EP 549 นายกเทศมนตรีคนสวยพักค้างคืน

EP 549 นายกเทศมนตรีคนสวยพักค้างคืน

By loop

ภายนอกอาคารที่เงียบสงบมีแต่เสียงแมลงดังออกมา

“ซูบิน ฝักบัวของคุณมันปรับอุณหภูมิของน้ำไม่ได้อย่างงั้นหรอ?”

“มันสามารถปรับได้ บิดหัวเข้ามาทำให้เย็น ข้างนอกทำให้ร้อน

“อืม มีเสื้อผ้าเหลือบ้างไหม”

“อะแฮ่ม ผมใส่ไปหมดแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่เหลืออะไรเลย ”

“ถ้าอย่างงั้น...ไม่เป็นไร”  ภายนอกห้องน้ำที่ปิดประตูอยู่ดงซูบินนเดินกลับไปที่โซฟาและนั่งลง ได้ยินการเคลื่อนไหวที่ละเอียดอ่อนบางอย่างในห้องน้ำ ทำให้ใจของดงซูบินสั่นเล็กน้อย และฉันเปิดทีวีเพื่อดึงความสนใจของตัวเอง แต่แน่นอนว่าเขาไม่ได้สนใจทีวีเลย ตอนนี้สมาธิของเขาอยู่ที่ห้องน้ำเพียงเท่านั้น

ว้าวว้าวว้าว.

มีเสียงน้ำและคนที่อยู่ในนั้นก็คือนายกเทศมนตรีโฮวาแสนสวยงามดูเหมือนเธอจะเริ่มอาบน้ำแล้ว

มันทำให้ดงซูบินเกิดอารมณ์ขึ้นดงซูบินเอียงขึ้นและลง เหลือบมองกระจกฝ้าขุ่นขุ่นมัวในห้องน้ำเป็นครั้งคราว

หนึ่งนาที...

สองนาที...

สามนาที...

โฆษณาทางทีวีของดงซูบินยังไม่จบ และเสียงน้ำก็หยุดลงทันที

“ซูบิน คุณอยู่ที่นั่นไหม” เสียงที่เคร่งขรึมของเกิงโยฮวา ดังออกมา

"ผมยังอยู่" ดงซูบินลุกขึ้นแล้วพูดว่า "อุณหภูมิของน้ำไม่พออย่างงั้นหรอ มีปัญหาให้ผมช่วยหรือเปล่า"

"ไม่เป็นไรฉันเสร็จแล้ว"

"ห๊ะ? " ดงซูบินตกตะลึง อาบน้ำเสร็จแล้ว? มันไม่กี่นาทีเองนะ? น้อยกว่าสามนาทีด้วยซ้ำ

ต่อให้คุณจะสระผมไปแล้วครึ่งหนึ่งก็เถอะ แต่มันก็ไม่น่าจะรวดเร็วขนาดนั้นหรอก? คุณได้ล้างหน้าหรือยัง? คุณอาบน้ำในเวลาเพียงสองนาที? มันจะเร็วเกินไปไหม! ดงซูบินรู้ดีว่าจริงๆแล้วพวกผู้หญิงมักจะอาบน้ำช้าอย่างฉูหยวน หรือไม่ก็เสี่ยวหลานที่อาบน้ำนานกว่าครึ่งชั่วโมง

ถึงแม้ว่าดงซูบินจะรู้ว่าเกิงโยฮวาจะเป็นคนรวดเร็วและเด็ดขาดขนาดไหน แต่ฉันไม่คิดว่าเธอวิตกกังวลขนาดนี้ ฉันเองก็เพิ่งดูโฆษณาจบ นั้นอาจเป็นเพียงเวลาที่ใช้สำหรับถอดเสื้อผ้าด้วยซ้ำ? ดงซูบินก็ใช้เวลาอาบน้ำประมาณ 15 นาทีถึงจะได้

“นายกเทศมนตรียโฮวา คุณ” เขาไม่รู้จะพูดอะไร

มีเสียงรองเท้าแตะเหยียบพื้นในห้องน้ำ "มีผ้าเช็ดตัวสำรองอีกไหม"

ดงซูบินตอบกลับทันที" พอดีว่าผ้าเช็ดตัวผืนใหม่มันไม่มีแล้ว  แต่มีผ้าขนหนูสีขาว 2 ผืนที่แขวนอยู่ตรงนั้นมีไว้สำหรับให้ผมเช็ดหน้า ถ้าคุณต้องการ เดียวผมจะลงไปซื้อที่ซุปเปอร์มาร์เกตชั้นล่างให้ โอ้ลืมไป ซูเปอร์มาร์เก็ตไม่เปิดในเวลานี้"

เสียงของโยฮวาดังขึ้นมาไหม "สีขาวใช่ไหม"

"อ่ะ ใช้"

“คุณบอกว่ามันคือผ้าเช็ดหน้าใช่ไหม ?”

ไม่นานหลังจากนั้น ประตูห้องน้ำก็เปิดออก หมอกร้อนที่ผสมกับกลิ่นของแชมพูก็ออกมา และดูเหมือนจะมีกลิ่นกายของหญิงสาวแล้ว และน้ำก็ไหลริน และ เกิงโยฮวา ที่ถูกห่อด้วยขวดสีขาว เสื้อคลุมอาบน้ำปรากฏเป็นรูปร่าง , ใบหน้าที่เพิ่งผ่านน้ำอุ่นมา ทำให้หัวใจดงซูบินที่นั้งอยู่ในห้องนั่งเล่นเต้นเป็นจังหวะและอดไม่ได้ที่จะมองเข้าไปที่ผ้าเช็ดตัวผืนนั้นพร้อมไหล่ที่เปิดอยู่

พระเจ้า!

เกิงโยฮวามองไปที่นาฬิกาติดผนังในห้องนั่งเล่นและขมวดคิ้ว "ถึงเวลาแล้วหรือ"

ดงซูบินพูดต่อไปว่า: "ตอนนี้ผมแน่นำให้คุณพักที่นี้ก่อน เดียวผมเองจะออกไปหาโรงแรมอยู่เอาน่าจะเหมาะกว่า”

เกิงโยฮวาส่ายหัว "มันดึกมากแล้ว”

“ผมไม่เป็นไร ผมนอนโรงแรมเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว”

เกิงโยฮวาจับมือดงซูบินโดยไม่ตั้งใจ "คุณนอนที่นี้เถอะ มันไม่ปัญหาอะไรหรอกที่นี้เป็นห้องพักของคุณ"

จริงๆแล้วดงซูบินเองไม่ได้รังเกียจที่นายกเทศมนตรีโยฮวาจะพักที่นี้ แต่ดงซูบินก็พูดออกไปว่า "ผมกลัวว่า...

"ไม่เป็นไรหรอก  “ดูเหมือนเกิงโยฮวาจะไม่ได้ใส่ใจเรื่องไร้สาระเหล่านั้น แล้วเดินเข้าไปในห้องนอนเล็กปิดประตู ดงซูบินยิ้มอย่างขมขื่นและพูดในใจว่าทำไมเธอถึงไม่สนใจโลกขนาดนั้น?

นี้หรอนายกเทศมนตรี? .

ดงซูบินจึงกางผ้าห่ม พร้อมหมอน ปิดทีวีก่อนจะเดินไปเข้าไปน้องน้ำสักหน่อย

ยังไงฉันก็เช็ดหน้าก่อนนอนสักหน่อย

ดงซูบินจำบางอย่างได้ หันศีรษะของเขา ดวงตาของเขาก้มลงเอาผ้าเช็ดหน้า แล้วเขาก็ยื่นมือออกมา ผ้าเช็ดตัวเปียก ไปทั้งผืน กลิ่นมัน ยังมีกลิ่นจางๆ อยู่ ตอนนี้ดงซูบินเริ่มร้อนรุ่ม และเขาตระหนักว่าเกิงโยฮวา เช็ดหัวด้วยผ้าขนหนูของเขาจริงๆ คุณรู้ไหมในห้องน้ำของดงซูบินไม่มีเลย มีเพียงทิชชู่เปียกหลังอาบน้ำ ปกติผ้าขนหนูจะเอาไปเช็ดหน้า และเธอก็จะต้องอาบน้ำในตอนเช้าด้วย ฉันเองคิดว่านี้มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่หลังจากคิดแล้วมันก็มีอะไรบางอย่างค้างคาใจ แต่ทันใดนั้นก็มีความคิดพุดขึ้นมาในสมองของดงซูบิน เกิงโยฮวาถือมัน ภาพส่วนสำคัญของเธอถูกเช็ดด้วยผ้าขนหนู

ความคิดบ้านี้มันอะไรกัน รีบเข้านอนเถอะ!

ดงซูบินตบหน้าตัวเอง หน้าผากแล้ววางผ้าขนหนูหอม ๆ กลับเข้าที่ เกรงว่าเกิงโยฮวาจะมาเห็นภาพเหล่านี้ของเขา ผ้าขนหนูถูกวางไว้ที่เดิมและคงรูปเดิมไว้

หลังจากปล่อยมือดงซูบินก็มีความสุข นี่ไม่ใช่ความรู้สึกผิดหรือว่าฉันรู้สึกผิดต่อผ้าขนหนูของตัวเอง เมื่อ

ดงซูบินหันหลัง เขาก็เตรียมตัวเขานอน แต่ดงซูบินก็หยุดหลังจากก้าวไปหนึ่งก้าว

หลังประตูห้องน้ำ เสื้อเชิ้ตและคูซีที่ซักไว้ถูกแขวนไว้บนราวแขวนเสื้อผ้า มีประมาณ 3 หรือ 4 ตัว แต่ตอนนี้เขาสงสัยว่าฮัวพบว่าด้านหลังเสื้อของเขาดูเหมือนโล่ง มีผ้สสีแดงเข้มและฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร ดงซูฐินไม่มีความรู้สึกใด ๆ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ซื้อถุงเท้าสีแดงในช่วงปีเกิดของเขา แต่เขาก็มีเข็มขัดสีแดงอย่างดีที่สุด เขา ไม่ค่อยใส่เสื้อแดง

ดงซูบินก้าวขึ้นไปและดึงเสื้อของเขาออกมา

ทันใดนั้น ชั้นในลูกไม้สีแดงเข้มอยู่ต่อหน้าต่อตาของ ดงซูบินซึ่งแตกต่างจากรูปแบบที่เห็นในครั้งสุดท้ายของ เกิงโยฮวาอันนี้ยิ่งเป็นที่นิยมมากขึ้น หลายจุดบนขอบเป็นผ้าไหมกลวง เสื้อชั้นไหนของเธอเป็นสีแดงเข้ม

นี้คือเสื้อชั้นในของเกิงโยฮวา?

ทำไม! ทำไมมันแขวนอยู่ที่นี่?

เมื่อดงซูบินคิดเกี่ยวกับมัน เขาเข้าใจว่าเกิงโยฮวาสังเกตเห็นการรั่วไหลของก๊าซเมื่อธออาบน้ำ เธออาจจะใส่เพียงชั้นใน อยู้ด้านใน 80% มันถูกย้อมด้วยโฟมอาบน้ำจำนวนมากและมันก็สกปรก เพิ่งอาบน้ำเสร็จเมื่อกี้นี้เองเหรอ? ชั้นในแขวนอยู่ในช่องว่างระหว่างเสื้อของดงซูบิน และมันถูกปกปิดไว้มาก ราวกับว่าเกิงโยฮวาจงใจซ่อนมันไว้ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ดงซูบินก็อดไม่ได้ที่จะขยับมันดูเหมือนว่านายกเทศมนตรีของโยฮวาจะไม่ใช่คนเปิดกว้างเหมือนเสี่ยวหลาน แต่อย่างไรก็ตามเธอก็ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกในตอนแรกที่ดงซูบินเก็บชุดชั้นในให้ที่ห้องของเธอ แต่ดงซูบินก็รู้สึกไม่สบายใจที่จะคิดถึงเรื่องนี้ มิฉะนั้น คราวนี้เธอจะไม่ปิดบังชุดชั้นในของเธอไว้หรอก  หลังจากเธออาบน้ำแล้ว ซึ่งเธอคงไม่อยากให้ดงซูบินเห็นด้วย?

น่าเสียดายที่ดงซูบินได้เห็นมันแล้ว

ดงซูบินสูดลมหายใจและพูดกับหัวใจของเขาว่าชุดชั้นในของนายกเทศมนตรีเกิง นี้ไม่เบาเลยนะ! .