EP 592 แก้แค้นรองผู้อำนวยการโรงพยาบาล

EP 592 แก้แค้นรองผู้อำนวยการโรงพยาบาล

By loop

ในยามบ่าย.

โรงพยาบาลแห่งที่สอง.

ชูชินหลงอาจยังคงไม่เชื่อผลการตรวจร่างกายของลูกชายเขา ดังนั้นเขาจึงพาลูกชายของเขาชูเซียวเหลียงไปที่โรงพยาบาลหนานฉาง เพื่อทำการตรวจเพิ่มเติม แน่นอนว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจเองก็ไม่ได้นำตัวดงซูบินกลับไปที่สถานนี้แต่อย่างใด ชูเซียวเหลียงเองซึ่งถูก "ทำร้ายร่างกายนั้น" ไม่พบแม้แต่อาการบาดเจ็บเล็กน้อยดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นที่พวกเขาจะต้องอยู่ต่อ แต่ดงซูบินพยายามหยุดพวกเขาไว้และทำการฟ้องคดีเรื่องการแจ้งความเท็จและไม่ยอมให้เรื่องจบง่ายๆเช่นนี้แน่นอน ดงซูบินต้องการที่จะกู้ชื่อเสียงของเขาคืนมา โดยอย่างแรก เขาต้องการให้ตำรวจสอบสวนชูเซียวเหลียงที่แกล้งทำเป็นป่วยและแบล็กเมล์ ไม่ว่า เขาได้รับบาดเจ็บหรือไม่ ดงซูบินยังคงเน้นย้ำว่าคนที่กล่าวหาเขาคนแรกก็คือ ชูเซียวเหลียงนี่เป็นข้อหาแจ้งความเท็จและพยายามทำให้เขากลายเป็นแพะรับบาปในคดีนี้!

หัวหน้าตำรวจครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “เราจะรีบดำเนินการสอบสวนเรื่องนี้” “

เหตุผลที่ตำรวจให้มานั้นก็ถูกต้อง พวกเขาเองจำเป็นต้องดำเนินการสอบสวนก่อนถึงจะดำเนินขั้นตอนต่อไปได้

ดงซูบินเองตามพวกเขาไปที่ทางเข้าโรงพยาบาล และส่งบุหรี่สองสามมวนให้“ขอบคุณสำหรับการทำงานหนัก”

" น่าจะเป็นพวกเรามากกว่าที่จะต้องขอบคุณคุณ “ตำรวจหลายคนหยิบบุหรี่ขึ้นและขับรถกลับมาที่รถตำรวจหลังจากคุยกับดงซูบิน เสร็จ

ดงงซูบินยืนอยู่ที่ทางเข้าโรงพยาบาลครู่หนึ่งดูเหมือนภายในหัวของเขากำลังคิดอะไรอยู่ ชูชินหลง, ชูเซียวเหลียง, เกาหมิงเฟิง รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลดีวู่, คนเหล่านี้จะต้องได้รับบทเรียนครั้งสำคัญจากดงซูบิน โดยดงซูบินจะคิดบัญชีคนเหล่านี้รายคน เพราะคนเหล่านี้พยายามร่วมหัวที่จะใส่ร้ายดงซูบิน และแน่นอนพวกเขานั้นเหมือนได้ไปเหยียบต่อเข้าให้แล้ว

คนแรกที่ดงซูบินจะต้องจัดการก็คือ ดีวู่  ดงซูบินโยนก้นบุหรี่ลงบนพื้นแล้วเหยียบมัน หันหลังกลับแล้วเดินกลับไปที่บริเวณโรงพยาบาลอีกครั้ง .

ทันใดนั้นมีคนอยู่เบื้องหลังเขาเรียกว่า "เลขาซูบิน เลขาซูบิน? “

เมื่อ ดงซูบินหันหลังกลับ ดงซูบิน ก็เห็นหญิงวัยกลางคนที่ดูแต่งตัวธรรมดาเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ “คุณเป็นใคร” "

"ฉันเองเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลแห่งที่สอง"ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจับมือกับดงซูบิน ดูเหมือนว่าเธอเองจะพึงว่างจาการทำงานในวันนี้ "เลขาซูบิน ขึ้นไปคุยกันที่ชั้นบนกันไหม"

ดงซูบินมองหน้าเธอดูเหมือนว่าเธอคงจะต้องมีอะไรสำคัญจะพูดคุยกับเขาแน่ๆ

สำนักงานชั้นบน.

หลังจากเธอถือถือสายโทรศัพท์ด้วยใบหน้าที่สงบ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลก็วางโทรศัพท์มือถือของเธอและมองดวูบิน ด้วยใบหน้าที่จริงจัง “ท่านเลขาซูบิน ฉันรู้เรื่องนี้ที่เกิดขึ้นแล้ว นั้นเป็นการละเลยหน้าที่ในโรงพยาบาลของเราและมันส่งผลกระทบโดยตรงกับคุณ ทางเราต้องขอโทษจริงๆสำหรับปัญหาดังกล่าวและฉันขอโทษคุณในนามของโรงพยาบาลด้วย” หลังจากพูดแล้วเขาก็โค้งคำนับอย่างจริงใจและดูจริงจังกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

จริงๆนี้ไม่ใช่ความผิดของเธอเลย ผลกระทบของเหตุการณ์นี้เลวร้ายเกินไปจริงๆ การตรวจสอบที่ผิดพลาด? มันไม่ควรเกิดขึ้นกับโรงพยาบาลระดับประเทศเช่นนี้? พฤติกรรมเลวร้ายร้ายแรงนี้ไม่เพียงแต่ร้ายแรงจนประชาชนทั่วไปจะเกิดความไม่ไว้วางใจในโรงพยาบาลเท่านั้น แต่ยังส่งผลต่อการเปลี่ยนตำแหน่งเจ้าหน้าที่ระดับสูงของโรงพยาบาลอีกด้วย เหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องกับญาติของหัวหน้าหน่วยงานองค์กรของคณะกรรมการและผู้อำนวยการสำนักงานเขต มันเป็นเรื่องใหญ่มาก และแน่นอนว่าการที่ผู้อำนวยโรงพยาบาลลงมาด้วยตนก็เพื่อลดความขัดแย้งและพยายามรักษาชื่อเสียงของโรงพยาบาลเอาไว้ให้ได้

แต่อย่างไรก็ตามดงซูบินก็ยังไม่คิดจะลามือแต่อย่างใด เขานั่งอยู่ที่นั่นและไม่พูดอะไร เนื่องจากคนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้คือรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลดีวู่

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลมองมาที่เขาและกล่าวว่า "ท่านเลย ฉันสงสัยว่าเรื่องนี้พอจะมีอะไรที่จะแก้ไขได้บางหรือไม่ หรือคุณพอจะช่วยคุยกับทางทนายของคุณให้กับทางเราได้บ้างไหม...”

ดูเหมือนผู้อำนวยการโรงพยาบาลหลิว.พยายามจะหาทางกู้หน้าให้กับทางโรงพยาบาล"

"เรายินดีที่จะชดใช้เหตุการณ์ความผิดพลาดนี้ให้...พอจะมีวิธีหรือไม่" ผู้อำนวยการโรงพยาลหลิวพยายามหาขอเสนอให้กับบดงซูบิน

ดงซูบินส่ายหัวทันทีที่ได้ยินมัน "ผลลัพธ์มันออกมาชัดเจนสำหรับอาการป่วยและดูเหมือนเป็นการฉ้อโกง ผลลัพธ์ก่อนหน้านั้นแสดงให้เห็นถึงความผิดพลาดครั้งใหญ่  และคุณเองก็น่าจะเข้าใจเหตุผลนี้ดีกว่าผม" อันที่จริงแล้วดงซูบินเองก็ไม่ต้องการมีปัญหากับโรงพยาบาล อาการบาดเจ็บของชูเซียวเหลียงก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างหลักฐานเท็จเช่นนี้ "การวินิจฉัยมันอันตายถึงชีวิตนี้คือความจริงเช่นนั้นหรอ?! ”

ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้น

รองผู้อำนวยการดีวู่เปิดประตูและเข้ามา "พอดีเลยฉันต้องการพบกับคุณพอดี" เมื่อเห็นดีวู่เห็นดงซูบินอยู่ที่นั่นด้วย ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

ดูเหมือนผู้อำนวยการโรงพยาบาลเองเธอก็กำลังโมโหอยู่และเมื่อเธอห็นเขาเข้ามาเธอก็ชี้ไปที่หน้าของดีวู่และตะโกนขึ้นมาทันที: "เกิดอะไรขึ้นกับผลของภาพยนตร์เรื่องนี้อีกครั้งบอกฉัน!"

รองผู้อำนวยการดีวูพล่านกล่าวว่า "ผมไม่ทราบเรื่องนี้จริงๆ อาจจะมีหมอบางคนทำอะไรผิดพลาดลงไปก็ได้..."

"แล้วคนนั้นคือใครกันล่ะ?" ผู้อำนวยการโรงพยาบาลพูดอย่างโกรธเคือง: "ถ้าเช่นนั้นชี้ให้ฉันดูหน่อยสิว่าคนๆนั้นเป็นใครกัน!"

"ระหว่างสอบสวน รายละเอียด...ไม่ชัดเจน"

“ไม่รู้สิ คนไข้รายนี้มีคุณอยู่ด้วยตลอด! คุณไม่รู้แล้วใครจะรู้?”

“ผม...” ดีวู่เองถึงกับเถียงไม่ออก

รองผู้อำนวยการดีวู่สงสัยว่ามีจะมีหมอบางคนพยายามตุกติกกับผลการตรวจของชูเซียวเหลียง แต่หมอและพยาบาลทั้งหมดที่เป็นลูกน้องดีวู่สงสัยว่านี้อาจเป็นแผนของดีวู่เอง

ไม่มีใครอยากรับผิดชอบเรื่องนี้ และไม่มีใครต้องการรับโทษจากเรื่องนี้ด้วย!

ถึงเวลานี้ ดีวู่รู้สึกเสียใจจริงๆ เขาไม่น่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้ เพราะเขาเองอยากท่ะประจบประแจงชูเซียวหลง  ไม่เพียงแต่เขาจะล้มไม่เป็นท่าและดูเหมือนเหตุการณ์จะเลวร้ายไปกว่านั้นอีก  เขาได้ไปมีปัญหากับดงซูบินและความผิดทุกอย่างตอนนี้ถาโถมาที่เขา

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลสูดลมหายใจและกล่าวว่า "ท่านเลขาซูบิน ฉันจะสอบสวนเรื่องนี้ทันที และฉันต้องลงโทษเจ้าหน้าที่ผู้กระทำความผิดดด้วยบทลงโทษร้ายแรง ฉันสัญญา!"

ดงซูบินกล่าว "ผมคิดว่าผู้รับผิดชอบคือ ดีวู่ ใช่ไหม ผมอยากจะ ได้ยินว่าโรงพยาบาลจะจัดการกับมันอย่างไร?”

การแสดงออกของดีวู่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเมื่อได้ยินคำว่า “ท่านผู้อำนวยการ!”

ผู้อำนวยการมองมาที่เขาและลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันจะมีการตั้งคณะกรรมการทันทีและดีวู่จะถูกพักงาน ยอมรับการตรวจสอบและรายงานไปยังสำนักงานสาธารณสุขเพื่อถอดถอนเขา!” ทางผู้อำนวยการโรงพยาบาลรู้ว่าเรื่องนี้ต้องได้รับการแก้ไขโดยทันทีไม่เช่นนั้นจะสายเกินไป เธอเหมือนจะรู้ว่าดงซูบินเองก็มีสื่ออยู่ในมือ  และดีวู่นั้นได้ทำความผิดร้ายแรงเมื่อเทียบกับชื่อเสียงและประโยชน์ของโรงพยาบาลแล้วการช่วยปกป้องรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลนั้นคงจะไม่คุ้มจริงไหม?

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับผมจริงๆ! ท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาล!” เรื่องการถอดถอน? ดีวู่รีบแสดงตัว!

รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลก็รำคาญเขา "คุณเป็นคนจัดการตั้งแต่ต้นจนจบ! มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณอย่างงั้นหรอ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันหรือเปล่า"

“ผมไม่ผิด”

" ไม่ต้องพูด! รอดูผลการตรวจสอบล่ะกัน! "

ดงซูบินพอใจกับผลการลงโทษของดีวู่ เขาไม่พูดอะไรอีก เขาหยิบมือถือขึ้นมาแล้วโทรหาทนายฮูที่ต่อหน้าผู้อำนวยการโรงพยาบาล บอกให้เขาพักไว้ก่อน ความหมายก็คือ ชัดเจนมาก ตราบใดที่ดีวู่ก้าวลงจากตำแหน่งดงซูบินจะไม่รับผิดชอบต่อโรงพยาบาล อันที่จริง เขาไม่ต้องการที่จะสอบสวนเรื่องนี้เลย เพราะฟิล์มที่อยู่ข้างหน้าก็เป็นความจริงเช่นกัน ดังนั้นผลลัพธ์ที่ได้คือ ดีที่สุด ดงซูบินได้จัดการดีวู่แล้วและแสดงให้เห็นว่าดงซูบินผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา!

เรื่องนี้ยุติลงชั่วคราวผู้อำนวยการโรงพยาลหญิงก็โผล่ออกมาด้วยความโล่งอก

ดงซูบินยืนขึ้นและเดินผ่านดีวู่ที่กำลังสับสน ตบไหล่เขาและกระซิบว่า “ส่วนคนอื่นๆฉันค่อยจัดการทีหลัง”

ดีนวูหน้าซีด เขารู้ตัวแล้วว่า เขาได้เหนียบตอเขาให้แล้ว!