EP 588 ฉันจะไม่ทนอีกต่อไป

EP 588 ฉันจะไม่ทนอีกต่อไป

By loop

ในช่วงเช้า.

ข่าวที่ว่าสำนักงานตำรวจหนางฉางกำลังจะจับกุมเลขาธิการซูบินแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว รวดเร็วราวกับไฟป่า สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถปิดบังกันได้อีกต่อไปแล้ว และตอนนี้เกิดความโกลาหลขึ้นในสำนักงานเขตกวางหมิง

“เปล่า เกิดอะไรขึ้น …

“เลขาธิการซูบิน ทำร้ายคนหรอ? เขาต้องติดคุกหรอ?”

อ่าวทำไมเป็นเช่นนั้น เลขาซูบินเขาไปปกป้องผู้อำนวยการเกาไม่ใช่หรือยังไง”

“นายยังไม่รู้?” คำให้การของผู้อำนวยการเกา กล่าวว่าเรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา และเลขาธิการซูบินก็เป็นฉากทำร้ายก่อน “

พูดแบบนั้นได้ยังไง“เลขาซูบินเขาพยายามช่วยชีวิตผู้อำนวยการเกาไม่ใช่เหรอ? ทำไมผู้อำนวยการเกาถึงทำอย่างั้นกัน?”

“แต่จะว่า ชายคนนั้นเป็นลูกชายของรัฐมนตรีชู ผู้อำนวยการเกาอาจทนต่อแรงกดดันนี้ไม่ได้ เขาจึงตัดสินใจเป็นพยายนเท็จ”

“อันที่จริงมันไม่ถูกต้อง ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีพยานคนอื่นเลย ใครจะไปรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น” “

“อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เจ้านายของเรานั้นกำลังแย่และดูเหมือนจะไม่มีหลักฐานพอที่จะช่วยเขาได้สำหรับเขา ฉันกลัวว่าเขาจะไม่รอดจากข้อกล่าวหานี้ หากคณะกรรมการตรวจสอบวินัยแทรกแซงในการสอบสวน เขาอาจหลุดจากตำแหน่งเลขาธิการก็ได้”

ทุกคนกระซิบเมื่อรู้ว่ามีเรื่องใหญ่

กำลังจะเกิดขึ้น ในเวลาเดียวกันโจวหยินหยูกำลังคุยกับฉูหยินเซียวในสำนักงาน หลังจากได้รับข่าว ใบหน้าของฉูหยินเซียวก็เปลี่ยนไป และดูเหมือนโจวหยินเยียนก็จะโมโหจัด

เกาหมิงเฟิงให้การเป็นเท็จ.

ซูบินเองก็กำลังจะกลายเป็นคนผิด?

โจวหยินหยูและ ฉูหยินเซียวนั้นค่อนข้างสนิทสนมกับ ดงซูบินมากตั้งแต่เข้ารับตำแหน่งใหม่ ถึงแม้พวกเขาอาจะพูดได้ไม่เต็มปากได้ว่าพวกเขาเข้าใจเลขาธิการคนใหม่อย่างถ่องแท้ และยังพวกเขารู้เกี่ยวกับรูปแบบการทำงานของดงซูบินอยู่บ้าง ซึ่งน่าจะมากกว่าคนอื่นๆ และพวกเขารู้เรื่องนี้ดี ประมาณนั้น 80% ของดงซูบินจะไม่พูดจาไร้สาระ ไม่จำเป็นต้องแต่งเติม เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นทุกวันนี้บอกพวกเขาทั้งคู่ แม้ว่าดงซูบินจะหุนหันพลันแล่นไปหน่อยและอาจจะไม่หัวดื้อ แต่เขาเป็นที่กล้าทำก็กล้ารับ ดังนั้น โจวหยินหยูและ ฉูหยินเซียวต่างก็รู้ว่าเกาหมิงเฟิงจะต้องให้การเท็จด้วยการพิจารณาบางอย่าง!

“เกาหมิง!” โจวหยินหยูตบโต๊ะด้วยความโกรธ เขากับเจ้าหน้าที่ของแผนกที่เกิงเซียงดูแลอยู่ก็ลำบากใจกันมาก "เขากำลังทำอะไร นี่มันเนรคุณชัดๆ!" ฉูหยินเซียวพูดด้วยใบหน้า: "แรงกดดันต่อฝ่ายองค์กรดูจะดีมาก อ่า”

โจวหยินหยู่พูดว่า: “เขาทำเช่นนี้ไม่ได้ คิดจะหักหลังเลขาซูบินอย่างงั้นหรอ! ทำไมเขาขาดคุณธรรมเช่นนี้?”

“ไปสิ!” ฉูหยินเซียวนั่งนิ่งไม่ได้ “ไปพบเลขาซูบิน!”

ปอดของโจวหยินหยูแทบระเบิด หากดงซูบินถูกไล่ออก ชีวิตของเธอจะไม่ดีขึ้นในอนาคตแน่นอน

ระหว่างทางลงบันได ทั้งสองได้พบกับเกิงเซียงและ หยูหลงเฟิงซึ่งกำลังขึ้นไปข้างบน ทั้งสองคนก็ขมวดคิ้ว สีหน้าดูกังวลมาก แต่ โจวหยินหยูรู้ว่าคนในตระกูลเกิงนั้นดูดีใจกับเหตุการณ์นี้, ดงซูบินตัดสินว่านี่คือสถานการณ์ที่พวกเขาอยากเห็นมากที่สุด หาเลขาธิการซูบิน ออกจากตำแหน่งของเลขาธิการของสำนักงานเขตกวางหมิง เพราะเหตุการณ์นี้ตำแหน่งนี้จะเป็น 80% ของกระเป๋าของเกิงเซียง ดงซูบินเป็น กังวล บางทีการถอนตัวของเกาหมิงเฟิงอาจได้รับคำสั่งจากเกิงเซียง ด้วย!

ในบริเวณท้องถนน

ภายใต้การดูแลของเจ้าหน้าที่หลายคนดงซูบินและเจ้าหน้าที่ตำรวจจากหลายสำนักย่อยเดินลงจากอาคารที่อยู่ติดกันและเดินไปที่รถตำรวจสองคัน

“ท่านเลขาธิการ!” โจวหยินหยูและฉูหยินเซียวเดินไปอย่างรวดเร็วจากระยะไกล

ดงซูบิน มองดูพวกเขาและพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ดูเหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกติกับอารมณ์ของเขา

โจวหยินหยูพูดในใจว่าคิ้วของเธอร้อนผ่าว ทำไมเธอถึงยังมั่นคงเหมือนภูเขาไท่ “ทำไมทุกคนต้องพยายามกลั่นแกล้งเจ้านายของพวกเราเลย...”

“ไม่ต้องกังวล กลับไปทำงานกันต่อเถอะ” ดงซูบินตบไหล่พี่สาวโจว “มันก็แค่เรื่องเล็กน้อย ไม่มีอะไรยุ่งยากหรอก กลับไปทำงานกันได้แล้ว”

นี่เป็นเรื่องเล็กน้อยหรือไม่?

โจวหยินหยูพูดไม่ออก เธอบอกว่าเธอกำลังจะถูกพิพากษาหรือมันเป็นเรื่องเล็กน้อย? แล้วเรื่องใหญ่ล่ะ?

ฉูหยินเซียวรู้สึกชื่นชมในความสงบของดงซูบินเล็กน้อย เป็นไปไม่ได้ที่ใครจะสงบได้เหมือนดงซูบิน

เขาไม่รู้เลยสักนิดว่าดงซูบินมีประสบการณ์ขึ้นๆ ลงๆ มากกว่าที่คนอื่นจะรู้ ขนาดเหตุการดินถล่ม ดงซูบินถูกฝังอยู่ในรถบัสเพราะดินถล่มเพื่อช่วยผู้คนและเกือบเสียชีวิต เพื่อช่วยเสี่ยวหลาน, ดงซูบินั้นรีบเข้าไปในอาคารเพื่อทำลายระเบิด เขาได้พยายามกู้ระเบิดหลายต่อหลายครั้ง ซูบินต้องร่างกายแหลกสลายหลายต่อหลายครั้ง  การล่วงเกินเลขาธิการพรรคมณฑล การทำผิดเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมของหลี่หง ดงซูบินเกือบถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยโทษประหารชีวิตชั่วคราว และต่อมาเสี่ยวหลานเป็นผู้ให้คำพยานเพื่อหนีหายนะ ฯลฯ เมื่อเทียบกับสิ่งเหล่านี้ ตอนนี้อาชญากรรมโดยเจตนาทำให้บาดเจ็บเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่การกลั่นแกล้งกันเล็กๆ ดังนั้นจึงไม่เพียงพอที่จะทำให้เอะอะเกี่ยวกับนิสัยของดงซูบินในการทำความคุ้นเคย

อย่างไรก็ตาม นิสัยไม่ได้หมายความว่าเขาสามารถยอมรับได้ว่าตอนนี้ดงซูบินหงุดหงิดจนสุดขีด และรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเขาเป็นการแสดงความโกรธที่ผิดปกติจนสุดโต่ง คนที่กล้าจะมีปัญหากับดงซูบินเขาจะต้องชดใช้ผลที่ทำไว้อย่างมหาศาล และแน่นอนว่าครั้งนี้ก็จะไม่มีข้อยกเว้น!

ดงซูบิน ก้มศีรษะและเข้าไปในรถ และรถตำรวจสองคันก็ขับออกจากบริเวณนั้น

ระหว่างทาง เขามองไปทางด้านข้างของเจ้าหน้าที่ตำรวจชั้นนำที่อยู่ข้างๆ เขา “สหาย ก่อนกลับไปที่สาขา โปรดไปที่โรงพยาบาลเขต 2 ก่อนจะได้ไหม”

เจ้าหน้าที่ตำรวจประหลาดใจ“อะไรนะ?” ดงซูบิน พูดว่า: "ฉันอยากจะพูดคุยกับคู่กรณีสักหน่อยนะ ถ้าคุณทำได้ จะไม่เป็นไรใช่ไหม"

หลังจาก คิดแล้ว ตำรวจก็พยักหน้าและบอกคนขับว่า: ไปโรงพยาบาลแห่งที่สอง "

“... ปัญหา”

คำขอแบบนี้ค่อนข้างจะมากเกินไปจริงๆ เทียบเท่ากับการปล่อยให้ตำรวจเป็นคนขับรถให้เขาครั้งหนึ่ง แต่นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ยังคงไม่ปฏิเสธ เพราะเขารู้เบื้องหลังของดงซูบินมาไม่เล็กน้อยและชายคนนี้ขับรถยนตร์คันสองล้าน เมื่อตรวจสอบป่ายรถยนตร์ดูตรวจสอบแผ่นป้ายทะเบียนที่มีคำนำหน้า "จิง" แม้ว่าจะออกแผ่นป้ายทะเบียน 7777 หรือ 9999 จำนวนมากในอดีตผู้ที่ได้รับ ป้ายทะเบียนแบบนี้ไม่จำเป็นต้องรวย แต่ต้องมีเส้นสายและมีอิทธิพลพอสมควร ซึ่งนายตำรวจคนนั้นรู้ดีว่าทางสำนักงานตำรวจสาขาคงจะทำอะไรชายคนนี้ไม่ได้แน่ๆ นั้นร่วมถึงผู้นำของเขตด้วยต่อให้เป็นชูชินหลงก็ตามก็คงทำอะไรชายคนนี้ไม่ได้ การที่ดงซูบินขอเช่นนี้เหมือนเป็นการยังคับขืนใจตำรวจเช่นกันแต่ทำอย่างไรได้ ตราบใดที่ไม่ใช่สิ่งที่ละเมิดหลักการโดยเฉพาะ พวกเขายอมปิดตาข้างหนึ่ง และปล่อยให้ผู้มีอิทธิพลทั้งสองคนสู้กันเองดีกว่า พวกเขาไม่อยากเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้เท่าไรนัก แน่นอนว่าไม่มีใครอยากแกว่งเท้าหาเสี้ยนอย่างแน่นอน และก็ไม่อยากสร้างปัญหาให้กับทั้งสองฝ่าย ขอเพียงให้มั่นใจว่าบังคับใช้กฎหมายอย่างเป็นกลาง .

โรงพยาบาลแห่งที่สอง.

พื้นที่หอผู้ป่วยกระดูก

เจ้าหน้าที่ตำรวจสองคนเข้าไปอธิบายสถานการณ์ จากนั้นพวกเขาก็ออกจากวอร์ดและรออยู่ข้างนอก ดงซูบินเดินเข้ามาคนเดียวและปิดประตูด้วย

ในห้องมีสามคน ได้แก่ชูชินหลง, ชูเซียวเหลียง และดีหวู่

ดีหวู่กำลังแนะนำแผนการรักษาให้กับชูชินหลงอยู่พักหนึ่ง ตำรวจเพิ่งเข้ามาเพื่ออธิบายเจตนาของดงซูบินแต่ดูเหมือนดีหวู่ จะไม่ได้ยินเขา หลังจากที่ ดงซูบินเข้ามา เขาก็ขมวดคิ้วและหันหลังกลับกล่าวว่า "จากนั้นให้สังเกตสถานการณ์ก่อน ไม่จำเป็นต้องผ่าตัดในขณะนี้ แผนการรักษายาสามารถกำหนดได้ในวันพรุ่งนี้ คุณคิดว่าต้องการอะไรอีกไหม?"

ชูชินหลงพยักหน้าเล็กน้อย "เพียงพอแล้ว" . " "

“ถ้าเกิดอะไรขึ้นให้โทรหาผมได้เลย”

“ขอบคุณคุณหมอดีวู่ด้วยทำที่งานหนัก”

ดีวู่หันหลังกลับและดงซูบิน บินผ่านไม่เห็น มองเขา ดึงประตูออกแล้วปิดประตูจากด้านนอก

ดงซูบินเยาะเย้ยและพูดในใจว่าฉันเข้าใจแล้ว คงเป็นเพราะคุณอยากได้หน้าสินะ? คุณเป็นผู้อำนวยการ! คุณแสดงหน้าฉันอีกครั้งหรือไม่ คุณไม่รู้จริงๆว่าคุณเป็นใคร!

มีเพียงซูชินหลงพ่อและลูกชาย และ ดงซูบินเท่านั้นที่ถูกทิ้งไว้ในห้อง

ซูชินหลงซึ่งนอนอยู่บนเตียงยิ้มทันทีและพูดว่า "ตำรวจไม่ได้จับกุมคุณไปแล้วหรอ หรือทำไมคุณไม่ไปที่สำนักงานสาขา? จะถูกตัดสินจำคุกกี่ปี?" หลังจากพูดอย่างนั้นก็รู้สึกเจ็บปาก และ ซูเซียวเหลียงก็ไอและไออีกครั้ง ฉันลุกขึ้น แต่เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ดีและหัวเราะอย่างเย่อหยิ่ง

คุณเป็นญาติของเจ้าหน้าที่ของรัฐหรือไม่?

ดงซูบินรู้สึกรังเกียจเขา เขามองไปที่ชูชินหลง และพูดว่า: "ท่านรัฐมนตรีชู

" ชูชินหลงขัดจังหวะและพูดว่า "ถ้าคุณมีอะไรจะบอกตำรวจ เซียวเหลียงต้องพักผ่อน ออกไปได้แล้ว!" น้ำเสียงหยาบคายมาก

“เราทุกคนรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น” ดงซูบินมองเข้าไปในดวงตาของเขาและพูดว่า “รัฐมนตรีชู คุณคิดว่ามันน่าสนใจไหม ลูกชายของคุณใช้อาวุธสังหารเพื่อโจมตีใครบางคน ในฐานะพ่อแม่ คุณไม่สนใจเรื่องนี้ เขายังยุยงให้ลูกชายของตัวเองให้การเป็นพยานเท็จ นี่เป็นการให้ความรู้แก่เด็ก ๆ หรือไม่ ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่านี่เป็นสไตล์ของหัวหน้าแผนกองค์กรของคณะกรรมการเขต!มากเกินไปหรือเปล่า?”

ดวงตาของชูชินหลงเย็นชา เข้าใจ ! ดงซูบินเจ้าควรชดใช้ความผิดทางอาญาของคุณ!”

ดงซูบินโกรธและหัวเราะ แต่เขาไม่คิดว่าเขาจะหน้าแดงเมื่อพูดแบบนี้

ชูเซียวเหลียงรู้ว่ามีเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ข้างนอก ดังนั้นเขาจึงระมัดระวังอย่างมากในการพูด : “ฉันทำร้ายใครเมื่อไหร่ หือ? มีหลักฐานอะไรไหม เมื่อคืนนี้ ฉันสูบบุหรี่อยู่ที่ข้างถนน คุณตั้งหากที่เขามาทำร้ายฉัน อย่าอ้างเรื่องไร้สาระเลยเกาหมิงเฟิง รองผู้อำนวยการเกาได้บอกเรื่องนี้แล้ว คุณตั้งหากที่เป็นคผิด แกล้งทำเป็นคนดี ! ความจริงมันปรากฎขึ้นมาแล้ว!”

ดงซูบินกล่าวว่า: "แล้วมาคุยกันเรื่องค่าชดเชย รัฐมนตรีชู คุณพูดว่าเรื่องนี้เป็นอย่างไรบ้าง"

ชูเซียวเหลียงพูดแทรกขึ้นมา: "ค่ารักษาพยาบาลและค่าชดเชยจิตใจอย่างน้อย 300,000 หยวน!" 300,000 หยวน

นี้มันบ้าอะไรกัน ! จะจับฉันเข้าคุก! และยังต้องการเงินอีกอย่างงั้นหรอ?

ดงซูบินหัวเราะอย่างโง่เขลา แต่ก็ยังพูดว่า: "300,000 นี้ไม่น้อยเกินไปหรอ?"

ชูเซียวเหลียงกำลังจะพูด แต่ ชูชินหลงขัดจังหวะ: "คุณควรจ่ายค่ารักษาพยาบาล เราไม่ต้องการค่าตอบแทน!”

ชูเสี่ยวเหลียงไม่พูดอะไรเมื่อได้ยินคำพูดของชูชินหลงชัดเจนมาก ไม่จ่ายค่าชดเชย ไม่เห็นด้วยกับกับพ่อของเขา ไม่มีที่ว่างสำหรับการเจรจา ให้ตายเพื่อที่เขาจะได้ไม่พลิกกลับ อีกครั้ง! ไม่เพียงแต่พวกนั้นขู่เกาหมิงเฟิง เพื่อให้การเป็นพยานเท็จเพื่อเคลียร์ความรับผิดชอบของชูเซียวเหลียง ต้องการให้ดงซูบินไปอยู่ในคุก และอยากให้เขาชดใช้ ค่ารักษาพยาบาลและถูกถอดข้าราชการ!

ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ที่จะอธิบายการกระทำของชูชินหลงและ ชูเซียวเหลียง พ่อและลูกชาย!

ในที่สุด ดงซูบินก็ทนไม่ไหว "ผมได้หลักฐานทั้งหมดไว้แล้วและจะไม่ยอมให้เรื่องที่พวกคุณคิดสำเร็จแน่ ดังนั้นอย่าโทษฉันล่ะกัน!"