EP 530 เกิงโยฮวาญาติคนสำคัญของเกิงเซียง

EP 530 เกิงโยฮวาญาติคนสำคัญของเกิงเซียง

By loop

วันถัดไป.

วันเสาร์.

ลมพัดข้างนอกหน้าต่าง บางทีฝนอาจจะตก

ในตอนเช้าดงซูบินที่ลุกจากเตียงมองดูนาฬิกาของเขาและตัดสินใจพักผ่อนอย่างเต็มที่ ที่ทำการข้างถนนจะไม่ทำงานนอกอาคารในวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่ก็มีคนคอยดูแลอยู่ด้วย หากมีเหตุฉุกเฉิน ใครบางคนจะแจ้งให้เขาทราบ

ถ้าเมื่อวานเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ดงซูบินเองคงจะได้หยุดพักแล้ว แต่นั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญสำหรับเขาแล้ว หลังจากทำงานสองหรือสามวัน ณ สำนักงานเขตกวางหมิงตอนนี้มีเขาเองค่อนข้างกลายเป็นที่ยอมรับของลูกน้องบางคนแล้ว แม้จะยังมีความขัดแย้งภายในอยู่มากมาย เช่น เกิงเซียง และดวงตาที่สะดุดตาของตระกูลเกิง เช่น การพยายามเลื่อยขาเก้าอี้ในตำแหน่งที่เขาสังกัดอยู่เงียบๆ  และพยายามวางแผนจะทำอะไรบางอย่างอยู่อย่างเงียบๆ นั้นร่วมถึงเหล่าหัวหน้าชุมชนที่พยายามมองตัวเขาว่ายังอ่อนประสบการณ์ ถึงอย่างงั้นนี้ก็ถือว่าพึงเริ่มศึกในครั้งนี้ ด้วยเหตุนี้ดงซูบินจึงจำเป็นจะต้องสร้างผลงาน และยังถือว่าโชคดีที่เขายังมีลูกน้องที่พอจะพึงพาได้ ดังนั้นบางเรื่องเขาก็คิดจะปล่อยว่างไว้บ้าง เพราะเป็นไปไม่ได้ที่จะทำทุกอย่างในคราวเดียว แน่นอนเขาไม่สามารถกังวลกับทุกเรื่องได้ เขาเองเพิ่งได้มาดำรงตำแหน่งได้ไม่ถึงสามวัน แค่นี้มันก็เกินความคาดหมายของ ดงซูบินมากแล้ว และการพัฒนาก็ต้องดำเนินต่อไป

หลังจากอาบน้ำ ดงซูบิน ก็เปิดตู้เย็นเเพื่อหาอะไรกิน แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรในตู้เย็น เขาจึงโทรหาแม่ของเขาอย่างเกียจคร้าน

ตุ๊ดตู๊ด โทรศัพท์กำลังเชื่อมต่อแล้ว

“แม่ครับ วันนี้ผมหยุด วันนี้แม่ทำงานไหมเดียวผมจะรีบไปหาแม่”

หลวนเสี่ยวปิงเองดูเหมือนจะหงุดหงิดเล็กน้อย:,. "วันนี้แม่มีสอน และนี้ก็พึงจะวันแรกของการเปิดเทอมด้วย" ,

" ถ้าอย่างงั้นก็ไม่เป็นไรครับแม่“ดงซูบินพูดด้วยน้ำเสียงอย่างหดหู่”ผมกำลังจะลงไปทานข้าวตอนนี้ฝนก็กำลังตก และไม่รู้ว่าร้านอาหารจะปิดหมดหรือยัง”

“น่าจะยังไม่ปิดนะลูก”

“ถ้าอย่างงั้นผมไปทานข้าวก่อนนะครับ”

“อ้อ แม่ได้ยิหยูเหม่ยเซียวและฉูหยวนกำลังไปอยู่ในเมือง เห็นว่าเธอกำลังขายคอนโดจริงไหม?” ดงซูบินพูดด้วยความรู้สึกผิด“พี่สาวหยูคงจะต้องการมาทำงานในคณะกรรมการชุมชนและเห็นว่าเธอได้เข้าสมัครแล้ว และจะสอบเดือนหน้า ฉูหยวนเอง เหมือนจะมาทำงานที่สถานีโทรทัศน์ แต่เธอก็ยังไม่ได้ตัดสินจริงๆ สงสัยถ้าคลอดลูกแล้วคงจะคุยเรื่องอีกที เห็นว่าลูกจะคลอดช่วงเดือนตุลาคม”

ลวนเสี่ยวปปิงหยุดและพูดว่า: “ถ้าพวกเธอมา ลูกก็อย่าลืมดูแลพวกเธอด้วยล่ะ”

“เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงครับ” .

“ไปทานข้าวเถอะลูก เดียวฝนจะตกเอา”  หลังจากวางสาย ดงซูบินก็หยิบกระเป๋าเงินและโทรศัพท์มือถือเตรียมจะออกไปข้างนอก เมื่อคิดได้ก็หยิบหยิบขึ้นมา สีฟ้าจากตู้ในห้องโถง ใส่ร่มสามพับในกระเป๋า แล้วประตูก็เปิดออก อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ประตูบานหนึ่งถูกเปิดออกดงซูบินก็ได้กลิ่นของก๊าซจาง ๆ เขาขมวดคิ้วและเห็นว่าห้องตรงข้ามบ้านของเขาเปิดอยู่ เขามองไปที่ห้องนั่งเล่นที่อยู่ตรงข้าม และหน้าต่างที่ปลายสุด ก็เปิดกว้างเช่นกัน มีเสียงเบา ๆ และไม่รู้ว่าสถานการณ์ตรงหน้าคืออะไร

แก๊สรั่ว?

บ้านนี้มีใครอยู่บ้าง?

ดงซูบินรู้ว่าเจ้าหน้าที่และสมาชิกในครอบครัวของสำนักงานเขตอาศัยอยู่ในอาคารนี้ แต่เขาไม่เคยถามโจวหยินหยูเขาไม่เคยเห็นบ้านหลังนี้เปิดในช่วงสามวันที่เขาอาศัยอยู่ ถ้าตามตำแหน่งของเขา เขาอาศัยอยู่ที่นี่ น่าจะเป็นเกิงเซียงแต่เมื่อเขาออกจากงานเมื่อวานนี้ เขาเห็นเกิงเซียงอยู่ที่ชั้น 5 เขาอาศัยอยู่ที่ชั้นล่างในดงซูบินสำหรับเจ้าหน้าที่สำนักงานเขตคนอื่นๆ ดูเหมือนว่าพวกเขาทั้งหมดจะกระจุกตัวอยู่ใต้ชั้นห้า .

ดงซูบินสงสัยเมื่อเขาเห็นมันเขาก็อดไม่ได้ที่จะถามเมื่อเห็นว่าการก่อตัวอาจมีแก๊สรั่วเขาจึงเดินไปเคาะประตู

บูม บูม บูม.

"มีใครอยู่ไหม"

"...เข้ามาสิ"

เป็นเสียงวัยคนกลางคน

เมื่อเปิดประตูดงซูบินเข้าไปในบ้านโดยไม่เปลี่ยนรองเท้า เขาปิดจมูกแล้วเดินเข้าไป กลิ่นแก๊สในบ้านใหญ่กว่าข้างนอก แต่ด้วยอากาศที่ไหลเวียนจากหน้าต่างและประตู กลิ่นจึงเริ่มช้า . ไม่เป็นอันตรายหากได้กลิ่น

ในที่สุดดงซูบินก็เห็นเจ้าของเสียงในห้องครัวดูเหมือนว่าเธอน่าจะเป็นเพียงคนเดียวในบ้านที่ก้มศีรษะลงและซ่อมท่อแก๊สบนเตา หญิงสาววัยสามสิบต้นๆ สวมเสื้อเชิร์ตสีขาวที่ดูเคร่งขรึมและกางเกงสีเทา ผมยาวประปรายบนหลัง และร่างของเธอดูอวบเล็กน้อย เมื่อเห็นใบหน้าของเธอ รูม่านตาของดงซูบิน จะหดตัวลงโดยไม่ได้ตั้งใจ ใบหน้าที่สวยงาม ทันใดนั้นก็สบตา

สวยจริง!

ทุกคำที่สามารถอธิบายความหรูหราและมีเสน่ห์จนไม่รู้จะบรรยายออกมาได้อย่างไร!

ดงซูบินแอบสูดลมหายใจและถามว่าครอบครัวของเจ้าหน้าที่คนไหน? สดใส? ดงซูบินได้เห็นเพียงใบหน้าแบบนี้ของประเทศและเมืองเสี่ยวหลาน, ฉูหยวน และ หยูเหมยเซียว!

ในเวลานี้หญิงสาวทำหน้าบูดบึ้งและมองเขาขึ้นและลงด้วยความรู้สึกพินิจพิเคราะห์ในดวงตาของเธอ

ดงซูบินละความคิดของเขาและถามว่า “แก๊สรั่วเหรอ มีกลิ่นแรงมากเหรอ?”

หญิงสาวกล่าว

“แก๊สดับตลอดเลยเหรอ?”

หญิงสาวพยักหน้าด้วยใบหน้าบูดบึ้ง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกดเบอร์โทรศัพท์ ราวกับว่ากำลังโทรหาที่พัก แต่หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็วางโทรศัพท์อีกครั้ง และดูเหมือนจะไม่มีใครรับสาย

ดงซูบินกล่าวว่า "คุณเพิ่งดูดก๊าซไปมาก ไปที่หน้าต่างเพื่อหายใจออก ฉันจะให้คุณดู"

หญิงสาวโบกมือของเธออย่างว่างเปล่า" "ไม่ คุณมีเบอร์โทรศัพท์ของที่พักที่นี่หรือไม่? " "

, "ฉันไม่มีหรอก “ดงซูบินรู้สึกว่าน้ำเสียงของเธอค่อนข้างดุ แต่เธอไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอเดินเข้าไปในครัวเพื่อดูเตา ครุ่นคิด หันกลับมาและคว้าก๊อกน้ำเดือดสบู่แล้วรีบไปถูไปมา สบู่ติดมือเธอทันที ปัดไปที่จุดต่อถังแก๊ส เปิดเบรกหลักแล้วคลายเกลียวแก๊สและสังเกตให้ดี มันไหล ไหลวน และสบู่เหลวบนนั้นทำให้เกิดฟองสบู่ จากนั้นจึงบิดเกลียวหลักทันที ,”มันรั่วจริงๆ" “หลังจากค้นหารอยรั่วแล้ว ดงซูบินก็เห็นท่อก๊าซสีเขียวตัวใหม่บนตู้ ดังนั้นเขาจึงหยิบมันขึ้นมาและมองไปที่มัน ถอดปลั๊กท่อเก่าออกเป็นสองวิธี” “พี่สาว ขอกรรไกรคู่หนึ่งมา” “

หญิงสาวมองมาที่เขา หยุดครู่หนึ่งก่อนจะหันหลังกลับไปที่ห้องนั่งเล่น ไม่นานก็หยิบกรรไกรสีแดงเล็กๆ ยื่นให้ดงซูบิน

ดงซูบินหยิบมันขึ้นมา ตัดท่อแก๊สใหม่ให้มีความยาวที่เหมาะสม และแทนที่มันบนเตาตั้งพื้นทีละตัว จากนั้นลองใช้สบู่และของเหลว ก็ไม่มีอากาศรั่วไหลอีกต่อไป ดงซูบินเคยเปลี่ยนท่อด้วยตัวเองตอนที่เขาอยู่ที่ปักกิ่ง ครอบครัวของเขาเคยยากจนมาก ดงซูบินมักแก้ไขหลายๆ อย่างด้วยตัวเอง การเปลี่ยนท่อแก๊สแบบนี้ทำได้โดยธรรมชาติโดยไม่ยาก

, "เสร็จแล้ว คราวนี้ไม่มีปัญหา" ดงซูบินหายใจออก

หญิงสาวมองไปตรงนั้น ".....ขอบคุณ "

, "ยินดีครับ. "

เหมยฟู่ไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ เธอจริงจังมากเสมอ "ล้างมือก่อน คุณอยากดื่มชาอะไร?" “

“ไม่ต้องลำบากหรอกเดียวผมก็จะไปแล้ว” "

ดงซูบินเอื้อมมือออกไปที่ก๊อกน้ำและล้างมือ เขารู้สึกว่ามันอันตรายพอ ถ้าสมาชิกในครอบครัวของเจ้าหน้าที่เป็นอะไรขึ้นมา เขาเองก็จะต้องมารับผิดชอบเพราะเขาเป็นหัวหน้าสูงสุดของที่นี้ เขาบอกว่าเขารอไม่ไหวให้เขาเช็ดมือแล้วโทรหาโจวหยินหยู "เฮ้ ผู้อำนวยการโจว ที่บ้านหรือที่ทำงาน" "

" ผอ.? “เสียงของโจวเหยียนหยูดูเซงๆเล็กหน่อย”ดิฉันอยู่บ้าน”

“ขอโทษจริงๆที่คุณคงพักผ่อนอยู่สินะ”

“ขอโทษเอ่อ เปล่า ดิฉันพึงตื่นนะ”

นั่นสินะ ตอนนี้บ้านบนชั้นหกของตึกครอบครัวของเรามีแก๊สรั่ว ท่อยางน่าจะเก่าแล้ว มันอันตรายมาก โชคดีที่เจอมันก่อน”

เสียงของโจวหยินหยูตกใจ “แก๊สรั่ว?”

ดงซูบินพูดขึ้นมาทันที“คงต้องรอวันจันทร์ เพราะวันนี้ทางบริษัทไม่ได้เปิดทำการ เราสามารถติดต่อบริษัทก๊าซวันนี้และขอให้พวกเขาทำการตรวจสอบท่อสำหรับผู้อยู่อาศัยทั้งหมดบนชั้นหกที่นี่ ปัญหาด้านความปลอดภัยไม่สามารถ ต้องใส่ใจมันด้วยเพราะมันอาจเกิดเหตุใหหญ่ได้ เรื่องนี้ต้องให้ความสนใจ เริ่มต้นบริเวณที่อยู่ของเจ้าหน้าที่ เมื่อการสอบสวนเสร็จสิ้นที่นี่ ช่วยประสานกับบริษัทก๊าซให้มาตรวจสอบในที่พักอาศัยของเรา”

"ตกลง ดิฉันจะประสานงานให้ค่ะ"

" เข้าใจแล้ว"

, "รับทราบค่ะ" โจวหยินหยูก็พูดขึ้นมาทันทีว่า "ตะกี้คุณพูดว่าชั้นหก 601? "

,"ใช่ มีอะไรรึเปล่า?" “มองออกไป

ดูเหมือนเหม่ยฟู่กำลังชงชาอยู่ฟาด โจวหยินหยูที่อีกด้านหนึ่งดูเหมือนจะตบหน้าผากเขา แค่ฟังเธอ: “ไปหมดแล้วสมองฉัน ยิ่งอายุมากขึ้นก็อย่างงี้ ฉันยิ่งสับสน ฉันลืมไปแล้ว”  ตรงข้ามหอพัก 601 อาศัยอยู่เป็นอดีตเลขาธิการคณะทำงานพรรคกวางหมิง และบ้านไม่ได้ย้ายมานานแล้ว สถานการณ์นี้ เป็นเรื่องธรรมดามากในระบบไม่ต้องพูดถึงระดับการย้ายซึ่งโดยทั่วไปเมื่อได้รับการเลื่อนตำแหน่งก็จะโยกย้าย หากเจ้าของห้องไม่คืนกุญแจเราก็จะไม่สามารถเข้าไปดำเนินการได้

ดงซูบินกระพริบตา "ใคร? “

“อะแฮ่ม เธอคือนายกเทศมนตรีเขตโยฮวา” "

“นายกเทศมนตรีโยฮวา? เกิงโยฮวา? หมายเลข 2 ของเขตหนานฉาง?

ดงซูบินตกตะลึง "ฉันพบเธอ!" เขาวางสายด้วยความงุนงงเล็กน้อย

หญิงสาวคนนั้น คือเกิงโยฮวาอย่างงั้นหรอ? พี่สาวของเกิงเซียง? เธอเป็นผู้นำของกวางหมิงหรือไม่?

ดงซูบินลูบหน้าผากของเขาและตกตะลึงจริงๆ ตอนแรก เขาคิดว่าพี่สาวสุดสวยคนนั้นนเป็นญาติของเจ้าหน้าที่ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอดูน่าเกรงขามถึงแม้จะเป็นผู้หญิงก็จาม ทำไม เกิงโยฮว อาศัยอยู่ที่นี่? ไม่น่าแปลกใจที่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ นายกเทศมนตรีเกิงและสมาชิกในครอบครัวของคณะกรรมการเขตน่าจะเป็นบ้านพักมากกว่าเป็นห้องพักสิ แต่พ่อแม่และน้องชายของเธออาศัยอยู่ชั้นล่างดงซูบิน

ตอนนี้อารมณ์ของดงซูบินเริ่มสับสนและ เขาไม่ได้คาดหวังจริงๆ ว่า เกิงโยฮวาจะสวยสดงดงามเช่นนั้น ต่างจากรูปถ่ายโดยสิ้นเชิง!

เขาตรวจสอบรูปถ่ายของผู้นำที่เกี่ยวข้องจากเว็บไซต์ของเขตการปกครองอย่างเป็นธรรมชาติก่อนเข้ารับตำแหน่ง ฉันยังให้ความสนใจกับของเกิงโยฮวาอย่างใกล้ชิด นี่คือ การบ้านที่ต้องทำ ตอนนี้จำได้ว่ารูปถ่ายตรงกับฉัน แต่ความแตกต่างนั้นเยอะมาก มันแย่กว่ารูปประจำตัวของเสี่ยวหลาน และฉูหยวนมาก ภาพถ่ายของเกิงโยฮวานั้นธรรมดาเอามากๆและตัวจริงเธอสวยกว่ามาก

แต่ลองนึกถึงรูปถ่ายติดบัตรของดาราสวย ๆ ที่เขาเคยเห็นทางอินเทอร์เน็ตด้วยหลายคนสวยมากแต่ตัวจริงกับดูธรรมดา

นี่คือเกิงโยฮวาจริงๆหรอ?

นายกเทศมนตรีเขตคนสวยของเขตหนานฉาง

ดงซูบินคิดอยู่ในใจว่า เกิงโยฮวาเป็นเพียงหญิงสาวอายุสามสิบต้นๆ ยังไม่แต่งงาน ดูเข้มแข็ง ไม่ยิ้มแย้ม ได้ยินมาว่าเธอเป็นคนมีฝีมือและมีผู้นำหลายๆคนชื่นชมเธอ..