EP 625 ข่าวแพร่สะพัด!

EP 625 ข่าวแพร่สะพัด!

By loop

ณ ห้องพยาบาล.

ตอนนี้อารมณ์ของดงซูบินและหวางจือหลง นั้นร้อรแรงมากบรรยากาศที่น่าอึดอัดกระจายไปทั่วห้องพยาบาล

“เลขาธิการสำนักงานเขต?” หวางจือหลงตะโกน: “คุณเองก็เป็นถึงผู้บริหารสูง ทำไมถึงทำกับลูกสาวของฉันเช่นนี้ คุณเองมีสิทธิ์อะไรที่มาทำเช่นนี้”

ดงซูบินเองพูดจาออกมาเสียงดังเช่นกัน “ลูกสาวของคุณเองตั้งหากที่มาทำร้ายหยูเซียวเซียว ! เธอเองมีสิทธิ์อะไรที่มาทำร้ายคนอื่น!”

หวางจือหลง มองมาที่เขาและพูดว่า "ตะกี้คุณว่ายังไงนะ? ใครทำร้ายใคร!"

"คุณถามว่าใครใช่ไหม ? "ดงซูบินชี้ไปที่หยูเซียวเซีย

หวางจือหลงนั้นยิ้มเยาะออกมา:" ใครจะไปรู้ล่ะว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ลูกของคุณอาจจะมาแกล้งลูกสาวของฉันก่อน หรือก็แค่เด็กเล่นกันเท่านั้น "!! "

“คุณตาบอดหรือยังไง เห็นแผลที่ตัวเซียวเซียว เช่นนี้ยังเรียกว่าเล่นกันอยู่อย่างงั้นหรอ?”

"ฉันบอกแล้วไงว่ดงซูบิน! ลูกสาวของฉันไม่กล้าทำร้ายใครหรอก!แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องจริง!แต่เธอเองก็ต้องมีเหตุผลที่ทำเช่นนั้น!"

ดงซูบินโกรธด้วยรอยยิ้ม "เอาล่ะ แสดงว่าคุณไม่ยอมรับผิดสินะ? เหตุผลอย่างงั้นหรอ!ถ้าอย่างงั้นฉันจะทำให้เห็นว่าลูกสาวของคุณทำยังไงกับเซียวเซียว!"

ดูเหมือนว่าผู้อำนวยการโรงเรียนเองสามารถเดาได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเขารีบพูดออกมาทันทีว่า 'สำหรับเรื่องนี้ ...'

'อยากรู้สินะว่าเธอโดนอะไรบ้าง?' ดงซูบินเองไม่สนใจสิ่งที่ผู้อำนวยการโรงเรียนพูดเลย

ผู้อำนวยการโรงเรียนเองรู้สึกขมขื่นเมื่อรู้ว่าตอนนี้ดงซูบินและหวางจือหลงทั้งคู่โมโหมากเพราะลูกๆของพวกเขาโดนทำร้าย อีกทั้งพวกเขาเป็นถึงกลุ่มผู้บริหารของเมือง เลยทำให้คำพูดของผู้อำนวยการโรงเรียนไม่มีน้ำหนัก

ดงซูบินเปิดคอมพิวเตอร์ในห้องพยาบาลด้วยใบหน้าบูดบึ้ง

เมื่อเปิดเครื่อง เริ่มทำงาน เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต หลังจากนั้นไม่นาน ดงซูบินก็พบเว็บไซต์ที่สร้างวิดีโอขึ้นมาใหม่ และเปิดขึ้นได้ด้วยการคลิกเมาส์เพียงครั้งเดียว ลองดูสิ! "

หวางจือหลงไม่เชื่อว่าลูกสาวของเขาจะทำร้ายเด็กคนอื่นโดยไม่มีเหตุผล เขาเขยิบเข้ามาและจ้องมองที่จอคอมพิวเตอร์ ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมหยานไท และ เฉียนตงและตำรวจอีกหลายคนก็เดินตามหลัง หากมีบันทึก นี่เป็นหลักฐานสำคัญ และพวกเขาต้องการ ฉันรู้ว่าเทพเจ้าแห่งความโชคร้าย นั้นน่ากลัวขนาดไหน ตอนนี้ทุกคนมารวมตัวกันทั้งก่อนและหลัง เวลาในการโฆษณาก็ผ่านไป และวิดีโอก็เริ่มเล่น

"นี่เธออยู่ตั้ง ม. 3 แล้วนะ?"

"ฮ่าฮ่า ฉันรู้ว่าการร้องไห้ไม่ใช่เรื่องน่าอาย"

"ปล่อยให้เธอคุกเข่าและคลานมาหาพวกเราสิ”

" "คุยกับเธอสิ!" เธอไม่ได้ยินฉันเหรอ คุกเข่าลง! "

" คุกเข่าลง! “

“เธอได้ยินถิงถิงพูดไหม คุกเข่า!”

หนึ่งนาที…”

สองนาที…”

สามนาที…”

วิดีโอที่น่าตกใจถูกเปิดขึ้น และบรรยากาศในห้องนั้นเงียบมาก หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เสียงร้องของหยูเซียวเซียวเริ่มเป็นระยะ

ดงซูบินรู้สึกเป็นทุกข์มากจนเขากอดเธอและลูบหัวเธอ "หยุดร้องไห้ อย่าร้องไห้"

วิดีโอเตือนให้หยูเซียวเซียวนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนเช้า และน้ำตาที่เจ็บปวดก็ไหลออกมาอีกครั้ง

สีหน้าของผู้อำนวยการโรงเรียนเปลี่ยนไป จู่ๆ ก็เกิดเหตุรุนแรงในโรงเรียนแบบนี้ขึ้นในโรงเรียน วิดีโอถูกโพสต์บนอินเทอร์เน็ต นึกไม่ออกก็ช่วยไม่ได้!

เฉียนตงและตำรวจหลายคนมองหน้ากันด้วยสีหน้าสงบและในที่สุดก็เข้าใจว่าทำไมดงซูบินถึงโกรธจัด หวางถิงถิงและเพื่อนร่วมชั้นอีกสองสามคนทำร้ายและเตะหยูเซียวเซียว และในวีดีโอทำให้เธอคุกเข่าลง มันยิ่งทำให้ดงซูบินโมโหเอามากๆ เธอต้องนอนอยู่บนพื้นสกปรก? นี้ยังเรียกว่าการเล่นกันอยู่หรือเปล่า? เตะท้อง? โดนบาสเก็ตบอลทุ่มใส่หน้า? บังคับให้คุกเข่า? มันมากเกินไป มากเกินไป นี้ไม่ใช่การแกล้งธรรมดาแล้ว คนอื่นๆเองพวกเขาก็เข้าใจสิ่งนี้ เพราะพวกเขาเองก็มีลูกๆ และถ้าลูกๆของเขาถูกทำร้ายเช่นนี้ พวกเขาเองก็คงไม่ยอมเช่นกัน!

สีหน้าของ หวางจือหลง เปลี่ยนไปมากที่สุด เขากัดฟันหลังและดูวิดีโอ เขารู้ว่าคนในวีดีโนั้นเป็นลูกสาวของเขาเองจริงๆ

ดงซูบินนั้นไม่พูดจาอะไร และหลังจากปิดวิดีโอ เขาก็ตบโต๊ะ "หวางจือหลิง! บอกฉันที่สิ! ในวีดีโอนั้นยังเป็นการเล่นอยู่หรือเปล่า!"

หวางจือหลงมองเขาอย่างเย็นชา

“นี้มันมากเกินไปแล้ว!” ดงซูบินโมโหจัด: “หรือว่าลูกของคุณทำอะไรก็ได้เพราะคุณเป็นผู้อำนวยการอย่างงั้นหรอ ! ฉันเองทนไม่ได้หรอกในฐานะผู้ปกครอง! และการที่บอกว่าลูกสาวของคุณไม่ทำร้ายใครหรอก เมื่อเห็นคลิปแล้วคุณยังเชื่ออย่างงั้นอีกหรอ ดูให้ชัด! สิ่งที่ฉันทำมันมากเกินไปอย่างงั้นหรอ นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ” ความโกรธของหวางจือหลงไม่ได้ลดลงเลย" "แม้ว่าถิงถิง จะผิดก่อน คุณเองก็ไม่มีสิทธิ์ตัดสิน! "

ดงซูบิน กล่าวว่า:" คิดว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องเล็กหรือยังไงกัน การที่ลูกสาวของคุณมากทำร้ายเซียวเซียว มันเกินไปหน่อยไหม! ฉันจะบอกว่าโลกไม่ได้หมุนรอบตัวครอบครัวของคุณอย่างเดียว? คิดว่าคุณจะทำอะไรก็ได้อย่างงั้นหรอ? คิดว่าลูกของคุณจะทำร้ายใครก็ได้อย่างงั้นหรอ ? ถือว่าโชคดีแค่ไหนแล้วที่ฉันสั่งสอนเธอเพียงเท่านี้! "

หวางจือหลงโกรธมาก:" ดงซูบินคุณจะพูดจาหยิ่งยโสเกินไปไหม?

“แล้วครอบครัวของคุณล่ะ ยิ่งใหญ่มาจากไหนกัน!” ดงซูบินมองกลับมาที่เขาอย่างเย็นชา “คิดว่าฉันจะปล่อยให้ลูกสาวของคุณทำตามอำเภอใจได้อย่างงั้นหรอ? เพราะมีพ่ออย่างคุณจึงทำให้เด็กมีนิสัยแบบนี้! หวางจือหลงนายมันเป็นพ่อที่แย่! ทั้งที่เซียวเซียวถูกทร้ายชัดเจนขนาดนั้น! คุณยังกล้าปัดความรับผิดชอบเช่นนี้! คุณควรหยุดตะโกนใส่ฉันได้แล้ว! เรื่องนี้จะไม่จบเพียงเท่านี้แน่!”

หวางจือหลงเองก็ดูเหมือนจะไม่ยอมดงซูบินเช่นกัน:" ใช่! เรื่องนี้ไม่จบเพียงเท่านี้แน่! “

ดูเหมือนว่าตอนนี้มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่แล้ว

ในความเห็นของตำรวจหลายคน ละอคติทางอารมณ์ของพวกเขา หวางติงติงและเพื่อนของเธอน่าจะเป็นคนผิด ไม่เพียงแต่พวกเธอทำร้ายหยูเซียวเซียว! พวกเธอยังเอาคลิปมาประจานเป็นวิดีโอออนไลน์ นี้ถือเป็นเรื่องร้ายแรงมาก มันเป็นการละเมิดชื่อเสียงและชีวิตส่วนตัวของ หยูเซียวเซียวอย่างมาก แต่ดงซูบินเองก็มีความผิดเช่นเดียวกัน  การที่เขามาถึงโรงเรียนและมาทำร้ายหวางถิงถิง และแก็งค์ของเธอ เห็นได้ชัดว่ามันผิดกฏหมายในการทำร้ายร่างกาย สรุปแล้วดงซูบินและ หวางจือหลง มีเหตุผลทั้งสองฝ่ายและมีปัญหาทั้งสองฝ่าย

เมื่อทุกอย่างเงียบไป ดูเหมือนข่าวนี้จะแพร่กระจายไปรวดเร็วมาก!

ที่ลานภายในสำนักงานตำรวจของเขตหยานไท หลายคนกำลังพูดด้วยเสียงต่ำ

“ฉันได้ยินมาว่ามีคนบุกเข้าไปโรงเรียนและทำร้ายทั้งครูและนักเรียน?”

“ใครกันที่กล้าทำถึงขนาดนั้น”

“จุ๊ จุ๊ จุ๊”

"บอกฉันหน่อยสิ" "

“เหมือนเขาจะชื่อดงซู อะไรซักอย่าง!”

“อา? ดงซู คือไหนกัน”

" ฉันอยากเห็นหมอนั้นจริงๆ ดงซูอะไรนั้น "

“ฉันได้ชื่อเต็มเขามาแล้ว!”

ช่วงเวลาสั้นๆ หลายคนในคณะกรรมการสำนักเขตหยานไท่ ที่ได้ยินข่าวถึงกับช็อกกับข่าวที่เกิดขึ้นที่โรงเรียน! มีใครบางคนเข้าไปทำร้ายครูและนักเรียน! คนที่ถูกทำร้ายหนึ่งไหนนั้นคือลูกของผู้อำนวยการหวาง! อีกทั้งตำรวจเองยังไม่เข้าจับกุมชายคนนั้น! ผู้อำนวยการโรงเรียนเองก็เงียบหาย! นี้มันเกิดอะไรขึ้นกับประเทศนี้กัน!

เมื่ได้ยินดังนั้น ทุกคนจากสำนักงานตำรวจและสำนักงานการศึกษา ใบหน้าของพวกเขาดูเปลี่ยนไป!

ทันใดนั้นพวกเขาก็ต้องตกใจคนที่พวกเขากำลังพูดถึงนั้น คือ ดงซูบินเทพเจ้าแห่งความโชคร้าย ใครจะคิดว่าหลังจากผ่านไปกว่าครึ่งเดือน เทพเจ้าแห่งความโชคร้ายจะกลับมาสร้างปัญหาอีกครั้ง!

เหมือนว่าตอนนี้จิตวิญญาณของทุกคนถูกนั้นหลุดออกจากร่างไปอย่างไม่รู้ตัว!

มันจะมีครั้งไหนไหมที่ผู้อำนวยการซูบินจะไม่สร้างปัญหาขึ้นมาบ้าง?