EP 572  ซ่อมแซมสร้อยคอหยกมักกร!

EP 572  ซ่อมแซมสร้อยคอหยกมักกร!

By loop

ในช่วงเย็น

ท้องฟ้ามืดครึ้มเล็กน้อยและอุณหภูมิก็ลดลง

เมื่อดงซูบินขับรถออกจากที่ทำงานเขาจงใจอ้อมถนนและผ่านเขตของสำนักงานถนนผิงอันเขาเห็น หัวหน้าทีมตรวจสอบและทีมตรวจสอบห้าหรือหกคนยังคงเตรียมพร้อมสำหรับการตรวจสอบชุมชน สองวัน ชูชิงฮวา กับลูกน้องของเขา และผู้อำนวยการของสำนักงานข้างเคียงได้ยืนอยู่ใกล้ๆกัน อยากระมัดระวัง

“มาสเตอร์ ท่านรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับที่นี่?”

“ดีมาก ดีมาก และการบริการของบ้านพักคนชราก็กระตือรือร้นมาก”

“เวลาปกติมีปัญหาอะไรไหม ความไม่พอใจ?”

“ทุกคนพอใจ ไม่มีปัญหา เราอยู่นี่ เหมือนอยู่ที่บ้านตัวเอง”

“ขอบคุณมาก ที่ให้เรารบกวนเวลา”

นี่คือบทสนทนาระหว่างทีมตรวจกลางกับชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในบ้านพักคนชรา .

สำนักงานถนนกวางหมิง

หอพัก.

ดงซูบินที่เพิ่งกลับมา รู้ว่าโอกาสของเขากำลังจะมาถึง และต้องการคว้าตำแหน่งตัวแทน แทนสำนักงานถนนผิงอันให้ได้ นี่อาจเป็นโอกาสเดียว ดังนั้นเขาและครัวจึงกินบะหมี่ซอสงาอย่างสบายใจ และนั่งลง ในห้องนอนใหญ่ เขาแตะกระเป๋าของเขา ค่อยๆ เปิดถุงเล็กๆ ใสๆ เปิดผนึก หยิบชิ้นส่วนหยกสีขาว สีเขียว และสีเขียวจำนวนเจ็ดหรือแปดชิ้นภายในออกมาแล้วเกลี่ยให้เรียบ ค่อยๆ ปูผ้าปูที่นอนมาต่อกันทีละชิ้นให้เป็นทรงเดิม

หนึ่งชิ้น...สามชิ้น...ห้าชิ้น...เจ็ดชิ้น...ชิ้นเสร็จแล้ว

ดงซูบินสูดลมหายใจ เขาเคยใช้พลังการย้อนกลับสิ่งของทำให้แก้วกับมาเป็นรูปทรงเดิมได้ก่อนหน้านี้ แต่สำหรับเครื่องประดับเขายังไม่ได้ทดลองมันเลย ดงซูบินจึงไม่มั่นใจว่าเขาจะสามารถทำให้มันกลับมาได้หรือไม่, เขาแบมือและห้า นิ้วมือค่อยๆ ปกคลุมชิ้นส่วนของหยกไว้ และมุ่งความสนใจทั้งหมดก็จดจ่อในทันที และดวงตาก็จ้องมองไปที่ชิ้นส่วนที่อยู่ใต้นิ้วมือโดยไม่กะพริบ  //

เริ่มกันเลย!

ฉันหวังว่ามันจะได้ผลนะ!

ดงซูบินเอยคำว่า “ย้อนกลับ” ด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

ดูเหมือนเวลาที่เขาสะสมไว้จะลดลงแล้ว! และชิ้นส่วนหยกก็เริ่มจะกลับมาเป็นรูปทรงเดิม!

ดงซูบินรู้ว่าหยงชิ้นนี้มันพึงจะหักในตอนเช้า ดงซูบินเห็นชิ้นส่วนหลายชิ้นรวมตัวกันอย่างรวดเร็วเพียงพริบตาเดียวเท่านั้น!

ชิ้นแรกกับชิ้นที่สองรวมกันแล้ว!

ชิ้นที่สามและสี่ก็เข้ากันได้ดี!

ดงซูบินตื่นเต้นมากที่ได้เห็นภาพนี้ หมายความว่านี้เขาทำสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว!

แกะ... แก๊ก... แก๊ก... ในที่สุด ดูเหมือนว่าหยกที่อยู่ตรงหน้าเขาจะหยุดเคลื่อยไหวแล้ว

ดงซูบินใช้เวลาเพียงหนึ่งหรือสองวินาทีเพราะหนึ่งวินาทีของการย้อนกลับของเขาเกือบจะเทียบเท่ากับการทำให้วัตถุที่ระบุกลับไปหนึ่งวัน อย่างไรก็ตาม เพื่อความปลอดภัยดงซูบินหยุดชั่วขณะหนึ่งจนกระทั่งการย้อนกลับใช้เวลาสามวินาที หรือสี่วินาที กับหยกชิ้นนั้น ก่อนที่เขาจะเอยคำว่า “ย้อนกลับ” อีกครั้งเพื่อยกเลิกคำสั่ง ทุกอย่างหยุดลงทันทีดงซูบินถอนหายใจด้วยความโล่งใจคิดว่าคราวนี้โอเค!

อย่างไรก็ตาม  นี้เป็นสิ่งที่ดงซูบินคาดไม่ถึงเลยว่าเขาจะมีพลังขนาดนี้

เมื่อ ดงซูบินยกมือขึ้นและคิดว่าจะดูสร้อยคอหยกที่กลับไปเป็นรูปทรงเดิม เขาก็แปลกใจที่พบว่าหยกชิ้นนั้นไม่พอดีกัน มีรอยแตกและช่องว่างตรงกลางทั้งสองที่ หยกชิ้นนี้มันยังไม่สมบูรณ์ ตรงรูปแกะสลักมังกรยังมีจุดบกพร่องอยู่หลายจุด!

อะไรกัน!

เป็นไปได้อย่างไร?

ยังมีส่วนอื่นยังไม่ได้กลับไปเป็นเหมือนเดิม?  ทำไมมันถึงเป็นอย่างงั้นไปได้?

ฉากนี้อยู่เหนือจินตนาการของดงซูบินแน่นอน เขาคิดว่าถ้าพลังของเขาไม่ได้ผล สร้อยคอหยกก็จะไม่ขยับเลย แต่ตอนนี้ กลับเห็นได้ชัดว่าพลังของเขาใช้งานได้ปกติ และหลายๆ ที่ก็ควบแน่น อย่างไรก็ตาม ยังมีส่วนที่ขาดหายไปมากกว่า 1 จุด หากเป็นกรณีนี้ เทคนิคการซ่อมของ ร้านขายของเก่า ต่างกันอย่างไร ? มีรอยแตกและอาจเปื้อนด้วยกาวด้วยซ้ำ!

มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?

พลังย้อนกลับก็ทำงานแล้วไม่ใช้หรือยังไงกัน? มันไม่น่าจะเป็นเช่นนี้ไปได้!

ดงซูบินตกใจในทันทีและดูหดหู่ขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่าสร้อยคอหยกนั้นยังไม่สมบูรณ์แบบ ทันใดนั้น เขานึกถึงความเป็นไปได้ ตัวแข็ง ลุกขึ้นจากเตียง คว้าสร้อยคอแล้วใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อของเขา หลังจากออกจากห้องนั่งเล่น เขาคว้ากระเป๋าและโทรศัพท์มือถือของเขา เดินไปที่ชั้นล่างแล้วขับรถไปที่ชุมชนเหม่ยจวงในถนนผิงอัน และขับรถไปจนถึงบ้านพักคนชรา เหม่ยจวง ที่เกิดเหตุการณ์ในตอนเช้า

ทางเข้าบ้านพักคนชรา.

มีผู้เฒ่าบางคนเดินไปมา บางคนกำลังฝึกไทเก็ก และบางคนกำลังเดินชมนกชมไม้อยู่

ดงซูบิน เงยหน้าขึ้นและมองหามัน จากความทรงจำของเขา ในที่สุดเขาก็พบสถานที่ที่สร้อยคอหยกหักซึ่งอยู่บนพื้นยางมะตอยห่างจากประตูไปทางทิศใต้สิบเมตร

นี่ไง!

นักดาบเฒ่าสองคนใกล้ๆ มองมาที่เขาอย่างสงสัย "หนุ่มน้อย มีอะไรหรือเปล่า"

"ดูเหมือนผมจะทำของตกไว้นะครับคุณตา" ดงซูบินพูดพร้อมหัวเราะ "ผมเลยรีบมาหามัน"

ชายชราสองคน ก็ไม่ได้สนใจดงซูบินแต่อย่างไรทั้งสองก็ฝึกดาบกันต่อไป

ดงซูบินเดินขึ้น นั่งยองๆ อยู่ในที่แห่งหนึ่ง ยื่นมือออกมาแล้วมองดูขณะที่สัมผัสมัน หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น และในที่สุดก็พบผลึกสีเขียวและโปร่งใสเป็นชิ้นเล็กๆ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นเป็นเศษของสร้อยคอหยกที่กระทบกับพื้นมันเป็นเศษเล็กๆที่แทบจะมองผ่านก็จะไม่เจอ ถ้าไม่ตั้งใจหามันดีๆ ซึ่งมันก็เป็นเศษเล็กๆบางชิ้นอาจจะใช้มือเปล่าหยิบขึ้นมาไมได้

ดงซูบินพยายามคิดอยู่ในใจของเขาแล้วเท่านั้นช่องว่างในสร้อยคอหยกที่ไม่ได้รับการซ่อมแซมอย่างสมบูรณ์นั้นเพราะยังขาดเศษของหยกเหล่านี้!

ฉันเข้าใจแล้ว!

เขามองไปรอบ ๆ ทันทีและเห็นว่าไม่มีใครสนใจตัวเองดังนั้นเขาจึงหยิบจี้หยกที่ปากกระเป๋าวางลงบนพื้นแล้วปิดด้วยมือของเขา ตาของดงซูบินจ้องไปที่เศษของหยกเหล่านั้น และเขารู้สึกได้อีกครั้ง ก่อนจะเรียกใช้คำสั่งย้อนกลับอีกครั้ง !

หนึ่งวินาที...สองวินาที...เพราะชิ้นส่วนเล็กๆเหล่านี้ยากที่จะมองด้วยตาเปล่าเห็น ดงซูบินปล่อยพลังของเขาออกไปเรื่อยๆอยู่ครู่หนึ่งด้วยความรู้สึกของเขา และบอกใช้คำสั่ง ย้อนกลับเพื่อหยุดพลังของเขาไว้!

น่าจะได้ผล!

หลังจากหยุดพลัง เขาเอื้อมมือหยิบสร้อยคอหยกขึ้นมาจากพื้น เมื่อเห็นผู้คนรอบๆดงซูบิน ไม่มีใครอยู่ใกล้นี้ เขาหันกลับไปที่รถปอร์เช่ของเขาที่จอดอยู่ข้างถนนทันที ดึงประตูเข้าไป รถและมองไปรอบ ๆ จากนั้นเขาก็ถือหยกไว้ในมืออีกครั้ง

ความแวววาวสีเขียวดึงดูดสายตาทันที!

มองซ้ายมองขวา แตะขึ้น พลิกลง... ช่องว่างในจี้หยกถูกเติมเต็ม มันไม่มีรอยบุบสลาย เรียบเนียน ไม่เห็นตำหนิใด ๆ มันเหมือนกลับกลายเป็นเหมือนเดิมทุกประการ!

เมื่อเห็นเช่นนี้ดงซูบินก็อดไม่ได้ที่จะพอใจมากๆ และในที่สุดเขาก็ทำมันได้!

ฮ่า พลังย้อนกลับสิ่งของนี้มันมีประโยชน์จริงๆ!