการใส่ร้ายเลขาธิการซูบินของพวกเขาในตอนเช้า ซึ่งพึงผ่านมาไม่ถึงหนึ่งวันด้วยซ้ำ จากนั้นคนพวกนั้นก็โดนจับกุมในทันที? อีกทั้งยังโดนไล่ออกจากสำนักข่าวอีกตั้งหาก? ?

เรื่องเหล่านี้มันเกิดขึ้นรวดเร็วมมาก!

อีกทั้งคดีที่คนเหล่านั้นโดนยังเป็นคดีการเป็นสายลับอีกนี้มันเรื่องจริงอย่างงั้นหรอ? ทั้งหมดนี้มันเกิดขึ้นมาได้อย่างไร?

โจวหยินหยูเองก็กำลังจะกลับบ้าน เธอเองก็รู้สึกแปลกใจเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ตอนนั้นเองที่เธอรู้ว่าทำไมดงซูบินถึงดูไม่เกรงกลัวและมีใบหน้านที่เรียบเฉยเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ ตอนนนี้เธอเข้าใจในทันทีกับสิ่งที่ดงซูบินบอกเธอในตอนบ่ายแล้วซึ่งมันทำให้เธอประทับใจเอามากๆ แน่นอนว่าหลิวกังและผังตาปิงนั้นถูกจับกุมตัวอยู่ที่เกาอัน  ไม่แน่ใจว่าพวกเขาจะออกมาได้หรือไม่ อีกทั้งทั้งพวกเขาเองก็ถูกไล่ออกแล้ว  ต่อให้พวกเขาออกมาได้จริง คิดหรอว่าพวกเขาจะสามารถจัดการกับเลขาธิการซูบินได้ !

ในความคิดของโจวหยินหยู เธอคิดว่านี้คงเป็นสิ่งที่เลขาซูบินพยายามจะสื่อให้เธอรู้ ? ?

หรือมันเป็นเรื่องบังเอิญ? หลิวกังเองคงไม่โง่จนสอดแนมผิดคนหรอกมั่ง? มันมีเหตุผลที่อธิบายได้ยาก เพราะระหว่างชายหนุ่มกับหญิงวัยกลางคนนั้นแตกต่างกันมากคนปกติเองก็น่าจะแยกแยะได้?

ตั้งแต่ดงซูบินมาที่หนานหฉาง เขาได้ทำสิ่งที่หลายคนไม่กล้าทำตลอดชีวิต เขาสามารถจัดการคนสิบคนได้ในคราวเดียว สามารถควบคุมอำนาจในหน่วยงานได้อีกทั้งทำร้ายลูกชายของรัฐมนตรีของเมือง จนได้รับฉายาว่า “ขวากหนามที่ใหญ่ที่สุดของมณฑล” แต่ทันทีที่มันเกิดขึ้นความประทับใจของหลายคนเกี่ยวกับดงซูบินก็ดีขึ้น และฉันเองก็เชื่อว่าเรื่องที่เกิดขึ้นนี้คงจะเป็นแผนบางอย่างของเลขาซูบินอย่างแน่นอน?

ตราบใดที่ไม่มีปัญหากับเขา นั้นก็จะเพียงพอให้คุณใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุขได้จริงไหม ? เพราะมันยากเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้!

เพราะเขาเป็นเทพเจ้าแห่งความโชคร้ายอย่างแท้จริง!

จนถึงตอนนี้ฉายาที่เคยโดดดังในหยานไท ของดงซูบิน ตอนนี้มันก็ถูกเรียกขึ้นมาอีกครั้งเป็นครั้งแรกในหนานฉาง! !

“เทพเจ้าแห่งความโชคร้าย ดงซูบิน”