EP 618 ความสง่างามของเสี่ยวหลาน!

EP 618 ความสง่างามของเสี่ยวหลาน!

By loop

ในช่วงกลางคืน.

ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงจันทร์และดวงดาวล้อมรอบไปด้วยท้องฟ้ายามค่ำคืน

ในห้องนอนบนชั้น 3 ของวิลล่า น้ำอ้อยอิ่งอยู่ที่ประตูห้องน้ำและมีน้ำกระเซ็นออกมาจากหัวฝักบัว เสี่ยวหลาน ที่กำลังว่ายน้ำกำลังอาบน้ำอยู่ภายใน ดงซูบินเองก็อยากรู้จริงๆว่าใครเป็นคนตกแต่งห้องน้ำในสองห้องนอนบนชั้นสามเป็นกระจกฝ้าทั้งหมด คล้ายกับในโรงแรม แต่ที่นี้มันยิ่งกว่านั้น เพราะกระจกฝ้าที่หันหน้าไปออกมามันเอยู่ตรงกับสัดส่วนของร่างกายมนุษย์พอดี ดังนั้นดงซูบินซึ่งนั่งอยู่ด้านนอกเกือบจะเห็นร่างที่เพรียวบางของเสี่ยวหลานตั้งแต่หวัจรดเท้าซึ่งปรากฏอยู่หลังกระจก

นี้มันสุดยอดไปเลย!

หุ่นของพี่เสี่ยวนั้นผอมมากด้วย!

ดงซูบินเองถึงกับหน้าแดงและหัวใจเต้นแรง ถึงแม้ว่านี้อาจะเป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆที่เขาจะได้เห็นก่อนที่เขาและเธอจะแต่งงานก็ตาม ดังนั้นเขาต้องแสดงอริยบทอย่างระมัดระวังทุกช่วงเวลา

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

นั้นไม่ใช่เสียงโทรศัพท์ของดงซูบินแต่เป็นเสียโทรศัพท์ของเสี่ยวหลาน

ดงซูบินรู้ดีว่าเสี่ยวหลานนั้นเป็นถึงนายกเทศมนตรีและไม่ควรปล่อยให้คนที่โทรเข้ามารอนาน ดงซูบินเข้าใจเรื่องนี้โดยทันที ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องคลานออกจากเตียง เหยียบรองเท้าแตะ เปิดกระเป๋าของเธอ หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วมองดู ที่หน้าจอ ไม่ทราบเบอร์ ดูเหมือนมีสายเรียกเข้าจากเมืองไปเห่อจึงรีบเดินไปที่ประตูห้องน้ำแล้วเคาะประตู

“พี่เสี่ยว! พีเสี่ยว!” ดงซูบินพูดเสียงดัง

จู่ๆ เสียงน้ำก็หยุดลง "มีอะไรอย่างงั้นหรือ"

"พอดีว่าเสียงโทรศัพท์ของคุณดัง ยังก็ช่วยเปิดประตูห้องน้ำมารับเอาโทรศัพท์หน่อย" ดงซูบินยกโทรศัพท์มือถือขึ้น

“ส่งสัยจะเป็นแม่ของฉัน ถ้าอย่างงั้นช่วยรับแทนหน่อยบอกว่าวันนี้ฉันไม่กลับบ้าน”

“นี้ไม่ใช้เบอร์ของคุณนายหาน ดูเหมือนจะเป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก”

เสียงร้องเท้าแตะดังขึ้นสองสามครั้งและร่างที่คลุมเครืออยู่ข้างในเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ เส้นโค้งรูปตัว S สะท้อนออกมาจากกระจกฝ้า ประตูห้องน้ำเปิดออกเล็กน้อยส่งเสียงดังเอี๊ยด กลิ่นของสบู่อาบน้ำและไอน้ำหนา ถูกผลักออกจากรอยร้าวของประตู

เธอเอื้อมมือออกมารับโทรศัพท์ทันที" "ขอบคุณนะ "

ดงซูบินเขินเพราะแม้ว่าเสี่ยวหลานไม่ได้เปิดประตูกว้างเธอไม่ได้มีความตั้งใจที่จะซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยแตกของประตู. เธอไม่ได้ใส่ผ้าขนหนูอาบน้ำในร่างกายของเธอเพื่อให้เธอยืนอยู่ที่นั่นอย่างเปิดเผย กับดงซูบิน เธอขอโทรศัพท์แล้วใช้มืออีกข้างลูบผมยาวของเธอราวกับว่าเธอไม่สนใจว่าดงซูบินจะเห็นเรือนร่างของเธอหรือไหม เธอทำให้มันดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาราวกับว่าไม่ได้เป็นเรื่อน่าอายอะไร แน่นอนว่าดงซูบินก็พยายามจะมีอะไรกับเธออยู่หลายครั้ง  เขาพยายามกระตุ้นเธอหลายครั้งเมื่อเธอว่ายน้ำ แต่เมื่อเสี่ยวหลานยืนต่อหน้าเขาอย่างเปลือยเปล่า ดงซูบินกับไม่กล้าที่จะคิดเช่นนั้น เขาทำได้แค่ไอและไม่กล้ามองอีกเลย

ดงซูบินได้แค่ส่งโทรศัพท์ให้เธออย่างรวดเร็ว เสี่ยวหลาน ยิ้มและประตูก็ปิด

"เฮ้นั้นใคร ... " ผู้อำนวยการหวาง สวัสดี ว่าไง... "ก็..." เอ่อ" ฉันยังไม่กลับ อีกวัน โอเค โอเค? “

ตอนนี้ดงซูบินไม่ทนฟังอีกต่อไป ดงซูบินเดินกลับเข้าไปข้างใน ถอดรองเท้าของเขาอีกครั้ง แล้วนอนลงบนเตียงของ ก่อนจะสูบบุหรี่อย่างมีความสุข มองดูกระจกห้องน้ำ และชื่นชมร่างกายที่ดูเหมือนไม่มีอยู่จริง เขามองเห็นไม่ชัด เงามืด แต่ส่วนโค้งของร่างกายน้องสาวเซี่ยยังชัดเจนมาก

ห้านาที... "

สิบนาที..."

ยี่สิบนาที..."

ทันทีที่ประตูห้องน้ำเปิดออก เสียงของเสี่ยวหลานลอยออกมา "ซูบินช่วยมาเป่าผมให้ฉันหน่อยได้ไหม" ดงซูบินถึงกับเหงื่ออกและพูดกับหัวใจของเขาว่าคุณรีบเข้าไปอยู่ใต้ผ้าห่ม เขารอเวลานี้มานานมาก

“นี้จะช่วยทำให้พี่สาวเสี่ยวคนนี้สบายตัวขึ้นนะรู้ไหม”

ดงซูบินหันกลับมาอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า “ผมยินดีครับ! แต่ว่าผมจะขอ...”

“แต่ถ้าคุณเหนื่อยไม่ต้องก็ได้นะ ไหนๆเราเองก็จะต้องแต่งงานกันแล้ว รออีกสักพักจะได้หรือเปล่า” ตอนนี้ปากของดงซูบิน บ่นงึมงำ ยังคงมีความสุข เขาเข้าไปในห้องน้ำที่มีหมอกหนา เปิดช่องระบายอากาศ จากนั้นมองไปที่เสี่ยวหลานเพื่อหวีผมของเธอ "..." โอ้ ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อชั้นในล่ะ!” ดูเหมือนดงซูบินไม่ได้จะเตรียมใจมาเห็นภาพตรงหน้าเขา

“ก็เราจะเข้านอนอยู่แล้ว ทำไม่เราต้องใส่เสื้อชั้นในด้วยล่ะ?” “

“คุณจะไม่ใส่มันจริงๆหรอ” "

“ที่บ้านไม่มีคนนอกหรอก” "

เสี่ยวหลานสวมเพียงเกางเกงชั้นในสีดำปักด้วยดอกกุหลาบสีเขียวเข้ม ร่างกายส่วนบนเป็นเสื้อคุมสีขาว ชายเสื้อปิดกั้นส่วนของหน้าที่สวยงามและใหญ่ของเธอไว้ แต่ก็ไม่ได้ปกปิดมาก

ดงซูบินได้พยายามกลอกตาไปมา แต่ฉันจ้องเขม็งไม่ได้ "ว่าแต่ เมื่อกี้ใครโทรมาน่ะ" "

" หวางซื่อจง" เสี่ยวหลานเขย่าผมเปียกของเธอและลูบมือของเธอ

“หวา ซื่อจง คุณสนิทกันหรอ โอ้ นั่นเป็นหัวหน้าคนใหม่ของสำนักการศึกษาของมณฑลที่คุณพูดถึงหรือ”

เสี่ยวหลานยิ้ม “พอดีว่าเขาแวะไปที่อาคารของฉัน  เขาบอกว่าเขาต้องการมาเยี่ยมฉันกับภรรยาของเขา”

“เขามาเยี่ยมคุณอย่างงั้นหรอ” '

“ เมื่อวานเขาไปได้ไปเยี่ยมเลขาธิการพรรคมาแล้ว'

“เซียงดาวเองน่าจะเป็นคนแรกที่เขาไปเยี่ยมแต่ดูเหมือนเซียงดาวก็จะไม่ค่อยสนใจเท่าไรหรอก!'

" อิอิใครก็ตามก็ต้องการไปแนะนำตัวให้กับผู้บังคับชา ช่วงนี้คุณต้องยุ่งมากแน่ๆ?” ในขณะที่พูดดงซูบินก็หวีผมของเธอ จากนั้นหยิบเครื่องเป่าผมขึ้นมาและเริ่มเป่ามันอย่างระมัดระวัง เสี่ยวหลานเหล่ตาของเธอด้วยความเพลิดเพลินเหมือนแมวที่กำลังถูกเกาคอ เมื่อเห็นว่าเธอสบายใจดงซูบินก็รู้สึกถึงความสำเร็จ

สิบนาทีต่อมาทั้งสองก็เดินไปที่ห้องนอน

ดูเหมือนวันนี้เสี่ยวหลานจะเหนื่อยมาก เธอหาวอย่างสง่างามโดยปิดปากของเธอ ก่อนจะยกผ้าห่มขึ้นมาและนอนลงไปที่เตียงมองไปที่ดงซูบิน

ดงซูบินกระพริบตาและเดินไปที่เตียง บริเวณปลายเท้าของเสี่ยวหลาน เปิดผ้าห่มและเข้าไปข้างใน

เสี่ยวหลานรู้สึกขบขันโดยเขา" "คุณทำได้ดีจริงๆ หลังจากเป่าผมให้ฉันแล้ว ตอนนี้คุณเริ่มขอเครดิต?" "

" ไม่ เอ๋? “

“หมายความว่าไง?” "

... "

ดงซูบินได้แต่ยิ้มและส่ายหัวเสี่ยวหลานหยิบหนังสือเศรษฐศาสตร์ออกจากกระเป๋าของเธอพลิกหน้าเจ้าของบัตรบุ๊คมาร์คอ่านอย่างระมัดระวังและดงซูบินไม่สนใจดงซูบินอีกต่อไป

นี้เธอฉันหรอ?

หัวใจของดงซูบินเริ่มเต้นแรง เมื่อรู้ว่ามีการแสดง เขาดึงผ้าห่มบนตัวของเขาออก ดึงอีกครั้ง และปิดด้านข้างของเสี่ยวหลานแล้วนอนลง ค้นหาหัวของเขา และพบหน้าอกกลมโตที่ดูสวยงามของเธอ เอนหลังศีรษะเล็กน้อยแล้วหลับตาอย่างสบาย

“...” ผมขอนอนก่อน "

เสี่ยวหลาน ไม่ตอบ

เธอก็ยังอ่าน. เธอไม่ได้ปฏิเสธว่าหมายความว่ายังไงกัน ดงซูบินก็ยังนอนหลับอยู่ที่เตียงกับเสี่ยวหลาน เป็นครั้งแรก.

หลังจากนั้นดงซูบินก็รู้สึกถึงมือสอดเข้าไปในผมของเขา นวดหนังศีรษะเบา ๆ ค่อยนวดเป็นวงกลมที่สามเหลี่ยมบ้าง มันสบายมากและทำให้เขาง่วงนอนและ ดงซูบินหลับไปอย่างสบายใจโดยไม่รู้ตัว...